{"id":420,"date":"2024-04-07T17:53:34","date_gmt":"2024-04-07T17:53:34","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=420"},"modified":"2024-04-09T10:27:07","modified_gmt":"2024-04-09T10:27:07","slug":"almannaromur","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=420","title":{"rendered":"Almannar\u00f3mur"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Hallur \u00de\u00f3r Halld\u00f3rsson<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>\u00deingma\u00f0urinn skellti hur\u00f0inni \u00ed l\u00e1s \u00e1 eftir s\u00e9r og arka\u00f0i af sta\u00f0 \u00fat \u00ed myrkur og brakandi stillu haustsins. Renndi a\u00f0 s\u00e9r PrimaLoft-jakkanum og toga\u00f0i vel v\u00f6rumerkta h\u00fafuna betur ni\u00f0ur fyrir eyrun me\u00f0 gl\u00e6n\u00fdjum, f\u00f3\u00f0ru\u00f0um le\u00f0urh\u00f6nskum. Frosti\u00f0 beit \u00ed kinnarnar \u00e1 honum og eftir \u00fev\u00ed sem hann herti g\u00f6nguna og m\u00e6\u00f0i hins mi\u00f0aldra f\u00f3r a\u00f0 segja til s\u00edn s\u00e1 hann eigin andardr\u00e1tt ummyndast \u00ed frostgufur \u00ed daufri birtu g\u00f6tulj\u00f3sanna. <br> \u2001Tr\u00e9n h\u00f6f\u00f0u \u00feegar fellt lauf s\u00edn sem l\u00e1gu eins og hr\u00e1vi\u00f0i um allar trissur, gul og br\u00fan, \u00fe\u00f6ktu f\u00f6lna\u00f0ar grasbrei\u00f0ur vi\u00f0 r\u00edkuleg st\u00f3rh\u00fdsin \u00ed hverfinu og sprungna kantsteinana vi\u00f0 g\u00f6turnar, st\u00edflu\u00f0u ristar yfir holr\u00e6si og rotnu\u00f0u \u00fear \u00ed mestu makindum. Haustilmurinn l\u00e1 \u00ed loftinu, frostkaldur og rotnandi, ferskur og yfir\u00feyrmandi, allt \u00ed senn.<\/p>\n\n\n\n<p>Hausti\u00f0 haf\u00f0i einhvern veginn skolli\u00f0 \u00e1 hra\u00f0ar en hann haf\u00f0i \u00e1tt von \u00e1. Svo hratt a\u00f0 hann haf\u00f0i varla n\u00e1\u00f0 a\u00f0 fylgjast me\u00f0 \u00fev\u00ed lita tilveruna. \u00dea\u00f0 haf\u00f0i l\u00edka fari\u00f0 svol\u00edti\u00f0 framhj\u00e1 honum \u00ed \u00f6llu \u00feessu umstangi, veseninu sem fylgdi \u00feessu n\u00fdja hlutverki: N\u00fdr \u00e1 \u00feingi, hetja landsbygg\u00f0arinnar, l\u00edklegur kand\u00eddat inn \u00ed r\u00edkisstj\u00f3rn vi\u00f0 n\u00e6stu r\u00e1\u00f0herrabreytingar. <br> \u2001Samt var honum miki\u00f0 \u00ed mun a\u00f0 kynna sig ekki til s\u00f6gunnar sem einhvern n\u00fdgr\u00e6\u00f0ing, hann haf\u00f0i j\u00fa veri\u00f0 \u00f6flugur \u00ed ungli\u00f0ahreyfingu flokksins \u00e1 s\u00ednum yngri \u00e1rum, \u00fatnefndur bjartasta vonin \u00e1 \u00e1rsh\u00e1t\u00ed\u00f0 \u00ed sveitinni og hva\u00f0eina. En \u00feegar kom a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 taka skrefi\u00f0 \u00ed sveitastj\u00f3rnarp\u00f3lit\u00edkina til fulls haf\u00f0i hann ekki haft \u00ferek \u00ed \u00fea\u00f0. \u00de\u00e6r raddir voru reyndar uppi \u00e1 einhverjum b\u00e6jum \u00ed sveitinni a\u00f0 hann hef\u00f0i hreinlega skort kjark til \u00feess, en \u00fea\u00f0 var au\u00f0vita\u00f0 \u00fev\u00e6ttingur. Ungur og n\u00fdgiftur ma\u00f0ur \u00ed hrei\u00f0urger\u00f0, me\u00f0 eiginkonu og unga d\u00f3ttur upp \u00e1 arminn; hann var bara upptekinn vi\u00f0 anna\u00f0. <br> \u2001Sm\u00e1m saman haf\u00f0i hann dregi\u00f0 sig \u00fat \u00far \u00f6llu starfi flokksins, sagt sig \u00far nefndum og st\u00fdrih\u00f3pum, og \u00feegar kom svo a\u00f0 pr\u00f3fkj\u00f6rinu sj\u00e1lfu \u00e1kva\u00f0 hann a\u00f0 gefa ekki kost \u00e1 s\u00e9r. Sn\u00fai\u00f0 s\u00e9r a\u00f0 kennslu vi\u00f0 grunnsk\u00f3lann \u00ed sveitinni og stunda\u00f0 hana af metna\u00f0i og vi\u00f0 \u00e1g\u00e6tan or\u00f0st\u00edr \u00ed nokkur \u00e1r.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deannig a\u00f0 hann leit meira \u00e1 \u00feessa vegfer\u00f0 sem hann haf\u00f0i veri\u00f0 \u00e1 undanfarna m\u00e1nu\u00f0i, aftur inn \u00ed heim stj\u00f3rnm\u00e1lanna, sem n\u00e1kv\u00e6mlega \u00fea\u00f0: Endurkomu. \u00deetta var hans kommbakk!<\/p>\n\n\n\n<p>\u00der\u00e1tt fyrir alla velgengnina sem hann haf\u00f0i noti\u00f0 undanfari\u00f0, \u00fe\u00e1 haf\u00f0i sakna\u00f0i hann t\u00edmans \u00feegar allt haf\u00f0i veri\u00f0 \u00ed bl\u00f3ma, l\u00edfi\u00f0 framundan og ekkert nema t\u00e6kif\u00e6ri a\u00f0 sj\u00e1 \u00e1 sj\u00f3ndeildarhringnum. \u00c1\u00f0ur en hann f\u00f3r a\u00f0 efast um allt. Um hva\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri sem hann raunverulega vildi, eigin \u00fer\u00e1r og langanir. Og um e\u00f0li \u00e1starinnar og kenndirnar sem henni fylgdu. <br> \u2001Hann sakna\u00f0i l\u00edka alltaf sveitarinnar, \u00fer\u00e1tt fyrir allt, og \u00fe\u00f3tt hann hef\u00f0i reyndar \u00feurft a\u00f0 vi\u00f0urkenna \u00fea\u00f0 \u00ed \u00feessu bla\u00f0avi\u00f0tali \u2013 <em>\u00feessu helv\u00edtis bla\u00f0avi\u00f0tali <\/em>\u2013 a\u00f0 hann hef\u00f0i ekki s\u00e9\u00f0 heimasl\u00f3\u00f0irnar ansi lengi. \u00c1n \u00feess \u00fe\u00f3 a\u00f0 nefna \u00fea\u00f0 a\u00f0 <em>lengi <\/em>\u00ed \u00feessu samhengi \u00fe\u00fdddi meira en tveir \u00e1ratugir, e\u00f0a r\u00e6\u00f0a eitthva\u00f0 n\u00e1nar \u00feetta m\u00e1l me\u00f0 a\u00f0sto\u00f0arsk\u00f3lastj\u00f3rann. \u00dea\u00f0 var enn d\u00e1l\u00edti\u00f0 \u00e1 reiki fyrir honum hva\u00f0 \u00fea\u00f0 haf\u00f0i sn\u00faist um \u00ed raun og sann, hver hef\u00f0i gert hverjum hva\u00f0, en \u00ed kj\u00f6lfari\u00f0 haf\u00f0i honum veri\u00f0 sagt upp st\u00f6rfum vi\u00f0 sk\u00f3lann og gert a\u00f0 h\u00e6tta samstundis. Yfirgefa sv\u00e6\u00f0i\u00f0. Og svo h\u00f6f\u00f0u s\u00f6gurnar fari\u00f0 af sta\u00f0 og byrja\u00f0 a\u00f0 hrikta \u00ed sto\u00f0um hj\u00f3nabandsins, konan skyndilega ekki \u00fe\u00f3st treysta honum lengur, \u00fdtt honum fr\u00e1 s\u00e9r og \u00e1 endanum reki\u00f0 hann \u00fat. Af s\u00ednu eigin heimili. Svo hann hr\u00f6kkla\u00f0ist su\u00f0ur, \u00ed nafnleysi\u00f0, \u00fear sem hann komst a\u00f0 hj\u00e1 einum sparisj\u00f3\u00f0anna og var ekki lengi a\u00f0 vinna sig upp \u00ed \u00e1g\u00e6ta st\u00f6\u00f0u \u00fear.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta helv\u00edtis bla\u00f0avi\u00f0tal! \u00deessi andskotans bla\u00f0ama\u00f0ur \u2013 sn\u00e1pur, \u00f6llu heldur. Ari haf\u00f0i au\u00f0vita\u00f0 sagt honum a\u00f0 l\u00e1ta \u00feetta eiga sig, a\u00f0 \u00feetta myndi koma \u00ed baki\u00f0 \u00e1 honum, en sj\u00e1lfur haf\u00f0i hann veri\u00f0 \u00feess fullviss a\u00f0 menn \u00feyrftu a\u00f0 gr\u00edpa hvert t\u00e6kf\u00e6ri sem by\u00f0ist til a\u00f0 koma s\u00e9r og s\u00ednum sko\u00f0unum \u00e1 framf\u00e6ri. Gr\u00edpa \u00feessar g\u00e6sir kverkataki \u00feegar \u00fe\u00e6r g\u00e6fust. <br> \u2001\u00dea\u00f0 haf\u00f0i byrja\u00f0 alveg lj\u00f3mandi vel. Hann l\u00fdsti a\u00f0d\u00e1un sinni \u00e1 starfi og s\u00f6gu eigin flokks, \u00e1st \u00e1 landi og \u00fej\u00f3\u00f0 \u2013 \u00e1 sveitinni \u2013 og svo, \u00ed n\u00e6stu setningu, var hann allt \u00ed einu or\u00f0inn sk\u00farkur \u00ed augum sinna eigin kj\u00f3senda og \u00feyrnir \u00ed augum samflokksmanna. \u00d6rf\u00e1 vanhugsu\u00f0 or\u00f0 um innflytjendur og ungu kynsl\u00f3\u00f0ina og \u00fea\u00f0 haf\u00f0i hlakka\u00f0 \u00ed p\u00f3lit\u00edskum andst\u00e6\u00f0ingum hans \u00e1 samf\u00e9lagsmi\u00f0lunum. Lj\u00f3svakami\u00f0lanirnir h\u00f6f\u00f0u loga\u00f0 og fj\u00f6ldi fr\u00e9ttamanna sem vildi n\u00e1 tali af honum margfalda\u00f0ist. Nema n\u00fana haf\u00f0i hann engan \u00e1huga \u00e1 a\u00f0 gr\u00edpa einhverjar g\u00e6sir, hvorki kverkataki e\u00f0a annars konar.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann k\u00edmdi \u00f6rl\u00edti\u00f0 me\u00f0 sj\u00e1lfum s\u00e9r, \u00ed kv\u00f6ldmyrkrinu, yfir tilhugsuninni um a\u00f0 gr\u00edpa bla\u00f0amanninn sem t\u00f3k \u00feetta vi\u00f0tal vi\u00f0 hann kverkataki og hrista hann a\u00f0eins til. Einhver helv\u00edtis str\u00e1klingur, fannst honum \u2013 l\u00edklega \u00e1 aldur vi\u00f0 d\u00f3ttur hans \u2013 sem \u00fe\u00f3ttist allt vita og \u00f6ll sv\u00f6r hafa. Samt haf\u00f0i hann virst \u00f3sk\u00f6p vi\u00f0kunnanlegur \u00feegar \u00feeir settust saman yfir kaffibolla \u00e1 litlu kaffih\u00fasi \u00ed mi\u00f0borginni og r\u00e6ddu saman um hvernig \u00feessu yr\u00f0i h\u00e1tta\u00f0. <br> \u2001\u201eEngar \u00e1hyggjur,\u201c haf\u00f0i str\u00e1kurinn sagt. \u201e\u00deetta ver\u00f0ur bara svona hef\u00f0bundi\u00f0 drottningarvi\u00f0tal. Bara a\u00f0 f\u00e1 a\u00f0 heyra a\u00f0eins af \u00e6vint\u00fdrum n\u00fds \u00feingmanns \u00e1 Al\u00feingi \u00cdslendinga, hva\u00f0a framadrauma hann ber \u00ed brj\u00f3sti s\u00e9r og svona. Ekkert of miki\u00f0 um p\u00f3lit\u00edk,\u201c haf\u00f0i hann sagt, \u201eekkert sem f\u00e6lir okkar lesendur fr\u00e1. Vi\u00f0 erum ekki svolei\u00f0is magas\u00edn,\u201c haf\u00f0i hann sagt. <br> \u2001\u201eVi\u00f0 reynum a\u00f0 einbl\u00edna \u00e1 mannlega \u00fe\u00e1ttinn, segja s\u00f6gur af f\u00f3lki,\u201c haf\u00f0i hann sagt.<\/p>\n\n\n\n<p>Snepill! \u00dea\u00f0 var eina heiti\u00f0 sem honum hugkv\u00e6mdist yfir \u00feetta \u201emagas\u00edn\u201c; \u00feennan forarpytt mannvonsku og aumingjaskapar!<\/p>\n\n\n\n<p>Lj\u00f3sastaurunum umhverfis hann var teki\u00f0 a\u00f0 f\u00e6kka og \u00e1\u00f0ur en hann vissi af voru engir eftir, s\u00ed\u00f0ustu h\u00fasin voru a\u00f0 baki og hann var kominn \u00fat \u00far hverfinu, eiginlega \u00fat \u00far borginni. Vi\u00f0 t\u00f3k gr\u00f3i\u00f0 og sk\u00f3gi vaxi\u00f0 sv\u00e6\u00f0i me\u00f0 nokkrum opnum t\u00fanblettum sem l\u00e1 me\u00f0fram borgarja\u00f0rinum. \u00d6rl\u00edtil \u00e1 \u2013 eiginlega bara vatnsmikill l\u00e6kur, fannst honum \u2013 skar sv\u00e6\u00f0i\u00f0 \u00fevert, f\u00e9ll \u00ed litlum fossum og fl\u00f3\u00f0um ofan \u00far l\u00e1gu fellinu sem skor\u00f0a\u00f0i borgina af fr\u00e1 hei\u00f0inni og rann svo einhvern veginn me\u00f0fram hverfinu og til sj\u00e1var. G\u00f6ngu- og hj\u00f3last\u00edgar h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 stika\u00f0ir og lag\u00f0ir \u00fevers og kruss um sv\u00e6\u00f0i\u00f0 til a\u00f0 hvetja borgarb\u00faa til \u00fativistar og v\u00ed\u00f0a haf\u00f0i bekkjum og bor\u00f0um veri\u00f0 planta\u00f0 \u00e1 \u00feessari lei\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann haf\u00f0i sj\u00e1lfur teki\u00f0 virkan \u00fe\u00e1tt \u00ed berjast fyrir uppbyggingu \u00feessa sv\u00e6\u00f0is, sem \u00f3breyttur borgari, og s\u00fa bar\u00e1tta fyllti hann alltaf d\u00e1litlu stolti, kveikti sm\u00e1 eld innra me\u00f0 honum. \u00dea\u00f0 m\u00e1tti jafnvel l\u00edta \u00e1 \u00fea\u00f0 sem svo a\u00f0 \u00feessi bar\u00e1tta hef\u00f0i veri\u00f0 fyrsta skrefi\u00f0 aftur inn \u00ed heim stj\u00f3rnm\u00e1lanna \u2013 \u00fe\u00f3 a\u00f0 v\u00edsu hef\u00f0i bankahruni\u00f0 haft s\u00edn \u00e1hrif \u00e1 \u00fea\u00f0 l\u00edka. \u00c1 \u00feessum t\u00edma haf\u00f0i hann gjarnan v\u00edsa\u00f0 \u00ed heimahagana sem innbl\u00e1sturinn, lj\u00f3si\u00f0 sem l\u00fdsti honum lei\u00f0ina, og tala\u00f0 fj\u00e1lglega um sveitina, um \u00edslensku n\u00e1tt\u00faruna og undrin sem holtin okkar og h\u00e6\u00f0irnar v\u00e6ru. <br> \u2001Hann nam sta\u00f0ar og virti fyrir s\u00e9r umhverfi\u00f0. F\u00e9kk s\u00e9r s\u00e6ti \u00e1 einum af \u00feessum bekkjum sem hola\u00f0 haf\u00f0i veri\u00f0 ni\u00f0ur me\u00f0fram \u00fej\u00f6ppu\u00f0um malargj\u00f6ngust\u00edg. \u00deetta umhverfi \u00e1tti ekkert skylt vi\u00f0 \u00edslenska n\u00e1tt\u00faru! H\u00e9r voru engin holt og engir melar, t\u00fanin voru slegin svo \u00f6rt a\u00f0 ekkert villt f\u00e9kk a\u00f0 vaxa. S\u00f3leyjar og f\u00edflar voru \u00e1litin illgresi, ekki \u00fej\u00f3\u00f0arbl\u00f3m og s\u00f3mi \u00edslenskrar n\u00e1tt\u00faru. Tr\u00e9n voru allt of h\u00e1, of m\u00f6rg \u2026 of \u00fatlensk. Ekki a\u00f0 \u00fea\u00f0 breytti miklu \u00e1 \u00feessum t\u00edma, n\u00fa var \u00feetta allt lagst \u00ed dvala fyrir veturinn, steindautt! Meira a\u00f0 segja ni\u00f0urinn \u00ed l\u00e6knum \u00e1tti ekki heima h\u00e9rna og virtist einhvern veginn settur \u00e1 svi\u00f0. Hann hlj\u00f3ma\u00f0i meira eins og rafr\u00e6nt su\u00f0 en \u00f3mfagurt streymi n\u00e1tt\u00farulegs vatnsfalls.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 var ekki sk\u00fd a\u00f0 sj\u00e1 \u00e1 himnum. Hann lag\u00f0ist \u00fataf \u00e1 bekknum og setti hendur undir hnakka, dr\u00f3 andann dj\u00fapt, og r\u00fdndi \u00ed stj\u00f6rnurnar og merkin sem \u00fe\u00e6r ristu \u00ed biksvart himinhvolfi\u00f0. Einu sinni haf\u00f0i hann \u00feekkt \u00feau \u00f6ll me\u00f0 nafni, en n\u00fa mundi hann \u00f3lj\u00f3st hva\u00f0 f\u00e1ein \u00feeirra h\u00e9tu, \u00feessi allra helstu: Karlsvagn, St\u00f3ri-Bj\u00f6rn, Sveitakonur. Hann vissi reyndar ekki alveg hvar \u00feau l\u00e1gu \u00e1 hvelfingunni \u2013 nema sveitakonurnar, a\u00f0 sj\u00e1lfs\u00f6g\u00f0u \u00feekkti hann sveitakonurnar. Hann mundi eftir a\u00f0 hafa \u00feekkt P\u00f3lstj\u00f6rnuna og belti \u00d3r\u00edons einhvern t\u00edmann \u00feegar hann var yngri og vita\u00f0 n\u00e1kv\u00e6mlega hvar \u00fe\u00e6r v\u00e6ri a\u00f0 finna \u00e1 himnum hverju sinni, gat bent \u00e1 \u00fe\u00e6r \u00e1n \u00feess a\u00f0 hugsa sig um. Hann minntist \u00feess jafnvel a\u00f0 hafa nota\u00f0 \u00feessa \u00feekkingu s\u00edna til a\u00f0 heilla fyrrverandi eiginkonu s\u00edna \u00ed upphafi tilhugal\u00edfsins. N\u00fana \u00feakka\u00f0i hann s\u00ednum s\u00e6la ef hann \u00feekkti \u00ed sundur stj\u00f6rnuhr\u00f6p og gervitungl, eins og \u00fea\u00f0 sem rann yfir himininn fyrir ofan hann akk\u00farat \u00e1 \u00feessari stundu. <br> \u2001Hann p\u00edr\u00f0i augun og virti \u00feetta lj\u00f3s sem sveima\u00f0i yfir honum betur fyrir s\u00e9r. \u00dea\u00f0 <em>rann <\/em>reyndar alls ekki yfir himininn, \u00fea\u00f0 <em>l\u00e1 <\/em>bara einhvern veginn \u00fearna \u00ed loftinu, hrings\u00f3la\u00f0i \u00e1 litlum bletti. Svo lag\u00f0i hann betur vi\u00f0 hlustir og greindi l\u00e1gt, v\u00e9lr\u00e6nt su\u00f0. \u00dea\u00f0 sem hann haf\u00f0i \u00e1\u00f0ur tali\u00f0 vera l\u00e6kjarni\u00f0inn kom bers\u00fdnilega fr\u00e1 \u00feessum lj\u00f3sgjafa. <br> \u2001Felmtri sleginn velti hann s\u00e9r ni\u00f0ur af bekknum og spratt \u00e1 f\u00e6tur. Lj\u00f3si\u00f0 t\u00f3k kipp \u00e1 himnum og i\u00f0a\u00f0i \u00f6rl\u00edti\u00f0 fyrir ofan hann. \u00cd gegnum huga hans \u00feaut langur listi af \u00f3gnvekjandi hlutum sem hann \u00edmynda\u00f0i s\u00e9r a\u00f0 \u00feetta lj\u00f3s \u00e1 himnum g\u00e6ti veri\u00f0, allt fr\u00e1 Gu\u00f0i til geimvera og yfir \u00ed gervigreind. \u00dear nam hugsanafl\u00f3\u00f0i\u00f0 sn\u00f6ggvast sta\u00f0ar og fyrir hugskotssj\u00f3num hans rann \u00ed svipinn af\u00fereyingarefni af \u00fdmsum toga sem hann haf\u00f0i kynnst \u00ed gegnum t\u00ed\u00f0ina, \u00fear sem illvilju\u00f0 gervigreind haf\u00f0i sent heilu sveitirnar af litlum flj\u00fagandi handbendum s\u00ednum \u00ed allskyns vafas\u00f6m verkefni.<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00f3snadr\u00f3ni! \u00deetta var ein af \u00feessum andsetnu v\u00edtisv\u00e9lum sem virtust alls sta\u00f0ar vera \u00e1 sveimi, s\u00eduppteknar vi\u00f0 a\u00f0 \u00e9ta \u00ed sig umhverfi\u00f0 og breyta \u00fev\u00ed \u00ed einhverja s\u00e1larlausa eftirmynd af sj\u00e1lfu s\u00e9r. Steingeldar uppt\u00f6kur af fegurstu undrum \u00edslenskrar n\u00e1tt\u00faru h\u00f6f\u00f0u or\u00f0i\u00f0 \u00feeim a\u00f0 br\u00e1\u00f0 og fylltu n\u00fa upp \u00ed \u00feann skort \u00e1 \u00edmyndunarafli sem plaga\u00f0i andlausa \u00fatlenska fer\u00f0amenn, sem \u00e6ddu um landi\u00f0 \u00fevert og endilangt, hver \u00e1 f\u00e6tur \u00f6\u00f0rum, \u00f3\u00f0u yfir okkar helgustu sta\u00f0i \u00e1 sk\u00edtugum sk\u00f3num og tr\u00f3\u00f0u ni\u00f0ur ver\u00f0m\u00e6tar n\u00e1tt\u00faruminjar \u00e1 me\u00f0an \u00feeir stofnu\u00f0u sj\u00e1lfum s\u00e9r og \u00f6\u00f0rum \u00ed st\u00f3rh\u00e6ttu me\u00f0 sau\u00f0heimskum upp\u00e1t\u00e6kjum s\u00ednum, sem \u00feeir svo hl\u00f3\u00f0u svo vitanlega upp \u00e1 veraldarvefinn \u00ed \u00fev\u00ed augnami\u00f0i a\u00f0 st\u00e6ra sig af \u00fev\u00ed vi\u00f0 a\u00f0ra vitleysinga af sama sau\u00f0h\u00fasi, af s\u00f6mu kynsl\u00f3\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u00f6mu kynsl\u00f3\u00f0 og \u00feessi svart\u00e1lfur sem t\u00f3k vi\u00f0 hann bla\u00f0avi\u00f0tali\u00f0 tilheyr\u00f0i. S\u00e1 sem dr\u00f3 or\u00f0 hans svo heiftarlega \u00far samhengi og stillti honum upp eins og tr\u00f6llkarli aftan \u00far forn\u00f6ld, sem ekkert vissi um hvernig vindar n\u00fat\u00edmans bl\u00e9su e\u00f0a \u00ed hvorn f\u00f3tinn hann \u00e6tti a\u00f0 st\u00edga. <br> \u2001S\u00f6mu kynsl\u00f3\u00f0 og Erna, d\u00f3ttir hans, tilheyr\u00f0i. S\u00fa sem haf\u00f0i ekki tala\u00f0 vi\u00f0 hann \u00ed m\u00f6rg \u00e1r, ekki svara\u00f0 s\u00edmt\u00f6lum fr\u00e1 honum e\u00f0a br\u00e9fum og t\u00f6lvup\u00f3stum sem hann skrifa\u00f0i til hennar \u00ed t\u00e6pa tvo \u00e1ratugi, ekki fyrr en daginn sem vi\u00f0tali\u00f0 vi\u00f0 hann birtist. \u00de\u00e1 haf\u00f0i h\u00fan sent honum snubb\u00f3tt skilabo\u00f0 me\u00f0 t\u00f6lvup\u00f3sti og be\u00f0i\u00f0 hann <em>vinsamlegast um a\u00f0 h\u00e6tta a\u00f0 hafa samband vi\u00f0 hana. H\u00fan vildi ekkert me\u00f0 hann hafa.<\/em> \u00dea\u00f0 var ekkert s\u00e9rstaklega vinsamlegt vi\u00f0 \u00fea\u00f0, fannst honum.<\/p>\n\n\n\n<p>Dr\u00f3ninn f\u00e6r\u00f0ist \u00f6rl\u00edti\u00f0 n\u00e6r og \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt bar \u00feingma\u00f0urinn h\u00f6nd fyrir andlit s\u00e9r, eins og hann v\u00e6ri a\u00f0 verjast \u00e1r\u00e1s. En \u00fe\u00e1 hika\u00f0i dr\u00f3ninn, flaut bara um \u00ed t\u00f3mar\u00fami himinhvolfsins og hreyf\u00f0ist ekki \u00far sta\u00f0. Ekki fyrr en hann hreyf\u00f0i sig sj\u00e1lfur, \u00fe\u00e1 br\u00e1st dr\u00f3ninn vi\u00f0 og sveif me\u00f0 honum. Hann f\u00e6r\u00f0i sig einu skrefi fj\u00e6r dr\u00f3nanum, sem t\u00f3k vi\u00f0brag\u00f0 og fylgdi honum um s\u00f6mu fjarl\u00e6g\u00f0, t\u00edu metrum ofar. \u00dea\u00f0 hlaut a\u00f0 vera einhver lei\u00f0 \u00ed burtu fr\u00e1 \u00feessum flj\u00fagandi dj\u00f6fli, hugsa\u00f0i hann me\u00f0 s\u00e9r, og leit fl\u00f3ttalega \u00ed kringum sig. Skammt fr\u00e1 honum var \u00f6rl\u00edti\u00f0 runna\u00feykkni sem hann var viss um a\u00f0 hann g\u00e6ti fali\u00f0 sig \u00ed og hugsanlega fundi\u00f0 lei\u00f0 \u00fea\u00f0an \u00fat \u00e1n \u00feess a\u00f0 himnad\u00f3ninn n\u00e6\u00f0i a\u00f0 fylgja honum. <br> \u2001\u00cd einni svipan t\u00f3k hann undir sig st\u00f6kk, jafnf\u00e6tis, og fleyg\u00f0i s\u00e9r af blettinum sem hann st\u00f3\u00f0 \u00e1 og inn \u00e1 milli nakinna runnanna. Dr\u00f3ninn su\u00f0a\u00f0i \u00f6rl\u00edti\u00f0 og l\u00e6kka\u00f0i flugi\u00f0 l\u00edti\u00f0 eitt, sveima\u00f0i nokkra hringi \u00ed kringum lauflausa greinafl\u00e6kjuna, en sta\u00f0n\u00e6mdist svo og \u00feingmanninum virtist hann vera a\u00f0 stara \u00e1 sig. Honum lei\u00f0 eins og hreind\u00fdri \u00e1 austfirskum hei\u00f0arvegi, ba\u00f0a\u00f0 \u00ed flennibirtu b\u00edllj\u00f3sa r\u00e9tt \u00e1\u00f0ur en \u00fea\u00f0 ver\u00f0ur fyrir miki\u00f0 breyttum Landcruiser-jeppa \u00e1 alltof mikilli fer\u00f0. <br> \u2001Hann andvarpa\u00f0i \u00ed uppgj\u00f6f og h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 seig \u00f6rl\u00edti\u00f0 ni\u00f0ur \u00e1 bringuna, \u00e1\u00f0ur en hann tr\u00f3\u00f0 s\u00e9r klunnalega \u00fat \u00far runnanum me\u00f0 rassinn \u00e1 undan, st\u00f3\u00f0 \u00e1 f\u00e6tur. Reyndi a\u00f0 halda eins mikilli reisn og hann m\u00f6gulega gat, hristi og s\u00f3pa\u00f0i af s\u00e9r brotnar greinar \u00far runnanum eins og \u00e1lit annarra \u00e1 samf\u00e9lagsmi\u00f0lum. \u00c1 annarri ermi PrimaLoft-jakkans var komin p\u00ednul\u00edtil rifa og hv\u00edtt f\u00f3\u00f0ri\u00f0 lak \u00fat. Aftur d\u00e6sti hann. Svo leit hann upp og sveifla\u00f0i krepptum hnefa \u00f3gnandi \u00ed \u00e1tt a\u00f0 dr\u00f3nanum sem hagga\u00f0ist ekki. \u00deingma\u00f0urinn mjaka\u00f0i s\u00e9r af sta\u00f0 \u00ed \u00e1tt fr\u00e1 dr\u00f3nanum og undir f\u00f3tum hans braka\u00f0i \u00ed frosnum moldarst\u00edgnum. Dr\u00f3ninn sveif \u00ed hum\u00e1tt \u00e1 eftir honum \u00fear sem hann feta\u00f0i sig lengra inn \u00ed mannger\u00f0a n\u00e1tt\u00faruparad\u00edsina. Fyrst um sinn gekk hann h\u00e6gt, \u00f6rf\u00e1 skref \u00ed einu, og horf\u00f0i aftur fyrir sig me\u00f0 reglulegu millibili, eins og til a\u00f0 ganga \u00far skugga um a\u00f0 v\u00e9lmenni\u00f0 v\u00e6ri enn \u00e1 eftir s\u00e9r. \u00deess \u00e1 milli horf\u00f0i hann st\u00edft \u00ed kringum sig \u00ed leit a\u00f0 grj\u00f3ti sem hann g\u00e6ti fleygt \u00ed v\u00e9lhaukinn \u00ed \u00feeirri von a\u00f0 geta ey\u00f0ilagt flugb\u00fana\u00f0inn og n\u00e1\u00f0 honum ni\u00f0ur \u00e1 j\u00f6r\u00f0ina. En \u00fearna var ekkert. St\u00edgurinn sem hann st\u00f3\u00f0 \u00e1 var svo vel valta\u00f0ur og fr\u00e1gangurinn til sl\u00edkrar fyrirmyndar a\u00f0 ekki minnsta steinvala st\u00f3\u00f0 upp \u00far.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 hlaut a\u00f0 vera eitthva\u00f0 sem hann g\u00e6ti gert til a\u00f0 losna vi\u00f0 \u00feessa mekan\u00edsku kr\u00e1ku, hann tr\u00fa\u00f0i ekki \u00f6\u00f0ru. \u00dat undan s\u00e9r s\u00e1 hann glitta \u00ed leikt\u00e6ki \u00ed myrkrinu, nokkur saman, inni \u00e1 milli trj\u00e1nna og sm\u00e1m saman rifja\u00f0ist upp fyrir honum a\u00f0 einhver \u00ed nefndinni sem skipulag\u00f0i \u00feetta sv\u00e6\u00f0i me\u00f0 honum haf\u00f0i lagt r\u00edka \u00e1herslu \u00e1 a\u00f0 koma fyrir leikt\u00e6kjum sem b\u00f6rn \u00e1 \u00f6llum aldrei \u00e6ttu a\u00f0 g\u00e6tu n\u00fdtt s\u00e9r til gagns og gamans. \u00deeim haf\u00f0i veri\u00f0 fundinn sta\u00f0ur \u00ed st\u00f3ru trj\u00e1rj\u00f3\u00f0ri \u00e1 mi\u00f0ju sv\u00e6\u00f0inu og fyrir valinu ur\u00f0u t\u00e6ki sem myndu endurspegla umhverfi\u00f0, sk\u00f3ginn og tr\u00e9n. Hann haf\u00f0i svosum aldrei skili\u00f0 \u00feessa \u00e1r\u00e1ttu, a\u00f0 l\u00e1ta eins og sk\u00f3gar \u00e6ttu s\u00e9r einhverja n\u00e1tt\u00farulega forsendu \u00e1 \u00feessu vindsorfna landi og a\u00f0 \u00fev\u00ed marki a\u00f0 \u00fe\u00e1 b\u00e6ri s\u00e9rstaklega a\u00f0 vir\u00f0a og <em>endurspegla<\/em>, en var \u00fe\u00f3 ekki m\u00f3tfallinn sk\u00e1taleikt\u00e6kjunum sem stungi\u00f0 var upp \u00e1 \u2013 enda sk\u00e1tahreyfing g\u00f6fug og \u00e1tti s\u00e9r merkilega s\u00f6gu. <br> \u2001Hann t\u00f3k stefnuna \u00e1 leikt\u00e6kin \u00ed rj\u00f3\u00f0rinu, \u00fea\u00f0 var ekki laust vi\u00f0 a\u00f0 hann v\u00e6ri farinn a\u00f0 hlaupa \u00f6rl\u00edti\u00f0 vi\u00f0 f\u00f3t. Flygildi\u00f0 l\u00e9t ekki b\u00ed\u00f0a eftir s\u00e9r og sveif \u00e1 eftir honum. Leikv\u00f6llurinn var farinn a\u00f0 taka \u00e1 sig mynd fyrir framan hann, \u00ferautabraut \u00far rekavi\u00f0i, einhvers konar tilbrig\u00f0i vi\u00f0 kastala, me\u00f0 rennibraut, ka\u00f0alstiga og klifurvegg, frekar stutt og misheppnu\u00f0 apar\u00f3la og einmana kofi l\u00e1gu eins og hr\u00e1vi\u00f0i \u00ed rj\u00f3\u00f0rinu, \u00e1 milli \u00feeirra haf\u00f0i gr\u00f3ft trj\u00e1kurl sem str\u00e1\u00f0 haf\u00f0i veri\u00f0 yfir allt sv\u00e6\u00f0i\u00f0. \u00dear fyrir aftan st\u00f3\u00f0u silfurgr\u00e1 r\u00f6r, sem b\u00fai\u00f0 var a\u00f0 beygja og sveigja \u00feannig a\u00f0 \u00feau minntu \u00ed svipinn \u00e1 vins\u00e6l \u00e6fingat\u00e6ki sem finna m\u00e1tti \u00e1 l\u00edkamsr\u00e6ktarst\u00f6\u00f0vum. \u00deetta var \u00fe\u00e1 \u00fea\u00f0 sem nefndarme\u00f0limir h\u00f6f\u00f0u meint me\u00f0 <em>gagn <\/em>og <em>b\u00f6rn \u00e1 \u00f6llum aldri<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>Dr\u00f3ninn flaug skyndilega fram \u00far \u00feingmanninum og hnita\u00f0i hring yfir sv\u00e6\u00f0i\u00f0, eins og til a\u00f0 kanna a\u00f0st\u00e6\u00f0ur. \u00deegar hann l\u00e6kka\u00f0i flugi\u00f0 og sveif ni\u00f0ur a\u00f0 l\u00edkamsr\u00e6ktart\u00e6kjunum, nam \u00feingma\u00f0urinn skyndilega sta\u00f0ar og horf\u00f0i snarlega \u00ed kringum sig. Hann var kominn of langt inn \u00ed rj\u00f3\u00f0ri\u00f0 til a\u00f0 \u00fea\u00f0 borga\u00f0i sig a\u00f0 reyna a\u00f0 hlaupa til baka, flygildi\u00f0 myndi bara n\u00e1 honum. N\u00e6st honum st\u00f3\u00f0 kofinn, \u00f3m\u00e1la\u00f0ur trj\u00e1kofi eins og A \u00ed laginu, me\u00f0 sitt hvort opi\u00f0 \u00e1 hvorum gafli fyrir sig: Ferhyrnt hur\u00f0aop a\u00f0 framanver\u00f0u og kringl\u00f3ttan glugga, sem hann var reyndar sannf\u00e6r\u00f0ur um a\u00f0 hann g\u00e6ti tro\u00f0i\u00f0 s\u00e9r \u00fat um, a\u00f0 aftanver\u00f0u. <br> \u2001\u00c1\u00f0ur en litla \u00feyrilv\u00e6ngjan h\u00e6kka\u00f0i flugi\u00f0 n\u00e6gilega aftur til a\u00f0 sj\u00e1 yfir allt sv\u00e6\u00f0i\u00f0, stakk \u00feingma\u00f0urinn s\u00e9r fimlega inn \u00ed kofann. Undir afl\u00ed\u00f0andi \u00fatveggjunum voru tr\u00e9bekkir, sem voru svo l\u00e1gir a\u00f0 \u00feeir s\u00e1tu n\u00e1nast \u00e1 g\u00f3lfinu, og \u00e1 \u00fev\u00ed mi\u00f0ju st\u00f3\u00f0 trj\u00e1bolur sem b\u00fai\u00f0 var a\u00f0 saga til og stilla upp sem bor\u00f0i. Hann settist \u00e1 annan bekkinn, me\u00f0 baki\u00f0 \u00fe\u00e9tt upp a\u00f0 veggnum vi\u00f0 hli\u00f0 hur\u00f0aropsins, og hlusta\u00f0i eftir dr\u00f3nanum. Heyr\u00f0i kvikindi\u00f0 h\u00e6kka flugi\u00f0 aftur og hrings\u00f3la yfir sv\u00e6\u00f0inu, h\u00e6gt og \u00f6rugglega. Eins og haf\u00f6rn \u00ed leit a\u00f0 br\u00e1\u00f0. Skyndilega langa\u00f0i hann til a\u00f0 heyra \u00ed Ara, reyna a\u00f0 \u00fatklj\u00e1 \u00feetta m\u00e1l. Hann renndi fr\u00e1 s\u00e9r jakkanum, stakk h\u00f6ndinni \u00ed innan\u00e1vasann en greip \u00ed t\u00f3mt. \u00cd augnabliks \u00f6rvilnun s\u00e1 hann fyrir s\u00e9r fars\u00edmann sinn \u00e1 bor\u00f0inu undir speglinum. \u00dea\u00f0 yr\u00f0i \u00fe\u00e1 a\u00f0 b\u00ed\u00f0a. \u00dea\u00f0 var \u00fer\u00f6ngt inni \u00ed kofanum, f\u00f3r illa um hann, en hann heyr\u00f0i enn\u00fe\u00e1 su\u00f0i\u00f0 \u00ed flygildinu og gat alveg s\u00e6tt sig vi\u00f0 \u00feetta \u00f6rl\u00edti\u00f0 lengur. Be\u00f0i\u00f0 \u00feanga\u00f0 til hann v\u00e6ri \u00e1 brott.<\/p>\n\n\n\n<p>Ara haf\u00f0i s\u00e1rna\u00f0 \u00feegar hann las vi\u00f0tali\u00f0, skiljanlega. Str\u00e1ksk\u00f6mmin, \u201ebla\u00f0ama\u00f0urinn\u201c eins og hann haf\u00f0i kalla\u00f0 sig, haf\u00f0i gert s\u00e9r far um a\u00f0 sn\u00faa \u00f6llum sv\u00f6rum vi\u00f0m\u00e6landans upp \u00ed andhverfu s\u00edna, rifi\u00f0 allt \u00far \u00fev\u00ed samhengi sem \u00feingma\u00f0urinn haf\u00f0i af mikilli natni reynt a\u00f0 setja hlutina \u00ed og stilla honum upp eins og ford\u00f3mafullum sk\u00e1pahomma sem haf\u00f0i allt \u00e1 hornum s\u00e9r, a\u00f0allega \u00fe\u00f3 innflytjendur og a\u00f0ra \u00fatlendinga, og neita\u00f0i a\u00f0 horfast \u00ed augu vi\u00f0 eigi\u00f0 hlutskipti \u00ed l\u00edfinu. Gott ef hann haf\u00f0i ekki einhverssta\u00f0ar l\u00e1ti\u00f0 \u00feingmanninn \u00fdja a\u00f0 \u00fev\u00ed Ari v\u00e6ri bara helv\u00edtis hommatittur sem gengi \u00e1 eftir s\u00e9r me\u00f0 grasi\u00f0 \u00ed sk\u00f3num. A\u00f0 af einsk\u00e6rri hjartag\u00e6sku leyfi \u00feingma\u00f0urinn \u00feessum \u00f3l\u00e1nsama kynvillingi a\u00f0 nj\u00f3ta samvista vi\u00f0 sig. Hann mundi ekki alveg hvernig hann haf\u00f0i or\u00f0a\u00f0 \u00feetta, en \u00fea\u00f0 haf\u00f0i a\u00f0 minnsta kosti alls ekki veri\u00f0 meint \u00fea\u00f0 \u00e1 \u00feann h\u00e1tt sem str\u00e1kasninn haf\u00f0i skila\u00f0 \u00fev\u00ed \u00ed greinina sj\u00e1lfa. Au\u00f0vita\u00f0 haf\u00f0i hann ekki meint \u00feetta \u00feannig, au\u00f0vita\u00f0 \u00e6tla\u00f0i hann s\u00e9r aldrei a\u00f0 s\u00e6ra hann. Ari \u00feurfti bara a\u00f0 gera s\u00e9r grein fyrir a\u00f0 \u00fea\u00f0 skipti m\u00e1li hvernig \u00feetta hlutirnir voru or\u00f0a\u00f0ir, a\u00f0 skilja a\u00f0 hann var ma\u00f0ur \u00ed emb\u00e6tti og gat ekki leyft s\u00e9r a\u00f0 segja hva\u00f0 sem, gat ekki veri\u00f0 hver sem er.<\/p>\n\n\n\n<p>Fyrir utan heyr\u00f0i hann a\u00f0 dr\u00f3ninn var kominn aftur \u00e1 stj\u00e1, b\u00fainn a\u00f0 l\u00e6kka flugi\u00f0 allverulega, og sveima\u00f0i um \u00e1 milli leikt\u00e6kjanna \u00ed leit a\u00f0 \u00feingmanninum. \u00c6tla\u00f0i \u00feetta drasl aldrei a\u00f0 gefast upp? Hann \u00fer\u00fdsti s\u00e9r fastar \u00fat \u00ed horn kofans, hnipra\u00f0i sig saman \u00ed \u00f6rv\u00e6tingarfullri tilraun til a\u00f0 reyna a\u00f0 dyljast betur. Hann heyr\u00f0i flygildi\u00f0 sveima framhj\u00e1 hur\u00f0aropinu, rafr\u00e6nt su\u00f0i\u00f0 var fari\u00f0 a\u00f0 vekja me\u00f0 honum einhverja tilfinningu sem hann kanna\u00f0ist ekki alveg vi\u00f0. Gat veri\u00f0 a\u00f0 \u00feetta v\u00e6ri \u00f3tti? \u00d3tti af einhverju kaliberi sem hann haf\u00f0i ekki upplifa\u00f0 \u00e1\u00f0ur; haf\u00f0i hann yfir h\u00f6fu\u00f0 upplifa\u00f0 raunverulegan \u00f3tta \u00e1\u00f0ur? \u00dea\u00f0 sem hann haf\u00f0i nota\u00f0 or\u00f0i\u00f0 yfir h\u00f6f\u00f0u yfirleitt bara veri\u00f0 \u00e1hyggjur af \u00fev\u00ed a\u00f0 hlutirnir myndu ekki fara eins og hann vildi a\u00f0 \u00feeir ger\u00f0u. Ekki endilega \u00f3ttinn vi\u00f0 a\u00f0 l\u00edfi\u00f0 sj\u00e1lft yr\u00f0i teki\u00f0 fr\u00e1 honum. <br> \u2001Illfygli\u00f0 sveima\u00f0i h\u00e6gt og r\u00f3lega hringinn \u00ed kringum kofann. Hann s\u00e1 glitra \u00e1 \u00fea\u00f0 \u00feegar \u00fea\u00f0 sveif framhj\u00e1 kofaglugganum, heyr\u00f0i hvernig \u00fea\u00f0 h\u00e6g\u00f0i \u00e1 s\u00e9r og sneri vi\u00f0, s\u00e1 \u00fea\u00f0 svo koma vofandi aftur a\u00f0 gluggaopinu \u00fear sem \u00fea\u00f0 nam sta\u00f0ar og h\u00e9kk \u00ed lausu lofti. \u00cd eitt andartak, sem honum fannst vissulega vera sem heil eil\u00edf\u00f0, horf\u00f0ist hann \u00ed augu vi\u00f0 v\u00e9lv\u00e1na sj\u00e1lfa. Frostgufan blanda\u00f0ist v\u00e9lr\u00e6nu su\u00f0inu og \u00fea\u00f0 t\u00f3k hann sm\u00e1 stund a\u00f0 \u00e1tta sig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 n\u00e6r apparatinu haf\u00f0i hann ekki komist allt kv\u00f6ldi\u00f0. <br> \u2001Hann bei\u00f0 ekki bo\u00f0anna heldur fleyg\u00f0i s\u00e9r \u00ed \u00e1tt a\u00f0 \u00fev\u00ed, kasta\u00f0i s\u00e9r \u00far horninu og teyg\u00f0i hendurnar fram \u00ed \u00e1tt a\u00f0 flygildinu, tr\u00f3\u00f0 s\u00e9r \u00fat um litla gluggaopi\u00f0 \u00e1n \u00feess svo miki\u00f0 sem a\u00f0 velta \u00fev\u00ed fyrir s\u00e9r hvort \u00fea\u00f0 v\u00e6ri n\u00e6gilega st\u00f3rt fyrir hann. Jakkinn flaksa\u00f0i utan \u00e1 honum eins og skikkja og fingurg\u00f3marnir n\u00e1\u00f0u n\u00e1nast a\u00f0 snerta glansandi svartan b\u00fak flygildisins \u2013 hann veltii \u00fev\u00ed fyrir s\u00e9r hvort hann v\u00e6ri kaldur e\u00f0a heitur vi\u00f0komu \u2013 um lei\u00f0 og hann hrundi \u00e1 aftur til jar\u00f0ar. Dr\u00f3ninn skaust aftur \u00e1 bak, fata\u00f0ist flugi\u00f0 a\u00f0eins \u00feegar hann rakst \u00ed ka\u00f0albr\u00fana sem l\u00e1 strengd \u00e1 milli tveggja turna kastalans og sveif svo \u00f6rl\u00edti\u00f0 hikstandi til jar\u00f0ar. \u00deingma\u00f0urinn hika\u00f0i l\u00edtillega, \u00feurfti \u00f6rskotsstund til a\u00f0 n\u00e1 \u00e1ttum, en spratt svo \u00e1 f\u00e6tur og sentist af sta\u00f0 \u00ed \u00e1tt a\u00f0 l\u00f6sku\u00f0u flygildinu sem kipptist a\u00f0eins vi\u00f0 en hr\u00f6kk svo \u00ed gang, og \u00feaut beina lei\u00f0 upp \u00e1 vi\u00f0. \u00c1n \u00feess a\u00f0 velta \u00fev\u00ed frekar fyrir s\u00e9r t\u00f3k \u00feingma\u00f0urinn \u00e1 r\u00e1s upp rennibrautina, sveifla\u00f0i s\u00e9r \u00ed einu hendingskasti upp \u00e1 \u00feak turnsins, kasta\u00f0i s\u00e9r fram af honum og teyg\u00f0i hendurnar \u00ed \u00e1tt a\u00f0 flygildinu, sem h\u00e6kka\u00f0i enn flugi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd eitt \u00f6rstutt augnblik svifu \u00feeir samhli\u00f0a \u00ed eil\u00edf\u00f0inni, \u00feingma\u00f0urinn l\u00e1r\u00e9ttur \u00ed loftinu me\u00f0 hendurnar \u00fatr\u00e9ttar, og v\u00e9lfuglinn sem hv\u00e6sti \u2013 garga\u00f0i \u2013 \u00f6grandi \u00ed \u00e1tt til hans. Fyrir ofan \u00fe\u00e1 glitru\u00f0u stj\u00f6rnurnar \u00e1 himinfestingunni, fyrir ne\u00f0an \u00fe\u00e1 g\u00e6ldi golan vi\u00f0 sm\u00e1tt saxa\u00f0 erlent timbur, sem haf\u00f0i veri\u00f0 str\u00e1\u00f0 yfir leikv\u00f6llinn til a\u00f0 b\u00faa til mj\u00fakt undirlag fyrir b\u00f6rn a\u00f0 leik en l\u00e1 n\u00fa \u00fearna h\u00e1lffrosi\u00f0 \u00ed n\u00e1ttmyrkrinu. Honum var\u00f0 hugsa\u00f0 til Ara, til Ernu, og um almennings\u00e1liti\u00f0, samf\u00e9lagsmi\u00f0la og \u00fej\u00f3\u00f0ars\u00e1l. Hann velti \u00fev\u00ed fyrir s\u00e9r af hverju hann haf\u00f0i \u00e1tt svona erfitt me\u00f0 a\u00f0 vi\u00f0urkenna \u00fea\u00f0 \u00feegar bla\u00f0asn\u00e1purinn spur\u00f0i hann \u00fat \u00ed heimila\u00f0st\u00e6\u00f0ur, a\u00f0 hann byggi me\u00f0 karlmanni, a\u00f0 hann og Ari v\u00e6ru eitthva\u00f0 anna\u00f0 og meira en bara herbergisf\u00e9lagar. Og af hverju hann haf\u00f0i \u00feurft a\u00f0 fara svona ni\u00f0randi or\u00f0um um hann.<\/p>\n\n\n\n<p>Svo skall hann nokku\u00f0 harkalega til jar\u00f0ar, bar fyrir sig vinstri h\u00f6ndina en lenti svo \u00e1 mj\u00f6\u00f0minni og vinstri f\u00e6tinum. Hann fann hvernig skerandi s\u00e1rsauki breiddi hra\u00f0byri \u00far s\u00e9r um allan kroppinn og missti \u00fat s\u00e9r \u00f6rl\u00edti\u00f0 s\u00e1rsaukavein. \u00deakka\u00f0i samt gu\u00f0i \u00ed hlj\u00f3\u00f0i fyrir \u00feetta \u00fatlenska trj\u00e1kurl sem dr\u00f3 a\u00f0eins \u00far fallinu. \u00dalnli\u00f0urinn haf\u00f0i fari\u00f0 verst, ef hann reyndi a\u00f0 hreyfa vinstri h\u00f6ndina lei\u00f0 honum eins og h\u00fan g\u00e6ti allt eins dotti\u00f0 af honum. Hann var enginn l\u00e6knir en \u00edmynda\u00f0i s\u00e9r a\u00f0 \u00falnli\u00f0urinn hlyti a\u00f0 vera brotinn. PrimaLoft-jakkinn haf\u00f0i rifna\u00f0 enn meira, vinstri ermin var vi\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 losna af og fleiri litlar rifur h\u00f6f\u00f0u opnast vi\u00f0 allt sem \u00e1 undan var gengi\u00f0. \u00dear sem hann l\u00e1 \u00fearna \u00e1 bakinu og star\u00f0i upp \u00e1 flygildi\u00f0, sem h\u00e9kk \u00ed loftinu fyrir ofan hann, gat hann ekki anna\u00f0 en velt \u00fev\u00ed fyrir s\u00e9r hvort \u00fea\u00f0 heyr\u00f0i til hans, hvort \u00fea\u00f0 n\u00e6mi hlj\u00f3\u00f0 \u00far \u00feessari fjarl\u00e6g\u00f0 sem var komin aftur \u00e1 milli \u00feeirra. <br> \u2001Allt \u00ed kringum hann var sk\u00f3gur, blanda af birki og barri \u2013 b\u00e6\u00f0i greni og furu. Ilmurinn af barrn\u00e1lunum fyllti vit hans \u00feegar hann settist upp og dr\u00f3 dj\u00fapt a\u00f0 s\u00e9r andann, kveinka\u00f0i s\u00e9r vi\u00f0 hverja hreyfingu, en n\u00e1\u00f0i a\u00f0 r\u00edfa restina af erminni alveg af jakkanum og fleyg\u00f0i henni fr\u00e1 s\u00e9r. Svipa\u00f0ist svo a\u00f0eins um \u00ed kringum sig, reyndi a\u00f0 \u00e1tta sig \u00e1 stystu lei\u00f0inni inn \u00ed sk\u00f3gar\u00feykkni\u00f0. Mat og m\u00e6ldi \u00ed huganum vegalengdina a\u00f0 st\u00edgnum sj\u00e1lfum. Hver einasti v\u00f6\u00f0vi \u00ed l\u00edkama hans var aumur og s\u00e1r. Hann fann hvernig kroppurinn var n\u00e1nast tekinn a\u00f0 bl\u00e1na \u00ed heild sinni og n\u00fdir marblettir \u00f6skru\u00f0u allir \u00ed k\u00f3r \u00feegar hann reis \u00e1 f\u00e6tur og haltra\u00f0i af sta\u00f0 \u00ed \u00e1tt a\u00f0 sk\u00f3ginum. Til a\u00f0 byrja me\u00f0 hreyf\u00f0ist flygildi\u00f0 ekki \u00far sta\u00f0, ekki fyrr en hann n\u00e1lga\u00f0ist trj\u00e1\u00feyrpinguna, \u00fe\u00e1 l\u00e6kka\u00f0i \u00fea\u00f0 flugi\u00f0 aftur og f\u00e6r\u00f0i sig n\u00e6r honum. Hann nam sta\u00f0ar \u00f6rstutta stund \u00feegar hann kom a\u00f0 lauflausum birkisk\u00f3ginum og leit aftur fyrir sig, \u00e1 flygildi\u00f0. Star\u00f0i illilega \u00e1 \u00fea\u00f0. Svo sneri hann s\u00e9r aftur a\u00f0 trj\u00e1num og t\u00f3k a\u00f0 ry\u00f0ja s\u00e9r lei\u00f0 \u00e1 milli \u00feeirra, inn \u00ed sk\u00f3ginn. Greinarnar sl\u00f3gust framan \u00ed hann, kl\u00f3ru\u00f0u hann til bl\u00f3\u00f0s \u00fear sem hann \u00fer\u00f6ngva\u00f0i s\u00e9r \u00ed gegn og ristu s\u00e1r \u00e1 kinnar og enni. Flygildi\u00f0 fylgdi honum \u00e1 himnum, hann s\u00e1 \u00fea\u00f0 greinilega \u00ed gegnum naktar greinar birkitrj\u00e1nna, svo hann t\u00f3k stefnuna \u00e1 barri\u00f0. H\u00fafan var\u00f0 eftir \u00e1 grein svo kolsvartir, glansandi h\u00e1rli\u00f0irnir t\u00f3ku a\u00f0 t\u00e6tast \u00ed allar \u00e1ttir. Jakkinn h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 spretta upp, f\u00f3\u00f0ri\u00f0 mynda\u00f0i sl\u00f3\u00f0 \u00e1 greinum trj\u00e1nna, og \u00e1 einhverjum t\u00edmapunkti haf\u00f0i hann rifi\u00f0 af s\u00e9r hanskana til \u00feurrka bl\u00f3\u00f0i\u00f0 sem var fari\u00f0 a\u00f0 streyma ni\u00f0ur \u00ed augun \u00e1 honum. Hann haf\u00f0i ekki nokkra minnstu hugmynd um hvar \u00feeir h\u00f6f\u00f0u enda\u00f0. <br> \u2001Hann n\u00e1\u00f0i til fyrstu barrtrj\u00e1nna og l\u00e9t sig falla \u00e1 magann, toga\u00f0i sig undir himinh\u00e1 grenitr\u00e9n. Trj\u00e1botninn var alsettur gulnu\u00f0um barrn\u00e1lum sem stungust \u00ed hendurnar \u00e1 honum og bringuna. Hann l\u00e9t sig \u00fea\u00f0 engu skipta og toga\u00f0i sig \u00e1fram \u00ed \u00e1tt a\u00f0 st\u00edgnum \u00ed skj\u00f3li trj\u00e1nna. Anna\u00f0 slagi\u00f0 hinkra\u00f0i hann, lag\u00f0i vi\u00f0 hlustir og vona\u00f0i a\u00f0 dr\u00f3ninn v\u00e6ri \u00e1 brott, hef\u00f0i gefist upp og haldi\u00f0 s\u00edna lei\u00f0. En \u00fev\u00ed var ekki a\u00f0 heilsa. Alltaf heyr\u00f0i hann v\u00e9lr\u00e6nt su\u00f0i\u00f0 brj\u00f3tast \u00ed gegnum gnau\u00f0 vindsins a\u00f0 g\u00e6la vi\u00f0 tr\u00e9n. Svo hann toga\u00f0i sig \u00e1fram. \u00c1fram, \u00e1fram.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar hann kom a\u00f0 sk\u00f3garja\u00f0rinum settist hann \u00e1 h\u00e6kjur s\u00e9r og \u00edhuga\u00f0i m\u00e1li\u00f0. Skammt fr\u00e1 s\u00e9r s\u00e1 hann st\u00edginn, \u00feann hinn sama og hann haf\u00f0i beygt af \u00ed \u00e1tt a\u00f0 leiksv\u00e6\u00f0inu. \u00dea\u00f0 \u00fe\u00fdddi a\u00f0 l\u00e6kurinn var ekki langt undan og \u00fear hlyti hann a\u00f0 geta fundi\u00f0 almennilegt grj\u00f3t. Hann dr\u00f3 andann dj\u00fapt, safna\u00f0i \u00ed sig kjarki, og st\u00f6kk svo af sta\u00f0, dragandi annan f\u00f3tinn \u00e1 eftir s\u00e9r. \u00c1 himnum fyrir ofan hann t\u00f3k dr\u00f3ninn vi\u00f0brag\u00f0 og fylgdi honum fast \u00e1 eftir. <br> \u2001Ni\u00f0urinn fr\u00e1 l\u00e6knum barst a\u00f0 eyrum hans. \u00dea\u00f0 veitti honum sm\u00e1 styrk og hann harka\u00f0i af s\u00e9r, hlj\u00f3p hra\u00f0ar. Hann skamma\u00f0ist s\u00edn fyrir a\u00f0 hafa hugsa\u00f0 illa til l\u00e6kjarins fyrr um kv\u00f6ldi\u00f0. \u00dea\u00f0 var ekkert \u00f3n\u00e1tt\u00farulegt vi\u00f0 \u00feennan ni\u00f0, vi\u00f0 \u00feennan una\u00f0slega \u00f3m fl\u00e6\u00f0andi, \u00edslensks fjallavatns. Au\u00f0vita\u00f0 var \u00fea\u00f0 bara \u00feetta surg \u00ed fluguv\u00e9linni sem haf\u00f0i trufla\u00f0 hann fyrr um kv\u00f6ldi\u00f0. <br> \u2001L\u00e6kjarfarvegurinn var, e\u00f0li m\u00e1lsins samkv\u00e6mt, rennblautur, og eins og oft vill ver\u00f0a \u00feegar k\u00f3lnar svo mj\u00f6g \u00ed ve\u00f0ri a\u00f0 lofthitinn fer ni\u00f0ur fyrir frostmark, haf\u00f0i myndast \u00edslag \u00e1 bakka l\u00e6kjarins \u2013 sem \u00feingma\u00f0urinn \u00e1tta\u00f0i sig ekki \u00e1 fyrr en um seinan. \u00dear sem hann kom \u00ed loftk\u00f6stum ni\u00f0ur brekkuna, rifinn og t\u00e6ttur, h\u00fafu- og hanskalaus me\u00f0 leifarnar af jakkanum lafandi utan \u00e1 s\u00e9r og dr\u00f3nann sv\u00edfandi \u00e1 eftir s\u00e9r, missti hann f\u00f3tanna \u00e1 til\u00ferifamikinn h\u00e1tt og flaug \u00e1 baki\u00f0 \u00ed l\u00e6kinn. Hann fann hvernig h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 skall \u00e1 l\u00edtilli grj\u00f3tnibbu svo bl\u00f3\u00f0 t\u00f3k a\u00f0 v\u00e6tla \u00far. \u00cdskalt vatni\u00f0 seytla\u00f0i undir PrimaLoft-t\u00e6jurnar, peysuna og ullarbolinn, og ofan \u00ed n\u00e6rf\u00f6tin. Honum sn\u00f6ggk\u00f3lna\u00f0i og dau\u00f0br\u00e1 og \u00ed ofbo\u00f0i sp\u00fdtti hann \u00fat \u00far s\u00e9r bl\u00f3\u00f0bl\u00f6ndu\u00f0u fallvatninu, \u00e1\u00f0ur en honum t\u00f3kst me\u00f0 erfi\u00f0ismunum a\u00f0 reisa sig vi\u00f0 og koma s\u00e9r upp \u00e1 hn\u00e9n. \u00deanig l\u00e1 hann krj\u00fapandi \u00ed skamma stund og byrja\u00f0i a\u00f0 \u00fereifa eftir botninum \u00ed leit a\u00f0 hentugu grj\u00f3ti sem v\u00e6ri h\u00e6gt a\u00f0 kasta langt. Hann verkja\u00f0i \u00ed allan l\u00edkamann sem n\u00fa var farinn a\u00f0 skj\u00e1lfa \u00ed ofan\u00e1lag. En hann \u00e6tla\u00f0i s\u00e9r ekki a\u00f0 l\u00e1ta \u00ed minni pokann fyrir \u00feessu dau\u00f0ans illfygli. <br> \u2001Loks fann hann aftur grj\u00f3ti\u00f0 sem hann haf\u00f0i skolli\u00f0 \u00e1, sem reyndist vera \u00e1litlegt skotf\u00e6ri, og br\u00f6lti \u00e1 f\u00e6tur \u2013 rann d\u00e1l\u00edti\u00f0 til \u00feegar hann reyndi a\u00f0 r\u00e9tta sig af, en st\u00f3\u00f0 \u00fe\u00f3 \u00ed lappirnar \u2013 og mi\u00f0a\u00f0i vandlega \u00e1 dr\u00f3nann. Hann svima\u00f0i d\u00e1l\u00edti\u00f0 og \u00e1tti erfitt me\u00f0 a\u00f0 n\u00e1 almennilega \u00e1ttum og reyndi eftir bestu getu a\u00f0 koma auga \u00e1 beygluna sem hann var handviss um a\u00f0 haf\u00f0i myndast \u00e1 flygildinu \u00feegar \u00fea\u00f0 flaug \u00e1 kofann. \u00dea\u00f0 s\u00e1 \u00e1 ekki \u00e1 \u00fev\u00ed, hann gat ekki komi\u00f0 auga \u00e1 minnstu skeinu \u00e1 kvikindinu. \u00c1 endanum gafst hann upp \u00e1 a\u00f0 leita, reig\u00f0i h\u00e6gri hendina eins langt aftur fyrir sig hann gat og rykkti henni til baka af \u00f6llu afli. Hann neytti sinna allra s\u00ed\u00f0ustu krafta til a\u00f0 fleygja grj\u00f3tinu \u00e1tt a\u00f0 flj\u00fagandi myndbandsuppt\u00f6kuv\u00e9linni \u2026 sem sveig\u00f0i s\u00e9r fimlega fr\u00e1 skeytinu og t\u00f3k s\u00e9r svo st\u00f6\u00f0u \u00e1 sama sta\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Honum f\u00e9ll allur ketill \u00ed eld, missti jafnv\u00e6gi\u00f0 og hrundi aftur \u00e1 rassinn, svo rennandi vatni\u00f0 skvettist \u00ed allar \u00e1ttir, og sat svo \u00fear grafkyrr stundarkorn. Hann var a\u00f0 l\u00fata \u00ed l\u00e6gra haldi, \u00fea\u00f0 var \u00f3m\u00f6gulegt a\u00f0 hrista \u00feetta fyrirb\u00e6ra af s\u00e9r. Nokkru ne\u00f0ar l\u00e1 l\u00edtil g\u00f6ngubr\u00fa yfir l\u00e6kinn \u00fear sem st\u00edgarnir sitt hvorum megin vi\u00f0 hann m\u00e6ttust. \u00d6\u00f0rum megin var sk\u00f3glendi\u00f0 sem hann var a\u00f0 koma \u00far, hinum megin st\u00f3\u00f0u einb\u00fdlish\u00fasin \u00ed hverfinu, heimili hans \u00feeirra \u00e1 me\u00f0al. \u00dea\u00f0 var ekki langt undan, hann myndi au\u00f0veldlega n\u00e1 \u00feanga\u00f0. En \u00fe\u00e1 myndi flygildi\u00f0 l\u00edka fylgja honum heim. <br> \u2001\u00d6rmagna af \u00fereytu, buga\u00f0ur og b\u00fainn a\u00f0 j\u00e1ta sig sigra\u00f0an, velti hann s\u00e9r aftur \u00e1 hn\u00e9n og skrei\u00f0 h\u00e6gt og r\u00f3lega af sta\u00f0 \u00ed \u00e1tt a\u00f0 br\u00fanni. Kuldahrollurinn haf\u00f0i helteki\u00f0 hann. Varirnar voru or\u00f0nar bl\u00e1ar af kulda og hann n\u00f6tra\u00f0i allur og skalf \u00fear sem hann skreiddist \u00e1fram s\u00ed\u00f0ustu metrana \u00ed \u00e1tt a\u00f0 g\u00f6ngubr\u00fanni. \u00cdskalt l\u00e6kjarvatni\u00f0 seytla\u00f0i innanundir f\u00f6tin og \u00ed handarkrikana \u00e1 lei\u00f0 sinni ni\u00f0ur a\u00f0 hafinu. Hann vissi ekki lengur hva\u00f0 t\u00edmanum lei\u00f0; upphaflega haf\u00f0i hann lagt af sta\u00f0 \u00ed \u00feessa g\u00f6ngufer\u00f0 eftir kv\u00f6ldmat, en mi\u00f0a\u00f0 vi\u00f0 \u00fe\u00f6gnina \u00far hverfinu hlaut a\u00f0 vera komi\u00f0 langt fram \u00e1 n\u00f3tt. <br> \u2001Tennurnar gl\u00f6mru\u00f0u \u00ed munninum. Lei\u00f0in heim var ekki l\u00f6ng, hann myndi a\u00f0 \u00f6llum l\u00edkindum n\u00e1 \u00feanga\u00f0, en hann gat ekki s\u00e6tt sig vi\u00f0 a\u00f0 l\u00e1ta \u00feessa nj\u00f3snav\u00e9l fylgja s\u00e9r heim a\u00f0 dyrum. Gefa henni t\u00e6kif\u00e6ri til a\u00f0 ver\u00f0a vitni a\u00f0 \u00feeim Ara eiga \u00ed erjum. Hann velti \u00fev\u00ed fyrir s\u00e9r hvort Ari myndi yfirh\u00f6fu\u00f0 gr\u00e1ta hann, hvort t\u00edmi \u00feeirra saman yr\u00f0i lita\u00f0ur af \u00feessu eina vi\u00f0tali e\u00f0a g\u00f3\u00f0u stundum sem \u00feeir h\u00f6f\u00f0u \u00e1tt saman. Hvort \u00feeir myndu n\u00e1 a\u00f0 s\u00e6ttast ef hann myndi skila s\u00e9r heim. Hvort hann myndi halda \u00e1fram a\u00f0 leyfa f\u00f3lki a\u00f0 kalla sig Ara, e\u00f0a taka aftur upp nafni\u00f0 Haitham, sem honum var gefi\u00f0 \u00feegar hann f\u00e6ddist \u00ed ey\u00f0imerkurborginni sem foreldrar hans voru fr\u00e1. Hann hugsa\u00f0i um Ernu og hvernig h\u00fan myndi breg\u00f0ast vi\u00f0 \u00feessum fr\u00e9ttum, hvort h\u00fan myndi taka \u00feetta n\u00e6rri s\u00e9r, sj\u00e1 eftir \u00feessum skilabo\u00f0um sem h\u00fan haf\u00f0i sent honum; hvort h\u00fan myndi enn eftir a\u00f0 hafa komi\u00f0 a\u00f0 honum \u00ed fa\u00f0ml\u00f6gum vi\u00f0 a\u00f0sto\u00f0arsk\u00f3lastj\u00f3rann.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 s\u00ed\u00f0asta sem flaug \u00ed gegnum huga hans var hvort \u00feessi br\u00fa myndi hugsanlega f\u00e1 a\u00f0 bera nafn hans \u00ed framt\u00ed\u00f0inni. L\u00edklega ekki. L\u00edklega yr\u00f0i h\u00fan bara k\u00f6llu\u00f0 <em>\u00deingmannabr\u00fain <\/em>manna \u00ed millum<em>.<\/em> E\u00f0a eitthva\u00f0 enn meira ni\u00f0randi, eitthva\u00f0 \u00ed l\u00edkingu vi\u00f0 \u00fea\u00f0 sem hann haf\u00f0i s\u00e9\u00f0 \u00e1 samf\u00e9lagsmi\u00f0lunum fyrst eftir a\u00f0 vi\u00f0tali\u00f0 var birt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deingma\u00f0urinn fylgdist me\u00f0 litlum lj\u00f3sdepli sv\u00edfa bl\u00ed\u00f0lega af himnum ofan og nema sta\u00f0ar \u00ed lausu lofti fyrir ofan yfirbor\u00f0 l\u00e6kjarins. Hann horf\u00f0i \u00e1 vatni\u00f0 \u00feyrlast \u00f6rl\u00edti\u00f0 upp \u00ed hvi\u00f0unum fr\u00e1 biksv\u00f6rtu flygildinu, d\u00e1\u00f0ist a\u00f0 lj\u00f3sbaugnum sem mynda\u00f0ist \u00ed kring um \u00fea\u00f0, um lei\u00f0 og s\u00ed\u00f0asti andardr\u00e1ttur hans ummynda\u00f0ist \u00ed frostgufu sem lei\u00f0 upp \u00ed \u00e1tt a\u00f0 stj\u00f6rnufestingunni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hallur \u00de\u00f3r Halld\u00f3rsson \u00deingma\u00f0urinn skellti hur\u00f0inni \u00ed l\u00e1s \u00e1 eftir s\u00e9r og arka\u00f0i af sta\u00f0 \u00fat \u00ed myrkur og brakandi stillu haustsins. Renndi a\u00f0 s\u00e9r PrimaLoft-jakkanum og toga\u00f0i vel v\u00f6rumerkta h\u00fafuna betur ni\u00f0ur fyrir eyrun me\u00f0 gl\u00e6n\u00fdjum, f\u00f3\u00f0ru\u00f0um le\u00f0urh\u00f6nskum. Frosti\u00f0 beit \u00ed kinnarnar \u00e1 honum og eftir \u00fev\u00ed sem hann herti g\u00f6nguna og m\u00e6\u00f0i hins [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-420","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/420","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=420"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/420\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":424,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/420\/revisions\/424"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=420"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}