{"id":244,"date":"2023-12-26T00:00:40","date_gmt":"2023-12-26T00:00:40","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=244"},"modified":"2024-01-02T14:46:56","modified_gmt":"2024-01-02T14:46:56","slug":"sumarbudirnar","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=244","title":{"rendered":"Sumarb\u00fa\u00f0ir"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Ger\u00f0ur Kristn\u00fd<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>\u00c9g f\u00e9kk efri kojuna! Nafni\u00f0 mitt var skrifa\u00f0 \u00e1 l\u00edmmi\u00f0a \u00e1 einum st\u00f3lpanum og fyrir ne\u00f0an \u00fea\u00f0 st\u00f3\u00f0 \u00de\u00f3ra. \u00c9g haf\u00f0i svo sannarlega f\u00e6rst upp vir\u00f0ingarstigann fr\u00e1 \u00fev\u00ed sumari\u00f0 \u00e1\u00f0ur \u00feegar \u00e9g svaf \u00ed ne\u00f0ri koju. <br> \u2001\u201eHver er \u00de\u00f3ra?\u201c spur\u00f0i \u00e9g systur Reg\u00ednu sem bj\u00e1stra\u00f0i vi\u00f0 a\u00f0 setja utan um kodda innst \u00ed svefnsk\u00e1lanum. H\u00fan ger\u00f0i hl\u00e9 \u00e1 vinnu sinni og svara\u00f0i me\u00f0 sterkum \u00fe\u00fdskum hreim: \u201eLj\u00f3sh\u00e6r\u00f0 og &#8230;\u201c H\u00fan fann ekki or\u00f0i\u00f0 sem hana vanta\u00f0i svo h\u00fan dr\u00f3 h\u00f6ndina \u00fat \u00far koddaverinu til a\u00f0 gera hringi \u00ed kringum augun me\u00f0 v\u00edsifingrinum. \u201eEr h\u00fan me\u00f0 gleraugu?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og b\u00e6tti svo vi\u00f0: \u201eE\u00f0a er h\u00fan panda?\u201c <br> \u2001\u201ePanda me\u00f0 gleraugu,\u201c svara\u00f0i systir Reg\u00edna og hl\u00f3 svo undirhakan kreistist fram undan gr\u00e1u h\u00f6fu\u00f0fatinu. <br> \u2001\u00c9g var sta\u00f0r\u00e1\u00f0in \u00ed a\u00f0 kynnast p\u00f6ndunni sem deildi me\u00f0 m\u00e9r koju. Enn sta\u00f0r\u00e1\u00f0nari var \u00e9g \u00ed a\u00f0 finna Agnesi. H\u00fan haf\u00f0i veri\u00f0 besta vinkona m\u00edn \u00ed sumarb\u00fa\u00f0unum \u00ed fyrra. Vi\u00f0 hittumst strax \u00e1 fyrsta degi og l\u00e9kum okkur saman fr\u00e1 morgni til kv\u00f6lds \u00ed tv\u00e6r vikur. \u00de\u00e1 var \u00e9g s\u00f3tt en Agnes f\u00e9kk a\u00f0 vera viku lengur \u00fev\u00ed foreldrar hennar h\u00f6f\u00f0u fari\u00f0 til \u00fatlanda. M\u00ednir h\u00f6f\u00f0u bara veri\u00f0 heima \u00ed fri\u00f0i. S\u00e1 fri\u00f0ur var helst fenginn me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g f\u00e6ri \u00ed burtu. N\u00fa vildu \u00feau vera \u00ed mj\u00f6g miklum og dj\u00fapum fri\u00f0i \u00fev\u00ed br\u00f3\u00f0ir minn var sendur me\u00f0 m\u00e9r. Hann haf\u00f0i runni\u00f0 \u00e1 hr\u00f3pin af f\u00f3tboltavellinum um lei\u00f0 og hann steig \u00fat \u00far b\u00edlnum og varla gefi\u00f0 s\u00e9r t\u00edma til a\u00f0 kve\u00f0ja pabba og m\u00f6mmu. \u201eBr\u00f3\u00f0ir \u00feinn leikur vi\u00f0 s\u00edna vini og \u00fe\u00fa vi\u00f0 \u00fe\u00edna. \u00c9g vona a\u00f0 \u00feetta gangi,\u201c sag\u00f0i mamma \u00e1 lei\u00f0inni a\u00f0 svefnsk\u00e1lanum. H\u00fan var\u00f0 j\u00fa a\u00f0 bera t\u00f6skuna hans \u00feanga\u00f0 fyrst hann var farinn \u00fat \u00e1 v\u00f6ll. \u00c9g l\u00e9t vera a\u00f0 spyrja hana hvort h\u00fan h\u00e9ldi a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i fari\u00f0 \u00ed sumarb\u00fa\u00f0ir til a\u00f0 leika vi\u00f0 br\u00f3\u00f0ur minn sem \u00e9g l\u00e9k m\u00e9r hvort sem er aldrei vi\u00f0 heima. Fur\u00f0ulegt l\u00edka a\u00f0 hann skyldi fara \u00ed m\u00ednar sumarb\u00fa\u00f0ir \u00feegar hann vildi ekki hafa mig n\u00e1l\u00e6gt s\u00e9r. <br>\u2001Br\u00f3\u00f0ir minn haf\u00f0i reyndar fari\u00f0 \u00ed a\u00f0rar \u00e1ri\u00f0 \u00e1\u00f0ur en \u00fear haf\u00f0i v\u00edst ekki veri\u00f0 gaman. Samt voru \u00fe\u00e6r a\u00f0eins fyrir str\u00e1ka svo hann haf\u00f0i aldrei \u00feurft a\u00f0 \u00f3ttast a\u00f0 hitta neina stelpu \u00fear, hvorki mig n\u00e9 a\u00f0rar. Eitt kv\u00f6ldi\u00f0 \u00feegar vi\u00f0 s\u00e1tum yfir grj\u00f3nagraut og sl\u00e1tri var hringt fr\u00e1 str\u00e1kasumarb\u00fa\u00f0unum. Pabbi svara\u00f0i en s\u00f3tti svo m\u00f6mmu. H\u00fan h\u00e1lfhlj\u00f3p \u00ed s\u00edmann \u00feegar h\u00fan heyr\u00f0i hva\u00f0an var hringt og sneri \u00e1kaflega \u00feungb\u00fain til baka. <br> \u2001\u201eEr eitthva\u00f0 a\u00f0?\u201c spur\u00f0i \u00e9g. <br> \u2001\u201eBor\u00f0a\u00f0u matinn \u00feinn,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. <br> \u2001\u00c9g sat \u00fev\u00ed uppi me\u00f0 getg\u00e1turnar sem eru oft mun skemmtilegri en sannleikurinn. L\u00edklega haf\u00f0i br\u00f3\u00f0ir minn fengi\u00f0 a\u00f0 hringja og vildi n\u00fa l\u00e1ta s\u00e6kja sig. \u00dea\u00f0 var \u00f3hugsandi a\u00f0 starfsf\u00f3lki\u00f0 vildi losna vi\u00f0 hann \u00fev\u00ed allir h\u00e9ldu svo upp \u00e1 hann. \u00deegar kennarar e\u00f0a n\u00e1grannar heyr\u00f0u a\u00f0 hann v\u00e6ri br\u00f3\u00f0ir minn s\u00f6g\u00f0u \u00feeir alltaf gla\u00f0ir: \u201e\u00d3, ertu systir hans?\u201c Hann virtist aldrei hafa hrint \u00feeim \u00ed skafl og ausi\u00f0 snj\u00f3 ni\u00f0ur um h\u00e1lsm\u00e1li\u00f0 \u00e1 \u00feeim. Aldrei haf\u00f0i hann kalla\u00f0 \u00feetta f\u00f3lk asna, d\u00fdrka\u00f0 upp l\u00e1sinn \u00e1 herberginu \u00feeirra \u00ed sta\u00f0 \u00feess a\u00f0 banka e\u00f0a undi\u00f0 s\u00e9r a\u00f0 vinkonum \u00feeirra til \u00feess eins a\u00f0 sparka \u00ed \u00fe\u00e6r. \u00de\u00f3tt m\u00e9r b\u00e6ri a\u00f0 sj\u00e1 br\u00f3\u00f0ur minn \u00ed fri\u00f0i var ekki innifali\u00f0 \u00ed samkomulaginu a\u00f0 hann s\u00e6i mig \u00ed fri\u00f0i. <br> \u2001\u00c9g r\u00f6lti upp a\u00f0 hv\u00edtu h\u00fasi sem eitt sinn haf\u00f0i veri\u00f0 heimili venjulegrar fj\u00f6lskyldu. N\u00fa h\u00fdsti \u00fea\u00f0 allflest sem vi\u00f0 krakkarnir t\u00f3kum okkur h\u00e9r fyrir hendur. \u00dear var eldh\u00fas, matsalur og r\u00famg\u00f3\u00f0 stofa \u00fear sem vi\u00f0 f\u00f6ndru\u00f0um og h\u00e9ldum kv\u00f6ldv\u00f6kur. \u00de\u00e1 var fari\u00f0 \u00ed leiki og st\u00f3ru krakkarnir s\u00fdndu stundum leikrit. Gr\u00e1kl\u00e6ddar nunnur voru \u00e1 \u00fe\u00f6num \u00e1 milli h\u00fass og sk\u00e1la me\u00f0 s\u00e6ngurver og handkl\u00e6\u00f0i \u00ed fanginu. \u00c1 st\u00e9ttinni heilsa\u00f0i Mar\u00eda forst\u00f6\u00f0ukona hverju barni fyrir sig me\u00f0 bros \u00e1 v\u00f6r og sannf\u00e6r\u00f0i foreldrana um a\u00f0 \u00fev\u00ed v\u00e6ri \u00f3h\u00e6tt. \u00deetta var stuttklippt gr\u00f6nn kona sem keyr\u00f0i hendurnar ofan \u00ed peysuvasana eins og henni v\u00e6ri kalt \u00e1 h\u00f6ndunum \u00ed j\u00fan\u00edbl\u00ed\u00f0unni. Pabbar s\u00f3ttu t\u00f6skur \u00ed b\u00edlskottin og skelltu \u00feeim aftur me\u00f0 s\u00f6mu festu og \u00feeir kl\u00f6ppu\u00f0u sonum og d\u00e6trum \u00e1 axlirnar \u00e1\u00f0ur en \u00feeir stigu aftur inn \u00ed b\u00edlinn. Fyndist \u00feeim m\u00f6mmurnar of lengi a\u00f0 leggja kr\u00f6kkunum l\u00edfsreglurnar l\u00f6g\u00f0ust \u00feeir \u00e1 flautuna. \u00de\u00e1 smelltu \u00fe\u00e6r kossi \u00e1 vanga og hr\u00f6\u00f0u\u00f0u s\u00e9r aftur inn \u00ed b\u00edlinn. \u00de\u00e6r voru ekki fyrr sestar en \u00fe\u00e6r r\u00fallu\u00f0u ni\u00f0ur r\u00fa\u00f0unni til a\u00f0 geta kalla\u00f0: Tala\u00f0uvi\u00f0forst\u00f6\u00f0ukonunaef\u00fe\u00e9rver\u00f0urillt\u00edmaganum. Skrifa\u00f0ubr\u00e9f. \u00de\u00fa\u00e1tta\u00f0verame\u00f0n\u00f3gafsokkum. Ein mamman haf\u00f0i gala\u00f0: Ma\u00f0urskiptirumn\u00e6rbuxurannanhverndag a\u00f0 stelpu me\u00f0 fl\u00e9ttur. S\u00fa var flj\u00f3t a\u00f0 l\u00e1ta sig hverfa \u00e1 bak vi\u00f0 h\u00fas \u00fear sem h\u00fan bei\u00f0 \u00feanga\u00f0 til foreldrarnir voru farnir. <br> \u2001N\u00fdju krakkarnir gengu hikandi um og gj\u00f3u\u00f0u tortryggnir augum hver \u00e1 annan. L\u00edklega vonu\u00f0ust \u00feeir til a\u00f0 einhver fullor\u00f0inn birtist og leiddi \u00fe\u00e1 saman \u00ed leik en h\u00e9r s\u00e1 hver um sig. \u00c1 r\u00f3luvellinum voru r\u00f3lur, vegasalt og kofi \u00fear sem vi\u00f0 Agnes h\u00f6f\u00f0um hnipra\u00f0 okkur saman og hlusta\u00f0 \u00e1 eldri krakkana segja hryllingss\u00f6gur. Flestar voru \u00fe\u00e6r um barnap\u00edur sem virtust bestu skinn en um lei\u00f0 og foreldrar barnsins sem \u00fe\u00e6r g\u00e6ttu brug\u00f0u s\u00e9r af b\u00e6 ger\u00f0u \u00fe\u00e6r s\u00e9r l\u00edti\u00f0 fyrir og steiktu krakkann \u00e1 teini. Allan veturinn haf\u00f0i \u00e9g hugsa\u00f0 um \u00feessar hr\u00e6\u00f0ilegu barnap\u00edur \u00feegar mamma sendi mig ni\u00f0ur \u00ed dimman kjallarann a\u00f0 s\u00e6kja sultu. <br> \u2001Agnes var ekki \u00fati \u00e1 r\u00f3l\u00f3 og \u00feegar \u00e9g stalst til a\u00f0 l\u00edta \u00ed \u00e1ttina a\u00f0 f\u00f3tboltavellinum voru au\u00f0vita\u00f0 bara str\u00e1kar \u00fear. Kannski sat h\u00fan inni og teikna\u00f0i \u00e1 me\u00f0an h\u00fan bi\u00f0i \u00feess a\u00f0 \u00e9g birtist. \u00cd g\u00e6ttinni st\u00f3\u00f0 Mar\u00eda \u00e1 spjalli vi\u00f0 m\u00f6mmu tveggja br\u00e6\u00f0ra \u00ed samst\u00e6\u00f0um bl\u00e1um peysum. H\u00fan t\u00f3k vi\u00f0 litak\u00f6ssunum \u00feeirra en vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um \u00f6ll veri\u00f0 be\u00f0in um a\u00f0 koma me\u00f0 b\u00e6\u00f0i vaxliti og vatnsliti. Kassanna bi\u00f0u merktar sk\u00faffur og Mar\u00eda endurt\u00f3k n\u00f6fn str\u00e1kanna nokkrum sinnum: \u201eHelgi og Birgir. Birgir og Helgi.\u201c \u00c9g heyr\u00f0i hana bi\u00f0ja m\u00f6mmuna um a\u00f0 hafa ekki \u00e1hyggjur. \u201e\u00dea\u00f0 ver\u00f0ur svo gaman. Ekki satt, str\u00e1kar?\u201c og \u00feeir kinku\u00f0u feimnislega kolli. Svo leiddust br\u00e6\u00f0urnir saman \u00fat \u00e1 st\u00e9tt og litu forvitnir yfir r\u00f3l\u00f3inn og upp \u00ed klettana. K\u00f6llin fr\u00e1 f\u00f3tboltanum virtust ekki freista \u00feeirra. <br> \u2001Innan \u00far eldh\u00fasi barst skark \u00ed pottum og \u00e1 ganginum sat lj\u00f3sh\u00e6r\u00f0 stelpa vi\u00f0 s\u00edmabor\u00f0 og dingla\u00f0i f\u00f3tunum. \u00d6nnur buxnask\u00e1lmin var brett upp svo pl\u00e1stra\u00f0 hn\u00e9\u00f0 blasti vi\u00f0. \u00c1 \u00fatlei\u00f0 m\u00e6tti \u00e9g Mar\u00edu sem kvatt haf\u00f0i m\u00f6mmu bl\u00e1kl\u00e6ddu br\u00e6\u00f0ranna. Vi\u00f0 fylgdumst me\u00f0 henni setjast inn \u00ed gamlan gulan Saab og aka me\u00f0 miklum skellum ni\u00f0ur heimrei\u00f0ina. Synirnir \u00f6rku\u00f0u a\u00f0 sk\u00e1lanum me\u00f0 \u00ed\u00fer\u00f3ttat\u00f6skurnar s\u00ednar eins og hir\u00f0ar me\u00f0 \u00fe\u00e6g l\u00f6mb \u00ed fanginu. Allt \u00ed einu t\u00f3k Mar\u00eda eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g st\u00f3\u00f0 \u00fearna hj\u00e1 henni. \u201e\u00c9g man eftir \u00fe\u00e9r fr\u00e1 \u00ed fyrra! Gott a\u00f0 sj\u00e1 \u00feig aftur?\u201c sag\u00f0i h\u00fan og brosti svo s\u00e1st \u00ed allar tennurnar \u00ed henni. <br> \u2001\u201eGott a\u00f0 sj\u00e1 \u00feig!\u201c sag\u00f0i \u00e9g. \u201eEr Agnes ekki komin?\u201c <br> \u2001\u201eHver er \u00fea\u00f0?\u201c spur\u00f0i Mar\u00eda og keyr\u00f0i axlirnar upp a\u00f0 eyrum eins og hrollur f\u00e6ri um hana. L\u00edklega var mun kaldara \u00e1 gangst\u00e9ttarhellunni sem h\u00fan st\u00f3\u00f0 \u00e1 en minni. <br> \u2001\u201eAgnes er vinkona m\u00edn. H\u00fan var h\u00e9r \u00ed fyrra, a\u00f0eins h\u00e6rri en \u00e9g, skolh\u00e6r\u00f0 og oft \u00ed rau\u00f0ri r\u00fallukragapeysu,\u201c sag\u00f0i \u00e9g eins hratt og \u00e9g gat \u00fev\u00ed fleiri b\u00edlar komu a\u00f0v\u00edfandi og br\u00e1\u00f0um \u00feyrfti Mar\u00eda a\u00f0 sinna fleiri kr\u00f6kkum. <br> \u2001\u201e\u00c9g skal athuga,\u201c sag\u00f0i h\u00fan og skaust inn. <br> \u2001Stelpan me\u00f0 pl\u00e1sturinn tr\u00f3\u00f0st fram hj\u00e1 m\u00e9r og \u00feaut yfir \u00e1 r\u00f3luv\u00f6llinn \u00fear sem h\u00fan settist \u00ed a\u00f0ra r\u00f3luna. Um lei\u00f0 og h\u00fan var komin \u00e1 fer\u00f0 byrja\u00f0i h\u00fan a\u00f0 syngja <em>\u00d3, J\u00f3sep, J\u00f3sep<\/em>. <br> \u2001Eins og r\u00fassneskur nj\u00f3snari g\u00e6g\u00f0ist \u00e9g \u00f6rsn\u00f6ggt fyrir horni\u00f0, kom auga \u00e1 br\u00f3\u00f0ur minn \u00ed gr\u00e6na f\u00f3tboltab\u00faningnum s\u00ednum, l\u00e9t hann algj\u00f6rlega \u00ed fri\u00f0i eins og m\u00e9r haf\u00f0i veri\u00f0 upp\u00e1lagt og skaust s\u00ed\u00f0an aftur fram fyrir h\u00fasi\u00f0. \u00dear st\u00f3\u00f0 Mar\u00eda me\u00f0 bla\u00f0 \u00ed hendinni og skima\u00f0i eftir m\u00e9r. \u201e\u00dearna ertu,\u201c sag\u00f0i h\u00fan, gr\u00faf\u00f0i sig yfir bla\u00f0i\u00f0 og l\u00e9t fingurinn reika yfir nafnalista. <br> \u2001\u201eV\u00e9n\u00fd, Gu\u00f0bj\u00f6rg, Erla, Sirr\u00ed, \u00c1sd\u00eds \u2026,\u201c muldra\u00f0i h\u00fan en sag\u00f0i svo festulega: \u201eNei, \u00fea\u00f0 er engin Agnes h\u00e9r. \u00c6tla\u00f0i h\u00fan a\u00f0 koma?\u201c <br> \u2001\u201eMamma sag\u00f0i a\u00f0 h\u00fan yr\u00f0i h\u00e9r,\u201c sag\u00f0i \u00e9g en hva\u00f0 vissi h\u00fan um \u00fea\u00f0? H\u00fan \u00feekkti Agnesi ekki neitt. \u00c9g haf\u00f0i tr\u00faa\u00f0 henni \u00fev\u00ed mig langa\u00f0i svo til a\u00f0 h\u00fan seg\u00f0i satt. \u201e\u00de\u00fa finnur a\u00f0ra stelpu a\u00f0 leika vi\u00f0,\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda og ku\u00f0la\u00f0i nafnalistann ofan \u00ed peysuvasann. F\u00f3lk steig \u00fat \u00far b\u00edlum og h\u00fan var\u00f0 a\u00f0 rj\u00faka. <br> \u2001R\u00f3lan vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 \u00feeirri pl\u00e1stru\u00f0u var laus svo \u00e9g settist \u00ed hana. \u00c9g var svo lei\u00f0 a\u00f0 mig langa\u00f0i aftur heim. Best v\u00e6ri a\u00f0 f\u00e1 far til baka strax me\u00f0 einhverjum foreldrunum. Stelpan h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 \u00fe\u00fdfga J\u00f3sep um a\u00f0 giftast s\u00e9r en loks \u00feagna\u00f0i h\u00fan, st\u00f6\u00f0va\u00f0i r\u00f3luna me\u00f0 t\u00e1nni og leit \u00e1 mig. \u201e\u00c9g heiti \u00de\u00f3ra,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u00deetta var \u00fe\u00e1 gleraugnapandan! Lj\u00f3s \u00fevertoppur n\u00e1\u00f0i ni\u00f0ur a\u00f0 rau\u00f0um plastumgj\u00f6r\u00f0um utan um k\u00e1mug gleraugu. \u201eVi\u00f0 sofum \u00ed s\u00f6mu koju,\u201c sag\u00f0i \u00e9g og \u00de\u00f3ra sag\u00f0i: \u201eEn gaman! \u00dea\u00f0 ver\u00f0ur skemmtilegasta kojan! Syngdu l\u00edka!\u201c <br> \u2001S\u00ed\u00f0an sungum vi\u00f0 einu sinni enn um hann J\u00f3sep \u00e1\u00f0ur en vi\u00f0 snerum okkur a\u00f0 <em>Money, Money, Money<\/em>. Karlmenn og peninga, takk, \u00f3sku\u00f0um vi\u00f0 okkur \u00e1 \u00feessum sta\u00f0 \u00fear sem f\u00e1t\u00e6kar reglusystur r\u00e9\u00f0u r\u00edkjum. <br> \u2001\u00deegar h\u00f3a\u00f0 var \u00ed kv\u00f6ldmat h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 \u00de\u00f3ra sagt hvor annarri fr\u00e1 \u00f6llum kr\u00f6kkunum \u00ed bekkjunum okkar og kennurunum og tali\u00f0 upp hrekkjusv\u00ednin. \u00c9g vissi upp \u00e1 h\u00e1r upp\u00e1haldslit n\u00fdju vinkonu minnar \u2013 gulan \u2013 og h\u00fan vissi a\u00f0 minn var gr\u00e6nn. \u00c9g vissi l\u00edka hverjar voru upp\u00e1haldsb\u00e6kurnar hennar \u2013 allar sem h\u00fan komst yfir um m\u00fasina Pipp \u2013 og h\u00fan vissi a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i lesi\u00f0 allar Fimmb\u00e6kurnar. H\u00fan \u00e1tti eldri systur sem var \u00ed fimleikum en \u00de\u00f3ra var \u00ed frj\u00e1lsum og spila\u00f0i l\u00edka \u00e1 fi\u00f0lu. \u00c9g sag\u00f0ist eiga br\u00f3\u00f0ur en \u00feag\u00f0i yfir \u00fev\u00ed a\u00f0 hann v\u00e6ri l\u00edka h\u00e9r \u00ed sumarb\u00fa\u00f0unum. \u00de\u00e1 myndi h\u00fan kannski vilja hitta hann sem var erfitt \u00feegar \u00e9g m\u00e1tti ekki koma n\u00e1l\u00e6gt honum. \u00cd sta\u00f0inn sag\u00f0i \u00e9g \u00de\u00f3ru a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i komi\u00f0 hinga\u00f0 l\u00edka \u00ed fyrra og \u00fe\u00e1 hef\u00f0i besta vinkona m\u00edn heiti\u00f0 Agnes. \u201eN\u00fa hefur h\u00fan \u00f6rugglega fengi\u00f0 a\u00f0 fara me\u00f0 pabba s\u00ednum og m\u00f6mmu til \u00fatlanda.\u201c Um lei\u00f0 og \u00e9g sag\u00f0i \u00feetta s\u00e1 \u00e9g Agnesi fyrir m\u00e9r flj\u00f3ta \u00e1 vinds\u00e6ng \u00ed sundlaug sem var eins og h\u00f6frungur \u00ed laginu. Sundbolurinn var bleikur og h\u00e1rsp\u00f6ngin gr\u00e6n. N\u00fa h\u00e9t besta vinkona m\u00edn \u00ed sumarb\u00fa\u00f0unum \u00de\u00f3ra og \u00e9g var\u00f0 a\u00f0 f\u00e1 a\u00f0 vita hvers vegna h\u00fan v\u00e6ri me\u00f0 pl\u00e1stur \u00e1 hn\u00e9nu. \u201e\u00c9g datt h\u00e9r \u00fati \u00e1 m\u00f6linni en meiddi mig samt ekkert. \u00c9g er har\u00f0haus,\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra. <br> \u2001Vi\u00f0 s\u00e1tum au\u00f0vita\u00f0 hli\u00f0 vi\u00f0 hli\u00f0 yfir steikta fisknum. Okkur fannst b\u00e1\u00f0um t\u00f3mats\u00f3sa g\u00f3\u00f0 en ekki rem\u00fala\u00f0i. Okkur fannst l\u00edka gott a\u00f0 sofa \u00e1 maganum. Um \u00fea\u00f0 \u00feurftum vi\u00f0 ekki a\u00f0 r\u00e6\u00f0a \u00fev\u00ed \u00fea\u00f0 s\u00e1 \u00e9g \u00feegar \u00e9g k\u00edkti \u00e1 \u00de\u00f3ru ni\u00f0ur \u00far kojunni minni um kv\u00f6ldi\u00f0. <br> \u2001Daginn eftir fann \u00e9g sn\u00fasn\u00faband inni \u00ed leikfangageymslunni innan um bolta, sk\u00f3flur og h\u00falahringi. \u00c9g r\u00e9tti \u00de\u00f3ru annan endann og teymdi hana \u00fat \u00e1 r\u00f3luv\u00f6ll. Um lei\u00f0 og vi\u00f0 byrju\u00f0um a\u00f0 sn\u00faa dreif hinar stelpurnar a\u00f0. \u00de\u00e6r r\u00f6\u00f0u\u00f0u s\u00e9r upp og stukku hver \u00e1 f\u00e6tur annarri yfir bandi\u00f0 sem h\u00fdddi m\u00f6lina \u00ed hr\u00f6\u00f0um takti. Einmitt \u00feegar Gu\u00f0bj\u00f6rg og Sirr\u00ed h\u00f6f\u00f0u teki\u00f0 til vi\u00f0 a\u00f0 sn\u00faa og kominn var t\u00edmi til a\u00f0 vi\u00f0 \u00de\u00f3ra fengjum a\u00f0 hoppa var kalla\u00f0 \u00e1 hana. Mar\u00eda kom fyrir h\u00fashorni\u00f0 og veifa\u00f0i til okkar. \u201eKomdu, \u00de\u00f3ra, komdu!\u201c hr\u00f3pa\u00f0i h\u00fan. \u201e\u00c9g \u00fearf a\u00f0 fara \u00ed Hverager\u00f0i \u00ed b\u00fa\u00f0. \u00de\u00fa m\u00e1tt koma me\u00f0.\u201c <br> \u2001\u00de\u00f3ra leit tv\u00edst\u00edgandi \u00e1 mig en r\u00e9tti m\u00e9r loks sinn enda sn\u00fasn\u00fabandsins og hra\u00f0a\u00f0i s\u00e9r \u00e1 eftir Mar\u00edu a\u00f0 gr\u00e6nu f\u00f3lksvagenbj\u00f6llunni hennar. <br> \u2001Enn var stokki\u00f0 um stund en skyndilega fengum vi\u00f0 um anna\u00f0 a\u00f0 hugsa \u00fev\u00ed hundur me\u00f0 br\u00fanan feld og hv\u00edtan kraga kom hlaupandi yfir til okkar me\u00f0 nokkra yfirspennta str\u00e1ka \u00e1 h\u00e6lunum. \u201eKomdu, hvutti! S\u00e6ktu!\u201c gj\u00f6mmu\u00f0u \u00feeir og hentu sp\u00fdtu \u00fat \u00ed m\u00f3ana. Hundurinn gleymdi um lei\u00f0 hvert hann haf\u00f0i veri\u00f0 a\u00f0 fara og geystist af sta\u00f0 \u00e1 eftir prikinu. <br> \u2001\u201e\u00c1 \u00e9g \u00fe\u00e1 ekki a\u00f0 sn\u00faa n\u00fana?\u201c spur\u00f0i M\u00f3nika, har\u00f0m\u00e6lt stelpa a\u00f0 nor\u00f0an sem var endalaust gaman a\u00f0 heyra kynna sig. \u00dea\u00f0 var ekki fyrr en \u00fe\u00e1 sem \u00e9g \u00e1tta\u00f0i mig \u00e1 a\u00f0 Sirr\u00ed var farin. \u00c9g skima\u00f0i \u00ed kringum mig en nei, h\u00fan var ekki h\u00e9r. \u00cd \u00fev\u00ed kom d\u00f6kkh\u00e6r\u00f0ur str\u00e1kur me\u00f0 freknumstr\u00e1\u00f0 nef \u00e1 har\u00f0ahlaupum til okkar. <br> \u2001\u201eHvar er Sirr\u00ed?\u201c spur\u00f0i hann hastur og hvessti gr\u00e1 augun \u00e1 okkur stelpurnar. <br> \u2001\u201eH\u00fan hlj\u00f3p inn \u00ed kofann!\u201c svara\u00f0i M\u00f3nika og benti. <br> \u2001\u201eEf hundurinn kemur, ekki l\u00e1ta hann elta okkur!\u201c sag\u00f0i str\u00e1kurinn og hlj\u00f3p a\u00f0 kofanum. \u00c9g elti. \u00deessu var\u00f0 \u00e9g a\u00f0 fylgjast me\u00f0. Inni \u00ed kofamyrkrinu sat Sirr\u00ed \u00ed hnipri og gr\u00e9t. Str\u00e1kurinn haf\u00f0i lagt handlegg yfir axlirnar \u00e1 henni og hv\u00edsla\u00f0i: \u201eSvona, svona, hundurinn kemur ekkert hinga\u00f0.\u201c <br> \u2001\u00deetta var svo vi\u00f0kv\u00e6mt augnablik a\u00f0 m\u00e9r fannst \u00e9g standa \u00e1 g\u00e6gjum eins og d\u00f3ni. \u00c1\u00f0ur en m\u00e9r t\u00f3kst a\u00f0 rj\u00faka \u00ed burtu kom str\u00e1kurinn auga \u00e1 mig. \u201eVertu hj\u00e1 Sirr\u00ed. \u00c9g \u00e6tla a\u00f0 passa a\u00f0 hundurinn komi ekki n\u00e1l\u00e6gt henni,\u201c sag\u00f0i hann og skrei\u00f0 \u00fat. \u00c9g tr\u00f3\u00f0 m\u00e9r inn, settist gegnt Sirr\u00ed og dr\u00f3 undir mig f\u00e6turna. M\u00f6lin undir okkur var h\u00f6r\u00f0 og k\u00f6ld. \u201eHva\u00f0 var \u00feetta?\u201c hv\u00edsla\u00f0i \u00e9g. <br> \u2001\u201e\u00c9g er svo hr\u00e6dd vi\u00f0 hundinn,\u201c sag\u00f0i Sirr\u00ed og saug upp \u00ed nefi\u00f0. Svo b\u00e6tti h\u00fan sn\u00f6ktandi vi\u00f0: \u201eM\u00e9r var str\u00edtt me\u00f0 hundum \u00feegar \u00e9g var l\u00edtil.\u201c <br> \u2001\u00dea\u00f0 var samt ekki \u00fea\u00f0 sem \u00e9g vildi vita. \u201eHva\u00f0a str\u00e1kur var \u00feetta \u2026\u201c Hvernig \u00e1tti \u00e9g a\u00f0 or\u00f0a \u00feetta? \u201e\u2026 sem h\u00e9lt utan um \u00feig?\u201c <br> \u2001Sirr\u00ed skima\u00f0i \u00fat um litla kofagluggann til a\u00f0 fullvissa sig um a\u00f0 d\u00fdri\u00f0 v\u00e6ri hvergi n\u00e1l\u00e6gt. T\u00e1r rann ni\u00f0ur kinnina og sveig\u00f0i inn \u00e1 jafnfreknumstr\u00e1\u00f0 nef og \u00e1 str\u00e1knum. \u201eSiggi, br\u00f3\u00f0ir minn,\u201c svara\u00f0i h\u00fan l\u00e1gt. <br> \u2001Stelpa \u00e1 sama aldri og \u00e9g haf\u00f0i r\u00e9tt \u00ed \u00feessu seti\u00f0 \u00ed fangi br\u00f3\u00f0ur s\u00edns og gr\u00e1ti\u00f0 upp vi\u00f0 gallajakkann hans. Honum haf\u00f0i veri\u00f0 alveg sama. Hann haf\u00f0i hvorki \u00fdtt henni fr\u00e1 s\u00e9r n\u00e9 sagt henni a\u00f0 h\u00fan v\u00e6ri aumingi. Hva\u00f0an komu svona systkini? <br> \u2001\u201e\u00cd hva\u00f0a sk\u00f3la eru\u00f0 \u00fei\u00f0?\u201c afr\u00e9\u00f0 \u00e9g a\u00f0 spyrja. <br> \u2001\u201eFellask\u00f3la,\u201c sag\u00f0i Sirr\u00ed. \u201e\u00c9g fer \u00ed n\u00edu \u00e1ra bekk n\u00e6st en Siggi er a\u00f0 ver\u00f0a 12 \u00e1ra. \u00dea\u00f0 eru engir hundar \u00ed g\u00f6tunni okkar.\u201c <br> \u2001\u201eEigi\u00f0 \u00fei\u00f0 fleiri systkini?\u201c <br> \u2001\u201eJ\u00e1, Helga er \u00feriggja \u00e1ra. H\u00fan er samt ekkert hr\u00e6dd vi\u00f0 hunda. \u00dea\u00f0 er bara \u00e9g sem er svo hr\u00e6dd vi\u00f0 \u00fe\u00e1,\u201c svara\u00f0i Sirr\u00ed. H\u00fan toga\u00f0i d\u00f6kkan h\u00e1rlokk \u00ed munnviki\u00f0 og saug hann. <br> \u2001M\u00e9r var alveg sama um \u00feessa hunda. Allir voru hr\u00e6ddir vi\u00f0 eitthva\u00f0. \u00c9g var hr\u00e6dd vi\u00f0 br\u00f3\u00f0ur minn. Hann var minn hundur. Hr\u00e6ddust var \u00e9g vi\u00f0 allt sem hann sag\u00f0i um mig vi\u00f0 m\u00f6mmu m\u00edna. \u00dea\u00f0 eitt a\u00f0 koma a\u00f0 \u00feeim saman \u00e1 tali gat gert mig sk\u00edthr\u00e6dda. L\u00e9ti \u00e9g \u00ed m\u00e9r heyra \u00ed brenn\u00f3 \u00ed fr\u00edm\u00edn\u00fatum e\u00f0a b\u00e6\u00f0i um a\u00f0ra k\u00f6kusnei\u00f0 \u00ed afm\u00e6li gat \u00e9g \u00e1tt \u00e1 h\u00e6ttu a\u00f0 hann klaga\u00f0i mig. \u201e\u00dea\u00f0 eru svo mikil l\u00e6ti \u00ed henni! H\u00fan \u00fearf alltaf a\u00f0 l\u00e1ta bera \u00e1 s\u00e9r!\u201c seg\u00f0i hann. Mamma haf\u00f0i h\u00f3ta\u00f0 a\u00f0 koma \u00fat \u00ed sk\u00f3la og fylgjast me\u00f0 m\u00e9r \u00fati \u00ed fr\u00edm\u00edn\u00fatum. H\u00fan st\u00e6\u00f0i vi\u00f0 gir\u00f0inguna, haf\u00f0i h\u00fan sagt. Samt f\u00f3r h\u00fan sjaldnast \u00fat \u00far h\u00fasi nema \u00e1 b\u00edl og \u00fe\u00e1 me\u00f0 pabba \u00fev\u00ed h\u00fan haf\u00f0i ekki b\u00edlpr\u00f3f. <br> \u2001\u00c9g \u00e1tti ekki a\u00f0 r\u00e9tta upp h\u00f6nd og segja neitt \u00ed t\u00edmum. \u00c9g m\u00e1tti ekki fara me\u00f0 vinkonum m\u00ednum \u00ed sk\u00e1tana og ekki heldur m\u00e6ta \u00e1 opi\u00f0 h\u00fas. \u201e\u00dearft \u00fe\u00fa a\u00f0 fara?\u201c spur\u00f0i mamma \u00feegar \u00e9g sag\u00f0i henni a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri skemmtun \u00fati \u00ed sk\u00f3la. \u00dea\u00f0 var eins gott a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i ekki veri\u00f0 send \u00ed danst\u00edma e\u00f0a t\u00f3nlistarsk\u00f3la. \u00de\u00e1 \u00feyrfti \u00e9g a\u00f0 taka \u00fe\u00e1tt \u00ed s\u00fdningum og t\u00f3nleikum og h\u00e6tt vi\u00f0 a\u00f0 b\u00e6ri \u00e1 m\u00e9r. <br> \u2001\u00c9g haf\u00f0i reynt a\u00f0 vera \u00ed brenn\u00f3 \u00e1n \u00feess a\u00f0 hr\u00f3pa: \u201eHinga\u00f0! Gef\u00f0u \u00e1 mig!\u201c en \u00fea\u00f0 var erfitt. Allar hinar stelpurnar hr\u00f3pu\u00f0u l\u00edka \u00ed hita leiksins. N\u00e6\u00f0i br\u00f3\u00f0ir minn a\u00f0 sannf\u00e6ra m\u00f6mmu um a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i haga\u00f0 m\u00e9r illa tala\u00f0i h\u00fan ekki vi\u00f0 mig d\u00f6gum saman. \u00c9g n\u00e1\u00f0i ekki einu sinni augnsambandi vi\u00f0 hana fyrr en henni var runnin rei\u00f0in. \u00c9g l\u00e6r\u00f0i ekkert af \u00feessu. Brenn\u00f3 h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 vera brenn\u00f3 og k\u00f6kur h\u00e9ldu \u00e1fram a\u00f0 vera g\u00f3ms\u00e6tar. Ef ekki voru r\u00fas\u00ednur \u00ed \u00feeim var \u00e9g alveg til \u00ed a\u00f0ra snei\u00f0, takk! <br> \u2001\u201eHundurinn er farinn! Einhver karl kom me\u00f0 hann og n\u00fa er hann farinn aftur me\u00f0 hann. \u00de\u00e9r er \u00f3h\u00e6tt n\u00fana, Sirr\u00ed!\u201c kalla\u00f0i Siggi fyrir utan kofann og teyg\u00f0i h\u00f6ndina eftir systur sinni. Svona hef\u00f0i br\u00f3\u00f0ir minn bara sagt vi\u00f0 mig ef hundurinn bi\u00f0i \u00f6rugglega urrandi fyrir utan. \u00c9g hef\u00f0i aldrei treyst honum en Sirr\u00ed greip \u00ed h\u00f6nd Sigga sem studdi hana \u00e1 f\u00e6tur. \u00c9g t\u00f3k aftur vi\u00f0 sn\u00fasn\u00fabandinu og leyf\u00f0i henni a\u00f0 hoppa me\u00f0 hinum stelpunum. H\u00fan jafna\u00f0i sig h\u00e6gt og r\u00f3lega og sm\u00e1m saman f\u00f3r h\u00fan aftur a\u00f0 brosa. <br> \u2001\u00de\u00f3ra birtist ekki aftur fyrr en s\u00ed\u00f0degis. Vi\u00f0 settumst \u00ed r\u00f3lurnar og dinglu\u00f0um f\u00f3tunum. T\u00e6rnar \u00e1 strigask\u00f3num r\u00e9tt n\u00e1\u00f0u ni\u00f0ur \u00e1 j\u00f6r\u00f0ina. \u201eHvernig var \u00ed b\u00edlt\u00farnum?\u201c spur\u00f0i \u00e9g. <br> \u2001\u201eF\u00ednt,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u201e\u00c9g f\u00e9kk nammi.\u201c <br> \u2001\u201e\u00c1ttu eitthva\u00f0 eftir af \u00fev\u00ed?\u201c <br> \u2001\u201eNei, \u00e9g var\u00f0 a\u00f0 bor\u00f0a \u00fea\u00f0 strax og m\u00e1tti heldur ekki segja neinum fr\u00e1 \u00fev\u00ed.\u201c <br> \u2001\u201eSvo \u00fei\u00f0 Mar\u00eda eigi\u00f0 leynd\u00f3,\u201c sag\u00f0i \u00e9g str\u00ed\u00f0nislega. <br> \u2001\u201eJ\u00e1, en \u00fea\u00f0 er l\u00edka anna\u00f0 leynd\u00f3,\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra og m\u00e9r s\u00fdndist h\u00fan dularfull \u00e1 svipinn en var ekki viss \u00fev\u00ed gleraugun voru svo \u00f3hrein. \u201e\u00dea\u00f0 ver\u00f0ur danskeppni \u00e1 kv\u00f6ldv\u00f6kunni \u00e1 laugardaginn.\u201c <br> \u2001\u00c9g l\u00e9t eins og \u00e9g v\u00e6ri hissa en \u00e9g haf\u00f0i reki\u00f0 augun \u00ed dagskr\u00e1 innan \u00e1 hur\u00f0inni \u00ed svefnsk\u00e1lanum. \u00dear haf\u00f0i sta\u00f0i\u00f0: Kv\u00f6ldvaka: Danskeppni \u2013 Leikir \u2013 Keppni. <br> \u2001\u201eVi\u00f0 \u00e6ttum a\u00f0 leika leikrit. \u00c9g og \u00fe\u00fa,\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra. <br> \u2001Au\u00f0vita\u00f0 \u00e6ttum vi\u00f0 a\u00f0 leika leikrit! \u00c9g sag\u00f0i strax j\u00e1. S\u00ed\u00f0an teyg\u00f0i \u00e9g mig \u00ed gleraugun hennar \u00de\u00f3ru og t\u00f3k \u00feau varlega af henni. H\u00fan var me\u00f0 bl\u00e1 augu undir \u00e1kaflega lj\u00f3sum augabr\u00fanum. \u00c9g anda\u00f0i nokkrum sinnum \u00e1 glerin, veiddi n\u00e6rbolinn minn fram undan peysunni og p\u00fassa\u00f0i \u00feau \u00e1\u00f0ur en \u00e9g skellti gleraugunum aftur \u00e1 nefi\u00f0 \u00e1 henni. \u201eTakk!\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u201eVi\u00f0 skulum ekki segja neinum fr\u00e1 leikritinu okkar. Vi\u00f0 l\u00e1tum Mar\u00edu og nunnurnar ekkert vita fyrr en \u00e1 laugardaginn. \u00dea\u00f0 \u00e1 a\u00f0 koma \u00e1 \u00f3vart.\u201c <br> \u2001Gott a\u00f0 \u00de\u00f3ra \u00e6tti ekki bara leynd\u00f3 me\u00f0 Mar\u00edu, heldur l\u00edka me\u00f0 m\u00e9r. Vi\u00f0 veltum \u00fev\u00ed fyrir okkur hva\u00f0 vi\u00f0 g\u00e6tum leiki\u00f0. \u00de\u00f3ra kunni alls kyns leikrit sem h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 flutt \u00ed sk\u00f3lanum hennar en \u00e9g \u00feekkti \u00feau ekki. \u201eHva\u00f0 me\u00f0 a\u00f0 leika eitthvert \u00e6vint\u00fdri?\u201c stakk \u00e9g upp \u00e1. <br> \u2001\u201e\u00deyrnir\u00f3s?\u201c spur\u00f0i \u00de\u00f3ra og \u00e9g sag\u00f0i \u00f3kei. \u00dear me\u00f0 var \u00fea\u00f0 \u00e1kve\u00f0i\u00f0. <br> \u2001Aftur heyr\u00f0ist Mar\u00eda kalla en n\u00fa var \u00fea\u00f0 ekki \u00e1 \u00de\u00f3ru, heldur Birgi, annan br\u00e6\u00f0ranna \u00ed bl\u00e1u peysunum. N\u00fa var hann reyndar \u00e1 gulum stuttermabol me\u00f0 D\u00fdra \u00far Pr\u00fa\u00f0uleikurunum framan \u00e1. Hann sat me\u00f0 br\u00f3\u00f0ur s\u00ednum og fleiri str\u00e1kum og t\u00e1lga\u00f0i en reis strax \u00e1 f\u00e6tur og hlj\u00f3p til Mar\u00edu sem stungi\u00f0 haf\u00f0i h\u00f6f\u00f0inu \u00fat um eldh\u00fasgluggann. \u201eHva\u00f0?\u201c spur\u00f0i hann forvitinn. Mar\u00eda r\u00e9tti honum disk me\u00f0 leifum af g\u00fallasinu sem haf\u00f0i veri\u00f0 \u00ed h\u00e1degismat. \u00deegjandi fylgdumst vi\u00f0 vinkonurnar me\u00f0 Birgi taka vi\u00f0 disknum og stinga upp \u00ed sig matnum \u00fear til ekkert var eftir. Mar\u00eda blikka\u00f0i okkur gl\u00f6\u00f0 \u00e1 svip. \u201eHann er alveg eins og ruslatunna!\u201c sag\u00f0i h\u00fan og t\u00f3k vi\u00f0 t\u00f3mum disknum. Birgir sneri aftur til str\u00e1kanna eil\u00edti\u00f0 \u00feyngri \u00e1 s\u00e9r. <br> \u2001\u00dea\u00f0 var ekki fyrr en \u00e9g s\u00e1 hann setjast vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 Helga a\u00f0 \u00fea\u00f0 \u00feyrmdi yfir mig. Br\u00f3\u00f0ir minn yr\u00f0i au\u00f0vita\u00f0 \u00e1 kv\u00f6ldv\u00f6kunni og s\u00e6i mig \u00fe\u00e1 leika. Hann seg\u00f0i m\u00f6mmu a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i l\u00e1ti\u00f0 \u00e1 m\u00e9r bera. \u00dea\u00f0 yr\u00f0i samt ekkert fyrr en \u00e9g k\u00e6mi heim \u2013 \u00e9g taldi \u00e1 fingrum m\u00e9r \u2013 tveimur d\u00f6gum eftir leiks\u00fdninguna. \u00c9g l\u00e9ti mig hafa \u00feetta. <br> \u2001\u201e\u00dea\u00f0 er samt eitt, \u00de\u00f3ra,\u201c sag\u00f0i \u00e9g. \u201eVi\u00f0 ver\u00f0um a\u00f0 leika \u00deyrnir\u00f3s h\u00e6gt og r\u00f3lega. \u00dea\u00f0 mega ekki vera nein l\u00e6ti.\u201c <br> \u2001\u201eHva\u00f0 \u00e1ttu vi\u00f0? Ertu me\u00f0 einhvern sj\u00fakd\u00f3m?\u201c spur\u00f0i \u00de\u00f3ra og \u00fdtti gleraugunum ofar \u00e1 nefi\u00f0 \u00e1 s\u00e9r me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 skella l\u00f3fanum \u00fevert yfir glerin. \u00deau ur\u00f0u strax aftur sk\u00fdju\u00f0. <br> \u2001\u201eNei, \u00e9g \u00e1 br\u00f3\u00f0ur,\u201c glopra\u00f0i \u00e9g \u00fat \u00far m\u00e9r. H\u00fan br\u00e1 ekki svip, r\u00f3ta\u00f0i \u00ed m\u00f6linni me\u00f0 t\u00e1nni og bl\u00e9s toppnum fr\u00e1 enninu \u00e1 s\u00e9r. \u00c9g yr\u00f0i a\u00f0 \u00fatsk\u00fdra \u00feetta a\u00f0eins betur. \u201eHann er l\u00edka h\u00e9r \u00ed sumarb\u00fa\u00f0unum og \u00fea\u00f0 er mj\u00f6g erfitt fyrir hann ef a\u00f0rir taka eftir m\u00e9r.\u201c <br>\u2001\u201e\u00dea\u00f0 er alltaf teki\u00f0 eftir \u00f6llum sem eru lifandi og \u00fe\u00fa ert lifandi. \u00de\u00fa getur ekkert gert a\u00f0 \u00fev\u00ed,\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra. Anna\u00f0 auga\u00f0 var alveg horfi\u00f0 \u00e1 bak vi\u00f0 fitusk\u00fd. Hitt fylgdist athugult me\u00f0 m\u00e9r. H\u00fan \u00e1tta\u00f0i sig engan veginn \u00e1 vandam\u00e1linu. \u00c1 hinn b\u00f3ginn virtist h\u00fan heldur ekki hafa neinn \u00e1huga \u00e1 a\u00f0 hitta br\u00f3\u00f0ur minn. <br> \u2001\u00c9g sag\u00f0i \u00de\u00f3ru a\u00f0 \u00ed fyrra hef\u00f0um vi\u00f0 Agnes komi\u00f0 fram \u00ed dansatri\u00f0i hj\u00e1 eldri stelpunum. \u00dear n\u00e6st s\u00fdndi \u00e9g henni hvernig vi\u00f0 hef\u00f0um sveifla\u00f0 h\u00f6ndunum eins og \u00fe\u00e6r h\u00f6f\u00f0u kennt okkur. <br> \u2001\u00de\u00e1 haf\u00f0i \u00e9g ekki velt \u00fev\u00ed fyrir m\u00e9r eitt andartak hvort \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 vera me\u00f0 e\u00f0a ekki, heldur slegi\u00f0 strax til. N\u00fa \u00feegar br\u00f3\u00f0ir minn var staddur h\u00e9r l\u00edka var eins og \u00e9g hef\u00f0i aldrei fari\u00f0 a\u00f0 heiman. \u00c9g var enn \u00e1 sk\u00f3lavellinum me\u00f0 hann og kl\u00f6gurnar yfir m\u00e9r. Kv\u00ed\u00f0inn l\u00e1 eins og sk\u00e1n \u00e1 h\u00fa\u00f0inni og \u00e9g gat ekki \u00ferifi\u00f0 hana af me\u00f0an hann v\u00e6ri h\u00e9r. En j\u00e1, \u00e9g var lifandi. <br> \u2001\u201eVeistu hva\u00f0 allir eiga s\u00ed\u00f0an eftir a\u00f0 sj\u00e1 \u00e1 kv\u00f6ldv\u00f6kunni?\u201c spur\u00f0i \u00de\u00f3ra. <br> \u2001\u00c9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 svo \u00edskra\u00f0i \u00ed ke\u00f0jum r\u00f3lunnar sem \u00e9g h\u00e9lt m\u00e9r \u00ed b\u00e1\u00f0um h\u00f6ndum. <br> \u2001\u201eOkkur! Allir taka alltaf eftir \u00feeim sem eru fr\u00e1b\u00e6rir og leikriti\u00f0 okkar ver\u00f0ur fr\u00e1b\u00e6rt. Br\u00f3\u00f0ir \u00feinn m\u00e1 engjast yfir \u00fev\u00ed. Komdu!\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra og st\u00f3\u00f0 \u00e1 f\u00e6tur. \u00c9g elti hana \u00fat \u00e1 grasbala \u00fear sem vi\u00f0 settumst \u00e1 \u00fe\u00fafur og rifju\u00f0um upp s\u00f6guna af prinsessunni sem stingur sig \u00e1 sn\u00e6ldu og sefur \u00ed hundra\u00f0 \u00e1r. <br> \u2001\u00dea\u00f0 var dimmt yfir n\u00e6sta dag og strax a\u00f0 loknum morgunmat t\u00f3k Mar\u00eda \u00de\u00f3ru me\u00f0 s\u00e9r \u00e1 Selfoss. \u00c1 me\u00f0an teikna\u00f0i \u00e9g me\u00f0 hinum kr\u00f6kkunum. Gu\u00f0bj\u00f6rg kenndi okkur M\u00f3niku a\u00f0 f\u00f6ndra gogg. Nunnurnar s\u00e1tu hj\u00e1 okkur, spj\u00f6llu\u00f0u saman og prj\u00f3nu\u00f0u. <br> \u2001Br\u00f3\u00f0ir minn haf\u00f0i sest eins langt fr\u00e1 m\u00e9r og hann gat og var tekinn til vi\u00f0 a\u00f0 l\u00edma saman marglita papp\u00edrsrenninga. Hann var ekki \u00e1 heimavelli \u00ed f\u00f6ndri og ekki a\u00f0 sj\u00e1 a\u00f0 hann hef\u00f0i haldi\u00f0 \u00e1\u00f0ur \u00e1 l\u00edmt\u00fabu. Einbeitingin var svo mikil a\u00f0 hann virtist ekki taka eftir \u00fev\u00ed hvernig str\u00e1karnir sitt hvorum megin t\u00f6lu\u00f0u alltaf yfir hann. \u00dea\u00f0 var erfitt a\u00f0 horfa upp \u00e1 klaufaganginn og enn erfi\u00f0ara a\u00f0 geta ekki bent br\u00f3\u00f0ur m\u00ednum \u00e1 a\u00f0 honum gengi betur ef hann nota\u00f0i minna af l\u00edminu. <br> \u2001Siggi og Sirr\u00ed s\u00e1tu hli\u00f0 vi\u00f0 hli\u00f0 og hj\u00e1lpu\u00f0ust a\u00f0 vi\u00f0 a\u00f0 klippa og lita. \u00deau spj\u00f6llu\u00f0u saman, skiptust \u00e1 t\u00fasslitum, sk\u00e6rum og l\u00edmi og hr\u00f3su\u00f0u hvort \u00f6\u00f0ru: \u201eFlott hj\u00e1 \u00fe\u00e9r!\u201c og \u201eHvernig fer\u00f0u a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 klippa svona beint?\u201c og \u201e\u00c9g skal s\u00fdna \u00fe\u00e9r hvernig ma\u00f0ur gerir.\u201c <br> \u2001\u00deegar \u00de\u00f3ra kom til baka var h\u00fan me\u00f0 munninn fullan af hlaupi. Andardr\u00e1tturinn ilma\u00f0i af jar\u00f0arberjum. <br> \u2001\u201eVar gaman?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og h\u00fan kinka\u00f0i kolli, enda kom h\u00fan ekki upp or\u00f0i fyrir tuggunni. \u00c9g skildi ekki hva\u00f0 var gaman vi\u00f0 a\u00f0 sitja me\u00f0 Mar\u00edu \u00ed b\u00edl fyrst ekki var fari\u00f0 \u00ed sund. <br> \u2001\u201e\u00c1ttu eitthva\u00f0 eftir af namminu?\u201c <br> \u2001\u00de\u00f3ra hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0. <br> \u2001\u00c9g t\u00f3k til vi\u00f0 a\u00f0 kenna henni a\u00f0 gera gogg. Ma\u00f0ur braut saman bla\u00f0 eftir k\u00fanstarinnar reglum, skrifa\u00f0i t\u00f6lustafi utan \u00e1 flipana og skemmtileg skilabo\u00f0 innan \u00e1 \u00fe\u00e1. \u00de\u00fa ert skemmtileg. \u00de\u00fa ert sni\u00f0ug. \u00de\u00fa ert hugr\u00f6kk. <br> \u2001\u00c9g var ni\u00f0ursokkin \u00ed a\u00f0 finna fleiri hugmyndir \u00feegar h\u00f6nd var l\u00f6g\u00f0 \u00e1 \u00f6xlina \u00e1 m\u00e9r. \u00c9g leit upp. \u00dear st\u00f3\u00f0 Mar\u00eda. \u201e\u00c9g fr\u00e9tti a\u00f0 \u00fei\u00f0 stelpurnar \u00e6tlu\u00f0u\u00f0 a\u00f0 leika \u00deyrnir\u00f3s,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u00c9g kinka\u00f0i kolli. <br> \u2001\u201e\u00c9g hlakka til a\u00f0 sj\u00e1 leikriti\u00f0,\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda og gekk burt. <br> \u2001\u00c9g haf\u00f0i haldi\u00f0 a\u00f0 leikriti\u00f0 v\u00e6ri leyndarm\u00e1li\u00f0 okkar \u00de\u00f3ru og \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 fara a\u00f0 spyrja hana hvers vegna h\u00fan hef\u00f0i sagt Mar\u00edu fr\u00e1 \u00fev\u00ed \u00feegar \u00e9g t\u00f3k eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00fan haf\u00f0i \u00ferifi\u00f0 n\u00fdja gogginn minn og rak hann n\u00fa upp undir nefi\u00f0 \u00e1 systur Reg\u00ednu. \u00dea\u00f0 var of seint a\u00f0 st\u00f6\u00f0va hana. <br> \u2001\u201eVeldu \u00fe\u00e9r lit!\u201c gall \u00ed \u00de\u00f3ru og systir Reg\u00edna benti h\u00fdr \u00e1 svip \u00e1 bl\u00e1an. <br> \u2001\u201eVeldu n\u00famer!\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra \u00fe\u00e1 og systir Reg\u00edna vildi \u00feristinn. <br> \u2001Lok. Opn. Lok. \u00de\u00f3ra fletti flipanum. \u201e\u00de\u00fa varst a\u00f0 prumpa!\u201c las h\u00fan. <br> \u2001\u201e\u00deetta er ekki fyndi\u00f0!\u201c sag\u00f0i systir Reg\u00edna sem var alrangt \u00fev\u00ed \u00e9g hl\u00f3 svo d\u00e1tt a\u00f0 \u00e9g var\u00f0 a\u00f0 skr\u00ed\u00f0a undir bor\u00f0 \u00fear sem \u00e9g \u00fe\u00f3ttist vera a\u00f0 leita a\u00f0 einhverju. \u00de\u00f3ra skrei\u00f0 \u00e1 eftir m\u00e9r og \u00fear l\u00e1gum vi\u00f0 \u00ed k\u00fat \u00feanga\u00f0 til vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um jafna\u00f0 okkur. Af og til g\u00e6g\u00f0ist einhver hinna stelpnanna til okkar og spur\u00f0i hvort allt v\u00e6ri ekki \u00ed lagi. \u201eJ\u00fa, vi\u00f0 erum bara a\u00f0 leita a\u00f0 t\u00fasslit,\u201c svara\u00f0i \u00de\u00f3ra \u00e1 milli hl\u00e1turshvi\u00f0a. <br> \u2001\u201eVar \u00deyrnir\u00f3s samt ekki leyndarm\u00e1li\u00f0 okkar?\u201c spur\u00f0i \u00e9g hana \u00feegar vi\u00f0 treystum okkur loks til a\u00f0 setjast aftur. Systir Reg\u00edna var \u00e1 bak og burt og ill\u00fa\u00f0legur svipur br\u00f3\u00f0ur m\u00edns f\u00f3r ekki framhj\u00e1 m\u00e9r. Fyrst hl\u00e1turskast og s\u00ed\u00f0an l\u00e9ki \u00e9g leikrit. Hann \u00e1tti ekki von \u00e1 g\u00f3\u00f0u. <br> \u2001\u201eVi\u00f0 Mar\u00eda vorum a\u00f0 tala saman \u00ed b\u00edlnum \u00feegar \u00feetta datt allt \u00ed einu upp \u00far m\u00e9r. R\u00e9tt eins og \u00e9g var allt \u00ed einu b\u00fain a\u00f0 \u2026\u201c Og \u00de\u00f3ra l\u00e6kka\u00f0i r\u00f6ddina. \u201e\u2026 segja systur Reg\u00ednu a\u00f0 h\u00fan hef\u00f0i prumpa\u00f0.\u201c <br> \u2001\u201eN\u00e6st b\u00fdr\u00f0u til \u00feinn eigin gogg,\u201c sag\u00f0i \u00e9g og aftur byrju\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 flissa. <br> \u2001\u201eNei, \u00e9g \u00e6tla a\u00f0 f\u00f6ndra fugla,\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra og teyg\u00f0i sig \u00ed vaxlitina s\u00edna. \u201e\u00deeir ver\u00f0a leikmyndin okkar. Vi\u00f0 hengjum \u00fe\u00e1 upp \u00ed lofti\u00f0 inni \u00ed stofu og \u00fe\u00e1 ver\u00f0ur eins og vi\u00f0 s\u00e9um staddar \u00fati \u00ed sk\u00f3gi.\u201c <br> \u2001N\u00e6sta klukkut\u00edmann f\u00f6ndra\u00f0i h\u00fan tuttugu gula fugla og \u00e9g anna\u00f0 eins af gr\u00e6num. <br> \u2001S\u00ed\u00f0ar um daginn laumu\u00f0umst vi\u00f0 inn \u00ed svefnsk\u00e1lann. \u00dear b\u00e6r\u00f0ist stelpa me\u00f0 flensu undir s\u00e6ng \u00ed einni kojunni. \u00c9g kom m\u00e9r fyrir \u00fati \u00e1 g\u00f3lfi og ruddi upp \u00far m\u00e9r \u00e6vint\u00fdrinu um \u00deyrnir\u00f3s. \u00de\u00f3ra br\u00e1 s\u00e9r samstundis \u00ed hlutverk prinsessunnar og \u00fe\u00e1 vanta\u00f0i bara prinsinn. \u00c9g var hann. \u00dea\u00f0 eina sem \u00e9g \u00feurfti a\u00f0 gera var a\u00f0 finna sokkabuxur \u00ed farangrinum m\u00ednum og kl\u00e6\u00f0a mig \u00ed stuttbuxurnar yfir. <br> \u2001\u00deegar vi\u00f0 s\u00f6g\u00f0um einum r\u00f3mi \u201eEndir!\u201c \u00ed lokin reis veika stelpan upp vi\u00f0 dogg og sag\u00f0i r\u00e1mri r\u00f6ddu: \u201eEkki segja endir. Allir \u00feekkja \u00e6vint\u00fdri\u00f0 og vita hven\u00e6r \u00fev\u00ed er loki\u00f0. \u00deetta er samt mj\u00f6g flott hj\u00e1 ykkur.\u201c Svo fleyg\u00f0i h\u00fan s\u00e9r aftur \u00fat af og sneri s\u00e9r til veggjar. <br> \u2001\u00dea\u00f0 var engin lei\u00f0 a\u00f0 sofna um kv\u00f6ldi\u00f0. Ylurinn og r\u00f3in af fa\u00f0irvorinu sem Mar\u00eda haf\u00f0i be\u00f0i\u00f0 me\u00f0 okkur voru l\u00f6ngu horfin. Allar stelpurnar voru \u00ed fastasvefni og andardr\u00e1ttur \u00feeirra var\u00f0 a\u00f0 j\u00f6fnu \u00f6ldufalli. L\u00edklega fengi br\u00f3\u00f0ir minn a\u00f0 hringja heim strax anna\u00f0 kv\u00f6ld til a\u00f0 segja m\u00f6mmu t\u00ed\u00f0indin. H\u00fan yr\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00feegar me\u00f0 allt \u00e1 hreinu \u00feegar h\u00fan s\u00e6kti okkur og g\u00e6ti vanda\u00f0 sig \u00feessi \u00f3sk\u00f6p vi\u00f0 a\u00f0 vir\u00f0a mig ekki vi\u00f0lits. L\u00edklega var best a\u00f0 segja honum sem fyrst fr\u00e1 \u00fev\u00ed sem hann \u00e1tti von \u00e1, storma \u00fat \u00e1 f\u00f3tboltav\u00f6llinn \u00e1 morgun og vi\u00f0urkenna yfirvofandi gl\u00e6p. A\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri lifandi og \u00ed m\u00e9r heyr\u00f0ist. <br> \u2001Nei, \u00de\u00f3ru \u00fe\u00e6tti \u00e9g algj\u00f6r bley\u00f0a og \u00fea\u00f0 vildi \u00e9g ekki. \u00c9g skyldi ver\u00f0a har\u00f0haus eins og h\u00fan. \u00dea\u00f0 var l\u00edka engum bl\u00f6\u00f0um um \u00fea\u00f0 a\u00f0 fletta a\u00f0 mig langa\u00f0i til a\u00f0 leika leikrit me\u00f0 henni. Kannski yr\u00f0i \u00e9g leikkona \u00feegar \u00e9g yr\u00f0i st\u00f3r. Ma\u00f0ur l\u00e6r\u00f0i bara hlutverk, f\u00e6ri \u00ed b\u00faning og svo beint \u00fat \u00e1 svi\u00f0! <br> \u2001Stelpurnar voru \u00feegar komnar \u00ed f\u00f6tin s\u00edn \u00feegar \u00e9g vakna\u00f0i n\u00e6sta dag, gr\u00fatsyfju\u00f0 eftir andv\u00f6kurnar. \u00deetta var s\u00f3lr\u00edkur og hl\u00fdr laugardagur. Umfer\u00f0in haf\u00f0i \u00feegar aukist \u00fati \u00e1 veginum. F\u00f3lk \u00feeyttist \u00ed sumarb\u00fasta\u00f0ina sem uxu upp \u00far kjarrinu \u00fat um alla sveit. Alveg var \u00e9g viss um a\u00f0 flestir krakkar vildu frekar vera h\u00e9r \u00ed sumarb\u00fa\u00f0unum a\u00f0 r\u00f3la og leika s\u00e9r, heldur en me\u00f0 foreldrum s\u00ednum \u00ed einhverjum b\u00fasta\u00f0. Aldrei hugsa\u00f0i \u00e9g um anna\u00f0 \u00feegar \u00e9g var \u00ed okkar b\u00fasta\u00f0 en hven\u00e6r vi\u00f0 f\u00e6rum aftur heim. Mamma vildi lesa, r\u00e1\u00f0a krossg\u00e1tur og vera \u00ed fri\u00f0i en pabbi f\u00f3r stundum me\u00f0 okkur \u00fat \u00e1 vatni\u00f0 a\u00f0 vei\u00f0a. \u00de\u00e1 bei\u00f0 \u00e9g r\u00f3leg \u00e1 me\u00f0an \u00feeir br\u00f3\u00f0ir minn renndu fyrir silung. M\u00e9r fannst skemmtilegast \u00feegar b\u00e1turinn var \u00e1 fer\u00f0. \u00dea\u00f0 var h\u00e6gt a\u00f0 sigla undir kletta og \u00fea\u00f0 var gaman. \u00deegar vi\u00f0 stigum svo \u00fat \u00far b\u00edlnum vi\u00f0 b\u00fasta\u00f0inn mana\u00f0i pabbi okkur \u00ed kapp. Br\u00f3\u00f0ir minn \u00feaut af sta\u00f0 en \u00e9g lalla\u00f0i \u00e1 eftir honum. Hann gat or\u00f0i\u00f0 svo rei\u00f0ur ef \u00e9g vann hann. <br> \u2001Vi\u00f0 \u00de\u00f3ra t\u00f3kum eina loka\u00e6fingu \u00fati \u00e1 t\u00fani og allt gekk eins og \u00ed s\u00f6gu. Prinsessan stakk sig \u00e1 sn\u00e6ldunni og f\u00e9ll endil\u00f6ng \u00ed grasi\u00f0. Nornin rak upp andstygg\u00f0arhl\u00e1tur sem hlj\u00f3ma\u00f0i eins og \u00feegar kl\u00f3 krafsar b\u00e1ruj\u00e1rn. \u00d6ll hir\u00f0in lak ni\u00f0ur steinsofandi en loks bar prins a\u00f0 gar\u00f0i og \u00fe\u00e1 var ekki a\u00f0 s\u00f6kum a\u00f0 spyrja. <br> \u2001Mar\u00eda gaf okkur leyfi til a\u00f0 fara inn \u00ed stofu til a\u00f0 kl\u00e6\u00f0a okkur \u00ed b\u00faningana og hengja upp fuglageri\u00f0 me\u00f0 or\u00f0unum: \u201eAu\u00f0vita\u00f0 og, \u00de\u00f3ra m\u00edn, \u00e9g veit \u00feetta ver\u00f0ur d\u00e1samlegt leikrit hj\u00e1 \u00fe\u00e9r!\u201c <br> \u2001\u201eVeit h\u00fan ekki a\u00f0 vi\u00f0 erum b\u00e1\u00f0ar \u00ed leikritinu?\u201c spur\u00f0i \u00e9g \u00feegar Mar\u00eda var farin. <br> \u2001\u201eJ\u00fa, j\u00fa, \u00feetta er bara eitthva\u00f0 sem h\u00fan segir,\u201c sag\u00f0i \u00de\u00f3ra og yppti \u00f6xlum. <br>\u2001Litlu s\u00ed\u00f0ar flugu gr\u00e6nir og gulir fuglar um stofuna. Sk\u00f3gur haf\u00f0i sprotti\u00f0 upp. Leikmyndager\u00f0in var\u00f0 til \u00feess a\u00f0 vi\u00f0 komum of seint \u00ed kv\u00f6ldmat, lifur me\u00f0 kart\u00f6flum\u00fas. \u00dea\u00f0 var l\u00edf og fj\u00f6r vi\u00f0 matarbor\u00f0i\u00f0. F\u00f3tboltastr\u00e1karnir t\u00f6lu\u00f0u hver upp \u00ed annan og r\u00e1ku upp hvella hl\u00e1tra. Allt \u00ed einu byrju\u00f0u \u00feeir a\u00f0 s\u00f6ngla nafni\u00f0 \u00e1 br\u00f3\u00f0ur m\u00ednum sem var\u00f0 eldrau\u00f0ur \u00ed framan en s\u00fdnilega mj\u00f6g gla\u00f0ur. \u00cd lj\u00f3s kom a\u00f0 hann haf\u00f0i skora\u00f0 sigurmark \u00ed f\u00f3tboltaleik. Enn vissi hann ekki hva\u00f0 bei\u00f0 hans og maginn \u00ed m\u00e9r engdist sundur og saman af samviskubiti. \u00c9g kom engu ni\u00f0ur af kv\u00f6ldmatnum. Anna\u00f0 en \u00de\u00f3ra. \u201e\u00deetta er rosalega g\u00f3\u00f0ur matur,\u201c sag\u00f0i h\u00fan me\u00f0 kart\u00f6flust\u00f6ppu \u00e1 gleraugunum. H\u00fan kreisti \u00e1 m\u00e9r h\u00f6ndina undir bor\u00f0inu og b\u00e6tti vi\u00f0: \u201eBr\u00e1\u00f0um leikum vi\u00f0 leikrit! Besta leikrit \u00ed heimi!\u201c <br> \u2001Fuglarnir voru \u00fea\u00f0 fyrsta sem krakkarnir r\u00e1ku augun \u00ed \u00feegar \u00feeim var loks hleypt inn \u00ed stofuna. Sumir teyg\u00f0u sig \u00ed \u00fe\u00e1 en a\u00f0rir bl\u00e9su l\u00e9tt \u00e1 \u00fe\u00e1 svo \u00feeir titru\u00f0u. Tv\u00e6r st\u00f3lara\u00f0ir h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 mynda\u00f0ar me\u00f0fram veggjunum og svo yr\u00f0i leiki\u00f0 \u00ed mi\u00f0junni. \u00de\u00f3ra haf\u00f0i teki\u00f0 fr\u00e1 fyrir okkur s\u00e6ti og stungi\u00f0 k\u00f3r\u00f3nunum undir \u00feau. Vi\u00f0 s\u00e1tum beint \u00e1 m\u00f3ti hvor annarri. Mar\u00eda settist vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 \u00de\u00f3ru, lag\u00f0i annan handlegginn yfir axlirnar \u00e1 henni og hv\u00edsla\u00f0i einhverju a\u00f0 henni sem f\u00e9kk hana til a\u00f0 brosa. \u00dati vi\u00f0 vegginn gegnt m\u00e9r sat br\u00f3\u00f0ir minn \u00ed h\u00f3pi vina sinna. \u00deeir vildu \u00f6rugglega frekar vera \u00fati \u00e1 f\u00f3tboltavelli \u00ed n\u00e1ttleysunni en h\u00e9r. \u00c9g vona\u00f0i a\u00f0 hann hef\u00f0i ekki teki\u00f0 eftir k\u00f3r\u00f3nunni undir st\u00f3lnum e\u00f0a a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri \u00ed stuttbuxunum yfir sokkabuxunum. <br> \u2001Fyrsta skemmtiatri\u00f0inu st\u00fdr\u00f0i Mar\u00eda sj\u00e1lf. H\u00fan byrja\u00f0i \u00e1 a\u00f0 draga hendurnar upp \u00far peysuv\u00f6sunum, benda \u00fat \u00ed salinn og \u00f3ska eftir sj\u00e1lfbo\u00f0ali\u00f0a. \u00de\u00f3ra r\u00e9tti strax upp h\u00f6nd en Mar\u00eda hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 h\u00e6gt. \u00de\u00f3ra m\u00e1tti ekki bj\u00f3\u00f0a sig fram. \u00de\u00e1 r\u00e9tti Helgi upp h\u00f6nd og Mar\u00eda brosti breitt. \u201eGott, Helgi, sj\u00e1\u00f0u n\u00fa hva\u00f0 \u00e9g geri!\u201c sag\u00f0i h\u00fan. <br> \u2001H\u00fan s\u00f3tti stafla af matardiskum og ra\u00f0a\u00f0i \u00feeim eftir g\u00f3lfinu. \u201e\u00de\u00fa \u00e1tt a\u00f0 stika eftir g\u00f3lfinu me\u00f0 bundi\u00f0 fyrir augu og m\u00e1tt alls ekki brj\u00f3ta neinn disk,\u201c h\u00e9lt h\u00fan \u00e1fram. <br> \u2001Helgi leit undrandi til skiptis \u00e1 diskana og Mar\u00edu. Tennurnar \u00ed henni voru svo jafnar a\u00f0 \u00fe\u00e6r minntu \u00e1 skot \u00ed byssubelti. Vi\u00f0 krakkarnir teyg\u00f0um fram \u00e1lkurnar og fylgdumst forvitnir me\u00f0. \u00c9g var varla s\u00fa eina sem velti \u00fev\u00ed fyrir m\u00e9r hva\u00f0 yr\u00f0i gert vi\u00f0 Helga ef honum yr\u00f0i \u00e1 a\u00f0 brj\u00f3ta disk. \u201eFar\u00f0u n\u00fa fram me\u00f0 systur Reg\u00ednu. H\u00fan \u00e6tlar a\u00f0 binda fyrir augun \u00e1 \u00fe\u00e9r,\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda og systir Reg\u00edna leiddi Helga \u00fe\u00f6gul fram \u00e1 gang. Um lei\u00f0 og dyrnar loku\u00f0ust a\u00f0 baki \u00feeim fleyg\u00f0i Mar\u00eda s\u00e9r \u00e1 fj\u00f3ra f\u00e6tur og t\u00edndi aftur saman diskana. Kli\u00f0ur f\u00f3r um krakkah\u00f3pinn og einhver spur\u00f0i: \u201eHva\u00f0 ertu a\u00f0 gera?\u201c <br> \u2001Mar\u00eda lag\u00f0i fingur \u00e1 varir. \u201eEkki segja neitt! Ekki m\u00fakk!\u201c <br> \u2001Helgi var leiddur aftur inn og n\u00fa me\u00f0 kyrfilega bundi\u00f0 fyrir augu. \u201eBanna\u00f0 a\u00f0 k\u00edkja,\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda vi\u00f0 Helga og leit sposk til okkar krakkanna. Nunnan leiddi hann \u00fat \u00e1 g\u00f3lfi\u00f0 \u00fear sem diskasl\u00f3\u00f0in haf\u00f0i legi\u00f0. \u201eN\u00fa m\u00e1ttu byrja!\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda mj\u00fakm\u00e1l en b\u00e6tti strax hv\u00f6ss vi\u00f0: \u201ePassa\u00f0u \u00feig samt a\u00f0 brj\u00f3ta ekki stelli\u00f0 mitt!\u201c <br> \u2001Helgi, sem r\u00e9tt haf\u00f0i n\u00e1\u00f0 a\u00f0 teygja fram f\u00f3tinn, kippti honum strax a\u00f0 s\u00e9r aftur. \u201eSvona, svona, h\u00fan er a\u00f0 gr\u00ednast,\u201c sag\u00f0i systir Reg\u00edna l\u00e1gt. Str\u00e1kurinn r\u00e9tti aftur \u00far f\u00e6tinum, steig varf\u00e6rnislega fram og l\u00e9ttirinn yfir a\u00f0 lenda ekki \u00e1 disk og finna hann brotna undir ilinni \u00e1 s\u00e9r var au\u00f0sj\u00e1anlegur. N\u00fa var sj\u00e1lfstrausti\u00f0 meira og Helgi l\u00e9k aftur sama leikinn. \u00dea\u00f0 var eins og \u00f3s\u00fdnilegur danskennari st\u00fdr\u00f0i honum: Fram me\u00f0 f\u00f3tinn! R\u00e9tta \u00far t\u00e1nni! St\u00edga ni\u00f0ur! <br> \u2001\u00deetta var varf\u00e6rinn og yfirspenntur dans. \u00dea\u00f0 litla sem s\u00e1st af andlitinu \u00e1 Helga var eldrautt og svitablettir h\u00f6f\u00f0u myndast \u00e1 r\u00f6nd\u00f3ttum stuttermabolnum. Kannski haf\u00f0i Jes\u00fas einmitt feta\u00f0 sig svona varlega \u00e1fram \u00feegar hann gekk \u00e1 vatninu, ekki alveg viss um a\u00f0 \u00fea\u00f0 h\u00e9ldi. M\u00e9r var\u00f0 liti\u00f0 \u00e1 Mar\u00edu. H\u00fan var sest aftur og h\u00e9lt fyrir munninn til a\u00f0 skella ekki upp \u00far. Loks var Helgi n\u00e6r kominn \u00fat a\u00f0 vegg og engum duldist feginleiki hans \u00feegar Mar\u00eda kalla\u00f0i: \u201eStopp! \u00de\u00fa m\u00e1tt taka fr\u00e1 augunum!\u201c <br> \u2001Helgi st\u00f3\u00f0 grafkyrr og glei\u00f0f\u00e6ttur eins og k\u00fareki \u00ed einv\u00edgi me\u00f0 kl\u00fatinn \u00ed h\u00f6ndunum og sneri s\u00e9r h\u00e6gt vi\u00f0. Hl\u00e1turinn l\u00e9k um Mar\u00edu eins og krampi. H\u00fan rykktist fram og til baka. Enginn annar hl\u00f3. Ekki nunnurnar. Ekki vi\u00f0 krakkarnir og alls ekki Helgi. Hann \u00feurrka\u00f0i svitann af enninu me\u00f0 kl\u00fatnum og settist \u00feegjandi vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 Birgi, br\u00f3\u00f0ur s\u00ednum. \u201eHva\u00f0 var \u00feetta?\u201c spur\u00f0i hann l\u00e1gt og br\u00f3\u00f0irinn svara\u00f0i me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 yppa \u00f6xlum. <br> \u2001\u201eN\u00fa megi\u00f0 \u00fei\u00f0!\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda vi\u00f0 \u00de\u00f3ru og \u00feurrka\u00f0i s\u00e9r um augun me\u00f0 handarb\u00f6kunum. \u00dea\u00f0 var komi\u00f0 a\u00f0 \u00deyrnir\u00f3s! \u00de\u00f3ra var \u00feegar komin me\u00f0 k\u00f3r\u00f3nuna \u00e1 kollinn og \u00e9g f\u00e1lma\u00f0i eftir minni undir st\u00f3lnum. H\u00fan var horfin! \u00dea\u00f0 var ekki fyrr en str\u00e1karnir fyrir aftan mig f\u00f3ru a\u00f0 flissa a\u00f0 \u00e9g sneri m\u00e9r vi\u00f0. Siggi haf\u00f0i kr\u00fdnt sig k\u00f3r\u00f3nunni og bei\u00f0 \u00feess a\u00f0 upp um hann k\u00e6mist. Hann brosti kankv\u00eds og blikka\u00f0i mig me\u00f0 krosslag\u00f0a arma \u00e1 brj\u00f3sti \u00feegar \u00e9g t\u00f3k k\u00f3r\u00f3nuna af honum. Heit \u00ed kinnum dreif \u00e9g mig \u00fat \u00e1 g\u00f3lf \u00fear sem \u00de\u00f3ra bei\u00f0. Vi\u00f0 t\u00f3kum okkur st\u00f6\u00f0u og \u00e9g h\u00f3f upp raustina: ,,Einu sinni voru konungshj\u00f3n sem \u00fer\u00e1\u00f0u a\u00f0 eignast barn \u2026\u201c <br> \u2001Krakkarnir, sem i\u00f0a\u00f0 h\u00f6f\u00f0u eins og ormar \u00e1 eldi nokkrum andart\u00f6kum fyrr, fylgdust n\u00fa \u00fe\u00f6glir me\u00f0 \u00feegar litla d\u00f3ttirin birtist \u00ed br\u00fa\u00f0ul\u00edki og \u00e1lfkonurnar komu hver \u00e1 f\u00e6tur annarri til veislu \u00fear sem \u00fe\u00e6r \u00f3sku\u00f0u henni heilla. Vi\u00f0 \u00de\u00f3ra undum okkur \u00far hlutverkum s\u00f6gumanns og drottningar og ur\u00f0um blj\u00fagar og bl\u00ed\u00f0ar \u00e1lfkonur \u00fear til \u00e9g yggldi mig, l\u00e9t augabr\u00fanirnar s\u00edga og sveipa\u00f0i um mig gr\u00e1u teppi. \u00dear me\u00f0 steig s\u00fa fram sem ekki var bo\u00f0i\u00f0 til veislunnar. \u201eStelpan \u00e1 eftir a\u00f0 stinga sig \u00e1 sn\u00e6ldu og detta ni\u00f0ur dau\u00f0!\u201c hvein \u00ed m\u00e9r. \u00dev\u00ed n\u00e6st fleyg\u00f0i \u00e9g fr\u00e1 m\u00e9r teppinu og vi\u00f0 \u00de\u00f3ra gripum um h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 eins og vi\u00f0 fyndum fyrir n\u00edstandi s\u00e1rsauka \u00e1\u00f0ur en vi\u00f0 f\u00e9llum \u00ed g\u00f3lfi\u00f0. \u00c9g var fyrri til a\u00f0 r\u00edsa \u00e1 f\u00e6tur og var n\u00fa aftur or\u00f0in s\u00f6guma\u00f0ur. \u201e\u00deyrnir\u00f3s \u00f3x \u00far grasi og \u00feegar h\u00fan var or\u00f0in f\u00f6gur, st\u00e1lpu\u00f0 st\u00falka var h\u00fan eitt sinn \u00e1 gangi \u2026\u201c <br> \u2001\u00dat undan m\u00e9r s\u00e1 \u00e9g br\u00f3\u00f0ur minn sk\u00e1skj\u00f3ta \u00e1 mig augunum undan h\u00e1rtoppnum \u00e1 milli \u00feess sem hann skima\u00f0i yfir krakkah\u00f3pinn. \u00dea\u00f0 var eins og hann try\u00f0i \u00fev\u00ed ekki a\u00f0 hann v\u00e6ri staddur \u00ed krakkah\u00f3pi sem fylgdist me\u00f0 m\u00e9r flytja leikrit. Honum var n\u00e6r a\u00f0 koma \u00ed sumarb\u00fa\u00f0irnar m\u00ednar! \u00c9g var ekki lengur stelpa sem aldrei haga\u00f0i s\u00e9r r\u00e9tt og var \u00feess vegna \u00ed lagi a\u00f0 fella \u00ed snj\u00f3inn. \u00c9g var nornin sem situr vi\u00f0 rokk og spinnur ull \u00feegar \u00deyrnir\u00f3s kemur a\u00f0v\u00edfandi. \u00de\u00f3tt sn\u00e6ldan v\u00e6ri \u00f3s\u00fdnileg fann \u00e9g greinilega fyrir henni \u00ed hendi m\u00e9r \u00feegar \u00e9g stakk henni \u00ed s\u00f3lbrenndan handlegginn \u00e1 \u00deyrnir\u00f3s. \u00dear me\u00f0 hneig prinsessan sofandi \u00ed g\u00f3lfi\u00f0 og \u00fe\u00e1 k\u00f3ngurinn, drottningin, kokkurinn, eldabuskan og bakaradrengurinn. Fyrst vi\u00f0 vorum me\u00f0 bakaradreng fannst okkur \u00ed lagi a\u00f0 f\u00e1ein \u00edkornab\u00f6rn sl\u00e6ddust me\u00f0. \u00deyrnir\u00f3s l\u00e1 endil\u00f6ng og svaf og s\u00f6guma\u00f0urinn var farinn a\u00f0 dotta l\u00edka \u00feegar prinsinn birtist. Hann h\u00e9lt fast um tauminn \u00e1 viljugum hesti og var\u00f0 a\u00f0 gr\u00edpa \u00ed k\u00f3r\u00f3nuna svo h\u00fan fyki ekki af. \u00deegar yngri krakkarnir hl\u00f3gu t\u00f3k \u00e9g aukahring \u00e1 f\u00e1knum um salinn og gaf a\u00f0eins \u00ed \u00f3l\u00e6tin. \u00de\u00e1 hl\u00f3gu \u00feeir enn meira. <br> \u2001En hva\u00f0 var n\u00fa \u00feetta? Sofandi prinsessa! \u00dearna l\u00e1 h\u00fan og haf\u00f0i v\u00edst gert lengi! \u00c9g s\u00e1 augun \u00ed \u00de\u00f3ru b\u00e6rast undir augnlokunum \u00ed gegnum k\u00e1mug gleraugun. \u00c9g laut ni\u00f0ur a\u00f0 henni og bj\u00f3 mig undir a\u00f0 reka henni kossinn sem allir bi\u00f0u eftir. \u00deess \u00ed sta\u00f0 t\u00f3k \u00e9g gleraugun af prinsessunni, p\u00fassa\u00f0i \u00feau \u00e1 prinsastuttbuxunum m\u00ednum og setti \u00feau svo aftur framan \u00ed hana. \u201eBara svo prinsessan sj\u00e1i mig \u00feegar h\u00fan vaknar!\u201c sag\u00f0i prinsinn \u00ed tr\u00fana\u00f0i vi\u00f0 \u00e1horfendur sem skellihl\u00f3gu. Svo smellti hann kossi \u00e1 kinnina \u00e1 henni. \u00deyrnir\u00f3s settist upp vi\u00f0 dogg og leit v\u00f6nku\u00f0 \u00ed kringum sig. Prinsinn var ekki ofurseldur tv\u00edn\u00f3ninu, heldur kynnti sig me\u00f0 hra\u00f0i og ba\u00f0 hennar. \u00deyrnir\u00f3s velti m\u00e1linu eil\u00edti\u00f0 fyrir s\u00e9r \u00e1\u00f0ur en h\u00fan sag\u00f0i: \u201eTil \u00ed \u00fea\u00f0!\u201c <br> \u2001Leikritinu var loki\u00f0. Krakkar og nunnur kl\u00f6ppu\u00f0u en Mar\u00eda g\u00f3la\u00f0i: \u201eBrav\u00f3!\u201c H\u00fan st\u00f3\u00f0 upp \u00far s\u00e6tinu og klappa\u00f0i eins og s\u00e6lj\u00f3n \u00ed sirkus, h\u00e6gt en \u00e1kaft. \u00deetta var leiksigur og ekkert minna. Verst a\u00f0 vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um ekkert \u00e6ft okkur \u00ed a\u00f0 hneigja okkur. \u00c9g l\u00e9t n\u00e6gja a\u00f0 hneigja mig einu sinni og settist s\u00ed\u00f0an aftur. \u00dea\u00f0an fylgdist \u00e9g me\u00f0 vinkonu minni hneigja sig aftur og aftur. \u00deegar h\u00fan leit upp beindust augu hennar a\u00f0eins a\u00f0 einni manneskju \u00ed \u00e1horfendaskaranum, Mar\u00edu. H\u00fan var bara a\u00f0 hneigja sig fyrir henni og Mar\u00eda var bara a\u00f0 klappa fyrir \u00de\u00f3ru. \u00c9g haf\u00f0i aftur \u00e1 m\u00f3ti leiki\u00f0 fyrir sj\u00e1lfa mig og \u00e1 me\u00f0an \u00e9g br\u00e1 m\u00e9r \u00ed \u00f6ll \u00feessi hlutverk haf\u00f0i \u00e9g loksins veri\u00f0 \u00e9g sj\u00e1lf, stelpa sem st\u00f3\u00f0 \u00f3hr\u00e6dd fyrir framan anna\u00f0 f\u00f3lk og sag\u00f0i s\u00f6gu. <br> \u2001Loks settist \u00de\u00f3ra og stakk k\u00f3r\u00f3nunni aftur undir s\u00e6ti\u00f0 sitt. \u00c9g t\u00f3k m\u00edna af m\u00e9r, sneri m\u00e9r vi\u00f0 og setti hana \u00e1 h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00e1 Sigga. \u201e\u00de\u00fa ert svo flottur me\u00f0 hana!\u201c sag\u00f0i \u00e9g. Br\u00f3\u00f0ir minn hvessti \u00e1 mig augun. \u00c9g haf\u00f0i tala\u00f0 vi\u00f0 einn str\u00e1kanna. Kannski voru \u00feeir vinir. \u00c9g horf\u00f0i \u00f3ttalaus \u00e1 m\u00f3ti. H\u00e9r var \u00e9g \u00e1 heimavelli. Ekki hann. Hinir krakkarnir kunnu vel vi\u00f0 mig. <br> \u2001Mar\u00eda var komin \u00fat \u00e1 g\u00f3lf. \u201e\u00deetta var d\u00e1samlegt leikrit!\u201c sag\u00f0i h\u00fan, spennti greiparnar og bar \u00fe\u00e6r upp a\u00f0 brj\u00f3sti s\u00e9r. H\u00fan st\u00f3\u00f0 me\u00f0 loku\u00f0 augun eins og h\u00fan f\u00e6ri me\u00f0 hlj\u00f3\u00f0a b\u00e6n. Krakkarnir horf\u00f0u eil\u00edti\u00f0 g\u00e1tta\u00f0ir \u00e1 hana en einmitt \u00feegar skvaldri\u00f0 t\u00f3k a\u00f0 aukast opna\u00f0i Mar\u00eda aftur augun. \u00deau voru t\u00e1rvot. \u201eAlveg d\u00e1samlegt,\u201c hv\u00edsla\u00f0i h\u00fan og r\u00e6skti sig. \u201eN\u00fa er komi\u00f0 a\u00f0 danskeppninni. Allir eiga a\u00f0 vera me\u00f0. Vi\u00f0 st\u00f6ndum upp og gerum tuttugu sinnum svona.\u201c H\u00fan h\u00f3f handleggina upp \u00ed loft og sveifla\u00f0i l\u00edkamanum, fyrst til h\u00e6gri og s\u00ed\u00f0an til vinstri. \u00deetta gat \u00e9g! \u00deetta yr\u00f0i gaman! Mar\u00eda s\u00fdndi l\u00edka f\u00e1ein spor og \u00feau voru heldur ekkert fl\u00f3kin. Keppnin sj\u00e1lf gekk ekki \u00fat \u00e1 a\u00f0 dansa fallega heldur a\u00f0 dansa sem hra\u00f0ast. \u201eTuttugu sinnum me\u00f0 h\u00e6gri, tuttugu sinnum me\u00f0 vinstri og svo me\u00f0 f\u00f3tunum!\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda og ba\u00f0 systur Reg\u00ednu a\u00f0 kveikja \u00e1 kassettut\u00e6kinu. Systir Reg\u00edna \u00fdtti \u00e1 einhverja takka en samt heyr\u00f0ist engin t\u00f3nlist. Mar\u00eda reyndi a\u00f0 a\u00f0sto\u00f0a hana og \u00e1 me\u00f0an \u00fe\u00e6r bj\u00e1stru\u00f0u vi\u00f0 t\u00e6ki\u00f0 s\u00e1 \u00e9g br\u00f3\u00f0ur minn standa \u00e1 f\u00e6tur. \u201e\u00de\u00e1 \u00e6tla \u00e9g a\u00f0 byrja,\u201c sag\u00f0i hann vi\u00f0 sessunaut sinn og \u00fea\u00f0 ger\u00f0i hann. Mar\u00eda og systir Reg\u00edna sneru \u00ed hann baki og s\u00e1u \u00fev\u00ed ekki hvernig hann hama\u00f0ist. L\u00edklega \u00e1tti \u00feessi hra\u00f0i betur vi\u00f0 \u00e1 f\u00f3tboltavelli en dansg\u00f3lfi. \u00dea\u00f0 var ekki fyrr en <i>Sir Duke<\/i> me\u00f0 Stevie Wonder byrja\u00f0i loks a\u00f0 \u00f3ma a\u00f0 Mar\u00eda og systir Reg\u00edna sneru s\u00e9r vi\u00f0 og s\u00e1u hvar br\u00f3\u00f0ir minn stappa\u00f0i ni\u00f0ur f\u00f3tunum. \u201e\u00c1tj\u00e1n n\u00edtj\u00e1n tuttugu,\u201c taldi hann og settist svo aftur sigri hr\u00f3sandi. \u201eVann!\u201c <br> \u2001Mar\u00eda virti hann ekki vi\u00f0lits. \u201eJ\u00e6ja, \u00e9g tel,\u201c sag\u00f0i h\u00fan og \u00fea\u00f0 ger\u00f0i h\u00fan: \u201eEinn og tveir og \u00fer\u00edr!\u201c \u00dear me\u00f0 st\u00f3\u00f0um vi\u00f0 \u00f6ll \u00e1 f\u00e6tur og h\u00f3fum dansinn \u2013 \u00f6ll nema br\u00f3\u00f0ir minn. \u00c9g horf\u00f0ist \u00ed augu vi\u00f0 \u00de\u00f3ru og saman t\u00f6ldum vi\u00f0 \u00ed hlj\u00f3\u00f0i. Fyrir aftan mig heyr\u00f0i \u00e9g Sigga hl\u00e6ja me\u00f0 vinum s\u00ednum. \u00deeir h\u00f6f\u00f0u engan \u00e1huga \u00e1 a\u00f0 sigra en \u00fev\u00ed meiri \u00e1 a\u00f0 skemmta s\u00e9r. <br> \u2001Loks var\u00f0 \u00c1sd\u00eds, ein af eldri stelpunum, fyrst til a\u00f0 renna \u00ed gegnum dansinn. H\u00fan var br\u00faneyg\u00f0 me\u00f0 s\u00edtt d\u00f6kkt h\u00e1r \u00ed tagli sem f\u00e9ll yfir a\u00f0ra \u00f6xlina. Mar\u00eda klappa\u00f0i aftur saman l\u00f3funum. Vi\u00f0 hin lukum vi\u00f0 dansinn og tj\u00fattu\u00f0um s\u00ed\u00f0an frj\u00e1lst \u00feanga\u00f0 til laginu lauk. \u00dea\u00f0 var or\u00f0i\u00f0 heitt inni hj\u00e1 okkur og l\u00e9tt svitalykt l\u00e1 \u00ed loftinu. <br> \u2001Mar\u00eda l\u00e9t \u00c1sd\u00edsi hneigja sig og kalla\u00f0i hana \u201edansgy\u00f0ju\u201c. H\u00fan stillti s\u00e9r upp fyrir aftan hana og strauk henni um axlir og h\u00e1r \u00e1 me\u00f0an h\u00fan spur\u00f0i hana hvort h\u00fan \u00e6f\u00f0i kannski dans. Og j\u00fa, \u00c1sd\u00eds var einmitt \u00ed dansi! Mar\u00eda r\u00e9\u00f0i s\u00e9r ekki fyrir gle\u00f0i. \u201eM\u00e9r s\u00fdndist \u00fea\u00f0 l\u00edka! Vi\u00f0 erum me\u00f0 dansara \u00e1 me\u00f0al okkar!\u201c hr\u00f3pa\u00f0i h\u00fan. Aftur kl\u00f6ppu\u00f0um vi\u00f0 og \u00fea\u00f0 var ekki fyrr en \u00fe\u00e1 sem \u00e9g veitti \u00fev\u00ed athygli a\u00f0 br\u00f3\u00f0ir minn gr\u00e9t. Hann sat k\u00fdttur \u00ed s\u00e6tinu s\u00ednu og n\u00f6tra\u00f0i af gr\u00e1ti. \u201e\u00dea\u00f0 var \u00e9g sem vann,\u201c sag\u00f0i hann l\u00e1gt \u00e1 milli ekkasoganna. Sessunauturinn benti \u00e1 br\u00f3\u00f0ur minn me\u00f0 \u00feumlinum og sag\u00f0i vandr\u00e6\u00f0alegur vi\u00f0 Mar\u00edu: \u201eHann segist sko hafa unni\u00f0.\u201c <br> \u2001\u201eHva\u00f0a vitleysa! \u00dea\u00f0 var ekkert b\u00fai\u00f0 a\u00f0 telja \u00ed dansinn!\u201c sag\u00f0i \u00c1sd\u00eds hv\u00f6ss svo tagli\u00f0 sveifla\u00f0ist. <br> \u2001\u201eJ\u00e1, \u00fe\u00fa svindla\u00f0ir,\u201c sag\u00f0i Mar\u00eda \u00edsk\u00f6ld vi\u00f0 br\u00f3\u00f0ur minn. Krakkarnir horf\u00f0u hlj\u00f3\u00f0ir \u00e1 hann, sumir undrandi en a\u00f0rir hneyksla\u00f0ir. Loks gekk systir Reg\u00edna yfir til hans, studdi hendi \u00e1 \u00f6xlina \u00e1 honum og sag\u00f0i: \u201eSvona, svona.\u201c Br\u00f3\u00f0ir minn br\u00e1 handarbakinu undir hor sem lak \u00far nefinu \u00e1 honum. Eitt andartak horf\u00f0i hann yfir til m\u00edn en \u00e9g leit undan. \u00d3v\u00e6nt sam\u00fa\u00f0 haf\u00f0i kvikna\u00f0 innra me\u00f0 m\u00e9r en r\u00e9tt eins og \u00e9g haf\u00f0i \u00feurft a\u00f0 b\u00e6gja hatri hans fr\u00e1 m\u00e9r skyldi \u00e9g fl\u00e6ma hana burt. <br> \u2001\u201eKomdu og taktu vi\u00f0 ver\u00f0laununum \u00fe\u00ednum!\u201c tilkynnti Mar\u00eda og \u00c1sd\u00eds t\u00f3k stolt vi\u00f0 s\u00fakkula\u00f0ipl\u00f6tu. \u00de\u00e1 var ekkert anna\u00f0 eftir en a\u00f0 standa \u00f6ll \u00e1 f\u00e6tur og fara sama saman me\u00f0 fa\u00f0irvori\u00f0. \u00dear me\u00f0 var kv\u00f6ldv\u00f6kunni loki\u00f0. <br> \u2001Vi\u00f0 \u00de\u00f3ra leiddumst saman \u00fat \u00ed svefnsk\u00e1lann. \u201e\u00deetta var alveg jafngaman og \u00e9g h\u00e9lt a\u00f0 \u00fea\u00f0 yr\u00f0i,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u201eOg takk fyrir a\u00f0 \u00fer\u00edfa gleraugu prinsessunnar!\u201c <br> \u2001Br\u00f3\u00f0ir minn dr\u00f3st aftur \u00far. \u00de\u00f3tt hann v\u00e6ri h\u00e6ttur a\u00f0 gr\u00e1ta h\u00e9ldu hinir str\u00e1karnir sig \u00ed \u00f6ruggri fjarl\u00e6g\u00f0. Hann yr\u00f0i a\u00f0 skora fleiri m\u00f6rk til a\u00f0 \u00f6\u00f0last aftur a\u00f0d\u00e1un \u00feeirra. <br> \u2001Algj\u00f6r stilla r\u00edkti yfir sveitinni. Vegurinn au\u00f0ur. Fuglar \u00fe\u00f6g\u00f0u. <br> \u2001Einhver kom aftan a\u00f0 m\u00e9r svo \u00e9g sneri m\u00e9r sn\u00f6ggt vi\u00f0. \u00dea\u00f0 var Siggi sem skellti k\u00f3r\u00f3nunni \u00e1 h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00e1 m\u00e9r. \u201e\u00de\u00fa \u00e1tt hana skili\u00f0. \u00de\u00fa varst \u00e6\u00f0i,\u201c sag\u00f0i hann og fl\u00fdtti s\u00e9r a\u00f0 b\u00e6ta vi\u00f0: \u201eOg \u00fe\u00fa l\u00edka, \u00de\u00f3ra!\u201c Svo t\u00f3k hann \u00e1 sprett inn \u00ed str\u00e1kask\u00e1lann. <br> \u2001\u00c9g var ekki bara systir br\u00f3\u00f0ur m\u00edns. \u00c9g var vinkona Sigga og \u00e9g var vinkona \u00de\u00f3ru en l\u00edka s\u00f6guma\u00f0ur, norn og prins. \u00c9g gat vali\u00f0 sj\u00e1lf hver mig langa\u00f0i a\u00f0 vera n\u00e6st. <br> \u2001Daginn eftir bau\u00f0 Mar\u00eda \u00c1sd\u00edsi \u00ed sunnudagsb\u00edlt\u00far. Vi\u00f0 \u00de\u00f3ra r\u00f3lu\u00f0um okkur \u00e1n \u00feess a\u00f0 segja margt. Eitthva\u00f0 braust um \u00ed kollinum \u00e1 henni. \u00dea\u00f0 var ekki fyrr en h\u00fan fann karamellu \u00ed jakkavasanum a\u00f0 h\u00fan var\u00f0 aftur eins og h\u00fan \u00e1tti a\u00f0 s\u00e9r a\u00f0 vera. \u201eViltu?\u201c spur\u00f0i h\u00fan og veifa\u00f0i namminu framan \u00ed mig. <br> \u2001\u201e\u00de\u00fa m\u00e1tt alveg bor\u00f0a hana sj\u00e1lf,\u201c svara\u00f0i \u00e9g. <br> \u2001\u00de\u00f3ra t\u00f3k utan af karamellunni og stakk henni upp \u00ed sig. \u00c9g h\u00f3f upp raustina og s\u00f6ng ein um J\u00f3sep \u00fear til h\u00fan haf\u00f0i kyngt tuggunni og gat loksins teki\u00f0 undir me\u00f0 m\u00e9r. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ger\u00f0ur Kristn\u00fd \u00c9g f\u00e9kk efri kojuna! Nafni\u00f0 mitt var skrifa\u00f0 \u00e1 l\u00edmmi\u00f0a \u00e1 einum st\u00f3lpanum og fyrir ne\u00f0an \u00fea\u00f0 st\u00f3\u00f0 \u00de\u00f3ra. \u00c9g haf\u00f0i svo sannarlega f\u00e6rst upp vir\u00f0ingarstigann fr\u00e1 \u00fev\u00ed sumari\u00f0 \u00e1\u00f0ur \u00feegar \u00e9g svaf \u00ed ne\u00f0ri koju. \u2001\u201eHver er \u00de\u00f3ra?\u201c spur\u00f0i \u00e9g systur Reg\u00ednu sem bj\u00e1stra\u00f0i vi\u00f0 a\u00f0 setja utan um kodda innst \u00ed [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-244","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/244","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=244"}],"version-history":[{"count":37,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/244\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":342,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/244\/revisions\/342"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=244"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}