{"id":514,"date":"2024-07-09T15:06:45","date_gmt":"2024-07-09T15:06:45","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=514"},"modified":"2024-07-15T11:47:07","modified_gmt":"2024-07-15T11:47:07","slug":"tofravondurinn","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=514","title":{"rendered":"T\u00f6fra\u00adv\u00f6ndurinn"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Eva R\u00fan Snorrad\u00f3ttir<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>S\u00e6ngurverin \u00e1 r\u00faminu \u00ed h\u00f3telherberginu \u00fear sem \u00e9g ligg eru f\u00f6lgr\u00e6n og lykta \u00f3kunnug. \u00dea\u00f0 er veggf\u00f3\u00f0ur \u00e1 veggjunum og h\u00fasg\u00f6gnin eru b\u00f3lstru\u00f0. Allt er d\u00e1l\u00edti\u00f0 s\u00e9rkennilegt og framandi. \u00dea\u00f0 er eins og \u00e9g s\u00e9 \u00ed felum. \u00c1 fl\u00f3tta. \u00deegar \u00e9g l\u00edt \u00ed spegilinn \u00e1 \u00f6rl\u00edti\u00f0 f\u00fanu ba\u00f0herberginu \u00edmynda \u00e9g m\u00e9r a\u00f0 \u00e9g s\u00e9 \u00ed dulargervi. Finn fri\u00f0s\u00e6ld \u00ed hugmyndinni. Stundum finnst m\u00e9r \u00e9g ekki r\u00e1\u00f0a vi\u00f0 \u00feetta eina verkefni helgarinnar; a\u00f0 stefna a\u00f0 grand fulln\u00e6gingu.<\/p>\n\n\n\n<p>Konan sem lei\u00f0ir n\u00e1mskei\u00f0i\u00f0 er \u00e1 efri sj\u00f6tugsaldri me\u00f0 fallegt gr\u00e1tt h\u00e1r, \u00ed s\u00ed\u00f0um lj\u00f3sbr\u00fanum h\u00f6rkj\u00f3l. Didrika. Kona sem ber me\u00f0 s\u00e9r a\u00f0 vera \u00f6rugg me\u00f0 sig sem kynveru. N\u00fa \u00e1varpar h\u00fan okkur \u00fe\u00e1tttakendurna: Gott a\u00f0 sj\u00e1 ykkur, hugr\u00f6kku mannverur. Didrika talar ensku me\u00f0 sterkum \u00fe\u00fdskum hreim. \u00c9g kem m\u00e9r betur fyrir \u00e1 r\u00faminu og vinka skj\u00e1num. \u00c9g er stressu\u00f0, spennt og me\u00f0 sterkan nostalg\u00edskan fi\u00f0ring \u00ed maganum eins og s\u00e9 s\u00e9 \u00ed leynikl\u00fabbi me\u00f0 vinkonum \u00ed h\u00fasi uppi \u00ed tr\u00e9. Eitthva\u00f0 sem \u00e9g hef l\u00edklega s\u00e9\u00f0 \u00ed b\u00ed\u00f3mynd. \u00dea\u00f0 er einhver helgi yfir \u00feessu \u00f6llu. Konur \u00ed meirihluta en \u00feetta er n\u00e1mskei\u00f0 fyrir f\u00f3lk me\u00f0 p\u00edkur. \u00dea\u00f0 er viss orka \u00ed okkur, f\u00f3lki me\u00f0 p\u00edkur. Mild og g\u00f3\u00f0, a\u00f0 minnsta kosti gegnum skj\u00e1inn, undir lei\u00f0s\u00f6gn Didriku.<\/p>\n\n\n\n<p>Do\u00f0inn sem kom yfir mig nokkrum m\u00e1nu\u00f0um fyrr \u00feegar saumakl\u00fabburinn m\u00e6tti inn \u00e1 g\u00f3lf, skyndilega, eins og a\u00f0skotahlutur \u00far geimnum, haf\u00f0i lagst yfir dagana eins og hv\u00edtt l\u00edn. Hann birtist sem dj\u00fapst\u00e6\u00f0 uppgj\u00f6f. \u00c9g haf\u00f0i steingleymt a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 halda saumakl\u00fabb. \u00d3lesin skilabo\u00f0 hr\u00f6nnu\u00f0ust upp \u00e1 messenger, ollu m\u00e9r kv\u00ed\u00f0a, svo \u00e9g h\u00e6tti bara a\u00f0 fara \u00feanga\u00f0 inn. \u00c9g haf\u00f0i veri\u00f0 n\u00fdb\u00fain a\u00f0 sv\u00e6fa barni\u00f0 sem var alltof gamalt fyrir sl\u00edka me\u00f0fer\u00f0, st\u00f3\u00f0 yfir \u00fevottahr\u00fagunni me\u00f0 podcast um konu sem yfirgaf fj\u00f6lskylduna s\u00edna \u00ed Disney World. Konan haf\u00f0i gengi\u00f0 \u00far langri bi\u00f0r\u00f6\u00f0, fr\u00e1 su\u00f0andi b\u00f6rnum og \u00fat \u00far skemmtigar\u00f0inum. S\u00e1st ekki framar \u00e1 fj\u00f6lskylduheimilinu. H\u00f6skuldur haf\u00f0i fari\u00f0 til dyra, s\u00e9\u00f0 saumakl\u00fabbsvinkonurnar og komi\u00f0 til m\u00edn og sagt eins og \u00e9g v\u00e6ri unglingur: \u201e\u00dea\u00f0 er til \u00fe\u00edn\u201c.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g haf\u00f0i veri\u00f0 \u00f3venju miki\u00f0 a\u00f0 sponsa s\u00ed\u00f0ustu misseri fram a\u00f0 do\u00f0anum, uppgj\u00f6finni. Margar konur voru \u00ed miklum kr\u00f6ggum, stundum var eins og vi\u00f0 sogu\u00f0umst ni\u00f0ur \u00ed \u00feroti\u00f0 me\u00f0 hver annarri.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00fa getur engin krafist neins af m\u00e9r \u00ed \u00ferj\u00e1 s\u00f3larhringa. Tilhugsunin er st\u00f3rbrotin, frelsi sem er eins og v\u00ed\u00f0\u00e1tta, t\u00fandra, en l\u00edka \u00f3hugnanlegt og ef \u00e9g hugsa of miki\u00f0 um \u00feetta frelsi missi \u00e9g f\u00f3tanna.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hef lengi vilja\u00f0 s\u00e6kja \u00feetta n\u00e1mskei\u00f0 en ekki \u00feora\u00f0 og heldur ekki haft t\u00edma e\u00f0a r\u00fdmi til \u00feess a\u00f0 setja mig af einhverri d\u00fdpt inn \u00ed m\u00e1lefni sj\u00e1lfsfr\u00f3unar og kyngle\u00f0i. \u00deegar net\u00fatg\u00e1fa af n\u00e1mskei\u00f0inu var kynnt fann \u00e9g hugrekki og setti \u00fea\u00f0 \u00e1 dagskr\u00e1na a\u00f0 r\u00e6\u00f0a m\u00e1li\u00f0 vi\u00f0 H\u00f6skuld. \u00dea\u00f0 var H\u00f6skuldur sem stakk upp \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g f\u00e6ri \u00e1 h\u00f3tel, fengi almennilegt n\u00e6\u00f0i til a\u00f0 sinna n\u00e1mskei\u00f0inu. F\u00e6ri <em>All In<\/em>. Hann s\u00e6i um b\u00f6rnin og allt heila klabbi\u00f0 \u00e1 me\u00f0an. Mamma er \u00e1 sj\u00e1lfsfr\u00f3unarn\u00e1mskei\u00f0i \u00fati \u00e1 landi, \u00fea\u00f0 \u00fe\u00fd\u00f0ir ekkert a\u00f0 heimta hana n\u00fana. H\u00fan veit ekkert um vettlingana \u00fe\u00edna, h\u00fan er a\u00f0 finna kyngle\u00f0ina s\u00edna. Vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um hlegi\u00f0 a\u00f0 \u00feessu. \u00cd raun var \u00fea\u00f0 upphaflega hans hugmynd a\u00f0 \u00e9g f\u00e6ri \u00e1 \u00feetta n\u00e1mskei\u00f0, hann hefur veri\u00f0 mj\u00f6g hvetjandi.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 H\u00f6skuldur h\u00f6f\u00f0um gert \u00fdmislegt \u00ed gegnum t\u00ed\u00f0ina til a\u00f0 auka \u00e1n\u00e6gju m\u00edna \u00ed kynl\u00edfinu. \u00c9g hef fengi\u00f0 fulln\u00e6gingar, en f\u00e6 ekki fulln\u00e6gingu me\u00f0 honum, heldur bara ein me\u00f0 sj\u00e1lfri m\u00e9r. \u00c9g \u00fearf mikla einbeitingu og hj\u00e1lp fr\u00e1 fantas\u00edu til a\u00f0 komast \u00feanga\u00f0. H\u00f6skuldur er samt a\u00f0 leggja sig fram. Vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um veri\u00f0 dugleg a\u00f0 pr\u00f3fa n\u00fdjungar. \u00dea\u00f0 er or\u00f0i\u00f0 erfitt a\u00f0 koma \u00f6llu kynl\u00edfsleikfangasafninu okkar fyrir. \u201eVi\u00f0 \u00feurfum a\u00f0 fara a\u00f0 grisja\u201c sag\u00f0i \u00e9g kannski heldur \u00feunglamalega vi\u00f0 hann um daginn \u00feegar do\u00f0inn var \u00ed h\u00e6stu h\u00e6\u00f0um. Fatask\u00e1purinn \u00ed svefnherberginu er eins og l\u00edti\u00f0 fur\u00f0ugripasafn, sk\u00e6r egg \u00ed \u00fdmsum st\u00e6r\u00f0um, svartar k\u00falur \u00e1 bandi, langir og montnir limirnir. Allt \u00feetta t\u00e6kjabras veldur m\u00e9r samt streitu, titringurinn einhvern veginn alltof mikill \u00e1 \u00f6llum stillingum og vesen me\u00f0 fjarst\u00fdringuna, allt svo stemningslaust. Verst var \u00feegar H\u00f6skuldur t\u00f3k upp \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 fara \u00ed kynl\u00edfsverslun \u00ed i\u00f0na\u00f0arhverfi og kaupa kynl\u00edfst\u00e6kjadagatal. Vi\u00f0 bakstur fyrir b\u00f6rnin, gjafalei\u00f0angra, drykkjufer\u00f0ir \u00e1 Laugaveginn me\u00f0 allskonar kvennah\u00f3pum, a\u00f0ventut\u00f3nleika, \u00ferif, fer\u00f0ir \u00fat \u00e1 bens\u00ednst\u00f6\u00f0 \u00e1 mi\u00f0n\u00e6tti a\u00f0 kaupa \u00ed sk\u00f3inn fyrir b\u00f6rn sem tr\u00faa ekki lengur \u00e1 j\u00f3lasveina, b\u00e6ttist \u00fea\u00f0 \u00e1lag a\u00f0 koma heim, opna \u00feetta dagatal og stinga svo \u00f6r\u00fereytt pinna upp \u00ed rassgati\u00f0 \u00e1 eiginmanninum. Kynl\u00edf er ekki j\u00f3lastemning, er ekki \u00e1taksverkefni.<\/p>\n\n\n\n<p>Undanfarna m\u00e1nu\u00f0i hefur \u00e1lagi\u00f0 veri\u00f0 miki\u00f0 \u00e1 heimilinu. Vinnan er krefjandi, b\u00f6rnin \u00f3se\u00f0jandi \u00e1 athygli m\u00edna, l\u00edkamsr\u00e6ktin og svo samt\u00f6kin og \u00fea\u00f0 a\u00f0 sponsa. \u00c9g veit ekki lengur hva\u00f0 af \u00feessu mig sannarlega langar a\u00f0 gera. M\u00e9r finnst \u00e9g oft vera \u00e1 einhvern h\u00e1tt eins og r\u00e9ttindalaus, ekki hafa sj\u00e1lfs\u00e1kv\u00f6r\u00f0unarr\u00e9tt. Ekki me\u00f0 framkv\u00e6mdavald. \u00c9g sag\u00f0i vi\u00f0 H\u00f6skuld kv\u00f6ldi\u00f0 eftir a\u00f0 \u00e9g henti saumakl\u00fabbnum \u00e1 dyr: H\u00f6ftin sem \u00e1\u00f0ur h\u00e9ldu konum ni\u00f0ri hafa \u00fer\u00f3ast \u00ed r\u00fdmisleysi. Mildari og \u00f3r\u00e6\u00f0ari b\u00f6nn. \u00dea\u00f0 ekki r\u00fdmi til neins. R\u00fdmi\u00f0 var svo vir\u00f0isauki\u00f0 a\u00f0 \u00fea\u00f0 var streituvaldandi a\u00f0 f\u00e1 gap \u00ed stundaskr\u00e1nna. \u00c9g hef misst t\u00f6kin \u00e1 a\u00f0 greina \u00ed sundur \u00fea\u00f0 sem \u00e9g vil gera og \u00fea\u00f0 sem \u00e9g <em>\u00e1<\/em> a\u00f0 gera. Litak\u00f3\u00f0arnir \u00e1 dagskr\u00e1nni or\u00f0nir a\u00f0 br\u00fanum graut sem \u00f3gnar m\u00e9r. \u00c9g er alltaf t\u00e6tt og t\u00f3m, \u00e1 \u00fe\u00f6num. \u00d3fulln\u00e6g\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Didrika brosir \u00ed \u00e1tt a\u00f0 skj\u00e1num. Fas hennar er svo traustvekjandi, m\u00f3\u00f0urlegt. H\u00fan hefur \u00f3takmarka\u00f0 streitu\u00feol, getur teki\u00f0 \u00e1 m\u00f3ti \u00f6llum fj\u00e1ranum me\u00f0 \u00feessari reisn, eins og klettur \u00fati \u00ed hafsj\u00f3. H\u00fan b\u00fdr \u00ed \u00fe\u00fdskri st\u00f3rborg en kemur reglulega til landsins til \u00feess a\u00f0 hj\u00e1lpa konum a\u00f0 leysa st\u00edflur \u00ed kynl\u00edfsst\u00f6\u00f0inni sinni. \u00c9g heyr\u00f0i \u00fea\u00f0 fr\u00e1 vinkonu minni a\u00f0 st\u00edflurnar v\u00e6ru s\u00e9rlega \u00e1berandi \u00ed vinnu me\u00f0 \u00edslenska kvenl\u00edkama. Didrika k\u00e6mist varla \u00e1fram me\u00f0 a\u00f0 vinna \u00ed \u00f6\u00f0rum meinum. St\u00edflurnar eins og dj\u00fap og gruggug s\u00edki.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eOk, n\u00fa opnum vi\u00f0 alla glugga, velkomin \u00f6ll.\u201c \u00c1 skj\u00e1num poppar upp hver glugginn \u00e1 eftir \u00f6\u00f0rum. \u00c9g kannast vi\u00f0 nokkra \u00fe\u00e1tttakendur og f\u00e6 snarpan kv\u00ed\u00f0asting, \u00fea\u00f0 er eldri kona sem bj\u00f3 einu sinni \u00ed sama stigagangi og \u00e9g. \u00c6, \u00fea\u00f0 er bara fallegt, \u00e9g vinka \u00f6llum. Svo er \u00fearna einn fr\u00e6ndi vinkonu minnar sem rekur rei\u00f0hj\u00f3laverkst\u00e6\u00f0i. Didrika spyr hvort a\u00f0 allir \u00fe\u00e1tttakendur s\u00e9u b\u00fanir a\u00f0 koma s\u00e9r upp a\u00f0al kennslut\u00e6kinu, t\u00f6fravendinum. J\u00fa \u00f6ll eru me\u00f0 t\u00f6frav\u00f6ndinn. \u00cd skotstund finnst m\u00e9r eins og eitthva\u00f0 hr\u00e6\u00f0ilegt s\u00e9 a\u00f0 fara a\u00f0 gerast, vi\u00f0 \u00e6tlum a\u00f0 fremja fj\u00f6ldasj\u00e1lfsmor\u00f0. E\u00f0a g\u00e6tum veri\u00f0 afl\u00edfa\u00f0ar fyrir \u00feetta, a\u00f0 minnsta kosti settar \u00ed g\u00e6sluvar\u00f0hald.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var b\u00fain a\u00f0 n\u00fdta t\u00edmann fr\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g kom \u00e1 h\u00f3teli\u00f0 til \u00feess a\u00f0 kynna m\u00e9r hvernig t\u00f6frav\u00f6ndurinn virka\u00f0i svo a\u00f0 \u00e9g myndi ekki lenda \u00ed einhverju t\u00e6knikl\u00fa\u00f0ri \u00e1 \u00f6gurstundu. Vildi l\u00e1gmarka t\u00e6knistreitu. Haf\u00f0i n\u00e1\u00f0 a\u00f0 kynnast vendinum \u00e1g\u00e6tlega og var farin a\u00f0 finna fyrir spennu a\u00f0 sj\u00e1 hvert \u00feessi lota undir tryggri stj\u00f3rn Didriku muni lei\u00f0a. \u00dea\u00f0 var gott a\u00f0 finna fyrir tilfinningum, spennu, tilhl\u00f6kkun. Fulln\u00e6ging myndi gera m\u00e9r gott.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 vinkonurnar h\u00f6fum bara n\u00fdlega fundi\u00f0 taktinn \u00ed \u00fev\u00ed a\u00f0 tala um kynl\u00edf, r\u00e9tta n\u00e1lgun einhvern veginn. \u00c1\u00f0ur var alltaf eins og eina lei\u00f0in v\u00e6ri yfirbor\u00f0slegar samr\u00e6\u00f0ur me\u00f0 \u00e1herslu \u00e1 talningu \u00e1 skiptum en me\u00f0 aldrinum og fj\u00f6lskyldubrasinu, opna\u00f0ist gluggi fyrir berskj\u00f6ldun. N\u00fa voru unglingsd\u00e6tur okkur me\u00f0 sj\u00e1lfsfr\u00f3unar\u00f6pp \u00ed s\u00edmunum, vi\u00f0 \u00feurftum a\u00f0 taka okkur \u00e1.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c1 \u00feessu n\u00fdja spjalli, n\u00fdju opnun inn \u00ed pers\u00f3nulegt l\u00edf vinkvenna minna hef \u00e9g greint a\u00f0 H\u00f6skuldur standi m\u00f6rgum m\u00f6kum framar. Jafnvel lesb\u00edunum, hann vir\u00f0ist flinkari en sumar \u00feeirra a\u00f0 minnsta kosti. Margar lesb\u00eduvinkonur m\u00ednar kvarta yfir \u00fev\u00ed a\u00f0 b\u00e1\u00f0ar s\u00e9u or\u00f0nar svo latar \u00feegar kemur a\u00f0 kynl\u00edfi, \u00fea\u00f0 \u00fearf svo mikinn bur\u00f0, l\u00edkamlegan, til \u00feess a\u00f0 halda \u00feessu gangandi. Ein hefur grunnhanna\u00f0 einhverskonar har\u00f0an p\u00fa\u00f0a \u00far frau\u00f0plasti, bur\u00f0arstykki til a\u00f0 halda b\u00faknum uppi svo hendurnar s\u00e9u frj\u00e1lsar og geti sinnt s\u00ednu hlutverki. Er a\u00f0 vinna \u00ed \u00fev\u00ed a\u00f0 koma \u00feessu \u00ed framlei\u00f0slu gegnumtengslanet einhverssta\u00f0ar \u00ed Benelux l\u00f6ndunum. \u00c9g myndi n\u00fa ekki nenna a\u00f0 standa \u00ed \u00feessu, \u00fea\u00f0 er h\u00e6gt a\u00f0 n\u00fdta lim H\u00f6skuldar til \u00fdmissa verka \u00fe\u00f3tt m\u00e9r hafi alltaf \u00fe\u00f3tt legg\u00f6ngin ofmetinn nautnasta\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>Litlu h\u00f6fu\u00f0in \u00ed gluggunum brosa og senda fr\u00e1 s\u00e9r merki um a\u00f0 \u00f6ll s\u00e9u rei\u00f0ub\u00fain \u00ed fer\u00f0alagi\u00f0. \u00de\u00e1 bara hefjumst vi\u00f0 handa. Didrika varpar af s\u00e9r h\u00f6rkj\u00f3lnum og stendur nakin fyrir framan myndav\u00e9lina, f\u00e6rir hana svo beint \u00e1 p\u00edkuna s\u00edna. \u00deessari stund var \u00e9g b\u00fain a\u00f0 kv\u00ed\u00f0a fyrir \u00feegar \u00e9g hugsa\u00f0i um n\u00e1mskei\u00f0i\u00f0, s\u00e1 fyrir m\u00e9r a\u00f0 vera \u00ed flissandi vandr\u00e6\u00f0aleika en \u00feetta reyndist ekki \u00feannig augnablik. \u00deetta var bara e\u00f0lilegt, d\u00e1l\u00edti\u00f0 eins og veri\u00f0 v\u00e6ri a\u00f0 s\u00fdna inn \u00ed helli \u00ed n\u00e1tt\u00farul\u00edfs\u00fe\u00e6tti. Didrika fer yfir helstu sta\u00f0h\u00e6tti og talar um einstaka fegur\u00f0 hverrar p\u00edku. F\u00e6rir svo myndav\u00e9lina aftur upp og setur hana \u00e1 s\u00edma\u00fer\u00edf\u00f3t, tekur svo fram \u00fer\u00edv\u00edddarprenta\u00f0a mynd af sn\u00edpi. H\u00e9r birtist l\u00edff\u00e6ri\u00f0 \u00ed allri sinni d\u00fdr\u00f0 og duld.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u00fdnin er framandi \u00fe\u00f3 a\u00f0 \u00e9g hafi oft g\u00faggla\u00f0 sn\u00edpinn. Tignarleg. Sn\u00edpurinn er eins og svanur, me\u00f0 tv\u00f6 s\u00ed\u00f0 brj\u00f3st. Go\u00f0uml\u00edk, fors\u00f6guleg vera. \u201eAllar konur ver\u00f0a a\u00f0 eignast svona grip til \u00e1minningar um dj\u00fapst\u00e6tt innra vald sitt. Til a\u00f0 muna hverjar \u00fe\u00e6r eru,\u201c segir Didrika. Andlitin \u00e1 skj\u00e1num vir\u00f0ast \u00f6ll samm\u00e1la. \u00c9g ver\u00f0 upprifin en s\u00e9 \u00ed s\u00f6mu andr\u00e1 fyrir m\u00e9r a\u00f0 \u00feetta myndi t\u00fdnast strax, krakkarnir f\u00e6ru a\u00f0 leika me\u00f0 \u00feetta, reyndu svo kannski a\u00f0 selja \u00feetta \u00e1 tomb\u00f3lu \u00ed hverfinu og enginn myndi vita hva\u00f0a drasl \u00feetta v\u00e6ri, a\u00f0 lokum yr\u00f0i \u00feessu hent \u00ed ruslaf\u00f6tu vi\u00f0 sjoppuna \u00fear sem b\u00f6rnin keyptu nammi fyrir \u00e1g\u00f3\u00f0ann af hinu \u00e1 tomb\u00f3lunni, \u00fev\u00ed sem seldist.<\/p>\n\n\n\n<p>Viku fyrir n\u00e1mskei\u00f0i\u00f0 haf\u00f0i Didrika sent \u00f6llum \u00fe\u00e1tttakendum pakka me\u00f0 undirb\u00faningsefni. \u00dear var fr\u00e6\u00f0sluefni auk pers\u00f3nulegra verkefna sem h\u00fan haf\u00f0i hanna\u00f0 eftir klukkut\u00edma langt vi\u00f0tal \u00e1 Zoom me\u00f0 hverjum og einum \u00fe\u00e1tttakanda. Fr\u00e6\u00f0sluefni\u00f0 var hlekkur \u00e1 fyrirlestur \u00e1 YouTube \u00fear sem Didrika talar beint til \u00fe\u00e1tttakenda. \u00dear kemur fram a\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 tengjast kynorku sinni s\u00e9 helsti brunnur a\u00f0 sj\u00e1lfseflingu og krafti okkar. Regluleg fulln\u00e6ging er umbreytandi \u00fe\u00e1ttur. H\u00fan talar um landakortager\u00f0, hvernig hv\u00edtir menn hafi fari\u00f0 um alla pl\u00e1netuna og gert kort, eigna\u00f0 s\u00e9r sta\u00f0i. Vi\u00f0 vitum hversu takmarka\u00f0ar uppl\u00fdsingar vi\u00f0 f\u00e1um fr\u00e1 \u00feessum kortum. \u00d6ll vitneskja okkar um eigin l\u00edkama er af svipu\u00f0um mei\u00f0i. \u00dea\u00f0 \u00fearf a\u00f0 endurhugsa alla \u00feessa \u00feekkingu, ef \u00feekkingu skyldi kalla. Fara og sko\u00f0a, spyrja, taka eftir, m\u00e6ta \u00fev\u00ed sem er. Vi\u00f0 \u00feurfum a\u00f0 l\u00e6ra \u00e1 n\u00fdjan h\u00e1tt. Finna fyrir okkur. Hlusta. Finna. Eru\u00f0 \u00fei\u00f0 tilb\u00fain?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g l\u00edt af skj\u00e1num og s\u00e9 a\u00f0 s\u00f3largeisli lendir fallega \u00e1 b\u00f3lstru\u00f0um h\u00e6gindast\u00f3l. \u00dea\u00f0 hvarflar a\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 fara bara \u00fat \u00ed g\u00f6ngut\u00far. F\u00e1 m\u00e9r hv\u00edtv\u00ednsglas einhverssta\u00f0ar. \u00c9g \u00fearf alltaf a\u00f0 fylgja einhverri dagskr\u00e1, l\u00edka n\u00fa \u00feegar \u00e9g \u00e1 a\u00f0 vera \u00ed n\u00e6randi stund \u00e1 h\u00f3teli. \u00cd svipinn upplifi \u00e9g \u00feetta n\u00e1mskei\u00f0 gr\u00ed\u00f0arlega \u00ed\u00feyngjandi. \u00c9g teygi mig \u00fe\u00f3 hl\u00fd\u00f0in \u00ed t\u00f6frav\u00f6ndinn. Didrika horfir beint \u00ed skj\u00e1inn.<\/p>\n\n\n\n<p>Ein konan bi\u00f0ur um a\u00f0 f\u00e1 lei\u00f0s\u00f6gn um s\u00edna p\u00edku \u00e1\u00f0ur en lengra er haldi\u00f0. \u00dea\u00f0 var sk\u00fdrt teki\u00f0 fram a\u00f0 ekki v\u00e6ri \u00fe\u00f6rf \u00e1 a\u00f0 s\u00fdna eigin p\u00edku en \u00fea\u00f0 v\u00e6ri \u00ed bo\u00f0i ef einhver vildi f\u00e1 inns\u00fdn og lei\u00f0s\u00f6gn fr\u00e1 Didriku. Okkur hinum \u00fe\u00e1tttakendunum \u00e1 n\u00e1mskei\u00f0inu er velkomi\u00f0 a\u00f0 spyrja og koma me\u00f0 n\u00f3tur. F\u00e1 fram h\u00f3p\u00feekkingu, sag\u00f0i Didrika. M\u00e9r detta ekki \u00ed hug neinar spurningar um p\u00edku konunnar. Konan talar af mikilli reynslu um p\u00edkuna s\u00edna, h\u00fan er greinilega mj\u00f6g virk \u00ed sj\u00e1lfsfr\u00f3un. Er a\u00f0 p\u00e6la \u00ed samspili sn\u00edps og legganga. \u00c9g horfi \u00e1 og hlusta \u00e1 hana, enn a\u00f0 hugsa um hv\u00edtv\u00ednsglasi\u00f0 og ver\u00f0 afbr\u00fd\u00f0is\u00f6m \u00fat \u00ed konuna. \u00dea\u00f0 er svo mikil reynsla, sj\u00e1lfs\u00feekking og n\u00e1nd \u00fearna. \u00c9g haf\u00f0i n\u00e1lgast \u00feetta af svo mikilli fjarl\u00e6g\u00f0, eins og \u00feetta v\u00e6ri n\u00e1mskei\u00f0 \u00ed skrautskrift, \u00e9g \u00fearf a\u00f0 breyta n\u00e1lgun minni. Svo leitar spurning \u00e1 mig: Um hva\u00f0a hluti \u00ed l\u00edfi m\u00ednu g\u00e6ti \u00e9g tala\u00f0 af svona mikilli reynslu og \u00feekkingu?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 a\u00f0 \u00e9g f\u00e1i ekki au\u00f0veldlega fulln\u00e6gingu er miklu st\u00e6rra d\u00e6mi en \u00e1lag og kyn\u00feokkalaus hversdagur. \u00dea\u00f0 er ekki h\u00e6gt a\u00f0 skella skuldinni \u00e1 \u00e1lag, \u00feri\u00f0ju vaktina og t\u00e1f\u00fdluna af H\u00f6skuldi og b\u00f6rnunum. \u00c9g hef reynt, eins og allar konurnar \u00ed saumakl\u00fabbnum, a\u00f0 hafa einn dag \u00ed viku sem kynl\u00edfsdag. Allt er svo d\u00e6malaust kyn\u00feokkalaust \u00feegar \u00fea\u00f0 \u00e1 a\u00f0 vera \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd fr\u00e6\u00f0sluefninu \u00e1 YouTube kom fram a\u00f0 f\u00f3lk k\u00e6mist ekkert \u00e1fram \u00ed \u00feessari vinnu ef \u00fea\u00f0 \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 vera me\u00f0 einhverjar skyndilausnir og stutt \u00e1taksverkefni. Einn tveir og allir upp \u00e1 dekk, upp me\u00f0 hendur og ni\u00f0ur me\u00f0 br\u00e6kur. \u00deetta er miklu d\u00fdpra og umfangsmeira vi\u00f0fangsefni en \u00fea\u00f0. \u00dea\u00f0 voru margar \u00e1st\u00e6\u00f0ur sem l\u00e1gu \u00fearna a\u00f0 baki, fl\u00f3kinn vafningur sem saman skapa\u00f0i \u00feessa dj\u00fapu aftengingu kvenna vi\u00f0 sj\u00e1lfa sig. St\u00f3r hluti af \u00feessu er hi\u00f0 vi\u00f0varandi marga alda gamla kynfer\u00f0isofbeldi, vanvir\u00f0ing heilu samf\u00e9laganna vi\u00f0 l\u00edkama og sj\u00e1lfseignarr\u00e9tt kvenna. \u00deessi \u00fe\u00e1ttur er vissulega pl\u00e1ssfrekur og sp\u00edrar sig gegnum kynsl\u00f3\u00f0ir. \u00c6tandi efni. En a\u00f0rir \u00fe\u00e6ttir spila l\u00edka inn \u00ed. Hvernig konur hafa aldrei fengi\u00f0 t\u00edma til a\u00f0 syrgja. Til a\u00f0 vera rei\u00f0ar. Innherpt rei\u00f0i lokar \u00f6llum g\u00f6ngum, stoppar fl\u00e6\u00f0i alls vatns. Konur hafa misst b\u00f6rn, foreldra, maka og samf\u00e9l\u00f6gin sem \u00fe\u00e6r b\u00faa \u00ed hafa aldrei bo\u00f0i\u00f0 upp \u00e1 r\u00fdmi til \u00feess a\u00f0 vinna \u00far, fara \u00ed gegnum. \u00dea\u00f0 er eins og konum beri a\u00f0 vera me\u00f0 k\u00f6kkinn efst \u00ed h\u00e1lsinum, \u00fea\u00f0 s\u00e9 hluti af \u00feeirra l\u00edkama og verund. Af \u00feessu pl\u00e1ssleysi \u00ed tilveru okkar, fyrir \u00fea\u00f0 sem skiptir mestu, fyrir transformat\u00edfa hluti, lei\u00f0ir a\u00f0 vi\u00f0 erum aftengdar dau\u00f0anum. Og \u00fear me\u00f0 erum vi\u00f0 aftengdar l\u00edfinu l\u00edka. Hversdeginum. N\u00f3ttinni. Deginum. Hvernig er h\u00e6gt a\u00f0 vera til \u00ed l\u00edkama sem er \u00far tengslum vi\u00f0 hringr\u00e1s l\u00edfs og dau\u00f0a? Didrika segir: \u201e\u00dea\u00f0 er einfaldlega ekki h\u00e6gt. Enda eru konur a\u00f0 hrynja n\u00fana. N\u00fa gerist \u00fea\u00f0, vi\u00f0 \u00feolum ekki meira. Einhverra hluta vegna erum vi\u00f0 n\u00fa upp til h\u00f3pa komnar a\u00f0 \u00feolm\u00f6rkum.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Pers\u00f3nulega verkefni\u00f0 sem \u00e9g f\u00e9kk \u00ed undirb\u00faningspakkanum var a\u00f0 ganga um hverfi\u00f0 mitt og leita a\u00f0 v\u00edsbendingum um dau\u00f0a. \u00c9g var b\u00fain a\u00f0 fara \u00ed nokkra g\u00f6ngut\u00fara og koma heim me\u00f0 fallin laufbl\u00f6\u00f0, skeljar, hluta af sl\u00edmugum ormum og p\u00f6ddum. \u00c9g \u00e1tti svo a\u00f0 setja \u00feetta samkurl \u00e1 litla hillu. Skapa l\u00edti\u00f0 altari fyrir dau\u00f0a \u00e1 heimilinu. Kjarninn \u00ed verkefninu var a\u00f0 tengjast umhverfi m\u00ednu, taka m\u00e9r pl\u00e1ss \u00ed \u00fev\u00ed, taka m\u00e9r pl\u00e1ss \u00e1 heimilinu sem enginn annar \u00e6tti tilkall til. Standa \u00e1 m\u00ednu, \u00fev\u00ed eins og b\u00faast m\u00e1tti vi\u00f0 voru a\u00f0rir heimilisme\u00f0limir ekki mj\u00f6g s\u00e1ttir vi\u00f0 kvikindin \u00e1 dau\u00f0aaltarinu. \u00c9g \u00e1tti a\u00f0 hugsa: \u00c9g m\u00e1 \u00feetta, m\u00e1 taka pl\u00e1ss, vera \u00f3vins\u00e6l, gera eitthva\u00f0 sem meikar ekki sens fyrir \u00f6\u00f0rum. Altari\u00f0 var fyrir mig eina. Og allir m\u00e1ttu vera hneyksla\u00f0ir, pirra\u00f0ir og finnast \u00e9g vera missa viti\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Didrika bi\u00f0ur okkur \u00f6ll a\u00f0 hugsa um okkar bestu fulln\u00e6gingu \u00e1\u00f0ur en vi\u00f0 byrjum a\u00f0 fr\u00f3a okkur. Svona eins og til a\u00f0 hita upp. \u00c9g er h\u00e6tt a\u00f0 f\u00e1 sk\u00f6mm \u00feegar \u00e9g hugsa um hana eftir a\u00f0 \u00e9g sag\u00f0i Didriku fr\u00e1 henni \u00ed undirb\u00faningsvi\u00f0talinu. Didrika sag\u00f0i a\u00f0 \u00feessi saga v\u00e6ri v\u00edsbending um \u00fea\u00f0 a\u00f0 m\u00e9r yr\u00f0i bjarga\u00f0, \u00fea\u00f0 yr\u00f0i ekki h\u00e6gt a\u00f0 bjarga \u00f6llum \u00fe\u00e1tttakendum en \u00feetta var merki um a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri hreinlega \u00e1 batavegi \u00ed upphafi n\u00e1mskei\u00f0sins. \u00c9g var hissa a\u00f0 heyra \u00feetta, kannski vantr\u00fau\u00f0, \u00feetta var j\u00fa svo \u00f3l\u00edkt m\u00e9r og minni kynheg\u00f0un, g\u00e6fi skakka mynd af m\u00e9r. En, eins og Didrika benti \u00fe\u00e1 \u00e1: Hva\u00f0 var svo sem r\u00e9tt mynd af manneskju og hva\u00f0 var r\u00f6ng og hver haf\u00f0i vald til \u00feess a\u00f0 segja til um \u00fea\u00f0?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g haf\u00f0i veri\u00f0 \u00ed matarbo\u00f0i hj\u00e1 vinum H\u00f6skuldar, vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um bor\u00f0a\u00f0 t\u00fanfisksteikur og r\u00e6tt opinsk\u00e1tt um \u00fdmis m\u00e1lefni. Ekkert svona <em>small talk<\/em> bara heldur veri\u00f0 a\u00f0 kryfja heimsm\u00e1lin, \u00e9g h\u00e9lt r\u00e6\u00f0u um al\u00fej\u00f3\u00f0asamstarf og mikilv\u00e6gi \u00feess. Hnekkti \u00fat me\u00f0 brandara sem f\u00e9kk alla gestina til a\u00f0 frussuhl\u00e6ja yfir matarbor\u00f0i\u00f0. \u00c9g var svo full af sj\u00e1lfs\u00f6ryggi a\u00f0 m\u00e9r fannst \u00e9g vera a\u00f0 springa, f\u00f3r \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0 og fann a\u00f0 \u00e9g var verulega \u00f6rvu\u00f0. S\u00e9rkennilegt \u00ed \u00feessum a\u00f0st\u00e6\u00f0um. Kom sj\u00e1lfri m\u00e9r \u00e1 \u00f3vart me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 byrja a\u00f0 snerta mig, fyrst varlega, en svo af mikilli \u00e1str\u00ed\u00f0u, hungri. Fr\u00f3a\u00f0i m\u00e9r af svo mikilli festu og einur\u00f0 a\u00f0 enginn hef\u00f0i geta\u00f0 stoppa\u00f0 mig, \u00fear til \u00e9g f\u00e9kk, sem sagt, \u00feessa bestu fulln\u00e6gingu sem \u00e9g man eftir. Seinna hef \u00e9g oft hugsa\u00f0 um \u00feetta \u00ed kynl\u00edfi me\u00f0 H\u00f6skuldi, sj\u00e1lfa mig inni \u00e1 kl\u00f3setti heima hj\u00e1 vinum hans. \u00c9g vil \u00fe\u00f3 ekki segja honum \u00feetta og Didrika studdi \u00fe\u00e1 afst\u00f6\u00f0u m\u00edna. Einmitt \u00feetta sko, konur ver\u00f0a a\u00f0 vera til \u00e1 eigin forsendum, eiga sitt \u00ed fri\u00f0i til a\u00f0 upplifa kyngle\u00f0ina. \u00deurfa ekki a\u00f0 vera a\u00f0 \u00fatsk\u00fdra sig, \u00fea\u00f0 er orkutapandi \u00fe\u00e1ttur.<\/p>\n\n\n\n<p>Didrika er komin aftur \u00e1 skj\u00e1inn, h\u00fan hvetur okkur \u00fe\u00e1tttakendur \u00e1fram og m\u00e9r s\u00fdnast andlitin i\u00f0a \u00ed litlu gluggunum allt \u00ed kringum hana. Didrika byrjar a\u00f0 strj\u00faka s\u00e9r me\u00f0 vendinum. Fallegt augnablik. \u00deessi s\u00e9rkennilega tilvera manneskjunar og hennar \u00fer\u00f3unarsaga, h\u00e9r erum vi\u00f0. Vi\u00f0 gerum \u00f6ll, strj\u00fakum okkur eins eins Didrika. \u00c9g l\u00edka, \u00feetta er strax mj\u00f6g gott. Horfi \u00e1 skj\u00e1inn. \u00c9g ver\u00f0 \u00f6rvu\u00f0 af \u00fev\u00ed a\u00f0 sj\u00e1 allt \u00feetta f\u00f3lk me\u00f0 p\u00edkur \u00ed una\u00f0i. \u00deetta er eitthva\u00f0 svo skr\u00fdti\u00f0 og \u00e1 sama h\u00e1tt er allt svo r\u00e9tt vi\u00f0 \u00feetta. Vi\u00f0 erum svo tengd h\u00e9r og n\u00fa og n\u00e1ndin er svo bur\u00f0ug, kr\u00f6ftug eins og framandi hvirfilvindur sem feykir mannger\u00f0u umhverfi um koll.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g \u00e6tla a\u00f0 synda me\u00f0 hv\u00f6lum svo dj\u00fapt \u00e6tla \u00e9g a\u00f0 komast. \u00c9g er a\u00f0 byrja a\u00f0 stynja mj\u00fakt \u00feegar \u00e9g s\u00e9 lj\u00f3s blikka \u00e1 s\u00edmanum. \u00c9g haf\u00f0i veri\u00f0 a\u00f0 berjast vi\u00f0 sj\u00e1lfa mig var\u00f0andi s\u00edmann, ein r\u00f6dd vildi hafa hann opinn til \u00f6ryggis, ekki einu sinni \u00e1 silent, \u00f6nnur vildi sl\u00f6kkva alveg \u00e1 honum. \u00c9g \u00e1kva\u00f0 e\u00f0a \u00ed raun ger\u00f0ist \u00fea\u00f0 bara a\u00f0 \u00e9g setti \u00e1 silent en l\u00e9t hann vera hj\u00e1 m\u00e9r \u00e1 r\u00faminu. \u00c9g loka augunum, reyni a\u00f0 blokka \u00feessa s\u00fdn, blikkandi s\u00edmann, reyni a\u00f0 vera \u00f3truflu\u00f0, frj\u00e1ls.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g ligg \u00fearna me\u00f0 volga fr\u00f3unina \u00ed gangi, \u00fea\u00f0 volgnar allt \u00feegar \u00fe\u00fa reynir a\u00f0 b\u00e6la \u00fea\u00f0 sem er \u00f3\u00fe\u00e6gilegt, \u00fe\u00e1 koma bara meiri \u00f3\u00fe\u00e6gindi til \u00fe\u00edn. \u00dea\u00f0 kemur \u00ed huga m\u00e9r kona sem \u00e9g var einu sinni a\u00f0 vinna me\u00f0 \u00e1 hj\u00fakrunarheimili fyrir m\u00f6rgum \u00e1rum. \u00deessi kona var me\u00f0 s\u00e9rkennilega n\u00e6rveru, h\u00fan fylgdi handriti hinnar st\u00f6\u00f0lu\u00f0u eitru\u00f0u karlmennsku \u00feegar kom a\u00f0 pl\u00e1ssi og orku. H\u00fan t\u00f3k s\u00e9r allt \u00fea\u00f0 pl\u00e1ss sem h\u00fan gat \u00ed \u00f6llum a\u00f0st\u00e6\u00f0um. Skipti um umr\u00e6\u00f0uefni eftir hentisemi, greip fram \u00ed, sag\u00f0i gr\u00ed\u00f0arlega langar s\u00f6gur. Setti alltaf \u00fearfir s\u00ednar \u00ed forgang, gaf aldrei af s\u00e9r. Tala\u00f0i h\u00e1tt og settist alltaf \u00ed mi\u00f0jan s\u00f3fann svo enginn annar komst a\u00f0. Umr\u00e6\u00f0uefnin hennar, hug\u00f0arefni og \u00e1hugam\u00e1l voru svo \u00ed algj\u00f6rri m\u00f3ts\u00f6gn vi\u00f0 heg\u00f0unina, \u00fea\u00f0 ger\u00f0i hana svo s\u00e9rstaka. H\u00fan \u00f3\u00f0 \u00e1fram um prj\u00f3nauppskriftir og slengdi fram sm\u00e1atri\u00f0um og spek\u00falasj\u00f3num um \u00e1starl\u00edf fr\u00e6gra. Alltaf a\u00f0 brydda upp \u00e1 N\u00ednu og G\u00edsla \u00ed Vesturporti og hva\u00f0 h\u00fan h\u00e9ldi a\u00f0 \u00feau ger\u00f0u um helgar. \u00c1 vakt me\u00f0 henni var \u00e9g stundum alveg vi\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 missa l\u00edfsviljann af lei\u00f0indum. \u00cd eitt skipti \u00ed setustofunni, \u00fe\u00e1 rauf h\u00fan \u00fe\u00f6gnina me\u00f0 annarlega pers\u00f3nulegri og endasleppri fr\u00e1s\u00f6gn: \u201eAlltaf \u00feegar \u00e9g er b\u00fain \u00ed ba\u00f0i fer \u00e9g beint \u00ed slopp, sest svo \u00ed h\u00e6gindast\u00f3l og sit \u00fear alveg \u00fear til \u00e9g \u00feorna.\u201c Myndin lif\u00f0i \u00ed \u00fe\u00f6gninni sem kom \u00ed kj\u00f6lfari\u00f0 og r\u00f6kkrinu \u00ed setustofunni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g s\u00e9 a\u00f0 \u00fea\u00f0 er Sigurlaug, ein af \u00feeim sem \u00e9g er a\u00f0 sponsa, sem er a\u00f0 hringja. Eftir \u00f6rlitla umhugun er eins og \u00e9g missi stj\u00f3rnina, gr\u00edp s\u00edmann, og svara um lei\u00f0 og \u00e9g n\u00e6 a\u00f0 setja \u00e1 mute-takkann \u00e1 t\u00f6lvunni og sl\u00f6kkva \u00e1 t\u00f6fravendinum. Sigurlaug vir\u00f0ist \u00ed uppn\u00e1mi. \u00c9g heyri sj\u00e1lfa mig segja a\u00f0 \u00e9g hafi t\u00edma til a\u00f0 hlusta. Finn fyrir k\u00f6kkinum \u00ed h\u00e1lsinum um lei\u00f0, \u00feessum fors\u00f6gulega, eil\u00edfa. \u201eAu\u00f0vita\u00f0, hva\u00f0 er?\u201c \u00c9g horfi \u00e1 andlitin og s\u00e9 \u00feau ver\u00f0a innilegri \u00e1 skj\u00e1num, eins og \u00feau gleymi sj\u00e1lfum s\u00e9r e\u00f0a hverfi \u00f6\u00f0ru en sj\u00e1lfum s\u00e9r. Heilagleikinn er a\u00f0 stigmagnast. \u00c9g fatta a\u00f0 \u00fea\u00f0 g\u00e6ti veri\u00f0 truflandi a\u00f0 vera me\u00f0 s\u00edmann \u00ed mynd, svo \u00e9g sl\u00f6kkti \u00e1 myndav\u00e9linni \u00e1 t\u00f6lvunni. N\u00fa er \u00e9g bara \u00e1horfandi, vitni, \u00e1 me\u00f0an \u00e9g hlusta \u00e1 Sigurlaugu. Sigurlaug segir fr\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00fan eigi svo erfitt me\u00f0 samskipti vi\u00f0 konu \u00ed vinnunni sem s\u00e9 alltaf a\u00f0 l\u00edtill\u00e6kka hana, gera l\u00edti\u00f0 \u00far \u00fev\u00ed sem h\u00fan geri og segi og h\u00fan ver\u00f0i svo triggeru\u00f0 vi\u00f0 \u00feetta, komi me\u00f0 lei\u00f0indi \u00e1 m\u00f3ti, en h\u00fan vilji ekki fara \u00e1 \u00fea\u00f0 plan, h\u00fan vilji m\u00e6ta \u00feessu \u00ed k\u00e6rleika. \u201eHvar finn \u00e9g k\u00e6rleikann til a\u00f0 m\u00e6ta henni?\u201c spyr Sigurlaug. \u00c9g horfi \u00fe\u00f6gul \u00e1 andlitin \u00e1 skj\u00e1num, \u00feau eru a\u00f0 brosa, hl\u00e6ja \u00ed una\u00f0inum, opna munninn, l\u00edklega til a\u00f0 gefa fr\u00e1 s\u00e9r einhverjar una\u00f0shryglur.<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00edkami minn fer a\u00f0 engjast um af \u00fer\u00e1, vill kl\u00e1ra me\u00f0 vendinum. Skyndilega finnst m\u00e9r sem \u00e9g sj\u00e1i hana, samstarfskonuna fr\u00e1 hj\u00fakrunarheimilinu, \u00ed horni h\u00f3telherbergisins, \u00ed sk\u00e6rbleikum sloppi, sitjandi hreyfingarlaus. \u00cd markaleysi s\u00ednu og pl\u00e1ssfrekju var h\u00fan komin hinga\u00f0 \u00ed mitt pers\u00f3nulega r\u00fdmi. Bo\u00f0flenna \u00e1 sj\u00e1lfsfr\u00f3unarn\u00e1mskei\u00f0i. \u00c9g reyni a\u00f0 l\u00e1ta a\u00f0st\u00e6\u00f0urnar, Sigurlaugu og \u00feessa sloppakonu ekki koma m\u00e9r \u00far jafnv\u00e6gi. Sloppakonan horfir \u00e1 mig og t\u00f6frav\u00f6ndinn, sloppurinn flaksar a\u00f0eins me\u00f0 st\u00f3lf\u00f3tunum, h\u00e6\u00f0ni \u00ed augunum: \u201e\u00c6tlar\u00f0u a\u00f0 l\u00e1ta \u00feessa kunningjakonu \u00ed s\u00edmanum stela af \u00fe\u00e9r fulln\u00e6gingunni? N\u00edna \u00ed Vesturporti myndi n\u00fa ekki gera \u00fea\u00f0.\u201c \u00c9g reyni a\u00f0 l\u00e1ta sem \u00e9g sj\u00e1i hana ekki, en \u00fe\u00e1 ver\u00f0ur h\u00fan au\u00f0vita\u00f0 fyrirfer\u00f0armeiri, sloppurinn a\u00f0 fl\u00e6\u00f0a upp um alla veggi, svo \u00e9g horfi beint \u00e1 hana. Beint \u00e1 sk\u00e6rhv\u00edta krosslag\u00f0a f\u00e6tur hennar. \u00deegar \u00e9g horfi \u00e1 hana s\u00e9 \u00e9g svo sk\u00fdrt hva\u00f0 h\u00fan er aum og einmana \u00feessi mannvera.<\/p>\n\n\n\n<p>Me\u00f0 Sigurlaugu \u00e1 rantinu \u00ed s\u00edmanum, sloppakonuna a\u00f0 \u00feorna, skr\u00e6lna \u00ed horninu og andlitin \u00e1 skj\u00e1num me\u00f0 \u00feessa gr\u00f3fu og innilegu svipi sem tilheyra bara una\u00f0sstundum, t\u00f6fravendirnir \u00e1 lofti, Didrika einbeitt me\u00f0 loku\u00f0 augun, hugsa \u00e9g \u2013 \u00feessi stund markar mig, \u00e9g mun muna hana \u00e1 d\u00e1narbe\u00f0inum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deri\u00f0ja verkefni\u00f0 sem \u00e9g haf\u00f0i fengi\u00f0 \u00ed undirb\u00faningspakkanum kalla\u00f0i Didrika <em>Hi\u00f0 h\u00e1leita \u00e1stand<\/em>. \u00dea\u00f0 var viss uppbygging \u00ed verkefnunum og \u00feetta var h\u00e1marki\u00f0. \u00c9g \u00e1tti a\u00f0 liggja nakin undir dau\u00f0aaltarinu um h\u00e1bjartan dag \u00feegar \u00e9g var ein heima. Horfa \u00e1 l\u00edkama minn. Snerta hann, taka inn hvern einasta blett, h\u00e1r, skr\u00e1mu, \u00e6\u00f0ahn\u00fat, \u00f6r, hverja einustu n\u00f6gl og segja upph\u00e1tt: \u201e\u00deessi l\u00edkami er \u00e1 l\u00edfi og \u00feessi l\u00edkami mun deyja.\u201c \u00c9g ger\u00f0i \u00feetta samviskusamlega \u00fe\u00f3 a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri \u00fereytt og dofin. \u00cd verkefninu fann \u00e9g styrkinn eflast jafnt og \u00fe\u00e9tt innra me\u00f0 m\u00e9r, \u00fear til hann stigmagna\u00f0ist \u00ed gr\u00e1tupp\u00feot. \u00c9g hristist og skalf af gr\u00e1ti \u00ed langan t\u00edma, r\u00e9tt n\u00e1\u00f0i a\u00f0 hlaupa allsber a\u00f0 ba\u00f0herberginu \u00feegar \u00e9g heyr\u00f0i elsta barni\u00f0 koma a\u00f0 \u00fatidyrahur\u00f0inni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g kemst loksins a\u00f0, n\u00e6 \u00e9g \u00ed forst\u00f6\u00f0ukonur\u00f6ddina m\u00edna og segi spons\u00edunni minni Sigurlaugu upp\u00f6rvandi og \u00e1kve\u00f0in a\u00f0 h\u00fan \u00e6tti a\u00f0 kynna s\u00e9r brunn sj\u00e1lfsvalds og \u00f6ryggis, a\u00f0 b\u00e6ta \u00feekkinguna \u00e1 eigin kynheg\u00f0un. Fara \u00e1 sj\u00e1lfsfr\u00f3unarn\u00e1mskei\u00f0, til d\u00e6mis. \u00dea\u00f0 myndi styrkja hana til \u00feess a\u00f0 takast \u00e1 vi\u00f0 svona verkefni eins og lei\u00f0inlega samstarfskonu. N\u00fa er \u00e9g bara or\u00f0in kona sem \u00feorir a\u00f0 tala um svona laga\u00f0. \u00c1 sama t\u00edma og andlitin eru eitt af \u00f6\u00f0ru a\u00f0 afmyndast af nautn segir Sigurlaug snubb\u00f3tt: \u201eTakk, \u00e9g \u00e6tla a\u00f0 pr\u00f3fa a\u00f0 heyra \u00ed hinum sponsornum m\u00ednum.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Allir \u00fe\u00e1tttakendur eru komnir \u00ed h\u00f6fn. \u00c9g ligg \u00e1 h\u00f3telr\u00faminu me\u00f0 sl\u00f6kkt \u00e1 t\u00f6lvuskj\u00e1num. N\u00fa er \u00e9g tilb\u00fain. N\u00fa skal \u00e9g brj\u00f3tast fram eins og risast\u00f3r hlynur sem t\u00e6tir af s\u00e9r gar\u00f0h\u00fdsi. \u00c9g \u00e6tla alla lei\u00f0 me\u00f0 \u00feessum t\u00f6fravendi og er alls ekki viss um \u00fea\u00f0 hvort \u00e9g komi til baka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Eva R\u00fan Snorrad\u00f3ttir S\u00e6ngurverin \u00e1 r\u00faminu \u00ed h\u00f3telherberginu \u00fear sem \u00e9g ligg eru f\u00f6lgr\u00e6n og lykta \u00f3kunnug. \u00dea\u00f0 er veggf\u00f3\u00f0ur \u00e1 veggjunum og h\u00fasg\u00f6gnin eru b\u00f3lstru\u00f0. Allt er d\u00e1l\u00edti\u00f0 s\u00e9rkennilegt og framandi. \u00dea\u00f0 er eins og \u00e9g s\u00e9 \u00ed felum. \u00c1 fl\u00f3tta. \u00deegar \u00e9g l\u00edt \u00ed spegilinn \u00e1 \u00f6rl\u00edti\u00f0 f\u00fanu ba\u00f0herberginu \u00edmynda \u00e9g m\u00e9r a\u00f0 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-514","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/514","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=514"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/514\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":541,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/514\/revisions\/541"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=514"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}