{"id":559,"date":"2024-12-02T20:43:35","date_gmt":"2024-12-02T20:43:35","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=559"},"modified":"2024-12-05T14:44:12","modified_gmt":"2024-12-05T14:44:12","slug":"heidloa-grathrostur-alka-jadrakan","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=559","title":{"rendered":"Hei\u00f0l\u00f3a, gr\u00e1\u00fer\u00f6stur,\u00a0\u00e1lka, ja\u00f0rakan"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Ragnhei\u00f0ur Harpa Leifsd\u00f3ttir<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">1.<\/p>\n\n\n\n<p>B\u00e1tsma\u00f0urinn segist aldrei \u00e1\u00f0ur hafa komi\u00f0 me\u00f0 gesti \u00e1 eyjuna. Vi\u00f0 heyrum l\u00edti\u00f0 hvort \u00ed \u00f6\u00f0ru fyrir m\u00f3tornum sem r\u00fdfur kyrr\u00f0ina \u00ed fir\u00f0inum. D\u00f3ttir m\u00edn situr vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r og vir\u00f0ist hverfa ofan \u00ed sk\u00e6rbleiku d\u00fan\u00falpuna s\u00edna. Litur og \u00e1fer\u00f0 yfirhafnarinnar eru \u00ed \u00e6pandi m\u00f3ts\u00f6gn vi\u00f0 st\u00f3rskornu fj\u00f6llin og dimmbl\u00e1a sj\u00f3inn. Eldrau\u00f0a h\u00e1ri\u00f0 hennar flaksar \u00ed vindinum, eins og skj\u00f6ldur um andliti\u00f0, sem er \u00f3r\u00e6tt og \u00f3\u00e1hugasamt. \u00deegar h\u00fan var minni naut h\u00fan \u00feess a\u00f0 fer\u00f0ast me\u00f0 m\u00e9r, a\u00f0 vera me\u00f0 m\u00e9r. \u00c9g spur\u00f0i mig \u00ed morgun \u00feegar \u00e9g leit \u00ed spegilinn og reyndi a\u00f0 hemja \u00feetta sama h\u00e1r og h\u00fan hefur erft, hvort \u00feetta v\u00e6ri allt hreinlega aumkunarver\u00f0 tilraun til \u00feess a\u00f0 endurheimta hana.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd hv\u00f6ssu morgunbirtunni vir\u00f0ist h\u00fan miklu yngri en \u00ferettan \u00e1ra. H\u00fan er h\u00f6f\u00f0inu h\u00e6rri en \u00e9g, samt m\u00f3tar enn fyrir sm\u00e1um l\u00edkama hennar fanginu m\u00ednu, eins og fingrafari \u00ed leir. \u00c9g s\u00e9 t\u00edmann \u00e6\u00f0a \u00e1fram \u00e1 hrukkunum \u00ed andlitum vina minna, finn \u00fea\u00f0 \u00ed st\u00edfum mj\u00f6\u00f0mum \u00e1 morgnana en h\u00fan er helsta \u00e1minningin. Eftir augnablik ver\u00f0ur h\u00fan flogin.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>B\u00e1tsma\u00f0urinn sn\u00fdtir s\u00e9r hressilega \u00ed samanku\u00f0la\u00f0an vasakl\u00fat. St\u00f3ru hendurnar, \u00ed \u00fe\u00e9ttprj\u00f3nu\u00f0um ullarvettlingum, halda fast um st\u00fdri\u00f0. Vi\u00f0 skerum spegilsl\u00e9tta vatnsfl\u00f6tinn \u00ed tvennt. Hrj\u00faf, fro\u00f0ukennd sl\u00f3\u00f0 g\u00e1rar vatni\u00f0. Fyrir aftan okkur eru fj\u00f6llin, mosagr\u00e6n og bj\u00f6rt \u00ed kaldri sumarbirtunni. Framundan er ekkert nema endalaus bl\u00e1mi.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Og eyjan.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan er l\u00edtil. Minni en mig minnti. \u00deegar \u00e9g var barn og gat ekki sofna\u00f0 \u00ed efri kojunni \u00ed b\u00fasta\u00f0num \u00edmynda\u00f0i \u00e9g m\u00e9r a\u00f0 eyjan v\u00e6ri b\u00e1tur sem vagga\u00f0i \u00ed \u00f6ldunum. Ni\u00f0urinn \u00ed vatninu var st\u00f6\u00f0ugur, eins og hroturnar \u00ed pabba \u00far n\u00e6sta herbergi. \u00c1 daginn busla\u00f0i \u00e9g \u00ed fj\u00f6runni og synti nakin \u00ed sj\u00f3num \u00e1 me\u00f0an mamma fylgdist me\u00f0 og prj\u00f3na\u00f0i e\u00f0a las. \u00c1 n\u00f3ttunni hlusta\u00f0i \u00e9g \u00e1 hroturnar renna saman vi\u00f0 vatnsgutli\u00f0, og s\u00ed\u00f0an hef \u00e9g \u00e1tt erfitt me\u00f0 a\u00f0 a\u00f0skilja \u00feessi hlj\u00f3\u00f0 hvort fr\u00e1 \u00f6\u00f0ru. N\u00fa vir\u00f0ist hafi\u00f0 kalt og fr\u00e1hrindandi.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>B\u00e1tsma\u00f0urinn ve\u00f0ur fyrstur \u00ed land. Hann er st\u00f3rvaxinn og st\u00e6kkar enn frekar vi\u00f0 a\u00f0 standa upp. Hann vippar okkur yfir \u00e1 sandinn svo a\u00f0 vi\u00f0 blotnum ekki \u00ed f\u00e6turna. Snertingin er \u00f3v\u00e6nt og g\u00f3\u00f0. \u00dea\u00f0 er langt s\u00ed\u00f0an einhver hefur haldi\u00f0 fast utan um mig.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 g\u00f6ngum upp h\u00f3linn \u00ed \u00e1tt a\u00f0 b\u00fasta\u00f0num. Hann er \u00fear sem hann hefur alltaf veri\u00f0, en \u00fea\u00f0 er eitthva\u00f0 \u00f6\u00f0ruv\u00edsi vi\u00f0 hann; hr\u00f6rlegri og drungalegri en \u00ed minningunni. Lerki\u00f0 gr\u00e1tt, og ve\u00f0ra\u00f0. \u00c9g l\u00e1 t\u00edmunum saman \u00e1 g\u00f6mlum, r\u00f6nd\u00f3ttum s\u00f3lbekkjad\u00fdnum \u00e1 \u00feessum sama palli og las Andr\u00e9sbl\u00f6\u00f0. \u00deau s\u00f6mu, aftur og aftur. Fyrir aftan h\u00fasi\u00f0 m\u00e1 enn greina leifar af gar\u00f0inum hennar. \u00deegar \u00e9g var fimm \u00e1ra var h\u00fasi\u00f0 m\u00e1la\u00f0 hei\u00f0bl\u00e1tt a\u00f0 innan sem utan, og \u00feess vegna virtust skilin milli \u00fati og inni \u00f3lj\u00f3s. N\u00fa hefur salti\u00f0 \u00e9ti\u00f0 m\u00e1lninguna og liturinn dofna\u00f0. H\u00fasi\u00f0, sm\u00ed\u00f0a\u00f0 \u00far g\u00f6mlu skipsbraki, bl\u00edstra\u00f0i \u00ed stormunum. \u00c9g var\u00f0i heilu d\u00f6gunum \u00ed a\u00f0 strj\u00faka veggjum \u00ed leit a\u00f0 naglaf\u00f6rum. K\u00f6ngul\u00f3arvefirnir sem umlykja b\u00fasta\u00f0inn eru til marks um hversu langt er s\u00ed\u00f0an einhver hefur veri\u00f0 h\u00e9rna. \u00c6tli pabbi hafi aldrei komi\u00f0 hinga\u00f0 \u00e1n m\u00edn? Hann hl\u00fdtur a\u00f0 hafa sent einhvern til a\u00f0 g\u00e6ta hans, allavega fyrst um sinn. \u00c1\u00f0ur en hann f\u00f3r a\u00f0 gleyma. Vefirnir mynda hj\u00fap utan um fj\u00f6lskyldu sem er ekki lengur til. \u00c9g \u00fdti vi\u00f0 einum \u00feeirra me\u00f0 priki, og s\u00e9 \u00fe\u00e1 hvernig \u00e1tta augu fylgjast grannt me\u00f0 hverri hreyfingu minni.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Vissu\u00f0i a\u00f0 k\u00f6ngul\u00f3arvefur er eitt sterkasta og l\u00e9ttasta efni veraldar? spyr b\u00e1tsma\u00f0urinn annars hugar \u00e1 me\u00f0an hann ber t\u00f6skurnar okkar upp \u00e1 pallinn.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 \u00feyrfti a\u00f0eins a\u00f0 taka til hendinni h\u00e9rna, b\u00e6tir hann vi\u00f0 og hl\u00e6r, eins og hann s\u00e9 a\u00f0 bi\u00f0jast afs\u00f6kunar \u00e1 a\u00f0 hafa komi\u00f0 me\u00f0 okkur hinga\u00f0.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>En \u00fea\u00f0 var \u00e9g sem f\u00e9kk hann til \u00feess.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Einhvers sta\u00f0ar inni \u00ed fir\u00f0inum heyri \u00e9g \u00ed fugli kvaka. \u00cdskaldur straumur fer\u00f0ast ni\u00f0ur hryggjarli\u00f0ina.<\/p>\n\n\n\n<p>Hva\u00f0 ver\u00f0i\u00f0i lengi? spyr hann.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g greini hreim \u00ed or\u00f0um hans, s\u00f6ng sem tilheyrir ekki tungum\u00e1linu.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd viku, svara \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>Mig langar til a\u00f0 segja honum a\u00f0 vera \u00e1fram. A\u00f0 skilja okkur ekki eftir einar, ekki svona lengi. Mig langar a\u00f0 segja honum a\u00f0 \u00e9g og d\u00f3ttir m\u00edn kunnum ekki lengur a\u00f0 vera saman tv\u00e6r. En reyni a\u00f0 brosa. Hann brosir \u00e1 m\u00f3ti. Tennurnar skakkar og ankannalega st\u00f3rar. Hann r\u00e9ttir m\u00e9r matarpokana.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g haf\u00f0i versla\u00f0 inn fyrir viku. Sta\u00f0i\u00f0 \u00ed B\u00f3nus og tali\u00f0 m\u00e1lt\u00ed\u00f0ir, snarl og drykkjarf\u00f6ng fyrir okkur m\u00e6\u00f0gur. Eitthva\u00f0 sem myndi ekki skemmast hratt, v\u00e6ri h\u00e6gt a\u00f0 elda \u00e1 pr\u00edmus, ef eldav\u00e9lin virka\u00f0i ekki. \u00c9g reyndi a\u00f0 finna eitthva\u00f0 sem henni \u00fe\u00e6tti l\u00edka gott en mundi ekki alveg hva\u00f0 h\u00fan var a\u00f0 bor\u00f0a \u00feessa stundina, \u00fea\u00f0 breyttist \u00f6rt. \u00c9g pakka\u00f0i kertum, vasalj\u00f3sum, tuskum, s\u00f3p, svefnpokum og b\u00f3kum \u00e1n \u00feess a\u00f0 vita \u00fat \u00ed hva\u00f0 \u00e9g var a\u00f0 fara.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar pabbi d\u00f3 arfleiddi hann mig a\u00f0 gulnu\u00f0um eignasamningi og g\u00f6mlum, ry\u00f0gu\u00f0um lykli. \u00c9g bj\u00f3st aldrei vi\u00f0 a\u00f0 koma hinga\u00f0 aftur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g s\u00e6ki ykkur \u00fe\u00e1 um \u00feetta leyti, segir b\u00e1tsma\u00f0urinn, annars hringir\u00f0u bara.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 er reyndar ekki rafmagn \u00ed b\u00fasta\u00f0num en s\u00edminn \u00e6tti a\u00f0 endast eitthva\u00f0 n\u00e6stu daga, svara \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann horfir \u00e1 mig og \u00e9g s\u00e9 hugsun fl\u00f6kta um andliti\u00f0 sem hann or\u00f0ar ekki. \u00cd sta\u00f0inn s\u00e6kir hann penna \u00far vasanum og r\u00edfur bla\u00f0 \u00far l\u00edtilli svartri st\u00edlab\u00f3k. \u00deessir sm\u00e1u hlutir ver\u00f0a k\u00f3m\u00edskir \u00ed h\u00f6ndum hans. Eins og \u00feeir s\u00e9u \u00e6tla\u00f0ir d\u00fakkum. Hann r\u00e9ttir m\u00e9r bla\u00f0i\u00f0. \u00c1 \u00fev\u00ed er nafn og s\u00edman\u00famer. Dav\u00ed\u00f0. Gleymdi \u00e9g a\u00f0 kynna mig \u00ed morgun?&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ronja, segi \u00e9g og tek \u00ed h\u00f6ndina \u00e1 honum, eins og \u00e9g s\u00e9 a\u00f0 hitta hann \u00ed fyrsta skipti. \u00c9g hef gleymt a\u00f0 kynna mig. Fyrirgef\u00f0u.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 \u00feurfti ekki, \u00e9g vissi hver \u00fe\u00fa varst. Fe\u00f0ur okkar \u00feekktust, \u00fe\u00fa manst kannski ekki eftir \u00fev\u00ed en \u00e9g kom stundum hinga\u00f0 til ykkar \u00ed heims\u00f3kn.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Er \u00fea\u00f0?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 er langt s\u00ed\u00f0an, segir hann h\u00e1lfafsakandi. Vi\u00f0 vorum bara b\u00f6rn.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g \u2026 man ekki, segi \u00e9g.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Mig langar a\u00f0 segja honum a\u00f0 \u00e9g muni varla neitt \u00far \u00e6sku minni, a\u00f0 \u00fea\u00f0 sem \u00e9g man s\u00e9 hj\u00fapa\u00f0 k\u00e1mugum fingraf\u00f6rum og bl\u00e1rri m\u00f3\u00f0u. Nema \u00fea\u00f0 sem vi\u00f0kom henni. \u00c9g tel mig muna \u00fea\u00f0 flest.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ertu viss um a\u00f0 \u00fea\u00f0 ver\u00f0i \u00ed lagi me\u00f0 ykkur h\u00e9rna? spyr hann. \u00dei\u00f0 eru\u00f0 n\u00e1tt\u00farlega ekki me\u00f0 b\u00e1t e\u00f0a neitt. \u00c9g get alveg komi\u00f0 vi\u00f0 \u00ed vikunni ef \u00fei\u00f0 vilji\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g brosi hughreystandi til hans. Eins og \u00e9g s\u00e9 a\u00f0 sannf\u00e6ra hann, en ekki sj\u00e1lfa mig, um a\u00f0 allt ver\u00f0i \u00ed lagi. D\u00f3ttir m\u00edn kinkar kolli til hans, h\u00fan s\u00fdnir hvorki undrun n\u00e9 rei\u00f0i yfir \u00fev\u00ed a\u00f0 vera komin. H\u00fan hefur ekki sagt or\u00f0 vi\u00f0 mig s\u00ed\u00f0an \u00ed morgun. H\u00fan er ekki \u00ed sumarb\u00fa\u00f0unum me\u00f0 vinkonum s\u00ednum. H\u00fan er h\u00e9r me\u00f0 m\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>J\u00e1, \u00fea\u00f0 ver\u00f0ur \u00ed lagi, segi \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">2.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Gamli lykillinn rennur mj\u00faklega inn \u00ed skr\u00e1argati\u00f0. Dyrnar opnast me\u00f0 \u00edskri, og m\u00e9r breg\u00f0ur vi\u00f0 a\u00f0 finna a\u00f0 lyktin er s\u00fa sama og h\u00fan hefur alltaf veri\u00f0. Lyktin af b\u00fasta\u00f0num, m\u00f6mmu, falin undir m\u00f6rgum l\u00f6gum af ryki. Sumsta\u00f0ar hefur veggf\u00f3\u00f0ri\u00f0 flagna\u00f0 af en a\u00f0 \u00f6\u00f0ru leyti vir\u00f0ist b\u00fasta\u00f0urinn \u00ed \u00e1g\u00e6tu standi. Opin matrei\u00f0slub\u00f3k liggur \u00e1 eldh\u00fasbor\u00f0inu. Rau\u00f0a mottan \u00ed stofunni er or\u00f0in upplitu\u00f0 og lj\u00f3sbleik. En hann er eins og \u00e9g man hann. Hver hefur veri\u00f0 a\u00f0 hugsa um b\u00fasta\u00f0inn? Og hver hafa fyrirm\u00e6lin veri\u00f0 fyrst a\u00f0 t\u00edminn vir\u00f0ist hafa sta\u00f0i\u00f0 \u00ed sta\u00f0? \u00c9g b\u00fdst n\u00e6stum vi\u00f0 a\u00f0 sj\u00e1 m\u00f6mmu reka h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00far eldh\u00fasinu og tilkynna a\u00f0 h\u00fan \u00e6tli a\u00f0 henda \u00ed p\u00f6nnuk\u00f6kur. En s\u00fa mynd af henni er fj\u00f6rut\u00edu \u00e1ra g\u00f6mul, og \u00e9g man ekki til \u00feess a\u00f0 h\u00fan hafi nokkurn t\u00edma gert p\u00f6nnuk\u00f6kur.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>D\u00f3ttir m\u00edn k\u00edkir inn en h\u00f3star og hristir h\u00f6fu\u00f0i\u00f0. \u00c9g s\u00e9 or\u00f0i\u00f0 nei leita fram \u00e1 varirnar en h\u00fan kyngir \u00fev\u00ed og horfir \u00ed sta\u00f0inn hvasst \u00e1 mig \u00e1\u00f0ur en h\u00fan gengur \u00ed \u00e1tt a\u00f0 gar\u00f0inum. \u00c9g haf\u00f0i ekki beinl\u00ednis \u00fatsk\u00fdrt hvert vi\u00f0 v\u00e6rum a\u00f0 fara. Sag\u00f0i henni a\u00f0 vi\u00f0 hef\u00f0um eignast sumarb\u00fasta\u00f0 sem vi\u00f0 \u00feyrftum a\u00f0 kanna, a\u00f0 h\u00fan k\u00e6mist ekki \u00ed sumarb\u00fa\u00f0irnar. \u00c9g hef ekki tala\u00f0 miki\u00f0 um m\u00f6mmu vi\u00f0 hana, h\u00fan l\u00e6r\u00f0i snemma a\u00f0 spyrja ekki \u00feegar afi hennar var hj\u00e1 okkur. Og \u00e9g man ekki hvernig \u00fea\u00f0 ger\u00f0ist a\u00f0 h\u00fan h\u00e6tti \u00fev\u00ed alveg.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g byrja \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fer\u00edfa. S\u00f3pa \u00fat \u00ed hvert horn. Bi\u00f0 k\u00f6ngul\u00e6rnar afs\u00f6kunar \u00ed huganum \u00e1 me\u00f0an \u00e9g ey\u00f0ilegg vefna\u00f0inn \u00feeirra. H\u00fan \u00fati \u00ed s\u00f3linni og les, hefur ekki enn fari\u00f0 \u00far d\u00fan\u00falpunni. \u00c9g vildi \u00f3ska \u00feess a\u00f0 h\u00fan myndi \u00f6skra \u00e1 mig frekar en \u00feessa afskiptalausu \u00fe\u00f6gn.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 bor\u00f0um samlokur sem \u00e9g keypti handa okkur \u00e1 bens\u00ednst\u00f6\u00f0inni \u00ed kv\u00f6ldmat, erum of uppgefnar til a\u00f0 elda. \u00c1\u00f0ur en vi\u00f0 skr\u00ed\u00f0um upp \u00ed r\u00fam l\u00e6si \u00e9g glugganum. Vi\u00f0 sofum \u00ed gamla hj\u00f3naherberginu. Svefnpokarnir vir\u00f0ast of st\u00f3rir \u00ed r\u00faminu. Hefur allt st\u00e6kka\u00f0 nema \u00feessi sta\u00f0ur? \u00devottaefnislyktin \u00far n\u00fd\u00fevegnum svefnpokunum tekur \u00e1 m\u00f3ti okkur. Heimili\u00f0 \u00ed borginni rennur saman vi\u00f0 \u00feennan sta\u00f0 sem enn\u00fe\u00e1 tilheyrir fort\u00ed\u00f0inni. \u00cd d\u00fdnunni eru d\u00e6ldir eftir l\u00edkama foreldra minna. \u00dea\u00f0 er skr\u00edti\u00f0 a\u00f0 leggjast \u00ed m\u00f3t m\u00f3\u00f0ur sinnar, og finna a\u00f0 \u00fea\u00f0 passar ekki lengur. \u00c9g man n\u00e6turnar sem \u00e9g skrei\u00f0 upp \u00ed til a\u00f0 finna \u00f6ryggi \u00ed l\u00edkama hennar og lykt. \u00de\u00e1 passa\u00f0i \u00e9g \u00e1 milli \u00feeirra, eins og p\u00fasl \u00ed p\u00fasluspili.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>G\u00f3\u00f0a n\u00f3tt, hv\u00edsla \u00e9g \u00fe\u00f3 a\u00f0 \u00e9g b\u00faist ekki vi\u00f0 svari.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g heyri \u00e1 andardr\u00e6ttinum a\u00f0 h\u00fan er \u00feegar sofnu\u00f0. \u00c1 vissan h\u00e1tt d\u00e1ist \u00e9g a\u00f0 seiglunni \u00ed henni, a\u00f0 tala ekki vi\u00f0 m\u00f3\u00f0ur s\u00edna. H\u00fan minnir mig \u00e1 sj\u00e1lfa mig. \u00c1 m\u00f6mmu m\u00edna. Herbergi\u00f0 ver\u00f0ur loftlaust \u00feegar l\u00ed\u00f0ur \u00e1 n\u00f3ttina. \u00c9g vakna h\u00f3standi me\u00f0 gamalkunnugt brag\u00f0 af sagi \u00ed h\u00e1lsinum. H\u00fan hefur hringa\u00f0 sig saman eins og ku\u00f0ungur. Hiti streymir fr\u00e1 henni. \u00cd huganum reyni \u00e9g a\u00f0 frysta \u00feessa stund. A\u00f0 f\u00e1 a\u00f0 vera svona n\u00e1l\u00e6gt henni, svona lengi, hefur ekki gerst \u00ed \u00f3rat\u00edma.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00e6tur\u00fe\u00f6gnin er rofin af m\u00e1vagargi vi\u00f0 \u00fatvegginn. Hlj\u00f3\u00f0in \u00e1gerast og vir\u00f0ast skera s\u00e9r lei\u00f0 inn a\u00f0 h\u00f6fu\u00f0gaflinum \u00e1 r\u00faminu.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">3.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd b\u00fasta\u00f0num kenndi mamma m\u00e9r n\u00f6fn fuglanna af svo mikilli \u00e1str\u00ed\u00f0u a\u00f0 \u00fea\u00f0 var eins og h\u00fan vissi hva\u00f0 myndi ver\u00f0a.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Hettum\u00e1vur, \u00fe\u00fafutittlingur, stari, brandugla.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd fyrsta skipti\u00f0 sem \u00e9g \u00e1tta\u00f0i mig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 missa hana var \u00e9g sj\u00f6 \u00e1ra. \u00c9g man \u00fea\u00f0 vegna \u00feess a\u00f0 h\u00e1ri\u00f0 var stuttklippt og framandi, eftir a\u00f0 \u00e9g fl\u00e6kti fj\u00f3lubl\u00e1tt tyggig\u00famm\u00ed \u00ed \u00fev\u00ed \u00ed afm\u00e6lisveislu minni. \u00c9g vakna\u00f0i um mi\u00f0ja n\u00f3tt til a\u00f0 fara a\u00f0 pissa, og heyr\u00f0i a\u00f0 einhver var \u00ed stofunni. \u00dear st\u00f3\u00f0 mamma, kviknakin \u00ed vetrarr\u00f6kkrinu. Birtan fr\u00e1 lj\u00f3sastaurunum l\u00fdsti upp andlit hennar, \u00e1v\u00f6l brj\u00f3st og l\u00e6ri. Svaladyrnar st\u00f3\u00f0u galopnar og herbergi\u00f0 var j\u00f6kulkalt. H\u00fan virtist ekki finna fyrir kuldanum, tala\u00f0i \u00fat \u00ed n\u00f3ttina, en or\u00f0in skildi \u00e9g ekki. H\u00fan t\u00edsti, s\u00f6ngla\u00f0i, kvaka\u00f0i. H\u00e9lt h\u00f6ndunum upp fyrir h\u00f6fu\u00f0 svo brj\u00f3stin skoppu\u00f0u fram og aftur fyrir ofan mj\u00fakan magann.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Hei\u00f0l\u00f3a, gr\u00e1\u00fer\u00f6stur, \u00e1lka, ja\u00f0rakan.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hef reynt a\u00f0 gleyma n\u00f6fnum allra fugla. \u00c9g veit a\u00f0 verkefni\u00f0 er \u00f3m\u00f6gulegt en \u00e9g reyni hva\u00f0 \u00e9g get a\u00f0 grafa hvern \u00feeirra dj\u00fapt ofan \u00ed \u00f3minninu. \u00c9g lag\u00f0i mig fram um a\u00f0 kenna d\u00f3ttur minni um trj\u00e1tegundir, i\u00f0andi sk\u00f3garbotna og sveppi en aldrei um \u00fea\u00f0 sem fl\u00fdgur.&nbsp;Fuglar hafa l\u00edti\u00f0 \u00fer\u00f3ast s\u00ed\u00f0an \u00e1 risae\u00f0lu\u00f6ld. \u00deegar \u00e9g l\u00e6r\u00f0i \u00feetta fannst m\u00e9r \u00feeir enn skelfilegri.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>A\u00f0 reyna a\u00f0 gleyma n\u00f6fnunum \u00feeirra var tilraun til a\u00f0 afm\u00e1 \u00fea\u00f0 sem \u00e9g s\u00e1 \u00feessa n\u00f3tt, gle\u00f0ina sem glampa\u00f0i \u00ed augum hennar \u00feegar h\u00fan tala\u00f0i til \u00feeirra. \u00d3v\u00e6nta brosi\u00f0 \u00feegar h\u00fan virtist \u00ed \u00f6rstund takast \u00e1 loft, r\u00e9tt \u00e1\u00f0ur en \u00e9g kveikti lj\u00f3si\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">4.<\/p>\n\n\n\n<p>Daginn eftir v\u00f6knum vi\u00f0 seint. S\u00f3lin hefur risi\u00f0 upp \u00far sj\u00f3num, kannski er h\u00e1degi. \u00c9g er ekki viss. D\u00f3ttir m\u00edn vill k\u00fara lengur og leyfir m\u00e9r a\u00f0 strj\u00faka s\u00e9r um h\u00e1ri\u00f0 \u00e1\u00f0ur en h\u00fan leggst \u00e1 hina hli\u00f0ina. \u00c9g r\u00e6\u00f0st \u00e1 eldh\u00fasi\u00f0 \u00ed upp\u00fevottah\u00f6nskum. Vatni\u00f0 \u00ed f\u00f6tunni ver\u00f0ur br\u00fanna eftir hverja umfer\u00f0 yfir g\u00f3lfi\u00f0. \u00c9g skr\u00fabba \u00fear til loks s\u00e9st \u00ed f\u00f6tubotninn. Eldf\u00f6stu m\u00f3tin og p\u00f6nnurnar eru \u00e1 sama sta\u00f0, og s\u00e1pul\u00f6gurinn skolar hir\u00f0uleysi\u00f0 burt. Ofninn vir\u00f0ist meira a\u00f0 segja virka, \u00fe\u00f3 a\u00f0 lj\u00f3si\u00f0 kvikni ekki lengur. \u00c9g smyr form fyrir lavenderk\u00f6ku. \u00de\u00e1 s\u00f6mu og h\u00fan baka\u00f0i alltaf. En \u00fe\u00e1 t\u00edndi h\u00fan lavender \u00far gar\u00f0inum, \u00e9g keypti \u00feurrka\u00f0an, me\u00f0 einmitt \u00feessa stund \u00ed huganum. S\u00e1r eftir \u00ferifin \u00e1 h\u00f6ndunum sv\u00ed\u00f0a \u00feegar \u00e9g kreisti s\u00edtr\u00f3nur \u00ed dj\u00fapa sk\u00e1l. Ilmurinn fyllir upp \u00ed gamla b\u00fasta\u00f0inn.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Umbreytir honum, um stund, \u00ed heimili.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">5.<\/p>\n\n\n\n<p>Daginn sem mamma hvarf var vatni\u00f0 \u00ed bl\u00f3mavasanum \u00e1 stofubor\u00f0inu br\u00fant. H\u00fan haf\u00f0i yndi af bl\u00f3mum. Fagurlita\u00f0ar samsetningar sem h\u00fan t\u00edndi vandlega kynntu mig fyrir bl\u00e6brig\u00f0um lita, \u00e1fer\u00f0ar og lyktar. Bl\u00f3mvendirnir teyg\u00f0u sig eftir s\u00f3linni. \u00deeir voru mi\u00f0ja heimilisins, eins og h\u00fan.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>En \u00feennan dag l\u00e1gu hortens\u00edur og ork\u00eddeur skr\u00e6lna\u00f0ar \u00e1 stofubor\u00f0inu.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>M\u00e1nu\u00f0um saman haf\u00f0i \u00e9g dregi\u00f0 hana ni\u00f0ur \u00e1 \u00f6kklunum. Fj\u00f6rut\u00edu og n\u00edu \u00e1ra fang hennar r\u00fama\u00f0i enn \u00e1tta \u00e1ra d\u00f3ttur \u00ed gr\u00e6na h\u00e6gindast\u00f3lnum \u00ed stofunni. Ostruskel um perlu, hv\u00edsla\u00f0i h\u00fan stundum me\u00f0an \u00e9g plokka\u00f0i af henni fja\u00f0rir. Nudda\u00f0i l\u00edmi\u00f0 burt me\u00f0 vasel\u00edni og volgu vatni. \u00c1 hverju kv\u00f6ldi \u00e1\u00f0ur en \u00e9g f\u00f3r a\u00f0 sofa fyllti \u00e9g sk\u00f3na hennar, \u00falpu og buxnavasa af steinum \u00ed von um a\u00f0 halda henni \u00e1 j\u00f6r\u00f0inni.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Pastelbleikt umslag me\u00f0 lykt af gervibl\u00f3mum l\u00e1 vi\u00f0 hli\u00f0 vasans. Skriftin var \u00f3st\u00f6\u00f0ug, \u00f3l\u00edk \u00e1kve\u00f0num l\u00ednum m\u00f6mmu. Fyrir \u00e1ri s\u00ed\u00f0an haf\u00f0i allt \u00ed fasi hennar skini\u00f0 af \u00f6ryggi. Hvernig h\u00fan kl\u00e6ddi sig \u00ed sterka liti, gekk \u00e1kve\u00f0num skrefum eftir hellul\u00f6g\u00f0um gangst\u00e9ttum. L\u00f3fi hennar var heitur og h\u00e9lt \u00fe\u00e9tt utan um minn. En \u00e1 \u00feessu eina \u00e1ri haf\u00f0i mamma veri\u00f0 eins og fjall sem molna\u00f0i st\u00f6\u00f0ugt \u00far, sl\u00f3\u00f0in var korn\u00f3ttur sandur sem \u00e9g s\u00f3pa\u00f0i burt til a\u00f0 fela ummerkin fyrir sj\u00e1lfri m\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>Br\u00e9fi\u00f0 \u00ed umslaginu var \u00fer\u00edbroti\u00f0. Papp\u00edrinn gulleitur og \u00feykkur, vanda\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dear st\u00f3\u00f0: \u00c9g er flogin, \u00e1stin m\u00edn (\u00c1-i\u00f0 var st\u00e6rra en hinir stafirnir, \u00e9g-i\u00f0 l\u00edti\u00f0, afsakandi). Skildu svaladyrnar eftir opnar svo \u00e9g megi heims\u00e6kja \u00feig \u00ed birtingu.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00edn, (og ekkert)<\/p>\n\n\n\n<p>Seinna finnst m\u00e9r eins og \u00feetta br\u00e9f hafi aldrei veri\u00f0 til. Eins og bl\u00f3min hafi veri\u00f0 lifandi en ekki d\u00e1in. Hvarf h\u00fan \u00feegar or\u00f0in brug\u00f0ust henni e\u00f0a var h\u00fan \u00fe\u00e1 \u00feegar farin?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 er sagt a\u00f0 efni hverfi aldrei alveg heldur umbreytist. Meir a\u00f0 segja \u00feegar vi\u00f0 deyjum er \u00f3\u00fatsk\u00fdr\u00f0 \u00feyngd sem lyftist af brj\u00f3stum okkar.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Fja\u00f0urstafur og neglur eru \u00far sama efninu, sag\u00f0i mamma m\u00e9r einhvern t\u00edmann \u00feegar h\u00fan kom enn me\u00f0 m\u00e9r \u00ed g\u00f6ngut\u00fara \u00ed fj\u00f6runni. H\u00fan brosti \u00ed hvert sinn sem \u00e9g f\u00e6r\u00f0i henni fj\u00f6\u00f0ur \u00far \u00feessum fer\u00f0um. Eldh\u00fassk\u00faffan geymdi \u00fe\u00e6r \u00ed hundra\u00f0atali. \u00c9g passa mig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 klippa alltaf neglurnar vi\u00f0 kviku svo fi\u00f0ur birtist aldrei.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00fana s\u00e9 \u00e9g fyrir m\u00e9r stofuna. Opna gluggann. Br\u00e9fi\u00f0 og fja\u00f0rirnar sundurt\u00e6ttar fr\u00e1 stofubor\u00f0i a\u00f0 svaladyrum. Enn \u00feann dag \u00ed dag skil \u00e9g ekki hva\u00f0 ger\u00f0ist.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">6.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dat um eldh\u00fasgluggann s\u00e9 \u00e9g a\u00f0 d\u00f3ttir m\u00edn hleypur. H\u00fan hefur veri\u00f0 \u00ed fimleikum s\u00ed\u00f0an h\u00fan var barn, en \u00e9g veit a\u00f0 h\u00fan n\u00fdtur \u00feess mest a\u00f0 hlaupa. \u00deannig hefur \u00fea\u00f0 alltaf veri\u00f0, fr\u00e1 \u00fev\u00ed h\u00fan l\u00e6r\u00f0i a\u00f0 ganga hefur h\u00fan hlaupi\u00f0.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>F\u00f3tataki\u00f0 fer\u00f0ast \u00ed hringi kringum b\u00fasta\u00f0inn. Hverfur um stund \u00feegar f\u00e6turnir m\u00e6ta grasinu og bankar aftur um lei\u00f0 og h\u00fan kemur upp \u00e1 pallinn. Fyrst h\u00e6gt, svo hra\u00f0ar og hra\u00f0ar. S\u00ed\u00f0an byrjar h\u00fan a\u00f0 \u00f6skra. Hlj\u00f3\u00f0in vir\u00f0ast ekki geta \u00e1tt uppt\u00f6k \u00ed svona f\u00ednger\u00f0um l\u00edkama. Samt koma \u00feau, vella upp \u00far henni, eins og h\u00fan hafi \u00feurft a\u00f0 k\u00e6fa \u00feau. Kraumandi kvika sem ry\u00f0ur \u00f6llu burt. Me\u00f0 hverjum hring umhverfis h\u00fasi\u00f0 vir\u00f0ast hlj\u00f3\u00f0in renna saman. \u00d3murinn ver\u00f0ur a\u00f0 su\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g er fegin a\u00f0 f\u00e1 a\u00f0 vera innan \u00ed hringnum. H\u00fan veit af m\u00e9r h\u00e9r. \u00dea\u00f0 frey\u00f0ir \u00ed sk\u00edtugu uppvasksvatni me\u00f0an \u00e9g hlusta og \u00fer\u00edf leirtau, lampa, styttur og g\u00f6mul hn\u00edfap\u00f6r.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">7.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Eftir a\u00f0 mamma hvarf sat \u00e9g t\u00edmunum saman vi\u00f0 gluggann til a\u00f0 fylgjast me\u00f0 fer\u00f0um fugla. Bei\u00f0 \u00feess a\u00f0 h\u00fan k\u00e6mi til baka. \u00c9g l\u00e9t svaladyrnar standa opnar \u00ed \u00f6llum ve\u00f0rum pabba til mikillar arm\u00e6\u00f0u. Leita\u00f0i uppi \u00f6ll teikn um a\u00f0 h\u00fan myndi sn\u00faa vi\u00f0. En h\u00fan kom aldrei.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 h\u00e6ttum a\u00f0 koma \u00ed b\u00fasta\u00f0inn og lengi vel var \u00e9g ekki viss um hvort minningarnar sem \u00e1ttu s\u00e9r sta\u00f0 h\u00e9r hef\u00f0u veri\u00f0 uppspunnar e\u00f0a sannar. Vi\u00f0 t\u00f6lu\u00f0um aldrei um hann, eins og vi\u00f0 t\u00f6lu\u00f0um aldrei um m\u00f6mmu. \u00c1rin li\u00f0u og \u00e9g var\u00f0 fullor\u00f0in, eigna\u00f0ist mitt eigi\u00f0 h\u00fas og mitt eigi\u00f0 barn. Fann hvernig l\u00edfi\u00f0 gat teygt og toga\u00f0, fl\u00e6tt yfir barma, \u00fer\u00fdst undir iljar og brennt.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">8.<\/p>\n\n\n\n<p>Um lei\u00f0 og h\u00fan h\u00e6ttir a\u00f0 hlaupa ver\u00f0ur \u00fe\u00f6gnin framandi. Eins og \u00feegar \u00edssk\u00e1pur h\u00e6ttir skyndilega a\u00f0 \u00f3ma. Hva\u00f0 hefur li\u00f0i\u00f0 langur t\u00edmi? \u00c9g kl\u00e6\u00f0i mig \u00far upp\u00fevottah\u00f6nskunum og st\u00edg \u00fat fyrir. Tek fagnandi \u00e1 m\u00f3ti kaldri sumargolu og vef peysunni \u00fe\u00e9ttar a\u00f0 m\u00e9r. \u00c9g kem a\u00f0 henni sofandi \u00e1 bak vi\u00f0 h\u00f3l \u00ed bjartri s\u00f3leyjabrei\u00f0u. Dj\u00fapgr\u00e6nir stilkarnir mynda f\u00ednger\u00f0an vefna\u00f0 utan um h\u00f6fu\u00f0i\u00f0. S\u00f3leyjar eru mitt upp\u00e1halds bl\u00f3m, hvernig \u00fe\u00e6r taka \u00e1 m\u00f3ti vindi \u00e1n \u00feess a\u00f0 brotna. A\u00f0 fr\u00e6 skuli sp\u00edra ofan \u00ed mold og vita \u00ed myrkrinu \u00ed hva\u00f0a \u00e1tt birtuna er a\u00f0 finna \u00feykir m\u00e9r \u00f3tr\u00falegt. \u00c9g s\u00e9 fyrir m\u00e9r \u00feunnu, kr\u00e6kl\u00f3ttu r\u00e6turnar, hvernig \u00fe\u00e6r teygja sig d\u00fdpra og d\u00fdpra ofan \u00ed j\u00f6r\u00f0ina og brei\u00f0i ullarpeysuna m\u00edna yfir sofandi stelpuna m\u00edna.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar h\u00fan var n\u00fdf\u00e6dd gat \u00e9g ekki elska\u00f0 hana. \u00c9g h\u00e9lt um brj\u00f3stmylkinginn og fann ekkert nema s\u00e1rsauka \u00ed aumum geirv\u00f6rtum og slitnum kvi\u00f0v\u00f6\u00f0vum. \u00dea\u00f0 var eitthva\u00f0 a\u00f0 m\u00e9r.&nbsp;\u00cd heilt \u00e1r var \u00e9g mj\u00f3lkandi brj\u00f3st og s\u00e6rt hjarta. Og loksins \u00feegar h\u00fan var eins \u00e1rs, og tungum\u00e1li\u00f0 a\u00f0 opnast fyrir henni, breyttist eitthva\u00f0. \u00c9g fylgdist me\u00f0 l\u00edkamanum anda a\u00f0 s\u00e9r m\u00e1linu. Or\u00f0 ur\u00f0u saltkaramellur og s\u00edtr\u00f3numarens sem br\u00e1\u00f0nu\u00f0u \u00ed gr\u00e1\u00f0uga munninum. H\u00fan me\u00f0t\u00f3k \u00feau \u00f6ll af \u00e1fergju, brag\u00f0a\u00f0i \u00e1 \u00feeim, saug fast \u00feannig a\u00f0 \u00feau fl\u00e6ddu inn um brag\u00f0lauka og taugavefi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g h\u00f3sta\u00f0i sagi \u00feegar \u00e9g vildi tj\u00e1 \u00e1st m\u00edna til hennar. L\u00edkaminn s\u00fdndi merkin en or\u00f0in voru str\u00f6ndu\u00f0 skip \u00ed fl\u00e6\u00f0arm\u00e1li. \u00c9g br\u00e1 \u00e1 \u00fea\u00f0 r\u00e1\u00f0 a\u00f0 leggja s\u00f3ley undir kodda hennar \u00e1 kv\u00f6ldin \u00ed von um a\u00f0 h\u00fan skynja\u00f0i v\u00e6ntum\u00feykjuna. \u00deannig elska\u00f0i \u00e9g hana lengi \u00ed hlj\u00f3\u00f0i \u00fear til m\u00e9r t\u00f3kst loksins a\u00f0 segja \u00fea\u00f0 upph\u00e1tt.<\/p>\n\n\n\n<p>M\u00e9r er sagt a\u00f0 b\u00f6rn muni ekki \u00feennan t\u00edma, en \u00e9g f\u00e6 sting \u00ed hvert sinn sem \u00e9g hugsa um hann. \u00de\u00e1 vona \u00e9g a\u00f0 s\u00f3leyjarilmur minni hana \u00e1 m\u00f3\u00f0ur\u00e1stina, sem var alltaf til sta\u00f0ar \u00fe\u00f3 a\u00f0 \u00e9g hafi ekki veri\u00f0 \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">\u2042<\/p>\n\n\n\n<p>Mamma byrja\u00f0i a\u00f0 veikjast um mitt sumar. Vi\u00f0 \u00e6tlu\u00f0um alltaf a\u00f0 koma til baka. A\u00f0 upp\u00e1halds vei\u00f0ihattur pabba skuli liggja k\u00e6ruleysislega \u00e1 st\u00f3lbaki er til marks um \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g opna sk\u00faffurnar \u00ed komm\u00f3\u00f0unni fl\u00e6\u00f0a gamlar s\u00e6ngur, marg\u00fevegin f\u00f6t og l\u00f6ngu gleymt barnad\u00f3t upp \u00far \u00feeim. B\u00e6kur me\u00f0 \u00fev\u00e6lda kili og \u00f3brotnar s\u00ed\u00f0ur. M\u00e9r finnst \u00e9g taka upp \u00e1hyggjur hennar og krumpa\u00f0an sj\u00e1lfsefa undan \u00f3notu\u00f0um heklu\u00f0um tuskum. Af hverju t\u00edmdum vi\u00f0 aldrei a\u00f0 nota \u00fe\u00e6r? Af hverju geymdum vi\u00f0 \u00fe\u00e6r ofan \u00ed komm\u00f3\u00f0u \u00ed \u00f6ll \u00feessi \u00e1r? \u00c9g handleik hverja \u00feeirra og man hvernig mamma hekla\u00f0i ferning eftir ferning \u00ed kv\u00f6ldr\u00f6kkrinu. \u00c9g sofna\u00f0i \u00fat fr\u00e1 hlj\u00f3\u00f0inu \u00ed n\u00e1linni sem f\u00e6r\u00f0i garn fram og aftur, eins og \u00e1r \u00ed b\u00e1ti.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar r\u00f6kkri\u00f0 l\u00e6\u00f0ist inn um n\u00fd\u00fevegnu gluggana hef \u00e9g b\u00fai\u00f0 til fjall \u00ed stofunni af l\u00f6ngu gleymdum hlutum. D\u00f3ttir m\u00edn kom inn \u00feegar h\u00fan vakna\u00f0i og bor\u00f0a\u00f0i \u00fe\u00f6gul kv\u00f6ldmat me\u00f0 m\u00e9r, \u00e1\u00f0ur en h\u00fan sofna\u00f0i aftur \u00ed r\u00faminu okkar og \u00e9g dr\u00f3st aftur a\u00f0 hlutunum.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd hr\u00fagunni eru lj\u00f3smyndir af \u00e6ttingjum sem \u00e9g man ekki hverjir voru. \u00cd ne\u00f0stu sk\u00faffu finn \u00e9g \u00f3opna\u00f0an pakka st\u00edla\u00f0an \u00e1 mig. \u00cd kort er or\u00f0sending skrifu\u00f0 af henni: Til hamingju me\u00f0 afm\u00e6li\u00f0, elsku d\u00f3ttir, megi g\u00e6fa og gle\u00f0i fylgja \u00fe\u00e9r alla t\u00ed\u00f0, \u00fe\u00edn mamma og pabbi. \u00dea\u00f0 skrj\u00e1far \u00ed g\u00f6mlum, silfurlitu\u00f0um papp\u00edr me\u00f0an \u00e9g tek slaufu \u00ed sundur og opna. \u00cd honum er falleg postul\u00ednsstytta af hei\u00f0l\u00f3u. H\u00fan situr \u00e1 grein og syngur.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g finn velgjuna leita upp h\u00e1lsinn en kyngi fast.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Gj\u00f6fin lj\u00f3strar \u00e1 undarlegan h\u00e1tt upp um hverfulleika t\u00edmans: A\u00f0 ryki\u00f0 s\u00e9 \u00f6r\u00feunnt setlag \u00e1 s\u00edbreytilegri kvikunni. \u00cd sm\u00e1stund ver\u00f0 \u00e9g aftur barni\u00f0 sem \u00e1tti a\u00f0 f\u00e1 \u00feessa gj\u00f6f. Held aftur af t\u00e1runum. \u00c9g er ekki tilb\u00fain a\u00f0 fyrirgefa.<\/p>\n\n\n\n<p>Inn \u00ed herberginu \u00fear sem h\u00fan sefur umlykur bl\u00e1 kv\u00f6ldbirta hana. L\u00edkaminn andar, lyftist h\u00e6gt og hn\u00edgur ni\u00f0ur \u00e1 \u00feann h\u00e1tt sem a\u00f0eins er h\u00e6gt \u00ed svefni. Draumar fl\u00e6\u00f0a yfir andliti\u00f0 \u00ed bylgjum. Augun hreyfast undir h\u00e1lfloku\u00f0um augnlokum. Fr\u00e1 \u00fev\u00ed h\u00fan f\u00e6ddist hefur m\u00e9r fundist h\u00fan fallegust \u00ed svefni.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">9.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Mamma sag\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 h\u00f6fu\u00f0verkirnir v\u00e6ru fuglsungi, of st\u00f3r \u00ed skurnina. Lyktin \u00ed dimmu herbergi \u00feeirra var af jar\u00f0arberja\u00eds sem h\u00fan skor\u00f0a\u00f0i \u00e1 milli h\u00f6fu\u00f0s og handa til a\u00f0 k\u00e6la<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;\u00fer\u00fagandi verkina. Fari\u00f0 \u00e1 koddanum var lj\u00f3sbleikt og kl\u00edstra\u00f0.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00d6ll \u00feurfum vi\u00f0 a\u00f0 \u00fej\u00e1st til a\u00f0 skynja \u00fej\u00e1ningu annarra, sag\u00f0i h\u00fan stundum eins og til a\u00f0 afsaka verkina. Oftar \u00feegar n\u00e6r dr\u00f3 hvarfinu. \u00c9g st\u00f3\u00f0 \u00ed dyrag\u00e6ttinni og horf\u00f0i \u00e1 hana undir s\u00e6nginni \u00ed mykrinu og \u00f3ska\u00f0i \u00feess a\u00f0 s\u00e1rsaukinn g\u00e6ti fl\u00e6tt burt eins og vatn, a\u00f0 hann myndi umbreytast \u00ed \u00feennan s\u00e6ta v\u00f6kva sem lak ni\u00f0ur \u00ed laki\u00f0. Ver\u00f0a a\u00f0 \u00feessum \u00eds, a\u00f0 rj\u00f3ma, sykri, eggi, lj\u00f3sbleiku litarefni.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0an sem \u00e9g st\u00f3\u00f0 fannst m\u00e9r eins og unginn v\u00e6ri a\u00f0 horfa \u00e1 mig \u00far herberginu. Augnar\u00e1\u00f0i\u00f0 \u00f3gnandi og bi\u00f0jandi \u00ed senn. \u00c9g halla\u00f0i dyrunum.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">\u2042<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00e6knirinn hika\u00f0i \u00feegar hann s\u00e1 a\u00f0 \u00e9g var me\u00f0 f\u00f6\u00f0ur m\u00ednum \u00e1 bi\u00f0stofunni. En pabbi kinka\u00f0i kolli til hans og t\u00f3k vi\u00f0 bla\u00f0inu, vi\u00f0 \u00fev\u00ed sem m\u00e9r fannst vera landakort af huga hennar. Svart blek \u00e1 beinhv\u00edtum, \u00feunnum papp\u00edr. Ofn\u00e6mi fyrir s\u00e1rsauka heimsins, heyr\u00f0i \u00e9g hann segja, e\u00f0a var \u00fea\u00f0 \u00f3n\u00e6mi? \u00d3d\u00fdra bla\u00f0i\u00f0 \u00ed hrj\u00fafum h\u00f6ndum pabba geymdi lj\u00f3smynd af heilahvelum hennar. \u00c9g vissi \u00fea\u00f0 og mig langa\u00f0i a\u00f0 f\u00e1 a\u00f0 sj\u00e1 hvar h\u00f6fin voru og l\u00f6ndin sem gutlu\u00f0u um inni \u00ed h\u00f6fu\u00f0k\u00fapunni. \u00deeir f\u00f3ru afs\u00ed\u00f0is og \u00e9g sat eftir. F\u00e6turnir n\u00e1\u00f0u ekki ni\u00f0ur a\u00f0 g\u00f3lfi og \u00e9g star\u00f0i \u00e1 reimu\u00f0u sk\u00f3na m\u00edna en leit svo \u00ed \u00e1tt til \u00feeirra. \u00c9g s\u00e1 pabba stinga bla\u00f0inu \u00ed vasann, andliti\u00f0 f\u00f6lt og sorgm\u00e6tt. Vi\u00f0 f\u00f3rum til hennar \u00ed sj\u00fakrar\u00fami\u00f0. H\u00fan sat og bor\u00f0a\u00f0i banana, r\u00fami\u00f0 \u00e1 einkennilegan h\u00e1tt of st\u00f3rt fyrir hana.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">10.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00f3ttin \u00e1 eyjunni er \u00f3l\u00edk \u00f6llu \u00f6\u00f0ru sem \u00e9g hef upplifa\u00f0. Myrkri\u00f0 er algj\u00f6rt. Lj\u00f3sastaurar, g\u00f6tustr\u00e6ti, n\u00e6turumfer\u00f0 svo \u00f3ralangt \u00ed burtu. Skilin \u00e1 milli sj\u00e1var og himins, fjalla og t\u00fana m\u00e1st \u00fat um lei\u00f0 og s\u00f3lin sest. \u00cd kv\u00f6ld er tungli\u00f0 meira a\u00f0 segja horfi\u00f0. Birtan er engin utan kertalogans sem fl\u00f6ktir \u00e1 litla eldh\u00fasbor\u00f0inu. Endurspeglun glampar \u00ed glugganum, og \u00fea\u00f0an sem \u00e9g sit er eins og logarnir s\u00e9u tveir a\u00f0 dansa hvor vi\u00f0 annan. \u00c9g heyri \u00ed d\u00f3ttur minni sofa. Hroturnar hlj\u00f3\u00f0ar en \u00e9g greini \u00fe\u00e6r vel. Heyrnin margfaldast \u00feegar augun hafa ekkert hlutverk lengur.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00der\u00fdstingurinn sem \u00e9g hef fundi\u00f0 fyrir undir iljunum undanfarna m\u00e1nu\u00f0i hefur slakna\u00f0. \u00c9g tek fyrst eftir \u00fev\u00ed n\u00fana. Tilfinningin hefur veri\u00f0 eins og heitu lofti v\u00e6ri bl\u00e1si\u00f0 undir f\u00e6turna. \u00c1 me\u00f0an eru hendur m\u00ednar enn rau\u00f0\u00fer\u00fatnar brunar\u00fastir. Ekki \u00fat af eldi, heldur einhverju innvortis, haf\u00f0i l\u00e6knir \u00fatsk\u00fdrt.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 vitum ekki alveg hva\u00f0 \u00feetta er, sag\u00f0i hann, en algengt hj\u00e1 konum \u00e1 \u00fe\u00ednum aldri.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Og \u00fear me\u00f0 uppl\u00fdsti hann um svartholi\u00f0 \u00ed l\u00e6knisfr\u00e6\u00f0inni \u00feegar kemur a\u00f0 kvenl\u00edkamanum. M\u00e9r hefur \u00ed senn fundist \u00e9g vera a\u00f0 brenna upp og sv\u00edfa. Mamma sag\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 nornir v\u00e6ru m\u00e6\u00f0ur sem losnu\u00f0u af j\u00f6r\u00f0inni. \u00cd \u00f6rv\u00e6ntingu sinni togu\u00f0u b\u00f6rn \u00feeirra \u00fe\u00e6r ni\u00f0ur \u00e1 \u00f6kklunum, settu grj\u00f3t \u00ed svuntur \u00feeirra. \u00cd kv\u00f6ld rifjast \u00feetta upp fyrir m\u00e9r. Var h\u00fan a\u00f0 tala um sig?&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g er \u00e1 sama aldri og \u00e9g man hana s\u00ed\u00f0ast.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g bl\u00e6s \u00e1 logann og \u00ed einni hendingu er eins og sl\u00f6kkt hafi veri\u00f0 \u00e1 heiminum. \u00dereifa mig \u00e1fram eftir veggjunum \u00ed \u00e1tt a\u00f0 hrotunum og hj\u00fafra mig upp a\u00f0 heitum l\u00edkama d\u00f3ttur minnar.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Mig dreymir ba\u00f0herbergisvaskinn af \u00e6skuheimili m\u00ednu. Hann er umvafinn daufbleikum fl\u00edsum. \u00dea\u00f0 fossar \u00far krananum og h\u00f6f\u00f0i m\u00ednu er rykkt ofan \u00ed vatni\u00f0. Me\u00f0 augun opin ofan \u00ed vatninu s\u00e9 \u00e9g bl\u00f3\u00f0taum hj\u00fapa \u00e6\u00f0arunga. Fuglarnir mynda skjaldborg um hann og syrgjandi m\u00f3\u00f0urina. \u00cd \u00f6rstund s\u00e9 \u00e9g m\u00f6mmu minni breg\u00f0a fyrir \u00ed augum hennar.&nbsp;Og spyr mig hvort \u00e9g s\u00e9 \u00fe\u00e1 unginn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g r\u00edf mig \u00far draumnum og gr\u00edp andann \u00e1 lofti. \u00cd myrkrinu skiptir ekki m\u00e1li hvort \u00e9g opna e\u00f0a loka augunum. Landam\u00e6ri \u00e1 milli draums og minninga skolast saman. En h\u00fan liggur enn \u00fe\u00e1 sofandi vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r. H\u00fan hefur varla gert anna\u00f0 en a\u00f0 bor\u00f0a og sofa, nema \u00feegar h\u00fan hlj\u00f3p. \u00c9g heyri \u00feegar rigning skellur fyrirvaralaust \u00e1 b\u00fasta\u00f0num. Fellur eins og \u00feungt leiktjald \u00e1 t\u00f3mt svi\u00f0. \u00dea\u00f0 rignir eins og hellt s\u00e9 \u00far gr\u00ed\u00f0arst\u00f3rri f\u00f6tu ofan \u00e1 \u00feaki\u00f0. \u00c9g finn t\u00e1rin koma, \u00e1r myndast ni\u00f0ur kinnar, h\u00e1ls og brj\u00f3st. Loksins. Salt situr \u00e1 v\u00f6rum m\u00ednum, en \u00e9g get ekki h\u00e6tt a\u00f0 gr\u00e1ta.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar ekkert er eftir er ekkert eftir. En undir rifbeinunum hefur myndast \u00f3v\u00e6nt pl\u00e1ss. \u00c1 sta\u00f0 sem \u00e9g vissi ekki a\u00f0 v\u00e6ri enn\u00fe\u00e1 til.<\/p>\n\n\n\n<p>Augnlokin, \u00feung af \u00fereytu, lokast.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">\u2042<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan vekur mig. Og \u00fea\u00f0 fyrsta sem \u00e9g tek eftir er a\u00f0 h\u00fan er a\u00f0 h\u00fan brosir. \u00c9g teygi mig \u00ed vatnsglasi\u00f0 sem hefur sta\u00f0i\u00f0 n\u00f3ttina \u00e1 n\u00e1ttbor\u00f0inu. Nudda \u00e1 m\u00e9r augun, \u00feau eru \u00feurr og mig verkjar af \u00feorsta.<\/p>\n\n\n\n<p>Andlit hennar er eins og n\u00fdtt.<\/p>\n\n\n\n<p>V\u00e1, hva\u00f0 \u00e9g var \u00fereytt mamma.<\/p>\n\n\n\n<p>Velkomin aftur, segi \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan leyfir m\u00e9r a\u00f0 halda um sig. Segir m\u00e9r fr\u00e1 sk\u00f3lanum, og spyr mig um \u00feennan sta\u00f0. Spyr mig um m\u00f6mmu m\u00edna, og af hverju vi\u00f0 h\u00f6fum aldrei komi\u00f0 hinga\u00f0 \u00e1\u00f0ur. H\u00fan er mj\u00fak, eins og s\u00e6ngin sem enn hj\u00fapar okkur. Vi\u00f0 t\u00f6lum saman \u00fear til vi\u00f0 finnum a\u00f0 vi\u00f0 erum a\u00f0 farast \u00far hungri. Ilmurinn af h\u00e1ri hennar er blandinn mold og n\u00f3tt.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">11.<\/p>\n\n\n\n<p>Dagurinn l\u00ed\u00f0ur. \u00c1 eyjunni erum vi\u00f0 eins og br\u00e1\u00f0i\u00f0 smj\u00f6r. \u00cd einni eldh\u00fassk\u00faffunni haf\u00f0i \u00e9g fundi\u00f0 fr\u00e6. Gar\u00f0urinn hennar var \u00fearna falinn, merktur \u00ed litlum pokum me\u00f0 f\u00ednger\u00f0ri rith\u00f6nd.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0an sem vi\u00f0 sitjum ofan \u00ed \u00f3r\u00e6ktinni og r\u00edfum upp arfa sj\u00e1um vi\u00f0 a\u00f0 j\u00f6r\u00f0in undir okkur er dimmbr\u00fan og n\u00e6ringarmikil. H\u00fan er \u00ed bleiku d\u00fan\u00falpunni me\u00f0 bera f\u00e6tur \u00e1 kafi \u00ed moldinni a\u00f0 r\u00edfa upp illgresi. H\u00fan er sterk og \u00e9g d\u00e1ist a\u00f0 \u00fev\u00ed hvernig h\u00fan gengur til verka. \u00c9g fer a\u00f0 hugsa um eitthva\u00f0 sem mamma sag\u00f0i \u00feegar h\u00fan var \u00ed gar\u00f0inum, a\u00f0 manneskjan v\u00e6ri bara \u00feunn slikja, amaba sem fer\u00f0ast \u00e1 milli fort\u00ed\u00f0ar og n\u00fat\u00ed\u00f0ar, s\u00e1rsauka og undrunar, og er \u00feess vegna aldrei alveg \u00e1 sta\u00f0num.&nbsp;Og \u00feegar \u00e9g segi \u00fea\u00f0 upph\u00e1tt hl\u00e6r h\u00fan bara, og segir:&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>En \u00fea\u00f0 var h\u00fan, ekki vi\u00f0. N\u00fa erum vi\u00f0 bara h\u00e9r, mamma.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">12.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>B\u00e1tsma\u00f0urinn kemur a\u00f0 s\u00e6kja okkur \u00ed dag. Dav\u00ed\u00f0. Vikan hefur li\u00f0i\u00f0 og vi\u00f0 erum h\u00e9rna enn. B\u00fasta\u00f0urinn hefur eigna\u00f0 s\u00e9r okkur a\u00f0 n\u00fdju og vi\u00f0 hann. K\u00f6ngul\u00e6rnar hafa enn g\u00e6tur \u00e1 okkur en \u00fe\u00e6r spinna ekki vefina af eins mikilli \u00e1fergju.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hef skr\u00e1\u00f0 alla fugla sem hafa heims\u00f3tt okkur \u00e1 eyjuna. En mamma hefur a\u00f0eins birst \u00ed nokkrum \u00feeirra.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd g\u00e6r var h\u00fan gr\u00e1g\u00e6s. Flaug ein s\u00edns li\u00f0s og lenti hranalega \u00ed gar\u00f0inum. V\u00e6nghafi\u00f0 dimmur skuggi. H\u00fan \u00feva\u00f0ra\u00f0i \u00e1 me\u00f0an h\u00fan \u00e1t villt jar\u00f0arber upp til agna og star\u00f0i \u00e1 h\u00fasi\u00f0 eins og vi\u00f0 v\u00e6rum b\u00edlar \u00e1 vegi hennar vi\u00f0 Tj\u00f6rnina. Vi\u00f0 heyr\u00f0um \u00feegar flokkurinn kalla\u00f0i hana aftur \u00ed oddaflugi\u00f0. H\u00fan svara\u00f0i h\u00e1sri r\u00f6ddu og elti.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd morgun var h\u00fan aftur m\u00e1vur, eins og fyrstu n\u00f3ttina okkar h\u00e9r, og lamdi \u00e1 b\u00fasta\u00f0inn. Hlj\u00f3murinn \u00e6randi. H\u00fan skildi eftir dj\u00fapar d\u00e6ldir \u00ed vi\u00f0num. \u00c9g stjaka\u00f0i henni burt me\u00f0 s\u00f3p og ba\u00f0 hana um a\u00f0 koma ekki aftur.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Um h\u00e1degi, \u00feegar hlj\u00f3\u00f0in \u00ed m\u00f3tor b\u00e1tsins rj\u00fafa v\u00e6r\u00f0ina sem vi\u00f0 erum or\u00f0nar vanar, lendir h\u00fan mj\u00faklega \u00e1 pallinum. Hei\u00f0l\u00f3a. Hv\u00edt r\u00f6nd liggur \u00e1 milli svartra fja\u00f0ra og gulflekk\u00f3ttra \u00e1 bakinu. Augun, svartar, gl\u00f3andi tjarnir, stara beint \u00ed m\u00edn.<\/p>\n\n\n\n<p>Og \u00e9g horfi til baka \u00ed hennar.<br><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ragnhei\u00f0ur Harpa Leifsd\u00f3ttir 1. B\u00e1tsma\u00f0urinn segist aldrei \u00e1\u00f0ur hafa komi\u00f0 me\u00f0 gesti \u00e1 eyjuna. Vi\u00f0 heyrum l\u00edti\u00f0 hvort \u00ed \u00f6\u00f0ru fyrir m\u00f3tornum sem r\u00fdfur kyrr\u00f0ina \u00ed fir\u00f0inum. D\u00f3ttir m\u00edn situr vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r og vir\u00f0ist hverfa ofan \u00ed sk\u00e6rbleiku d\u00fan\u00falpuna s\u00edna. Litur og \u00e1fer\u00f0 yfirhafnarinnar eru \u00ed \u00e6pandi m\u00f3ts\u00f6gn vi\u00f0 st\u00f3rskornu fj\u00f6llin og dimmbl\u00e1a [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-559","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/559","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=559"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/559\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":581,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/559\/revisions\/581"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=559"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}