{"id":1030,"date":"2026-09-04T10:37:39","date_gmt":"2026-09-04T10:37:39","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=1030"},"modified":"2026-09-11T11:15:59","modified_gmt":"2026-09-11T11:15:59","slug":"eydilandid","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=1030","title":{"rendered":"Ey\u00f0ilandi\u00f0"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Alvydas \u0160lepikas<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right wp-block-paragraph\"><em>Undirspil: \u201eNo Man\u2019s Land\u201c eftir Tangerine Dream<\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tomas star\u00f0i \u00e1 ant\u00edk-fatask\u00e1pinn. Einhvern t\u00edmann \u00ed fyrndinni haf\u00f0i hann veri\u00f0 dreginn \u00fat \u00far stofunni og komi\u00f0 fyrir \u00ed r\u00f6ku anddyri h\u00fassins, en vi\u00f0arr\u00f3sirnar gl\u00f6nsu\u00f0u enn \u00fe\u00e1, sem og hitt skrauti\u00f0, sem l\u00edktist litlum v\u00e6ngjum, skord\u00fdrum e\u00f0a pl\u00f6ntum. Flagna\u00f0 haf\u00f0i \u00far sumum \u00feessara \u00fatskornu mynda, og brotna\u00f0 \u00far \u00feeim, en af fatask\u00e1pnum geisla\u00f0i \u00fe\u00f3 t\u00f6frandi l\u00faxus og st\u00edll. Hann mun detta \u00ed sundur, rotna, og t\u00fdnast h\u00e9r, hugsa\u00f0i Tomas, og svo a\u00f0 athugu\u00f0u m\u00e1li komst hann a\u00f0 \u00feeirri ni\u00f0urst\u00f6\u00f0u a\u00f0 hann hef\u00f0i ekki s\u00e9\u00f0 neitt fallegra um \u00fe\u00f3nokkra hr\u00ed\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201eVi\u00f0 \u00e6ttum a\u00f0 finna einhverja lei\u00f0 til a\u00f0 bjarga \u00feessum fatask\u00e1p,\u201c sag\u00f0i Tomas vi\u00f0 Vikis, en Vikis var \u00e1hugalaus um fatask\u00e1pa. Hann st\u00f3\u00f0 me\u00f0 h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 reigt aftur og horf\u00f0i \u00e1 st\u00f3rt op \u00ed loftinu upp \u00e1 a\u00f0ra h\u00e6\u00f0. Tr\u00f6ppustigi st\u00f3\u00f0 fyrir ne\u00f0an opi\u00f0, en mamma \u00feeirra haf\u00f0i sagt \u00feeim a\u00f0 vera ni\u00f0ri og b\u00ed\u00f0a, ekki klifra upp. A\u00f0 ganga gegn vilja m\u00f6mmu \u00feeirra var h\u00e6ttulegt, svo Vikis, eins og hann ger\u00f0i oft, st\u00f3\u00f0 stjarfur eins og skord\u00fdr frosi\u00f0 \u00ed \u00edsmola, og bei\u00f0. Munnurinn gapti \u00f6gn, og glitrandi sleftaumur h\u00e9kk \u00far vikum hans. Tomas strauk fingrunum eftir yfirbor\u00f0i fatask\u00e1psins, vi\u00f0arr\u00f3sunum og dularfullu skord\u00fdrunum, og \u00edmynda\u00f0i s\u00e9r hva\u00f0 myndi gerast ef fatask\u00e1purinn v\u00e6ri lifandi, og allt \u00feetta skraut og \u00fatskornu undur myndu vakna til l\u00edfsins og skj\u00f3tast \u00fat um allt anddyri\u00f0, fela sig me\u00f0al kassanna, \u00e1 bak vi\u00f0 rykugar, t\u00f3mar fl\u00f6skur, milli stafla af g\u00f6mlum b\u00f3kum \u00fati \u00ed horni, og \u00e1 bak vi\u00f0 hefilbekkinn \u2014 sem haf\u00f0i lengi sta\u00f0i\u00f0 \u00f3nota\u00f0ur, en var kannski enn a\u00f0 b\u00ed\u00f0a eftir duglegum smi\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201ePassa\u00f0u \u00feig! Bakka\u00f0u!\u201c hr\u00f3pa\u00f0i mamma \u00feeirra a\u00f0 ofan.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201eF\u00e6r\u00f0u \u00feig, Vikis! Ekki standa \u00fearna eins og h\u00e1lfviti!\u201c \u00f6skra\u00f0i Tomas, en Vikis st\u00f3\u00f0 steinrunninn og horf\u00f0i upp. Tomas hrifsa\u00f0i \u00ed \u00f6xl br\u00f3\u00f0ur s\u00edns og toga\u00f0i hann aftur. Drengurinn eins og vakna\u00f0i til l\u00edfsins. Hann var skelfingu lostinn, horf\u00f0i \u00ed kringum sig og anda\u00f0i \u00feungt gegnum nefi\u00f0. Einmitt \u00fe\u00e1 henti mamma \u00feeirra einhverju ni\u00f0ur opi\u00f0 af annarri h\u00e6\u00f0. Hluturinn var frekar st\u00f3r. Hann veltist ni\u00f0ur tr\u00f6ppurnar \u00e1 stiganum, datt me\u00f0 skelli \u00e1 steinsteypt g\u00f3lfi\u00f0 \u00ed anddyrinu og \u00feyrla\u00f0i upp ryksk\u00fdi. Tomas gekk n\u00e6r og var\u00f0 hissa a\u00f0 sj\u00e1 a\u00f0 \u00feetta var hnakkur.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ullarf\u00f3\u00f0ri\u00f0 var \u00feegar fari\u00f0 a\u00f0 losna \u00far hnakknum. M\u00f6lur, og l\u00edklega rottur, h\u00f6f\u00f0u komist \u00ed \u00fea\u00f0. Le\u00f0ur\u00f3larnar h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 \u00e9tnar, e\u00f0a rotna\u00f0. M\u00e1lmfestingarnar voru \u00fe\u00f3 \u00f3v\u00e6nt sk\u00ednandi flottar. Tomas t\u00f3k \u00ed hnakkinn og dr\u00f3 hann \u00fat \u00far h\u00fasinu. Hann var ekki fyrr kominn burt en a\u00f0 mamma \u00feeirra \u00fdtti einhverju \u00f6\u00f0ru gegnum opi\u00f0 og l\u00e9t \u00fea\u00f0 detta ni\u00f0ur. \u00cd \u00feetta skipti var \u00fea\u00f0 Vikis sem t\u00f3k hlutinn upp af g\u00f3lfinu sem leit \u00fat eins og kafarab\u00faningur e\u00f0a gamlar v\u00f6\u00f0lur sem einhver vei\u00f0ima\u00f0ur haf\u00f0i \u00e1tt, og fl\u00fdtti s\u00e9r svo \u00fat. Drengirnir skildu a\u00f0 \u00fea\u00f0 var enginn t\u00edmi til a\u00f0 standa \u00fearna og gapa. Mamma \u00feeirra var komin \u00e1 fullt \u00ed vinnu, og n\u00fa myndi alls konar drasl flj\u00faga ni\u00f0ur um opi\u00f0 \u00e1n \u00feess a\u00f0 h\u00fan h\u00e6g\u00f0i \u00e1 s\u00e9r. \u00deeir h\u00f6sku\u00f0u s\u00e9r, vissu a\u00f0 \u00feeir \u00feyrftu a\u00f0 bera allt \u00ed hj\u00f3lb\u00f6rurnar sem st\u00f3\u00f0u fyrir utan h\u00fasi\u00f0 \u00e1\u00f0ur en mamma \u00feeirra k\u00e6mi ni\u00f0ur og byrja\u00f0i a\u00f0 \u00f6skra, e\u00f0a refsa\u00f0i \u00feeim enn duglegar.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Drengirnir fluttu gripina fram og aftur, \u00e1n \u00feess a\u00f0 hafa n\u00e6\u00f0i til a\u00f0 gaumg\u00e6fa \u00fe\u00e1, \u00feeir voru \u00fe\u00f3 b\u00e1\u00f0ir forvitnir. Mamma \u00feeirra ger\u00f0i ekkert nema a\u00f0 henda og henti \u00f6llu sem virtist ekki nytsamlegt, stundum fengu \u00feeir \u00fea\u00f0 n\u00e6stum \u00ed hausinn. Tomas h\u00f3sta\u00f0i af \u00f6llu rykinu. S\u00f3lin skein inn um k\u00e1muga gluggana. Lj\u00f3si\u00f0 skar m\u00f6kkinn eins og m\u00e1lmplata gegnum r\u00fdmi\u00f0 \u00ed anddyrinu. N\u00fa duttu a\u00f0 ofan pokar fullir af fj\u00f6\u00f0rum e\u00f0a myglu\u00f0u jurtatei, og svo fylgdu g\u00f6mul myndaalb\u00fam, bundin inn \u00ed uppnaga\u00f0 le\u00f0ur, og sk\u00f3r sem var svo \u00feungur a\u00f0 Tomas hryllti vi\u00f0 \u00fev\u00ed sem myndi gerast ef Vikis v\u00e6ri annars hugar e\u00f0a a\u00f0 dagdreyma og fengi \u00feennan hlunk \u00ed hausinn. En jafnvel Vikis skildi a\u00f0 hann \u00feyrfti a\u00f0 g\u00e6ta a\u00f0 s\u00e9r, a\u00f0 enginn g\u00e6tir manns ef ma\u00f0ur gerir \u00fea\u00f0 ekki sj\u00e1lfur, svo hann greip allt \u00ed fl\u00fdti og skaust \u00fat \u00fear sem hann kom d\u00f3tinu fyrir \u00ed hj\u00f3lb\u00f6runum og hentist svo aftur inn \u00ed rykmetta\u00f0 anddyri\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Alls konar af \u00f6llu flaug ni\u00f0ur: Gamlir, naga\u00f0ir lo\u00f0feldir, Gosagr\u00edma me\u00f0 afnaga\u00f0 nef, brotin spilad\u00f3s, rifinn p\u00fa\u00f0i, le\u00f0urst\u00edgv\u00e9l \u00e1n s\u00f3la, rotnandi vaxk\u00f6kur \u00far b\u00fdflugnab\u00fai, bastkarfa full af drasli, dau\u00f0 rotta, sk\u00e1kbor\u00f0 \u00e1n taflmanna, uppstoppa\u00f0ur f\u00e1lki, mislitir sk\u00f3r, tr\u00fa\u00f0ah\u00e1rkolla, plastsk\u00e1l me\u00f0 gati \u00ed botninum \u2014 allt \u00feetta f\u00e9ll ni\u00f0ur og enda\u00f0i \u00ed hj\u00f3lb\u00f6runum. Str\u00e1kunum var\u00f0 heitt af \u00feessu, svitinn lak ni\u00f0ur andlitin, \u00f3hrein af \u00f6llu rykinu, en allt var eins og \u00fea\u00f0 \u00e1tti a\u00f0 vera \u2014 \u00feeir kusu svona vinnu \u00fev\u00ed \u00feeir vildu vera einir. Einvera var svo sjaldg\u00e6f a\u00f0 \u00feeir \u00fer\u00e1\u00f0u hana eins og drukknandi ma\u00f0ur \u00fer\u00e1ir loft, og allt \u00feetta skran, myglandi kl\u00e6\u00f0i og dagb\u00e6kur skrifa\u00f0ar af gu\u00f0-m\u00e1-vita-hverjum, varla l\u00e6silegar af vatnsskemmdum, og alls konar anna\u00f0 d\u00f3t og drasl yr\u00f0i dregi\u00f0 \u00e1 ruslahauginn \u00ed g\u00f6mlu, yfirgefnu malarn\u00e1munni. Var til eitthva\u00f0 betra?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00dea\u00f0 var ekki eins og \u00f6nnur verk sem \u00feeir sinntu v\u00e6ru herfileg: A\u00f0 hreinsa arfa \u00far r\u00f3fube\u00f0unum, t\u00edna lirfur kart\u00f6flubj\u00f6llunnar af kart\u00f6flugr\u00f6sunum, taka m\u00farsteinana af gamla kofahriflinu og ra\u00f0a \u00feeim upp \u00ed snyrtilegar ferningslaga hr\u00fagur, brj\u00f3ta skelina \u00e1 ak\u00f6rnum og mylja \u00feau \u00ed kaffi, safna g\u00f6mlum og rotnandi kart\u00f6flum til a\u00f0 henda \u00ed moltupyttinn vi\u00f0 m\u00e1lmgir\u00f0inguna sem stika\u00f0i af matjurtagar\u00f0inn \u2014 ekkert af \u00feessu var erfi\u00f0isvinna, bara lei\u00f0inleg og einh\u00e6f. \u00deess vegna var Tomas svo \u00e1n\u00e6g\u00f0ur me\u00f0 \u00feetta undursamlega verkefni, a\u00f0 losa burt rusli\u00f0 sem mamma hans henti ni\u00f0ur af efri h\u00e6\u00f0inni. Honum fannst ekki bara gaman a\u00f0 fara \u00ed g\u00f6mlu n\u00e1muna, hann haf\u00f0i l\u00edka gaman a\u00f0 hlutunum sj\u00e1lfum, hlutum sem eitt sinn h\u00f6f\u00f0u tilheyrt einhverjum, s\u00e9rhver \u00feeirra vakti hj\u00e1 honum forvitni um s\u00f6gu \u00feeirra. Efri h\u00e6\u00f0in var bannsv\u00e6\u00f0i, eftir allt saman. Enginn f\u00f3r \u00feanga\u00f0 \u00e1n \u00feess a\u00f0 hlj\u00f3ta refsingu, svo enginn vissi hva\u00f0 g\u00e6ti m\u00f6gulega veri\u00f0 \u00fear uppi. N\u00fa g\u00e6tu \u00feeir Vikis grandsko\u00f0a\u00f0 allt skrani\u00f0 \u00feegar \u00feeir v\u00e6ru \u00ed ey\u00f0ilandinu. \u00deeir g\u00e6tu b\u00fai\u00f0 til s\u00f6gur um hvern grip og leiki\u00f0 s\u00e9r, f\u00e6rt \u00feessum dau\u00f0u hlutum l\u00edf. A\u00f0eins eitt jafna\u00f0ist \u00e1 vi\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 fara \u00ed n\u00e1muna: A\u00f0 \u00fevo g\u00farkur. \u00deeir elsku\u00f0u a\u00f0 leita a\u00f0 \u00feessum gj\u00f6fum jar\u00f0ar sem duldust undir st\u00f3rum laufbl\u00f6\u00f0um, og leitu\u00f0u a\u00f0 \u00feeim st\u00e6rstu e\u00f0a kr\u00e6kl\u00f3ttustu, og svo eftir a\u00f0 \u00feeir h\u00f6f\u00f0u t\u00ednt \u00fe\u00e6r, f\u00f3ru \u00feeir me\u00f0 \u00fe\u00e6r \u00ed st\u00f3ran, vatnsfylltan bala \u00e1 mi\u00f0ju t\u00faninu, eitthva\u00f0 sem l\u00edktist reyndar frekar va\u00f0laug en \u00fevottabala, og svo \u00feegar mamma \u00feeirra var ekki a\u00f0 fylgjast me\u00f0, e\u00f0a f\u00f3r a\u00f0 sinna gar\u00f0inum, \u00fe\u00e1 skvettu \u00feeir vatni \u00e1 a\u00f0ra krakka og l\u00e9ku a\u00f0 g\u00farkurnar v\u00e6ru kafb\u00e1tar \u00ed str\u00ed\u00f0i. \u00deetta var mj\u00f6g skemmtilegt, en n\u00fa \u00feegar Tomas var or\u00f0inn eldri og ekki lengur l\u00edtill pjakkur eins Denni d\u00e6malausi e\u00f0a Kalli Bjarna, og var farinn a\u00f0 sinna veigameiri st\u00f6rfum, \u00fe\u00e1 fengu \u00feeir sjaldan t\u00e6kif\u00e6ri til a\u00f0 skvampast um \u00ed vatninu e\u00f0a sniglast um be\u00f0in, og hr\u00f3pa \u201esj\u00e1\u00f0u hva\u00f0 \u00feessi er st\u00f3r!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vikis kom me\u00f0 sk\u00f3hl\u00edfar og Tomas me\u00f0 hryllilega, eineyg\u00f0a d\u00fakku \u2014 \u00feetta var l\u00edklega \u00fea\u00f0 seinasta sem var m\u00f6gulega pl\u00e1ss fyrir \u00ed hr\u00fagunni \u00e1 hj\u00f3lb\u00f6runum, og myndi l\u00edklega detta af, f\u00e6ri hj\u00f3li\u00f0 ofan \u00ed holu e\u00f0a r\u00e6kist \u00e1 grj\u00f3t.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201eB\u00f6rurnar eru fullar!\u201c hr\u00f3pa\u00f0i Tomas til m\u00f6mmu sinnar \u00e1 annarri h\u00e6\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Samanv\u00f6\u00f0la\u00f0ur bunki af papp\u00edr kom flj\u00fagandi ni\u00f0ur. Svo, eftir augnabliks \u00fe\u00f6gn, kalla\u00f0i mamma \u00feeirra til \u00feeirra: \u201eBiddu hina um a\u00f0 koma!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center wp-block-paragraph\">\u2042<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hin mamman var a\u00f0 passa upp \u00e1 a\u00f0 pattaralegu tv\u00edburarnir r\u00f6\u00f0u\u00f0u m\u00farsteinunum \u00far sk\u00farnum snyrtilega \u00e1n \u00feess a\u00f0 fara a\u00f0 sl\u00e1st. \u201eHin mamma! Fyrsta mamma er a\u00f0 spyrja eftir \u00fe\u00e9r!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00de\u00f3tt Tomas reyndi a\u00f0 snei\u00f0a framhj\u00e1 litlu rei\u00f0u kr\u00fattibollunum, \u00fe\u00e1 henti Rimas samt \u00ed hann m\u00farsteinsbroti, og svo urra\u00f0i Romas \u00e1 hann: \u201eKomdu hinga\u00f0, horn\u00f6s!\u201c Tomas sveig\u00f0i s\u00e9r fimlega undan sendingunni og ulla\u00f0i svo \u00e1 tv\u00edburana \u00e1\u00f0ur en hann skaust aftur til br\u00f3\u00f0ur s\u00edns. Tv\u00edburarnir voru ekki s\u00e9rstaklega \u00f3gnv\u00e6nlegir. Sama hve rei\u00f0ir \u00feeir yr\u00f0u, \u00fe\u00e1 komust \u00feeir ekki hratt yfir. \u00deeir g\u00e1tu kasta\u00f0 nokku\u00f0 fast, en v\u00e6ri ma\u00f0ur ekki \u00ed f\u00e6ri, \u00fe\u00e1 var allt \u00ed lagi.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201eSkr\u00edti\u00f0 f\u00f3lk sem safnar svona miklu af \u00f3n\u00fdtu drasli,\u201c sag\u00f0i hin mamman h\u00e1sum r\u00f3mi me\u00f0an h\u00fan gaumg\u00e6f\u00f0i hr\u00faguna af fj\u00f6lbreytilegu d\u00f3tinu \u00ed hj\u00f3lb\u00f6runum. Svo stakk h\u00fan nefinu inn um dyrnar og hr\u00f3pa\u00f0i til fyrstu m\u00f6mmu: \u201eHj\u00f3lb\u00f6rurnar eru fullar!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vikis byrja\u00f0i a\u00f0 \u00fdta \u00feeim, og \u00e1 me\u00f0an l\u00e6ddist Tomas a\u00f0 vatnsbalanum, passa\u00f0i upp \u00e1 a\u00f0 hvorki tv\u00edburarnir n\u00e9 m\u00f6mmurnar s\u00e6ju hann, nappa\u00f0i tveimur g\u00farkum og stakk \u00feeim undir bolinn sinn \u00e1\u00f0ur en hann hlj\u00f3p \u00e1 sta\u00f0 eftir Vikis.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Eftir \u00feurrkat\u00ed\u00f0ina leit b\u00e6rinn \u00fat fyrir a\u00f0 hafa or\u00f0i\u00f0 eldi a\u00f0 br\u00e1\u00f0. Vindurinn snarsneri grasstr\u00e1um \u00ed hvirfla \u00e1samt drasli og ryki. G\u00f6turnar voru jafn t\u00f3mlegar og hugsast gat. H\u00e9r og \u00fear skutust rottur undan beinaberum hundi. Tomas og Vikis \u00fdttu hj\u00f3lb\u00f6runum til skipti. \u00dea\u00f0 var langur gangur \u00e1 ruslahauginn \u00ed g\u00f6mlu malarn\u00e1munni \u2014 um \u00fea\u00f0 bil \u00fer\u00edr k\u00edl\u00f3metrar. \u00dear sem \u00feeir f\u00f3ru sjaldan a\u00f0 heiman \u00fe\u00e1 var allt \u00e1hugavert sem \u00e1 vegi \u00feeirra var\u00f0, s\u00e9rstaklega \u00feegar \u00feyrla \u00e1 l\u00e1gflugi birtist skyndilega sveimandi \u00ed hringi, hugsanlega a\u00f0 leita a\u00f0 einhverjum, e\u00f0a a\u00f0 h\u00fan haf\u00f0i villst af lei\u00f0. Kalk\u00fanar s\u00e1tu \u00e1 trj\u00e1greinum, og virtust kinka kolli til str\u00e1kanna eins og til a\u00f0 gera gys a\u00f0 \u00feeim. Tomas t\u00f3k steinv\u00f6lu upp af j\u00f6r\u00f0inni og henti \u00ed fuglana, en hitti ekki. \u00deeir hreyf\u00f0u sig ekki \u00far sta\u00f0, en korru\u00f0u \u00fereytulega. \u00c9g mun h\u00e6fa \u00fe\u00e1 me\u00f0 n\u00e6sta steini, hugsa\u00f0i str\u00e1kurinn, en \u00fe\u00e1 heyr\u00f0i hann v\u00e9largn\u00fd. Hertrukkur var \u00e1 lei\u00f0inni \u00ed \u00e1ttina fr\u00e1 gamalli, ni\u00f0urn\u00edddri birg\u00f0ageymslu. Hann f\u00f3r hratt yfir og \u00feeytti upp ryki og drasli. Str\u00e1kunum r\u00e9tt t\u00f3kst a\u00f0 skj\u00f3tast \u00fat \u00ed vegkantinn. Vikis rann og datt, og hj\u00f3lb\u00f6rurnar duttu me\u00f0 honum. \u201eKlaufi,\u201c sag\u00f0i Tomas um lei\u00f0 og hann dreif sig a\u00f0 t\u00edna drasli\u00f0 aftur upp. Honum kom til hugar a\u00f0 \u00feeir g\u00e6tu bara sturta\u00f0 hr\u00fagunni ni\u00f0ur \u00ed skur\u00f0inn vi\u00f0 veginn og \u00fea\u00f0 myndi engu breyta. Tvennt varna\u00f0i honum fr\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 falla \u00ed \u00fe\u00e1 freistingu: \u00cd fyrsta lagi var malarn\u00e1man full af alls konar undarlegum hlutum sem \u00e1hugavert yr\u00f0i a\u00f0 sko\u00f0a, og \u00ed annan sta\u00f0 var n\u00e1munnar g\u00e6tt af \u00fateyg\u00f0ri norn sem t\u00f3k eftir \u00f6llu, svo ef einhver haf\u00f0i l\u00e1ti\u00f0 hana vita a\u00f0 \u00feeir v\u00e6ru \u00e1 lei\u00f0inni me\u00f0 drasl \u2014 sem var \u00f6ruggt \u2014 \u00fe\u00e1 var ekki m\u00f6gulegt fyrir \u00fe\u00e1 a\u00f0 fara ekki e\u00f0a m\u00e6ta me\u00f0 t\u00f3mar hj\u00f3lb\u00f6rur. M\u00f6mmur \u00feeirra myndu fjargvi\u00f0rast svo miki\u00f0 yfir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fea\u00f0 yr\u00f0i ekki \u00feess vir\u00f0i. Hertrukkur h\u00e9lt \u00e1fram ni\u00f0ur eftir g\u00f6tunni en bremsa\u00f0i svo me\u00f0 miklum l\u00e1tum. Hann bei\u00f0 \u00ed nokkrar m\u00edn\u00fatur me\u00f0 v\u00e9lina \u00ed lausagangi, p\u00fastandi \u00fat sv\u00f6rtum reyk, \u00fear til hann virtist \u00e1kve\u00f0a sig, beyg\u00f0i til vinstri inn hli\u00f0arg\u00f6tu og hvarf inn \u00e1 milli bygginga sem glitru\u00f0u \u00ed sumars\u00f3linni.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tomas \u00fdtti hj\u00f3lb\u00f6runum \u00e1 undan s\u00e9r, en hann var reyndar ekki a\u00f0 \u00fdta heldur h\u00e9lt hann \u00ed \u00fe\u00e6r, \u00fev\u00ed \u00fe\u00e6r voru \u00e1 lei\u00f0 ni\u00f0ur brekku. Vikis flauta\u00f0i l\u00e1gv\u00e6ran lagst\u00faf og sveifla\u00f0i mj\u00f3rri trj\u00e1grein sem hann haf\u00f0i fundi\u00f0 vi\u00f0 vegarkantinn. Dagurinn var eins fallegur og hann gat or\u00f0i\u00f0 og str\u00e1karnir voru hamingjusamir. \u00deeir vissu a\u00f0 br\u00e1\u00f0um myndu \u00feeir ganga \u00ed gegnum lund af eplatrj\u00e1m sem enginn \u00e1tti. \u00dear g\u00e6tu \u00feeir t\u00ednt epli sem enn v\u00e6ru gr\u00e6n. S\u00f3lin skein sk\u00e6rt \u00e1 l\u00e1greist h\u00fasin me\u00f0fram g\u00f6tunni. Eins s\u00e9rkennilegt og \u00fea\u00f0 virtist, \u00fe\u00e1 voru h\u00fasin h\u00e6gra megin gr\u00e6n, en gul vinstra megin. G\u00f6mul, svartkl\u00e6dd kona sat fyrir framan eitt af gulu h\u00fasunum, h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 vafi\u00f0 inn \u00ed svart sjal, og virtist vera a\u00f0 kjamsa \u00e1 einhverju me\u00f0 tannlausum g\u00f3mum. Glugginn \u00e1 h\u00fasinu hennar var opinn og t\u00f3nlist streymdi \u00fat, en pl\u00f6tuspilarinn h\u00f6kti og spila\u00f0i sama lagb\u00fatinn aftur og aftur. Hann stoppa\u00f0i \u00ed mi\u00f0ju \u00fatlensku or\u00f0i og byrja\u00f0i svo aftur \u00e1 sama sta\u00f0. \u00deetta virtist ekki trufla g\u00f6mlu konuna, og kannski var h\u00fan heyrnarlaus \u00fev\u00ed h\u00fan s\u00fdndi engin vi\u00f0br\u00f6g\u00f0 \u00feegar Tomas kalla\u00f0i gla\u00f0lega til hennar: \u201eG\u00f3\u00f0an daginn!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Eplalundurinn st\u00f3\u00f0 ekki undir v\u00e6ntingum, n\u00e6stum \u00f6ll tr\u00e9n h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 hoggin ni\u00f0ur. \u00deau sem eftir st\u00f3\u00f0u voru innan gir\u00f0ingar. St\u00e6r\u00f0arinnar skur\u00f0grafa st\u00f3\u00f0 vi\u00f0 br\u00fanina \u00e1 dj\u00fapri holu. H\u00fan l\u00edktist gulum risakrabba \u00fear sem h\u00fan hreyf\u00f0i st\u00e1l\u00fatlimi s\u00edna \u00ed allar \u00e1ttir me\u00f0 gn\u00edstandi h\u00e1va\u00f0a, og \u00fer\u00fdsti sk\u00f3flunni ni\u00f0ur \u00ed har\u00f0an, gr\u00fdttan jar\u00f0veginn sem h\u00fan hr\u00faga\u00f0i svo upp s\u00e9r vi\u00f0 hli\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Gott a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i \u00feessar g\u00farkur me\u00f0, hugsa\u00f0i Tomas.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00deeir \u00fdttu hlassinu s\u00ednu \u00e1fram veginn. Lengra var\u00f0 milli h\u00fasa beggja vegna. \u00deeir gengu framhj\u00e1 s\u00edfellt fleiri h\u00e1lfhrundum h\u00fasum, \u00e1 milli \u00feeirra \u00f3x malurt, g\u00e6sanj\u00f3li og \u00feistlar, og a\u00f0eins \u00e1 st\u00f6ku sta\u00f0 var gar\u00f0ur \u00fear sem einhver r\u00e6kta\u00f0i r\u00f3fur e\u00f0a s\u00f3lbl\u00f3m.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00deeir heyr\u00f0u byssuskot \u00ed fjarska. Svo kom anna\u00f0. Og anna\u00f0. \u00deyrlan birtist aftur \u00e1 himni, og flaug \u00ed v\u00ed\u00f0an hring. \u201e\u00deeir eru a\u00f0 leita a\u00f0 einhverju,\u201c sag\u00f0i Tomas. Vikis brosti og kinka\u00f0i kolli, og svo r\u00e9tti hann \u00fat handlegginn til a\u00f0 benda fram fyrir sig. Tomas sneri s\u00e9r til a\u00f0 horfa \u00feanga\u00f0 sem br\u00f3\u00f0ir hans benti \u00e1 sk\u00fdjak\u00f3f. Himinninn vi\u00f0 sj\u00f3ndeildarhringinn var \u00f3\u00fe\u00e6gilega svartur, jafnvel \u00f3gnv\u00e6nlega svo. \u201eN\u00fa j\u00e1,\u201c sag\u00f0i Tomas, \u201evi\u00f0 skulum fl\u00fdta okkur.\u201c Str\u00e1karnir h\u00e9ldu hvor \u00ed sitt handfangi\u00f0 og \u00fdttu. \u00deannig f\u00f3ru \u00feeir hra\u00f0ar yfir.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 hafa augun \u00e1 veginum sigru\u00f0ust \u00feeir \u00e1 s\u00ed\u00f0ustu tveimur k\u00edl\u00f3metrunum. \u00deeir einbeittu s\u00e9r a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 halda takti og voru \u00fev\u00ed fegnir a\u00f0 svartur himinninn virtist hvorki brei\u00f0a \u00far s\u00e9r n\u00e9 f\u00e6rast n\u00e6r, heldur standa \u00ed sta\u00f0. \u00deegar \u00feeir komu a\u00f0 n\u00e1munni var\u00f0 Tomas hissa a\u00f0 sj\u00e1 a\u00f0 j\u00e1rnhli\u00f0i\u00f0 var ekki loka\u00f0, sn\u00faningshli\u00f0i\u00f0 haf\u00f0i brotna\u00f0 og dyrnar inn \u00ed var\u00f0kofa g\u00f6mlu konunnar st\u00f3\u00f0u opnar. Tomas leit inn og sag\u00f0i, eins og \u00fea\u00f0 hef\u00f0i einhverja \u00fe\u00fd\u00f0ingu, \u201eg\u00f3\u00f0an daginn,\u201c en enginn var \u00e1 sta\u00f0num. \u00dateyga konan sem sat \u00fear allan daginn, ef h\u00fan var ekki fyrir framan a\u00f0 reykja, var horfin \u00e1 braut. \u00c1 g\u00f3lfi var\u00f0kofans var allt fullt af papp\u00edr og alls konar \u00f6\u00f0ru, eins og glerbrotum. Einn glugginn var brotin. Sum glerbrotin litu \u00fat fyrir a\u00f0 vera bl\u00f3\u00f0ug. Tomas lyfti br\u00fanum af undrun, og leit svo varlega \u00ed kringum sig. Enginn virtist vera \u00e1 fer\u00f0 e\u00f0a neins sta\u00f0ar \u00ed felum. Skynf\u00e6ri hans fullvissu\u00f0u hann um a\u00f0 enginn v\u00e6ri n\u00e6rri. J\u00e6ja, hugsa\u00f0i hann, jafnvel enn betra.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Yfirgefna malarn\u00e1man var gr\u00ed\u00f0arst\u00f3r, eins og glj\u00fafur, nema \u00fearna rann engin \u00e1 \u00ed gegn. Str\u00e1karnir s\u00e1u a\u00f0 j\u00f6r\u00f0in haf\u00f0i sprungi\u00f0 sums sta\u00f0ar. Einhvern t\u00edmann haf\u00f0i veri\u00f0 vatn \u00fearna, en n\u00fa var allt upp\u00feorna\u00f0 \u00ed sumarhitanum. Fyrir nokkrum \u00e1rum haf\u00f0i n\u00e1man or\u00f0i\u00f0 a\u00f0 ruslahaug. \u00dear m\u00e1tti finna alls konar \u2014 brotaj\u00e1rni var fleygt \u00e1 einn sta\u00f0, plasti \u00e1 annan, en Tomas p\u00e6ldi ekkert \u00ed \u00fev\u00ed og \u00feeir sturtu\u00f0u hlassinu s\u00ednu \u00e1 n\u00e6stu hr\u00fagu. Vikis haf\u00f0i teki\u00f0 g\u00f6mlu lo\u00f0feldina \u00far hj\u00f3lb\u00f6runum og vafi\u00f0 \u00feeim um sig. Hann arka\u00f0i um me\u00f0 handleggina \u00fati og urra\u00f0i eins og bjarnd\u00fdr. Tomas klifra\u00f0i upp \u00e1 gamlan, dekkjalausan b\u00edl og horf\u00f0i \u00ed kringum sig eins og fornkappi. Hann \u00e1kva\u00f0 a\u00f0 k\u00edkja fyrst \u00e1 bing af g\u00f6mlum \u00fatv\u00f6rpum og svolei\u00f0is t\u00e6kjum. \u00dea\u00f0 var h\u00e6gt a\u00f0 finna hva\u00f0 sem var h\u00e9rna og allt var \u00fea\u00f0 \u00e1hugavert. Vikis fann sj\u00fasku\u00f0, sv\u00f6rt gleraugu me\u00f0 einni sp\u00f6ng, en heilum linsum. Hann kom \u00feeim fyrir \u00e1 nefinu, \u00f6skra\u00f0i einhvers konar str\u00ed\u00f0shr\u00f3p og lyfti priki til himins. Hann h\u00e9lt kannski a\u00f0 Pap\u00faar gengu me\u00f0 svona gleraugu og \u00fe\u00f3ttist vera \u00fea\u00f0an. Svo dr\u00f3 hann \u00fat \u00far einni draslhr\u00fagunni \u00e1lgrind \u00far samanfellanlegu r\u00fami. Festingarnar voru d\u00e1l\u00edti\u00f0 lausar, en \u00fea\u00f0 var enn noth\u00e6ft. Hann opna\u00f0i \u00fea\u00f0 og lag\u00f0ist ni\u00f0ur, naga\u00f0i priki\u00f0 sitt gla\u00f0ur \u00ed brag\u00f0i og horf\u00f0i upp \u00ed himinn sem n\u00fa var a\u00f0 \u00feri\u00f0jungi hulinn sv\u00f6rtum sk\u00fdjum.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tomas var a\u00f0 gramsa \u00ed hr\u00fagunni af g\u00f6mlu \u00fatvarpsskrani. \u00dearna voru \u00fdmiss konar perur, snerlar og v\u00edrar. \u00deegar hann t\u00f3k upp eitthva\u00f0 sem l\u00edktist g\u00f6mlu kassettut\u00e6ki \u00e1tta\u00f0i hann sig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 hann haf\u00f0i ey\u00f0ilagt risast\u00f3rt maurab\u00fa. \u00d3ttaslegnir maurar skutust \u00ed allar \u00e1ttir klyfja\u00f0ir lirfum og eggjum, klambrandi yfir hvorn annan, a\u00f0 fl\u00fdta s\u00e9r gu\u00f0-m\u00e1-vita-hvert, gl\u00f3rulausir og ger\u00f0u s\u00e9r enga grein fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fea\u00f0 var ekkert hj\u00e1lpr\u00e6\u00f0i a\u00f0 f\u00e1 \u2014 risinn t\u00f3k typpi\u00f0 \u00fat \u00far klaufinni og gulur straumur fossa\u00f0i yfir maurab\u00e6inn mi\u00f0jan. Maurarnir tr\u00f3\u00f0ust um \u00ed \u00fevagfl\u00f3\u00f0inu, sumir sukku, a\u00f0rir gripu hver \u00ed annan e\u00f0a hentu s\u00e9r \u00ed gegnum fro\u00f0una, \u00e1 me\u00f0an var risinn einfaldlega risi og haf\u00f0i enga sam\u00fa\u00f0 me\u00f0 \u00feessum s\u00e1larlausu p\u00f6ddum. A\u00f0 fl\u00f3\u00f0inu r\u00e9nu\u00f0u fann Tomas til svengdar og leita\u00f0i a\u00f0 Vikis. Br\u00f3\u00f0ir hans l\u00e1 enn \u00e1 sama sta\u00f0, nagandi priki\u00f0 sitt, a\u00f0 horfa upp \u00ed himinninn. \u201eF\u00e6r\u00f0u \u00feig,\u201c sag\u00f0i Tomas, og tr\u00f3\u00f0 s\u00e9r \u00e1 r\u00fami\u00f0 vi\u00f0 hli\u00f0 br\u00f3\u00f0ur s\u00edns. S\u00ed\u00f0an dr\u00f3 hann fram stolnu g\u00farkurnar og gaf Vikis a\u00f0ra. \u00deeir l\u00e1gu \u00fearna og horf\u00f0u \u00e1 myrkri\u00f0 dreifast yfir himinninn me\u00f0an \u00feeir smj\u00f6ttu\u00f0u s\u00e6lir \u00e1 gr\u00e6nmetinu.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Svo ger\u00f0ist d\u00e1l\u00edti\u00f0 \u00f3v\u00e6nt og kynngimagna\u00f0. Fyrst flaug \u00ed \u00e1tt til \u00feeirra randafluga, sem su\u00f0a\u00f0i og v\u00edbra\u00f0i \u00e1 me\u00f0an h\u00fan n\u00e1lga\u00f0ist og l\u00e6kka\u00f0i flugi\u00f0.. Svo flaug h\u00fan aftur upp, eins og h\u00fan v\u00e6ri t\u00fdnd, e\u00f0a kannski \u00f6rv\u00e6ntingarfull \u00ed leit sinni a\u00f0 bl\u00f3mi \u00ed \u00feessu ey\u00f0ilandi drasls og endalauss \u00feurrks. H\u00fan flaug \u00feunglamalega um, \u00fereytulega, og leit alltaf \u00fat fyrir a\u00f0 vera vi\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 hrapa, en h\u00fan hrapa\u00f0i aldrei \u2014 heldur laust eldingu ni\u00f0ur! Litr\u00edkur \u2014 bl\u00e1r, gr\u00e6nn, gulur \u2014 \u00ferumufleygur birtist og st\u00e6kka\u00f0i, og randaflugan \u00e1tti s\u00e9r aldrei vi\u00f0reisnar von. Fleygurinn greip hana \u00ed einum blossa. Tomas var \u00ferumulostinn \u2014 hva\u00f0 var \u00feetta? Hann st\u00f6kk \u00e1 f\u00e6tur \u00ed von um a\u00f0 sj\u00e1, og hann s\u00e1: Fugl, litr\u00edkan og l\u00edka undursamlega sn\u00f6ggan. Hann flaug til h\u00e6gri \u00ed \u00e1tt a\u00f0 klettabeltinu \u00e1 m\u00f6rkum n\u00e1munnar. Tomas star\u00f0i \u00e1 eftir honum og s\u00e1 \u00fe\u00e1 a\u00f0 \u00fear var eitthva\u00f0 \u00e1hugavert \u00ed gangi. Hann \u00fdtti vi\u00f0 Vikis, nikka\u00f0i h\u00f6f\u00f0inu \u00ed \u00fe\u00e1 \u00e1ttina, og bau\u00f0 br\u00f3\u00f0ur s\u00ednum me\u00f0 \u00ed \u00e6vint\u00fdri. B\u00e1\u00f0ir hlupu \u00e1 eftir fuglinum.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Malarn\u00e1man var dj\u00fap og hl\u00ed\u00f0ar hennar brattar \u00fear sem skur\u00f0grafan haf\u00f0i veri\u00f0 a\u00f0 verki. L\u00edtil furutr\u00e9 uxu efst \u00e1 br\u00faninni og r\u00e6tur \u00feeirra litu \u00fat eins og hv\u00edtleitir ormar sem i\u00f0u\u00f0ust \u00fat \u00far leirnum \u00ed hl\u00ed\u00f0inni. Gr\u00f3\u00f0urinn \u00e1 br\u00faninni gaf til kynna a\u00f0 \u00fearna v\u00e6ri \u00feykkur og villtur frumsk\u00f3gur. Brekkan sj\u00e1lf var marglaga, me\u00f0 litf\u00f6grum jar\u00f0vegsl\u00f6gum sem afhj\u00fapu\u00f0u \u00fdmis t\u00edmabil jar\u00f0s\u00f6gunnar. \u00deetta vakti ekki athygli drengjanna \u2014 \u00feeirra \u00e1hugi beindist a\u00f0 hrei\u00f0runum: Litlum holum sem fuglar h\u00f6f\u00f0u grafi\u00f0. Loftb\u00faarnir fl\u00f6gru\u00f0u um me\u00f0 st\u00f3rar p\u00f6ddur \u00ed gogginum, \u00feeir t\u00edstu, teyg\u00f0u \u00far v\u00e6ngjunum, s\u00e1tu \u00ed moldinni e\u00f0a \u00e1 gamalli \u00fevottagrind sem st\u00f3\u00f0 upp \u00far brotaj\u00e1rnsbing, og stundum flugu \u00feeir r\u00e9tt yfir h\u00f6f\u00f0um str\u00e1kanna og \u00fe\u00e1 n\u00e1\u00f0u \u00feeir a\u00f0 me\u00f0taka d\u00fdr\u00f0lega fegur\u00f0 \u00feessara skepna: S\u00e6gr\u00e6nt brj\u00f3sti\u00f0, sk\u00e6rgulan h\u00e1lsinn, bronslita v\u00e6ngina \u2014 \u00fea\u00f0 var eins og \u00feegnar himinsins, me\u00f0 s\u00edn l\u00f6ngu st\u00e9l og stuttu gogga, v\u00e6ru sveipa\u00f0ir \u00f6llum litum regnbogans. \u00deetta voru b\u00fdsvelgir, Tomas haf\u00f0i s\u00e9\u00f0 mynd af \u00feeim \u00ed b\u00f3k, en haf\u00f0i \u00e1tt erfitt me\u00f0 a\u00f0 tr\u00faa \u00fev\u00ed a\u00f0 sl\u00edkar verur v\u00e6ru raunverulegar. \u00cd veruleikanum voru \u00feeir fallegri en nokkrar myndir, glitrandi og lifandi. Fegur\u00f0 \u00feeirra var rafm\u00f6gnu\u00f0. Vikis var l\u00edka bergnuminn, star\u00f0i gapandi, hl\u00e6jandi. Hann henti af s\u00e9r lo\u00f0feldunum og h\u00e6tti a\u00f0 leika bjarnd\u00fdr. N\u00fa var hann bara Vikis aftur, veifa\u00f0i prikinu og dansa\u00f0i hamingjusamur me\u00f0al regnbogaeldingafuglanna.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">En flj\u00f3tlega var\u00f0 flug \u00feeirra hvikult, n\u00e6stum s\u00f3ttkennt e\u00f0a \u00e6st, og \u00feeir flugu til og fr\u00e1 eins og \u00feeir v\u00e6ru t\u00fdndir, eins og seguln\u00e1lin \u00ed innri \u00e1ttavitanum beindist \u00ed \u00e1tt a\u00f0 einhverri vitleysu. \u00deetta var l\u00edklega vegna \u00f3ve\u00f0ursins sem v\u00e6ri \u00e1 lei\u00f0inni. Tomas horf\u00f0i \u00e1 b\u00f3lstrana og var sannf\u00e6r\u00f0ur um a\u00f0 eitthva\u00f0 h\u00e6ttulegt n\u00e1lga\u00f0ist \u00fe\u00e1. Sk\u00fdin snerust og veltust, en s\u00f3lin skein samt enn. Himninum var skipt upp \u00e1 milli hei\u00f0bl\u00e1ma og dj\u00fapsorta. Str\u00e1karnir heyr\u00f0u h\u00e1v\u00e6rt hlj\u00f3\u00f0 og h\u00e9ldu a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri \u00feruma. En svo \u00e1ttu\u00f0u \u00feeir sig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00feetta var trommusl\u00e1ttur, vegna \u00feess a\u00f0 hlj\u00f3\u00f0unum fylgdu mannsraddir. F\u00f3lk var a\u00f0 hr\u00f3pa, syngja og kveina og vindurinn magna\u00f0i hlj\u00f3\u00f0in og yfirgn\u00e6f\u00f0i til skiptis.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Innra me\u00f0 Tomasi vakna\u00f0i forvitni um \u00fea\u00f0 hva\u00f0an \u00feessar trommur og raddir k\u00e6mu. Hann h\u00e9lt \u00ed \u00e1ttina a\u00f0 \u00feeim og Vikis fylgdi \u00e1 eftir. \u00deeir gengu eftir botni malargiljanna \u00fear til \u00feeir komu loksins a\u00f0 malarhl\u00ed\u00f0 sem var ekki br\u00f6tt. \u00dea\u00f0 reyndist samt erfitt a\u00f0 hlaupa upp, svo \u00feeir skri\u00f0u \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum. \u00deegar \u00feeir voru loksins komnir upp \u00e1 topp, nam Tomas sta\u00f0ar \u00ed forundran og Vikis br\u00e1 vi\u00f0. \u00c1 st\u00f3rum velli, \u00e1 milli n\u00e1munnar og sk\u00f3garins, voru samankomnir nokkrir tugir manns, ef ekki hundra\u00f0. V\u00f6llurinn var \u00ed skugga sk\u00fdjanna, en \u00fea\u00f0 hreyf\u00f0i ekki vind. Sumir b\u00f6r\u00f0u trumbur, a\u00f0rir sungu s\u00e1lma, og enn a\u00f0rir virtust bi\u00f0jast fyrir \u00ed miklum \u00e6singi. Fyrir g\u00f6ngunni f\u00f3ru \u00ferj\u00e1r mannverur sem bur\u00f0u\u00f0ust me\u00f0 eitthva\u00f0 yfir axlirnar. \u00deeim fylgdu m\u00f6mmur kl\u00e6ddar \u00ed glansandi einkennisb\u00faninga sem b\u00f6r\u00f0u me\u00f0 svipu \u00fe\u00e6r sem \u00f6xlu\u00f0u byr\u00f0arnar. Ein \u00feeirra f\u00e9ll \u00e1 j\u00f6r\u00f0ina, og var fyrir viki\u00f0 barin enn fastar af einkenniskl\u00e6ddu m\u00f6mmunum. Nokkrar m\u00f6mmur kl\u00e6ddar \u00ed svart reyndu a\u00f0 vernda hana, f\u00f3ru \u00e1 hn\u00e9n, b\u00e1\u00f0ust fyrir, og n\u00e1\u00f0u svo a\u00f0 reisa hana aftur \u00e1 f\u00e6tur. Svo t\u00f3k ein af \u00feeim hj\u00e1lps\u00f6mu sj\u00e1lf \u00e1 sig byr\u00f0ina \u2014 krossinn. Br\u00e6\u00f0urnir skri\u00f0u n\u00e6r. Enginn veitti \u00feeim minnstu athygli. St\u00f3r hundur hlj\u00f3p upp a\u00f0 \u00feeim og hnusa\u00f0i, en str\u00e1karnir voru kyrrir og hvutti f\u00f3r lei\u00f0 s\u00edna. Vikis byrja\u00f0i a\u00f0 kj\u00f6kra og t\u00e1ra\u00f0ist \u00feegar hann \u00e1tta\u00f0i sig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fea\u00f0 var veri\u00f0 a\u00f0 berja \u00feessar \u00ferj\u00e1r konur harkalega, og hann reyndi a\u00f0 fela sig \u00e1 bak vi\u00f0 br\u00f3\u00f0ur sinn, skelfdur gagnvart \u00feessum bl\u00f3\u00f0ugu verum. Tomas s\u00e1 a\u00f0 ein konan bar gaddav\u00edrskrans sem rispa\u00f0i enni\u00f0, en \u00e1 andliti hennar s\u00e1ust engin merki um a\u00f0 h\u00fan fyndi til. \u00devert \u00e1 m\u00f3tti virtist h\u00fan gl\u00f3a af innri l\u00edfsgle\u00f0i, jafnvel heilagleika. F\u00f6t hennar voru rifin og brj\u00f3stin h\u00e9ngu \u00fati, en Tomas kalla\u00f0i ekki til br\u00f3\u00f0ur s\u00edns eins og hann hef\u00f0i gert \u00ed \u00f6\u00f0rum a\u00f0st\u00e6\u00f0um; \u201eSj\u00e1\u00f0u, Vikis, ber brj\u00f3st!\u201c Ekki n\u00fana, samkennd hans var n\u00e6stum \u00fev\u00ed l\u00edkamlega s\u00e1rsaukafull. Nekt konunnar var svo t\u00e6r (\u00fe\u00f3tt drengurinn hef\u00f0i kannski ekki geta\u00f0 or\u00f0a\u00f0 \u00fea\u00f0 \u00feannig) a\u00f0 h\u00fan vakti \u00f3hug og \u00fea\u00f0 var honum \u00f3m\u00f6gulegt a\u00f0 hl\u00e6ja.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Gangan hlaut a\u00f0 hafa n\u00e1\u00f0 h\u00e1marki s\u00ednu, \u00fev\u00ed n\u00fa hr\u00f3pa\u00f0i vopna\u00f0ur herma\u00f0ur eitthva\u00f0 \u00e1 tungum\u00e1li sem \u00feeir skildu ekki, og hinar p\u00edndu k\u00f6stu\u00f0u fr\u00e1 s\u00e9r krossunum. Svartkl\u00e6dda konan sem haf\u00f0i teki\u00f0 byr\u00f0ina af \u00feeirri me\u00f0 kransinn, lag\u00f0i hann einnig fr\u00e1 s\u00e9r. \u00dea\u00f0 var erfitt a\u00f0 horfa upp \u00e1 \u00fea\u00f0 sem ger\u00f0ist n\u00e6st, en Tomas star\u00f0i eins og honum hef\u00f0i veri\u00f0 banna\u00f0 a\u00f0 l\u00edta undan. Vikis \u00fer\u00fdsti s\u00e9r upp a\u00f0 baki br\u00f3\u00f0ur s\u00edns og kveinka\u00f0i s\u00e9r. Hinar \u00ferj\u00e1r \u00fej\u00e1\u00f0u voru neyddar upp \u00e1 krossana, og festar \u00fear me\u00f0 st\u00f3rum n\u00f6glum. \u00de\u00e6r \u00f6skru\u00f0u af \u00f3b\u00e6rilegum s\u00e1rsauka \u00feegar j\u00e1rni\u00f0 var hamra\u00f0 gegnum f\u00e6tur \u00feeirra og hendur. V\u00f6\u00f0var \u00feeirra kipptust til. Nema s\u00fa sem bar kransinn, h\u00fan kj\u00f6kra\u00f0i undarlega og gn\u00edsti t\u00f6nnum til a\u00f0 halda aftur af \u00f6skrunum.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Krossunum var komi\u00f0 fyrir \u00ed holum sem h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 grafnar fyrirfram. \u00deeir voru toga\u00f0ir uppr\u00e9ttir me\u00f0 reipum og festir. L\u00edkamarnir \u00fer\u00edr h\u00e9ngu h\u00e1tt yfir h\u00f6f\u00f0um mannfj\u00f6ldans. \u00deau sem voru einkenniskl\u00e6dd, og sum hinna, hl\u00f3gu og hr\u00f3pu\u00f0u einhver \u00f3skiljanleg or\u00f0, a\u00f0 \u00fev\u00ed er virtist til a\u00f0 gr\u00ednast e\u00f0a h\u00e6\u00f0ast a\u00f0 \u00feeim \u00fej\u00e1\u00f0u. \u00d6nnur t\u00f3ku myndir. Mannfj\u00f6ldinn var spenntur og f\u00f3r a\u00f0 \u00e6sast enn frekar, og t\u00f3k ekki eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 himinninn sortna\u00f0i eins og \u00fea\u00f0 v\u00e6ri s\u00ed\u00f0la kv\u00f6lds. Vindurinn t\u00f3k a\u00f0 bl\u00e1sa, kl\u00e6\u00f0i feyktust til og ryk bl\u00e9s upp. Svo, allt \u00ed einu, flaug fugl gegn vindinum, eins og hann hef\u00f0i sigrast \u00e1 myrkrinu sj\u00e1lfu, litr\u00edkt brot af s\u00f3larlj\u00f3si, b\u00fdsvelgurinn. Hann lenti \u00e1 toppi krossins \u00fear sem konan me\u00f0 kransinn h\u00e9kk. Jafnvel \u00feau sem h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 a\u00f0 hl\u00e6ja \u00fe\u00f6gnu\u00f0u, en \u00fea\u00f0 var\u00f0i bara \u00ed augnablik. Svo flaug kr\u00e1kuh\u00f3pur \u00fat \u00far sk\u00f3ginum og f\u00e6ldi b\u00fdsvelginn burt. Ein \u00feeirra settist \u00ed hans sta\u00f0 og hinar hrings\u00f3lu\u00f0u fyrir ofan, eins og \u00fe\u00e6r bi\u00f0u eftir a\u00f0 dau\u00f0inn lyki verki s\u00ednu. Konan me\u00f0 beru brj\u00f3stin og gaddav\u00edrsk\u00f3r\u00f3nuna vildi segja eitthva\u00f0, en varir hennar voru svo \u00feurrar og sprungnar a\u00f0 h\u00fan gat bara hv\u00edsla\u00f0, og \u00fea\u00f0 var \u00f3m\u00f6gulegt a\u00f0 greina or\u00f0askil. Einhver \u00ed mannfj\u00f6ldanum hr\u00f3pa\u00f0i \u00e1 undarlegri tungu, l\u00edklega a\u00f0 h\u00fan vildi sopa. Sum hl\u00f3gu, og ein \u00far h\u00f3pi var\u00f0anna dr\u00f3 litla vodkafl\u00f6sku upp \u00e1 milli brj\u00f3sta sinna og hl\u00f3 me\u00f0an h\u00fan bleytti tusku me\u00f0 \u00e1fengi, lyfti henni upp \u00e1 spj\u00f3tsodd, og \u00fdtti \u00ed \u00e1ttina a\u00f0 v\u00f6rum hinnar p\u00edndu. S\u00fa krossfesta sneri h\u00f6f\u00f0inu undan. Svo, me\u00f0 s\u00ed\u00f0ustu kr\u00f6ftum sem h\u00fan bj\u00f3 yfir, lyfti h\u00fan augum til himins og hr\u00f3pa\u00f0i: \u201e\u2019Im\u0101\u2019, \u2019im\u0101\u2019, lem\u00e1 sabatch\u00e1ni!\u201c \u00deetta voru hennar s\u00ed\u00f0ustu or\u00f0. H\u00fan var \u00f6rend. H\u00f6fu\u00f0 hennar dr\u00fapti og s\u00e1l hennar var frj\u00e1ls. \u00derumur. Sk\u00fdin hr\u00f6nnu\u00f0ust upp. V\u00f6r\u00f0urinn sem haf\u00f0i bo\u00f0i\u00f0 vodka \u00ed h\u00e6\u00f0ni gekk aftur upp a\u00f0 krossinum og stakk p\u00edslarvottinn undir vinstra brj\u00f3sti\u00f0 me\u00f0 spj\u00f3tinu. Bl\u00f3\u00f0 og vessar runnu \u00fat \u00far lungum og i\u00f0rum. Eldingagl\u00e6ringar, og \u00f6ll, jafnvel \u00feau hugr\u00f6kkustu, beyg\u00f0u sig ni\u00f0ur. Tomas og \u00f6ll hin fundu fyrir fjarl\u00e6gum drunum og jar\u00f0skj\u00e1lftum. \u00dea\u00f0 glufa\u00f0i til milli sk\u00fdjanna, og langt \u00ed burtu g\u00e1tu \u00feau \u00f6ll s\u00e9\u00f0 hvar eldflaug reis til himins me\u00f0 eldtungur \u00e1 eftir s\u00e9r. \u00dea\u00f0 byrja\u00f0i a\u00f0 rigna. Mannfj\u00f6ldinn leystist upp. Tomas st\u00f3\u00f0 kyrr og var\u00f0 rennvotur \u00ed sumarsk\u00farinni. Hann star\u00f0i \u00e1 p\u00edslarvottinn sem virtist gl\u00f3a \u00ed alltumlykjandi myrkrinu. Af einhverjum \u00e1st\u00e6\u00f0um h\u00f6f\u00f0u hinar tv\u00e6r krossfestu konurnar, sem enn volu\u00f0u, ekki n\u00e1\u00f0 a\u00f0 hreyfa vi\u00f0 honum eins og mamman sem haf\u00f0i tala\u00f0 \u00f3skiljanlega og \u00fej\u00e1\u00f0st af einhverjum \u00e1st\u00e6\u00f0um sem hann skildi ekki. \u00cd hjarta s\u00ednu vissi Tomas a\u00f0 \u00fea\u00f0 hlyti a\u00f0 vera einhver g\u00f3\u00f0 \u00e1st\u00e6\u00f0a fyrir \u00fej\u00e1ningunni. Regni\u00f0 lak ni\u00f0ur eftir andliti hans, undir kragann, og hann var n\u00e6stum or\u00f0inn blautur \u00ed gegn. Fyrst n\u00fana ger\u00f0i hann s\u00e9r grein fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 Vikis haf\u00f0i veri\u00f0 a\u00f0 toga \u00ed ermina hans og v\u00e6la. Br\u00f3\u00f0ir hans vildi fara heim.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00deeir n\u00e6stum r\u00fallu\u00f0u ni\u00f0ur brekkuna \u00feegar \u00feeir hlupu \u00feanga\u00f0 sem \u00feeir h\u00f6f\u00f0u skili\u00f0 hj\u00f3lb\u00f6rurnar eftir. \u00deeir n\u00e1\u00f0u \u00ed \u00fe\u00e6r og komu s\u00e9r heim eins hratt og m\u00f6gulegt var. \u00dea\u00f0 var dimmt \u00fati, \u00fe\u00f3tt regninu hef\u00f0i slota\u00f0 og \u00fea\u00f0 v\u00e6ri ekki kalt. En \u00feeir voru a\u00f0 fl\u00fdta s\u00e9r. \u00deeir vissu a\u00f0 heima yr\u00f0i ekki teki\u00f0 vinsamlega \u00e1 m\u00f3ti \u00feeim, \u00fev\u00ed \u00feeir k\u00e6mu seint. Svo reyndist vera \u2014 \u00ed kv\u00f6ldmat fengu \u00feeir bara nokkrar so\u00f0nar kart\u00f6flur og var ekki leyft a\u00f0 sitja vi\u00f0 bor\u00f0i\u00f0. Tomas var sama. Hann vissi ekki hvers vegna, en refsingar og svengd skiptu hann litlu. \u00deegar allir str\u00e1karnir voru farnir \u00ed r\u00fami\u00f0, sumir hrutu og a\u00f0rir bl\u00edstru\u00f0u \u00ed takt, f\u00f3r Tomas fram \u00far, og \u00fer\u00e1tt fyrir reglurnar \u00fe\u00e1 l\u00e6ddist hann \u00fat \u00ed gar\u00f0, gr\u00f3f upp gulr\u00f3fur, skola\u00f0i \u00fe\u00e6r \u00ed balanum sem var nota\u00f0ur til a\u00f0 hreinsa g\u00farkur, f\u00f3r svo inn \u00ed anddyri\u00f0, strauk skrauti\u00f0 \u00e1 gamla fatask\u00e1pnum, og opna\u00f0i hann. Hann fann nokkra gamla jakka og \u00f6nnur f\u00f6t sem hann gat hrei\u00f0ra\u00f0 um sig \u00ed, loka\u00f0i svo hur\u00f0inni og naga\u00f0i r\u00f3funa, me\u00f0an hann hlusta\u00f0i \u00e1 fjarl\u00e6ga t\u00f3nlist og hl\u00e1turinn \u00ed m\u00f6mmunum. Honum lei\u00f0 eins risavaxi\u00f0 t\u00f3mar\u00fam hef\u00f0i opnast upp \u00ed hjarta hans. \u00d3kunnuglegur kuldi. Hann gat ekki svara\u00f0 spurningunni sem \u00f3ma\u00f0i innra me\u00f0 honum: Afhverju? Afhverju?<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right wp-block-paragraph\"><em>\u00cdslensk \u00fe\u00fd\u00f0ing: K\u00e1ri Tulinius<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Alvydas \u0160lepikas Undirspil: \u201eNo Man\u2019s Land\u201c eftir Tangerine Dream Tomas star\u00f0i \u00e1 ant\u00edk-fatask\u00e1pinn. Einhvern t\u00edmann \u00ed fyrndinni haf\u00f0i hann veri\u00f0 dreginn \u00fat \u00far stofunni og komi\u00f0 fyrir \u00ed r\u00f6ku anddyri h\u00fassins, en vi\u00f0arr\u00f3sirnar gl\u00f6nsu\u00f0u enn \u00fe\u00e1, sem og hitt skrauti\u00f0, sem l\u00edktist litlum v\u00e6ngjum, skord\u00fdrum e\u00f0a pl\u00f6ntum. Flagna\u00f0 haf\u00f0i \u00far sumum \u00feessara \u00fatskornu mynda, og [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1030","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1030","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1030"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1030\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1081,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1030\/revisions\/1081"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1030"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}