{"id":622,"date":"2025-03-01T18:47:20","date_gmt":"2025-03-01T18:47:20","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=622"},"modified":"2025-03-19T13:31:51","modified_gmt":"2025-03-19T13:31:51","slug":"hverjum-feneyjum-sinn-ferdalangur","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=622","title":{"rendered":"Hverjum Feneyjum sinn fer\u00f0alangur"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">K\u00e1ri Tulinius<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">1. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c1st\u00e6\u00f0an var kannski s\u00fa a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i fyrst veitt rammanum athygli. Gyllingin haf\u00f0i m\u00e1\u00f0st af \u00e1 nokkrum st\u00f6\u00f0um og \u00ed einu horninu voru samskeytin r\u00e9tt farin a\u00f0 gli\u00f0na sundur. \u00dev\u00ed var \u00fea\u00f0 utanvert sj\u00f3nsvi\u00f0i\u00f0, ekki brennipunkturinn, sem innbyrti m\u00e1lverki\u00f0. Svo allt \u00ed einu t\u00f3k me\u00f0vitundin eftir \u00fev\u00ed sem var \u00e1 mi\u00f0jum myndfletinum, fyrir framan v\u00f6nd af bl\u00f3mum \u00ed alls konar litum og kerti me\u00f0 daufum loga, skor\u00f0a\u00f0 milli b\u00f3kar sem var opin \u00ed mi\u00f0ju og einhvers konar rullu sem haf\u00f0i veri\u00f0 r\u00falla\u00f0 saman.<\/p>\n\n\n\n<p>Hugur minn skildi ekki hva\u00f0 augun s\u00e1u. \u00deetta var hausk\u00fapa, mennsk en samt ekki. \u00dea\u00f0 fyrsta sem \u00e9g t\u00f3k eftir var h\u00e6gri augnt\u00f3ftin, h\u00fan var n\u00e6stum alveg hringlaga, en efst ota\u00f0i beini\u00f0 d\u00e1l\u00edti\u00f0 fram og ne\u00f0st var eins og \u00fea\u00f0 hef\u00f0i brotna\u00f0 og gr\u00f3i\u00f0 aftur. \u00datl\u00ednur \u00f6skrandi gins. Munnurinn sj\u00e1lfur var afmynda\u00f0ur, tennurnar \u00ed efri og ne\u00f0ri g\u00f3m sk\u00f6gu\u00f0u fram og \u00ed sta\u00f0 t\u00f3msins milli \u00feeirra var bein, \u00ed a\u00f0eins \u00f6\u00f0rum lit en hausk\u00fapan, eins og einhver l\u00e6knir hef\u00f0i gr\u00e6tt bein \u00far annarri manneskju, e\u00f0a d\u00fdri, fyrir h\u00e1lsopi\u00f0. \u00c9g f\u00f3r a\u00f0 finna fyrir \u00fev\u00ed hve l\u00edti\u00f0 gati\u00f0 innst \u00ed eigin munni var og hve au\u00f0velt \u00fea\u00f0 yr\u00f0i a\u00f0 st\u00edfla \u00fea\u00f0. H\u00f6fu\u00f0lagi\u00f0 var l\u00edka rangt, eins og flatt \u00fat. \u00deetta var ekki bara memento mori, heldur l\u00edka vitnisbur\u00f0ur um \u00fea\u00f0 hva\u00f0 myndi koma fyrir l\u00edkama ford\u00e6mdrar s\u00e1lu \u00ed helv\u00edti. \u00d3sj\u00e1lfr\u00e1tt f\u00f3r hugur minn a\u00f0 kl\u00e6\u00f0a \u00feennan hrylling skinni, h\u00e1ri og augum. Anna\u00f0 auga\u00f0 var \u00e1 mi\u00f0ri kinn, nefi\u00f0 var margbroti\u00f0, tennurnar stungust \u00fat gegnum h\u00fa\u00f0ina. Augun voru full af t\u00e1rum, eftirsj\u00e1 og p\u00ednu.<\/p>\n\n\n\n<p>Svo jafn sn\u00f6gglega og hugurinn haf\u00f0i fyllst af hryllingi skildi \u00e9g a\u00f0 \u00feetta var hausk\u00fapa \u00e1 hli\u00f0. \u00dea\u00f0 sem \u00e9g haf\u00f0i haldi\u00f0 a\u00f0 v\u00e6ri h\u00e6gri augnt\u00f3ftin var opi\u00f0 \u00fear sem heilinn tengdist m\u00e6nunni, \u00ed sta\u00f0 efri og ne\u00f0ri g\u00f3ms \u00fe\u00e1 var \u00feetta bara s\u00e1 efri og framtennurnar h\u00f6f\u00f0u dotti\u00f0 \u00far. \u00c9g var \u00fe\u00f3 enn fullur af \u00f3notum, svo \u00e9g horf\u00f0i fr\u00e1 myndfletinum og sko\u00f0a\u00f0i skilti\u00f0 undir rammanum. D\u00e6misaga um h\u00e9g\u00f3ma, fr\u00e1 1679, eftir Nicolaes van Verendael, 1640 til 1691. \u00c9g leit aftur \u00e1 m\u00e1lverki\u00f0 og gat ekki s\u00e9\u00f0 aftur \u00feessa skelfilegu s\u00fdn sem haf\u00f0i svo r\u00e6kilega slegi\u00f0 mig \u00fat af laginu og fyllt mig skelfingu. N\u00fa s\u00e1 \u00e9g bara \u00fea\u00f0 sem haf\u00f0i veri\u00f0 m\u00e1la\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Me\u00f0vitund m\u00edn var eins og tj\u00f6rn \u00ed stormi. Athygli m\u00edn jafna\u00f0i sig ekki eftir \u00feennan vi\u00f0bur\u00f0, sem t\u00f3k l\u00edka yfir minni\u00f0 og \u00fdtti \u00f6\u00f0ru sem \u00e9g haf\u00f0i s\u00e9\u00f0 burt, svo \u00f6ll s\u00fa list sem \u00e9g sko\u00f0a\u00f0i eftir \u00feetta skildi engin ummerki eftir sig \u00ed huga m\u00ednum. \u00c9g haf\u00f0i fari\u00f0 \u00e1 safni\u00f0 til a\u00f0 berja augum Vitr\u00fav\u00edska manninn eftir Leonardo da Vinci, hinn fullkomna l\u00edkama endurreisnarkarls, me\u00f0 s\u00edna \u00e1tta limi eins og k\u00f6ngul\u00f3. En teikningin haf\u00f0i ekki veri\u00f0 til s\u00fdnis, svo \u00ed sta\u00f0 \u00feess vafra\u00f0i \u00e9g um safni\u00f0 eins og draugur \u00ed leit a\u00f0 tilgangi eigin \u00f3tilveru. \u00dati, \u00e1 veitingasta\u00f0 \u00ed korters g\u00f6nguf\u00e6ri, bei\u00f0 m\u00edn Margeir, fyrrverandi k\u00e6rasti minn sem \u00e9g haf\u00f0i plana\u00f0 \u00feetta Interrail-sumar me\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um kynnst \u00ed menntask\u00f3la, fari\u00f0 saman \u00ed heimspeki \u00ed h\u00e1sk\u00f3lanum, og eftir \u00fev\u00ed sem \u00e1rin li\u00f0u haf\u00f0i m\u00e9r or\u00f0i\u00f0 lj\u00f3st a\u00f0 ef \u00e9g leyf\u00f0i sambandinu a\u00f0 halda \u00e1fram \u00fe\u00e1 myndi \u00fea\u00f0 enda \u00ed samb\u00fa\u00f0, hj\u00f3nabandi, barneignum, h\u00fasn\u00e6\u00f0iskaupum, br\u00fa\u00f0kaupsafm\u00e6lum sem v\u00e6ru m\u00e6ld \u00ed tugum, og loks tveggja nafna \u00e1 einum legsteini. \u00c9g vildi \u00fea\u00f0 ekki, ekki \u00feessi \u00fe\u00e6gindi, ekki tilbreytingarleysi\u00f0. Sambandsslitin ur\u00f0u \u00fe\u00f3 \u00ed plat\u00f3nskri vinsemd og \u00fev\u00ed h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 \u00e1kve\u00f0i\u00f0 a\u00f0 fara saman \u00ed reisuna. En vinskapurinn \u00feoldi ekki fer\u00f0alagi\u00f0, s\u00e9rstaklega ekki eftir a\u00f0 Margeir kynntist Virpi, finnskum tang\u00f3dansara og sk\u00f3lastj\u00f3rnunarnema \u00e1 eigin lestarfer\u00f0. \u00deegar \u00e9g k\u00e6mi inn \u00e1 sta\u00f0inn myndu \u00feau sitja gegnt hvort \u00f6\u00f0ru vi\u00f0 \u00edlangt bor\u00f0 og \u00e9g \u00feyrfti a\u00f0 velja m\u00e9r s\u00e6ti. A\u00f0 einhverju leyti langa\u00f0i mig heldur a\u00f0 sitja vi\u00f0 hli\u00f0 hennar. \u00de\u00f3tt h\u00fan v\u00e6ri einungis fj\u00f3rum \u00e1rum eldri en \u00e9g fannst m\u00e9r h\u00fan vera or\u00f0in fullor\u00f0in \u00e1 einhvern h\u00e1tt sem \u00e9g myndi aldrei ver\u00f0a, viss \u00ed sj\u00e1lfri s\u00e9r. \u00c9g skildi ekki alveg hva\u00f0 h\u00fan s\u00e6i \u00ed Margeiri, sem m\u00e9r fannst fyrir nokkrum m\u00e1nu\u00f0um vera svo umfangsmikill \u00ed ver\u00f6ldinni. N\u00fana skildi \u00e9g a\u00f0 hann v\u00e6ri \u00f3har\u00f0na\u00f0ur, leir sem m\u00f3ta\u00f0ist af hverri h\u00f6nd sem snerti hann. Kannski var \u00fea\u00f0 \u00fea\u00f0 sem henni l\u00edka\u00f0i, a\u00f0 h\u00fan g\u00e6ti gert \u00far honum hvern \u00feann sem h\u00fan \u00feyrfti.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g dr\u00f3 s\u00edmann minn upp \u00far vasanum og byrja\u00f0i \u00e1 sm\u00e1skilabo\u00f0um um a\u00f0 \u00e9g myndi ekki koma, heldur fara heim til \u00cdslands me\u00f0 n\u00e6stu v\u00e9l, burt fr\u00e1 \u00feessari st\u00f6\u00f0ugu \u00f3notatilfinningu, en h\u00e6tti svo vi\u00f0, eyddi \u00fev\u00ed sem \u00e9g haf\u00f0i skrifa\u00f0. \u00c9g vildi ekki vera s\u00fa sem myndi fara, \u00feetta var l\u00edka mitt fr\u00ed, en \u00e9g vildi heldur ekki fer\u00f0ast alein. \u00c9g treysti sj\u00e1lfri m\u00e9r en ekki heiminum. Svo \u00e9g f\u00f3r \u00fat af safninu, leita\u00f0i a\u00f0 veitingah\u00fasinu \u00ed s\u00edmanum og leyf\u00f0i honum a\u00f0 lei\u00f0beina m\u00e9r gegnum \u00fer\u00f6ngar g\u00f6tur borgarinnar og yfir tv\u00e6r br\u00fdr, \u00e1 r\u00e9ttan sta\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g kom inn skildi \u00e9g \u00e1 svip Margeirs a\u00f0 gr\u00e1tt var milli \u00feeirra. Tilfinningarnar sem venjulega l\u00e9ku \u00e1 andliti hans eins og skuggamyndir \u00e1 tjaldi voru n\u00fa faldar bak vi\u00f0 f\u00f6la gr\u00edmu. Virpi leit \u00fat eins og fokrei\u00f0 gy\u00f0ja \u00e1 endurreisnarm\u00e1lverki, mi\u00f0ja alls, grafkyrr og rei\u00f0ub\u00fain til a\u00f0 lj\u00f3sta ni\u00f0ur \u00feann sem henni misl\u00edka\u00f0i. \u00c9g st\u00f3\u00f0 fyrst vi\u00f0 hli\u00f0 bor\u00f0sins eins og tr\u00e9 \u00ed vindi, sveifla\u00f0ist til beggja hli\u00f0a og \u00feor\u00f0i ekki a\u00f0 setjast. Svo t\u00f3k \u00e9g eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fej\u00f3nn kom \u00fat \u00far eldh\u00fasinu me\u00f0 tvo bakka fullhla\u00f0na af mat, og \u00e9g st\u00f3\u00f0 \u00ed gangveginum. \u00c1n umhugsunar settist \u00e9g vi\u00f0 hli\u00f0 Virpi, sem sneri s\u00e9r a\u00f0 m\u00e9r:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSvo \u00fei\u00f0 voru\u00f0 par.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHann sag\u00f0i m\u00e9r \u00fea\u00f0 ekki. Hann sag\u00f0i m\u00e9r svo margt anna\u00f0 ekki heldur.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eN\u00fa?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g er bara stundargaman.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g meinti \u00fea\u00f0 ekki \u00feannig,\u201c sag\u00f0i hann pirra\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g spur\u00f0i hann hven\u00e6r \u00e9g g\u00e6ti komi\u00f0 \u00ed heims\u00f3kn til \u00cdslands en \u00fea\u00f0 var of fl\u00f3ki\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g sag\u00f0i ekki a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri of fl\u00f3ki\u00f0, bara a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri fl\u00f3ki\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00dea\u00f0 sem var fl\u00f3ki\u00f0 varst \u00fe\u00fa,\u201c sag\u00f0i Virpi og horf\u00f0i \u00e1 mig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g sag\u00f0i ekki a\u00f0 \u00fe\u00fa v\u00e6rir fl\u00f3kin,\u201c sag\u00f0i Margeir, \u201eheldur a\u00f0 sambandi\u00f0 milli okkar v\u00e6ri fl\u00f3ki\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSambandi\u00f0 milli okkar?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHann sag\u00f0i,\u201c h\u00fan horf\u00f0i st\u00edft \u00e1 mig, \u201ea\u00f0 hann h\u00e9ldi a\u00f0 \u00fe\u00fa v\u00e6rir enn \u00e1stfanginn af s\u00e9r, og hann kannski l\u00edka.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c1stfanginn?\u201c \u00c9g hl\u00f3 \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt, og hl\u00f3 svo aftur, af \u00fev\u00ed a\u00f0 m\u00e9r datt ekkert anna\u00f0 \u00ed hug. Margeir var enn \u00e1 svipinn eins og helgr\u00edma. Nei, eins og hv\u00edtt t\u00f3m, ekkert til a\u00f0 gefa andlitinu samhengi, augu sem flutu \u00f3tengd, nef a\u00f0 anda engu, h\u00e1r sem \u00f3x \u00far j\u00f6kli, eyru eins og m\u00f6lur a\u00f0 degi til. \u00dea\u00f0 var engu a\u00f0 svara, svo \u00e9g sag\u00f0i vi\u00f0 Virpi:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eKomdu. F\u00f6rum h\u00e9\u00f0an, \u00e9g og \u00fe\u00fa.\u201c<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">2. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>Eitt sinn kom listama\u00f0ur sj\u00f3lei\u00f0is til Feneyja. St\u00fdrima\u00f0urinn t\u00f3k s\u00f3tt, og \u00feegar til hafnar var komi\u00f0 h\u00f6f\u00f0u margir um bor\u00f0 lagst veikir. Yfirv\u00f6ld \u00ed l\u00fd\u00f0veldinu fyrirskipu\u00f0u a\u00f0 skipi\u00f0 skyldi sett \u00ed s\u00f3ttkv\u00ed \u00ed fj\u00f6rut\u00edu n\u00e6tur. Pl\u00e1gan bl\u00f3mstra\u00f0i \u00ed hverjum skipverjanum og far\u00feeganum af \u00f6\u00f0rum. \u00deeir f\u00f3ru a\u00f0 deyja unnv\u00f6rpum. \u00c1 fertugasta og fyrsta degi voru eftirlifendur ferja\u00f0ir til borgarinnar, \u00fear \u00e1 me\u00f0al listama\u00f0urinn, sem haf\u00f0i einskis meins s\u00e9r kennt. Hann f\u00f3r svo til hef\u00f0arkonu \u00feeirrar sem haf\u00f0i r\u00e1\u00f0i\u00f0 hann til a\u00f0 koma og m\u00e1la af d\u00f3ttur sinni mynd, sem yr\u00f0i svo send hertoga \u00ed n\u00e1l\u00e6gu h\u00e9ra\u00f0i sem \u00e1tti nokkra syni.<\/p>\n\n\n\n<p>Listamanninum var greiddur fj\u00f3r\u00f0ungur launa sinna \u00feegar hann h\u00f3f st\u00f6rf, og bj\u00f3st vi\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 f\u00e1 afganginn \u00feegar hann v\u00e6ri b\u00fainn. Hef\u00f0arkonan, e\u00f0a r\u00e9ttara sagt r\u00e1\u00f0sma\u00f0ur heimilisins, tilkynnti hins vegar \u00feegar h\u00fan haf\u00f0i fengi\u00f0 m\u00e1lverki\u00f0 \u00ed hendur, a\u00f0 einungis fj\u00f3r\u00f0ungur yr\u00f0i greiddur \u00fat, en hann fengi ekki helminginn sem st\u00e6\u00f0i \u00fatundan nema einn af sonum hertogans hrifist svo af kvenmyndinni a\u00f0 hann vildi \u00f3lmur giftast st\u00falkunni sem haf\u00f0i seti\u00f0 fyrir.<\/p>\n\n\n\n<p>Lei\u00f0 og bei\u00f0 \u00e1n \u00feess a\u00f0 or\u00f0 b\u00e6rist fr\u00e1 hir\u00f0 hertogans og f\u00f3r listama\u00f0urinn a\u00f0 \u00f3kyrrast, enda bi\u00f0u hans \u00f6nnur verk. Stakk \u00fe\u00e1 pl\u00e1gan s\u00e9r ni\u00f0ur \u00ed n\u00e6rsveitum borgarinnar, \u00edb\u00faum hennar til mikillar skelfingar, sem l\u00e9tu loka \u00f6llum hli\u00f0um, brj\u00f3ta br\u00fdr og s\u00f6kkva ferjub\u00e1tum, svo enginn k\u00e6mist til l\u00fd\u00f0veldisins fr\u00e1 landi. Listama\u00f0urinn s\u00e1 fram \u00e1 a\u00f0 \u00feurfa a\u00f0 b\u00ed\u00f0a \u00f3ralengi eftir launum s\u00ednum svo hann \u00e1kva\u00f0 a\u00f0 \u00fer\u00fdsta \u00e1 grei\u00f0sluna, en hef\u00f0arkonan, e\u00f0a allavega r\u00e1\u00f0sma\u00f0urinn, neita\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00e1 ba\u00f0 hann um \u00e1heyrn hj\u00e1 h\u00fasb\u00f3nda heimilisins, sem var h\u00e1ttsettur innan l\u00fd\u00f0veldisins, og \u00fer\u00e1\u00f0i a\u00f0 n\u00e1 \u00e6\u00f0stu valdatign sem \u00fear fyrirfannst. Hef\u00f0arma\u00f0urinn t\u00f3k listamanninum vel og spur\u00f0i hvers hann beiddist. Listama\u00f0urinn sag\u00f0ist hafa fr\u00e1 einhverju a\u00f0 segja sem hann g\u00e6ti a\u00f0eins gert undir fj\u00f6gur augu, sem var\u00f0a\u00f0i heill Feneyja, en hef\u00f0arma\u00f0urinn yr\u00f0i a\u00f0 sverja \u00feess ei\u00f0 a\u00f0 uppl\u00fdsa ekki nokkra s\u00e1lu um \u00fea\u00f0 sem honum yr\u00f0i sagt. Hef\u00f0arma\u00f0urinn var forvitinn og vong\u00f3\u00f0ur um a\u00f0 l\u00e6ra eitthva\u00f0 sem myndi n\u00fdtast honum til metor\u00f0a, svo hann j\u00e1tti, og sendi r\u00e1\u00f0smann sinn og anna\u00f0 \u00fej\u00f3nustuli\u00f0 \u00e1 brott. Listama\u00f0urinn m\u00e6lti:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00de\u00e9r hafi\u00f0 kannski heyrt a\u00f0 \u00e9g kom hinga\u00f0 \u00e1 s\u00f3ttskipi, og \u00fe\u00f3tt n\u00e6rri allir a\u00f0rir hafi l\u00e1tist \u00fe\u00e1 lif\u00f0i \u00e9g af. N\u00fa \u00feegar pl\u00e1gan \u00f3gnar borginni \u00fe\u00e1 vil \u00e9g bj\u00f3\u00f0a henni \u00fej\u00f3nustu m\u00edna, \u00fev\u00ed \u00e9g er eigi einfaldur m\u00e1lari heldur \u00ed m\u00f6rgu kunnugur, hafandi rannsaka\u00f0 m\u00f6rg g\u00f6mul rit fr\u00e1 t\u00edmum forfe\u00f0ra okkar. \u00cd einu \u00feeirra, sem hinn kenj\u00f3tti h\u00f6fu\u00f0smi\u00f0ur Vitr\u00fav\u00edus samdi, voru fyrirm\u00e6li um \u00fea\u00f0 hvernig b\u00e6gja skuli fr\u00e1 farandkvillum. Sannast sagna haf\u00f0i \u00e9g vonast til \u00feess a\u00f0 \u00feurfa aldrei a\u00f0 beita \u00fev\u00ed r\u00e1\u00f0i, en \u00fear sem \u00e9g horf\u00f0i upp \u00e1 f\u00f3lk hrynja ni\u00f0ur \u00far pest \u00ed kringum mig \u00fe\u00e1 skildist m\u00e9r a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti m\u00e9r ekkert val \u00ed st\u00f6\u00f0unni, anna\u00f0hvort f\u00e6ri \u00e9g a\u00f0 r\u00e1\u00f0um hins forna sei\u00f0karls ellegar f\u00e6rist. Tveir a\u00f0sto\u00f0armenn m\u00ednir voru me\u00f0 \u00ed f\u00f6r og ur\u00f0u b\u00e1\u00f0ir s\u00f3ttdau\u00f0ir. \u00c9g aflima\u00f0i annan \u00feeirra samkv\u00e6mt \u00feeim hlutf\u00f6llum sem Vitr\u00fav\u00edus m\u00e6lti fyrir um, og sauma\u00f0i f\u00e6tur og leggi fasta vi\u00f0 hinn, dr\u00f3 hring og ferning utan um \u00fe\u00e1 me\u00f0 pestarbl\u00f3\u00f0i, og bei\u00f0 \u00feess sem ver\u00f0a vildi. Enginn \u00e1 skipinu l\u00e9st eftir \u00fea\u00f0, eins og sta\u00f0i\u00f0 haf\u00f0i \u00ed fornb\u00f3kinni.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Hef\u00f0arma\u00f0urinn undra\u00f0ist \u00feessa s\u00f6gu, e\u00f0a j\u00e1tningu, \u00fev\u00ed l\u00f6gunum samkv\u00e6mt haf\u00f0i listama\u00f0urinn fyrirgert l\u00edfi s\u00ednu me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 limlesta l\u00edkin. En hann skildi l\u00edka \u00f3tta listamannsins og hugsa\u00f0i me\u00f0 s\u00e9r a\u00f0 gott v\u00e6ri a\u00f0 kunna svona nokku\u00f0 fyrir s\u00e9r, \u00fev\u00ed ef hann bjarga\u00f0i l\u00fd\u00f0veldinu fr\u00e1 pl\u00e1gunni myndu mektugir borgarb\u00faar kj\u00f3sa s\u00e9r hann sem lei\u00f0toga. Hann byrja\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00f3ta listamanninum dau\u00f0a, en sag\u00f0ist svo myndu sleppa \u00fev\u00ed a\u00f0 tilkynna sv\u00edvir\u00f0u hans til yfirvalda gegn \u00fev\u00ed a\u00f0 f\u00e1 n\u00e1kv\u00e6mar lei\u00f0beiningar. Listama\u00f0urinn kasta\u00f0i s\u00e9r \u00fe\u00e1 fram \u00e1 hn\u00e9n, \u00feakka\u00f0i fyrir miskunn \u00fe\u00e1 sem hef\u00f0arma\u00f0urinn s\u00fdndi honum og sag\u00f0ist myndu fara strax fr\u00e1 borginni og skilja lei\u00f0beiningarnar eftir, ef a\u00f0eins hann fengi greitt \u00fat \u00fea\u00f0 f\u00e9 sem hann \u00e1tti inni. Hef\u00f0arma\u00f0urinn sam\u00feykkti \u00fea\u00f0 og sag\u00f0ist myndu senda r\u00e1\u00f0smanninn til hans me\u00f0 f\u00e9 seinna um daginn, og taka vi\u00f0 lei\u00f0beiningunum.<\/p>\n\n\n\n<p>Listama\u00f0urinn haf\u00f0i pakka\u00f0 f\u00f6ggum s\u00ednum og ba\u00f0 r\u00e1\u00f0smanninn um a\u00f0 l\u00e1ta setja \u00fe\u00e6r \u00ed gond\u00f3l, sem hann ger\u00f0i. \u00deegar r\u00e1\u00f0sma\u00f0urinn haf\u00f0i teki\u00f0 vi\u00f0 teikningu og br\u00e9fi me\u00f0 fyrirm\u00e6lum samkv\u00e6mt forskrift Vitr\u00fav\u00edusar f\u00e9kk hann listamanninum pyngju me\u00f0 f\u00e9nu fyrir m\u00e1lverki\u00f0. Listama\u00f0urinn sag\u00f0i \u00fe\u00e1 vi\u00f0 r\u00e1\u00f0smanninn a\u00f0 ef hann vildi koma s\u00e9r enn frekar \u00ed mj\u00fakinn hj\u00e1 meistara s\u00ednum, \u00fe\u00e1 skyldi hann segjast hafa heyrt a\u00f0 til a\u00f0 lesa galdur fr\u00e1 forn\u00f6ld \u00feyrfti a\u00f0 spegla skriftina \u00ed skuggsj\u00e1. Listama\u00f0urinn f\u00f3r \u00ed gond\u00f3lnum til hafnarinnar og upp \u00ed skip sem sigldi \u00feann dag \u00ed burt fr\u00e1 borginni. \u00deegar hef\u00f0arma\u00f0urinn f\u00e9kk bla\u00f0s\u00ed\u00f0una \u00ed hendurnar \u00fe\u00e1 var\u00f0 hann fyrst hvumsa, \u00fev\u00ed hann gat ekki lesi\u00f0 neitt sem \u00fear st\u00f3\u00f0. \u00de\u00e1 sag\u00f0i r\u00e1\u00f0sma\u00f0urinn a\u00f0 gamall ma\u00f0ur \u00ed \u00feorpi \u00fev\u00ed sem hann \u00f3lst upp \u00ed hafi sagt a\u00f0 til a\u00f0 lesa fj\u00f6lkynngirit fr\u00e1 forn\u00f6ld \u00feyrfti a\u00f0 spegla \u00feau \u00ed skuggsj\u00e1. Hef\u00f0arma\u00f0urinn haf\u00f0i ekki miki\u00f0 \u00e1lit \u00e1 g\u00e1fum r\u00e1\u00f0smanns s\u00edns en l\u00e9t samt f\u00e6ra s\u00e9r skuggsj\u00e1, og s\u00e9r til undrunar gat hann \u00fe\u00e1 lesi\u00f0 \u00fea\u00f0 sem \u00fear st\u00f3\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Nokkru seinna f\u00f3ru borgarb\u00faar a\u00f0 l\u00e1tast \u00far pl\u00e1gu, fyrst einn, svo fleiri, loks heilu hverfin. Mektarf\u00f3lk l\u00fd\u00f0veldisins, sem alla jafna fl\u00fd\u00f0i borgina \u00feegar svona st\u00f3\u00f0 \u00e1, gat \u00fea\u00f0 ekki \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00f6llum ferjub\u00e1tum haf\u00f0i veri\u00f0 s\u00f6kkt, br\u00fdr brotnar, og engin h\u00f6fn myndi taka vi\u00f0 skipi sem k\u00e6mi fr\u00e1 borg \u00fear sem faraldur geisa\u00f0i. \u00dev\u00ed greip um sig mikil hr\u00e6\u00f0sla me\u00f0al hef\u00f0arst\u00e9ttarinnar. En \u00e1 fundi \u00ed \u00e6\u00f0sta r\u00e1\u00f0i l\u00fd\u00f0veldisins steig a\u00f0alsma\u00f0urinn fram og sag\u00f0ist hafa lesi\u00f0 \u00ed fornu riti um galdur til a\u00f0 b\u00e6gja fr\u00e1 alls kyns farandkvillum. Hann f\u00e9kk ekki mikinn me\u00f0byr \u00e1 \u00feessum fundi en n\u00e6sta dag, eftir a\u00f0 beygurinn haf\u00f0i leiki\u00f0 um vit fyrirmenna alla n\u00f3ttina, \u00fe\u00e1 voru margir til \u00ed a\u00f0 heyra um \u00feennan galdur. Ekki minnka\u00f0i \u00f3tti \u00feeirra eftir a\u00f0 hef\u00f0arma\u00f0urinn l\u00fdsti \u00fev\u00ed sem hann hyg\u00f0ist gera, en hann f\u00e9kk leyfi til a\u00f0 pr\u00f3fa.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann f\u00f3r \u00fe\u00e1 me\u00f0 r\u00e1\u00f0smanni s\u00ednum og litlum flokki h\u00e1ttsettra manna \u00ed l\u00fd\u00f0veldinu, inn \u00ed hverfi \u00fear sem \u00fatlendingar h\u00f6f\u00f0ust vi\u00f0 og margir h\u00f6f\u00f0u l\u00e1tist af pl\u00e1gunni. R\u00e1\u00f0sma\u00f0urinn f\u00e9kk \u00fea\u00f0 hlutverk a\u00f0 hluta eitt l\u00edk sundur og sauma limina vi\u00f0 annan \u00f6rendan mann. Hef\u00f0arma\u00f0urinn \u00e1tti \u00fe\u00e1 a\u00f0 draga hringinn og ferninginn \u00far bl\u00f3\u00f0i \u00feess aflima\u00f0a, en hann f\u00e9ll \u00ed \u00f6ngvit og \u00fev\u00ed kom \u00fea\u00f0 \u00ed hlut r\u00e1\u00f0smannsins.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00e6sta dag h\u00e9lt pl\u00e1gan \u00e1fram a\u00f0 geisa um borgina og l\u00edka daginn \u00fear \u00e1 eftir. \u00c1 \u00feri\u00f0ja degi l\u00e9tu yfirv\u00f6ld s\u00e6kja hef\u00f0armanninn og r\u00e1\u00f0smanninn og var s\u00e1 s\u00ed\u00f0ari f\u00e6r\u00f0ur \u00ed j\u00e1rn. Hef\u00f0arma\u00f0urinn sag\u00f0i eins og var, a\u00f0 listama\u00f0urinn hef\u00f0i blekkt sig, og sag\u00f0i \u00feeim allt sem \u00feeim haf\u00f0i fari\u00f0 \u00e1 milli. Yfirv\u00f6ld sendu \u00fe\u00e1 fulltr\u00faa til a\u00f0 reyna sannleiksgildi s\u00f6gunnar, og sendu hef\u00f0armanninn heim og r\u00e1\u00f0smann hans \u00ed d\u00fdflissu, \u00fear sem hann d\u00fasa\u00f0i um n\u00f3ttina.<\/p>\n\n\n\n<p>Um morguninn kom r\u00e1\u00f0i\u00f0 allt saman og fulltr\u00fainn flutti sk\u00fdrslu s\u00edna. Vissulega haf\u00f0i listama\u00f0urinn dvali\u00f0 hj\u00e1 hef\u00f0armanninum, og veri\u00f0 \u00ed s\u00f3ttkv\u00ed, en hann haf\u00f0i enga a\u00f0sto\u00f0armenn haft me\u00f0 s\u00e9r, heldur fer\u00f0ast einsamall me\u00f0 skipinu. Hef\u00f0arma\u00f0urinn reif \u00fe\u00e1 kl\u00e6\u00f0i s\u00edn og gr\u00e9t \u00ed \u00f6rvinglan um a\u00f0 hann hef\u00f0i fyrirgert l\u00edfi s\u00ednu, en hugkv\u00e6mdist svo a\u00f0 segja a\u00f0 r\u00e1\u00f0sma\u00f0urinn hef\u00f0i komi\u00f0 me\u00f0 teikninguna til s\u00edn og s\u00fdnt honum hvernig \u00e6tti a\u00f0 lesa galdrarit. R\u00e1\u00f0sma\u00f0urinn hr\u00f3pa\u00f0i a\u00f0 hann v\u00e6ri saklaus en m\u00fall var bundinn um munn hans og hann svo f\u00e6r\u00f0ur aftur \u00ed d\u00fdflissuna og pynta\u00f0ur til dau\u00f0a.<\/p>\n\n\n\n<p>Hef\u00f0arma\u00f0urinn var sviptur \u00f6llum valdatignum og svo m\u00e6lt fyrir a\u00f0 hann hlyti engin metor\u00f0 framar. Sj\u00e1lfum fannst honum \u00feessi sk\u00f6mm verri en nokkur dau\u00f0i svo hann reyndi a\u00f0 gleyma \u00fev\u00ed \u00f6llu \u00ed veisluh\u00f6ldum og \u00f6\u00f0ru svalli. D\u00f3ttirin sem listama\u00f0urinn haf\u00f0i m\u00e1la\u00f0 d\u00f3 \u00far pestinni, og syrg\u00f0i m\u00f3\u00f0ir hennar hana mj\u00f6g og hengdi m\u00e1lverki\u00f0 af henni upp \u00ed salarkynnum s\u00ednum. L\u00f6ngu seinna var safnari nokkur gestur \u00ed sama gl\u00e6sih\u00fdsi og listama\u00f0urinn haf\u00f0i dvalist \u00ed, og var a\u00f0 sko\u00f0a b\u00f3kasafni\u00f0 \u00feegar hann rakst \u00e1 teikningu listamannsins af \u00e1ttlima\u00f0a karlinum. Hann \u00feekkti spegilskrift hans, og stal myndinni.<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">3. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHva\u00f0 er klukkan?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eR\u00e9tt r\u00famlega sex.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJeminn, vi\u00f0 lentum ekki fyrr en eftir mi\u00f0n\u00e6tti og \u00fe\u00fa ert vakna\u00f0ur.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g er bara svo spenntur. Mig dreymdi meira a\u00f0 segja vitr\u00fav\u00edska manninn. E\u00f0a allavega ferhenda, fj\u00f3rf\u00e6tta mannveru. \u00dea\u00f0 var frekar \u00f3hugnanlegt reyndar, h\u00e1lfger\u00f0 martr\u00f6\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eOg \u00fe\u00fa f\u00f3rst beint a\u00f0 sko\u00f0a myndina \u00far martr\u00f6\u00f0inni. \u00de\u00fa myndir ekki endast lengi \u00ed hryllingsmynd.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHehehe, j\u00e1. \u00dea\u00f0 verndar mig samt \u00f6rugglega fr\u00e1 illu a\u00f0 \u00e9g er a\u00f0 sko\u00f0a spegilmynd af vitr\u00fav\u00edska manninum. Da Vinci skrifa\u00f0i me\u00f0 spegilskrift kringum myndina, og \u00e9g vildi lesa \u00feetta. \u00c9g fatta\u00f0i a\u00f0 \u00e9g hef alltaf bara lesi\u00f0 textann skrifa\u00f0an upp. Mig langa\u00f0i a\u00f0 athuga hvort \u00e9g g\u00e6ti lesi\u00f0 rith\u00f6ndina hans, allavega spegla\u00f0a.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eGetur\u00f0u \u00fea\u00f0?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1 en \u00fea\u00f0 er au\u00f0vita\u00f0 d\u00e1l\u00edti\u00f0 svindl, \u00fev\u00ed \u00e9g veit hva\u00f0 stendur \u00ed textanum.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSem er \u2026 ?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00deetta er endurs\u00f6gn \u00e1 umfj\u00f6llun Vitr\u00fav\u00edusar um hlutf\u00f6ll mannsl\u00edkamans, en reyndar ekki alveg samkv\u00e6mt R\u00f3mverjanum, \u00fev\u00ed hann ger\u00f0i eigin m\u00e6lingar og komst a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 arkitektinn gamli haf\u00f0i ekki alveg r\u00e9tt fyrir s\u00e9r. \u00cd sta\u00f0 \u00feess a\u00f0 h\u00e6gt v\u00e6ri a\u00f0 draga hring og ferning kringum mannsl\u00edkamann, og a\u00f0 naflinn v\u00e6ri mi\u00f0ja beggja, fann Da Vinci \u00fat \u00far \u00fev\u00ed a\u00f0 mannsl\u00edkaminn hef\u00f0i tv\u00e6r mi\u00f0jur, naflinn v\u00e6ri vissulega mi\u00f0ja hringsins, en typpisr\u00f3tin v\u00e6ri mi\u00f0ja ferningsins.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eMeikar sens, anna\u00f0 kemur a\u00f0 getna\u00f0i, hitt a\u00f0 f\u00e6\u00f0ingu.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHahaha! \u00dea\u00f0 er miklu betra en \u00fea\u00f0 sem \u00e9g var a\u00f0 hugsa um.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHva\u00f0 var \u00fea\u00f0?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g var a\u00f0 p\u00e6la \u00ed \u00fev\u00ed hvernig hann m\u00e6ldi fr\u00e1 typpisr\u00f3tinni. Batt hann sn\u00e6ri utan um liminn sem hann svo sneri \u00ed allar \u00e1ttir?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHahaha! Aumingja a\u00f0sto\u00f0arma\u00f0urinn.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSumum fyndist \u00fea\u00f0 bara hott. En \u00e9g held a\u00f0 hann hafi m\u00e6lt marga menn.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00dea\u00f0 hefur veri\u00f0 hott, a\u00f0 binda sn\u00e6ri um alla \u00feessa gaura. Kannski hn\u00fdtti hann svo sn\u00e6rin saman.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHann m\u00e6ldi bara einn \u00ed einu, vitlaus!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHvernig veistu \u00fea\u00f0?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eNei, \u00e9g veit \u00fea\u00f0 ekki. En hitt er f\u00e1r\u00e1nlegt.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eF\u00e1r\u00e1nlega sex\u00fd, meinar\u00f0u.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g meina\u00f0i f\u00e1r\u00e1nlegt. \u00der\u00e1tt fyrir allar \u00fee.\u2026\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHann hefur allavega \u00feurft a\u00f0 gr\u00edpa utan um liminn \u00e1 fyrirs\u00e6tunni \u2026 einhvern veginn svona.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g er ekki alveg \u00ed stu\u00f0i, sorr\u00fd, \u00e9g er bara allt of \u00fereyttur.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAnna\u00f0 segir litli vinur \u00feinn.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eL\u00edkaminn er til \u00ed tuski\u00f0 en hugurinn er eins og undin tuska.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eFokking sk\u00e1ld, alltaf.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHehehe. Sk\u00e1ld ekki fokking n\u00fana.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00de\u00fa ert \u00f3forbetranlegur.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00der\u00e1tt fyrir allar \u2026 \u00fer\u00e1tt fyrir \u2026 \u00e9g man ekki hva\u00f0 \u00e9g \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 segja.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eTyppisr\u00f3t? A\u00f0sto\u00f0arma\u00f0ur? Vitr\u00fav\u00edus?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00der\u00e1tt fyrir allar \u00feessar p\u00e6lingar! P\u00e6lingar! P\u00e6lingar f\u00f3lks \u00ed leit a\u00f0 einhverjum leyndarm\u00e1lum e\u00f0a skilabo\u00f0um \u00ed verkum Da Vinci \u00fe\u00e1 var hann bara a\u00f0 m\u00e6la \u00fat og sannreyna \u00fea\u00f0 sem hann las \u00ed g\u00f6mlum b\u00f3kum. Einhverjir vilja meina a\u00f0 hann hafi veri\u00f0 a\u00f0 sm\u00ed\u00f0a n\u00fdja heimsmynd \u00e1 m\u00f6rkum rauns\u00e6is og fornrar heimspeki en hann vir\u00f0ist ekki einu sinni draga neina s\u00e9rstaka ni\u00f0urst\u00f6\u00f0u af \u00fev\u00ed a\u00f0 hafa fundi\u00f0 \u00fat a\u00f0 nafli mannsins er ekki eini nafli heimsins, heldur er typpi\u00f0 l\u00edka nafli alls.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eN\u00fa f\u00e9kk \u00e9g alveg hrikalega truflandi mynd \u00ed hugann.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHa ha ha! H\u00e6ttu!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHahahaha! Getur\u00f0u \u00edmynda\u00f0 \u00fe\u00e9r einhvern a\u00f0 tr\u2026\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eNei! \u00c9g er a\u00f0 reyna a\u00f0 gera \u00fea\u00f0 ekki. \u00c9g kom til Feneyja til a\u00f0 r\u00fdna \u00ed \u00e6\u00f0stu birtingarmyndir mannsandans, ekki \u00edmynda m\u00e9r einhvern vi\u00f0bj\u00f3\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eOg \u00e9g kom bara til a\u00f0 vera me\u00f0 \u00fe\u00e9r. Og fara \u00ed fr\u00ed. Og sleppa burt af skerinu. Og l\u00edka fara \u00e1 listas\u00f6fn. Og \u00ed kirkjur. Og flj\u00f3ta um \u00e1 gond\u00f3la. Og vera \u00e1 h\u00f3teli me\u00f0 \u00fe\u00e9r. Sofa \u00ed sama r\u00fami og \u00fe\u00fa. Vakna \u00ed sama r\u00fami og \u00fe\u00fa\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g veit ekki alveg hvers vegna, kannski einhverjir ford\u00f3mar fyrir ka\u00fe\u00f3likkum, en \u00e9g h\u00e9lt a\u00f0 \u00fea\u00f0 yr\u00f0i vandam\u00e1l fyrir okkur a\u00f0 f\u00e1 h\u00f3telherbergi saman. Svo var \u00fea\u00f0 ekkert m\u00e1l. Minna m\u00e1l en hvernig \u00e6tti a\u00f0 stafsetja n\u00f6fnin okkar me\u00f0 \u00f6llum \u00feessum \u00feornum og e\u00f0um.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eN\u00e6turv\u00f6r\u00f0urinn star\u00f0i \u00e1 nafni\u00f0 \u00ed passanum eins og hann v\u00e6ri a\u00f0 horfa \u00e1 einhvern tro\u00f0a typ\u2026\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e6ttu! Oj! Ekki ekki ekki.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e6ja, \u00fea\u00f0 er \u00fe\u00e1 kannski \u00fats\u00e9\u00f0 me\u00f0 a\u00f0 byrja daginn \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 r\u00ed\u00f0a.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eS\u00e9rstaklega ef \u00fe\u00fa heldur \u00e1fram a\u00f0 tala um eitthva\u00f0 svona \u00f3ge\u00f0slegt.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEn \u00feetta er bara \u00edmyndun. Ekkert \u00f3raunverulegt getur veri\u00f0 \u00f3ge\u00f0slegt, bara raunveruleikinn.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSegir hryllingsmyndaa\u00f0d\u00e1andinn.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eNei, hryllingsmyndir eru raunverulegar, \u00feess vegna er svo gott fyrir s\u00e1lina a\u00f0 horfa \u00e1 \u00fe\u00e6r. \u00de\u00e1 f\u00e1um vi\u00f0 \u00fatr\u00e1s fyrir allt \u00fea\u00f0 sem vi\u00f0 \u00f3ttumst og h\u00f6fum beyg af, hr\u00e6\u00f0sla er uppl\u00edfgandi \u00feegar h\u00fan hittir okkur fyrir \u00ed \u00f6ryggi kvikmyndasalarins e\u00f0a s\u00f3fans heima.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eFyrir \u00feig kannski, \u00e9g tek hana me\u00f0 m\u00e9r heim \u00ed myrkur svefnherbergisins \u00feegar \u00e9g er a\u00f0 reyna a\u00f0 sofna. \u00c9g f\u00e6 of oft martra\u00f0ir til a\u00f0 geta noti\u00f0 hryllings.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00dea\u00f0 f\u00e6r \u00fe\u00e1 einhver a\u00f0 fara heim me\u00f0 \u00fe\u00e9r.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEkki n\u00fana, of fl\u00f3ki\u00f0. \u00de\u00fa veist a\u00f0 \u00fea\u00f0 er fl\u00f3ki\u00f0. \u00dea\u00f0 eitt a\u00f0 vera \u00e9g heima hj\u00e1 m\u00e9r er fl\u00f3ki\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHeimurinn er fl\u00f3kinn! Manneskjan er fl\u00f3kin! L\u00edfi\u00f0 er fl\u00f3ki\u00f0!\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eFr\u00ed eru einf\u00f6ld. Og myndlist. Listin er einf\u00f6ld. \u00dear er aldrei neitt anna\u00f0 nema \u00fea\u00f0 sem augun sj\u00e1, allt anna\u00f0 b\u00fdr hugurinn til. \u00dea\u00f0 ver\u00f0ur svo gaman a\u00f0 standa me\u00f0 \u00fe\u00e9r fyrir framan vitr\u00fav\u00edska manninn og tala vi\u00f0 \u00feig um \u00fea\u00f0 sem vi\u00f0 sj\u00e1um.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eM\u00e1 \u00e9g sj\u00e1 n\u00fana.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00dea\u00f0 er ekki \u00fea\u00f0 sama og a\u00f0 sj\u00e1 alv\u00f6ru verki\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eM\u00e9r er sama, r\u00e9ttu m\u00e9r.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00d3kei.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAf hverju er \u00feetta vitr\u00fav\u00edski ma\u00f0urinn, en ekki vitr\u00fav\u00edsku mennirnir?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAf \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00feetta er einn ma\u00f0ur \u00ed tveimur p\u00f3sum. E\u00f0a kannski sext\u00e1n p\u00f3sum \u00ed allt.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eNei nei, \u00feetta er einn ma\u00f0ur a\u00f0 taka annan mann aftanfr\u00e1.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eFjandakorni\u00f0, getur\u00f0u ekkert hugsa\u00f0 um anna\u00f0 en kynl\u00edf?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSko, \u00feeir liggja flatir og \u00feetta er s\u00e9\u00f0 ne\u00f0anfr\u00e1, gegnum r\u00fami\u00f0. S\u00e1 ne\u00f0ri er me\u00f0 f\u00e6turna glennta sundur og heldur \u00ed r\u00famp\u00f3stana me\u00f0an s\u00e1 efri er me\u00f0 f\u00e6turna saman og lyftir s\u00e9r upp \u00e1 r\u00faminu me\u00f0an hann er a\u00f0 r\u00ed\u00f0a hinum.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHahaha! \u00deetta er allavega betra en myndin sem \u00fe\u00fa settir \u00ed hugann \u00e1 m\u00e9r \u00e1\u00f0an.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEigum vi\u00f0 a\u00f0 gera ranns\u00f3kn \u00e1 \u00feessu, \u00ed anda Da Vinci?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHva\u00f0 meinar\u00f0u?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eN\u00fa, \u00e9g er ekki alveg viss um a\u00f0 \u00feetta gangi. Er h\u00e6gt a\u00f0 \u00fdta s\u00e9r upp me\u00f0 \u00fer\u00e1\u00f0beinum handleggjum? \u00dea\u00f0 \u00fearf a\u00f0 gera tilraun til a\u00f0 sannreyna \u00feetta forna rit, og jafnvel b\u00e6ta a\u00f0eins vi\u00f0 \u00feekkingu mannsandans.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHahahahaha! J\u00e1, \u00fe\u00fa segir nokku\u00f0. Af hverju ekki? Me\u00f0an \u00fe\u00fa bindur ekki sn\u00e6ri um typpi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g t\u00f3k ekkert sn\u00e6ri me\u00f0 m\u00e9r.\u201c<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">4. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c1falli\u00f0 vi\u00f0 a\u00f0 vera \u00ed l\u00edkama var alltaf \u00fea\u00f0 versta vi\u00f0 a\u00f0 fer\u00f0ast aftur \u00e1 bak \u00ed t\u00edma. \u00dea\u00f0 fannst \u00fej\u00f3fnum allavega. Allar \u00feessar neglur, limir sem \u00fer\u00fdstust burt fr\u00e1 b\u00faknum, har\u00f0ar tennur, \u00f6ll \u00feessi op, hann hryllti vi\u00f0 a\u00f0 hugsa um \u00feau, og s\u00e9rstaklega h\u00e1rin, \u00feessi hundru\u00f0 \u00fe\u00fasunda bifandi strengja sem hylja mismiki\u00f0 af h\u00fa\u00f0inni, sem sj\u00e1lf er ger\u00f0 \u00far hrikalegum fl\u00f6gum. Ekki \u00fea\u00f0 a\u00f0 allt anna\u00f0 vi\u00f0 a\u00f0 fer\u00f0ast um \u00ed t\u00edma og r\u00fami v\u00e6ri skemmtilegt, allt lykta\u00f0i illa \u00ed fort\u00ed\u00f0inni, h\u00e1va\u00f0inn var yfirleitt \u00f3b\u00e6rilegur, maturinn \u00f3\u00e6tur og svo haf\u00f0i hann tugi, hundru\u00f0, e\u00f0a eins og n\u00fana, tug\u00fe\u00fasundir formennskra l\u00edkama fyrir augunum, hver og einn \u00feeirra jafn \u00f3ge\u00f0slegur og s\u00e1 sem hugur hans haf\u00f0i veri\u00f0 sendur \u00ed t\u00edmabundi\u00f0.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dej\u00f3finn kl\u00e6ja\u00f0i. Innanvert \u00e1 vinstri upphandlegg, sem var undir jakka, skyrtu og stuttermabol. \u00cd fyrstu reyndi hann a\u00f0 b\u00e6gja \u00feessari tilfinningu fr\u00e1, en hugurinn gat ekki einbeitt s\u00e9r a\u00f0 verkefninu undir \u00feessu st\u00f6\u00f0uga \u00e1reiti tauganna, svo hann reyndi a\u00f0 skilja hvernig hann \u00e6tti a\u00f0 kl\u00f3ra s\u00e9r \u00e1n \u00feess a\u00f0 fara \u00far \u00f6llum f\u00f6tunum \u00fati \u00e1 g\u00f6tu. Hann gekk upp a\u00f0 h\u00fasvegg, hneppti efstu tveimur hn\u00f6ppum skyrtunnar fr\u00e1, bretti upp h\u00e6gri ermina, og smeyg\u00f0i h\u00e6gri hendinni undir h\u00e1lsm\u00e1li\u00f0 \u00e1 stuttermabolnum til a\u00f0 kl\u00f3ra s\u00e9r \u00fear sem hann kl\u00e6ja\u00f0i. Merkjasendingarnar til heilans minnku\u00f0u og hugurinn gat aftur byrja\u00f0 a\u00f0 starfa.<\/p>\n\n\n\n<p>Fyrst \u00e1tti hann a\u00f0 fara a\u00f0 hitta annan fer\u00f0alang, s\u00e1 v\u00e6ri me\u00f0 falsa\u00f0a \u00fatg\u00e1fu af vitr\u00fav\u00edska manninum. F\u00f6lsunin haf\u00f0i veri\u00f0 ger\u00f0 af \u00f6\u00f0rum fer\u00f0alang \u00e1 sama t\u00edma og Da Vinci haf\u00f0i teikna\u00f0 s\u00edna, \u00e1 bla\u00f0 \u00far s\u00f6mu \u00f6rk og upprunalega myndin. H\u00fan haf\u00f0i veri\u00f0 handl\u00f6ngu\u00f0 af fer\u00f0al\u00f6ngum gegnum raunt\u00edmann og n\u00fa v\u00e6ri komi\u00f0 a\u00f0 honum, \u00fej\u00f3fnum, a\u00f0 skipta \u00e1 myndunum, \u00fev\u00ed eftir a\u00f0eins viku myndu vera ger\u00f0 \u00f6rl\u00edtil mist\u00f6k, nokku\u00f0 sem enginn \u00ed \u00feeim samt\u00edma sem \u00fej\u00f3furinn dvaldi n\u00fa \u00ed myndi skilja a\u00f0 v\u00e6ru mist\u00f6k, en myndu lei\u00f0a til \u00feess a\u00f0 vitr\u00fav\u00edski ma\u00f0urinn ey\u00f0ileg\u00f0ist \u00e1 n\u00e6stu \u00feremur \u00f6ldum. Svo a\u00f0 ekkert breyttist \u00ed fort\u00ed\u00f0 \u00feess t\u00edma sem \u00fej\u00f3furinn kom \u00far myndi f\u00f6lsunin l\u00edka ey\u00f0ileggjast vegna s\u00f6mu mistaka, en upprunalega myndin yr\u00f0i \u00f6rugg.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dej\u00f3fnum fannst l\u00edti\u00f0 til myndarinnar koma, satt a\u00f0 segja. Mynd af formennskum l\u00edkama h\u00f6f\u00f0a\u00f0i ekki til hans n\u00e9 hans l\u00edka. Hef\u00f0i ekki veri\u00f0 fyrir \u00fea\u00f0 a\u00f0 myndin var tv\u00edmi\u00f0ju\u00f0, einn mi\u00f0punktur fyrir hring og annar fyrir ferning, \u00fe\u00e1 hef\u00f0i henni \u00f6rugglega veri\u00f0 leyft a\u00f0 gleymast. Hringur og ferningur, \u00fea\u00f0 voru n\u00e1tt\u00faruleg form fyrir manneskjur, miklu frekar en l\u00edkami, svo \u00fea\u00f0 var eins og \u00feessi mynd t\u00e1kna\u00f0i \u00fe\u00e6r breytingar sem mannskepnan \u00e6tti eftir a\u00f0 fara \u00ed gegnum. Hann leyf\u00f0i s\u00e9r a\u00f0 hugsa um r\u00fdmin sem bi\u00f0u hans heima, \u00feegar verkefni\u00f0 var b\u00fai\u00f0, og \u00fea\u00f0 a\u00f0 geta runni\u00f0 saman vi\u00f0 a\u00f0ra huga, veri\u00f0 einn me\u00f0 mannkyninu, ekki afmarka\u00f0ur af kj\u00f6ti. Og h\u00e1ri. Aftur hryllti hann vi\u00f0 tilfinningunni.<\/p>\n\n\n\n<p>Samstarfsma\u00f0ur hans bei\u00f0 eftir honum \u00e1 br\u00fa og leiddi hann svo afs\u00ed\u00f0is inn \u00ed litla g\u00f6tu, b\u00e1\u00f0ir alveg \u00fe\u00f6glir. \u00cd t\u00f6sku var hann me\u00f0 skyrtu handa \u00fej\u00f3fnum, sem var me\u00f0 stuttermabol sauma\u00f0an inn \u00ed, og \u00e1 milli fl\u00edkanna var f\u00f6lsunin. \u00dej\u00f3furinn skipti um f\u00f6t og nota\u00f0i t\u00e6kif\u00e6ri\u00f0 til a\u00f0 kl\u00f3ra s\u00e9r \u00e1 vinstri upphandleggnum. Hinn fer\u00f0alangurinn horf\u00f0i \u00e1 a\u00f0farirnar me\u00f0 \u00f3ge\u00f0ssvip. \u00de\u00f3tt \u00fea\u00f0 k\u00e6mi ekkert anna\u00f0 til greina, \u00fe\u00e1 var \u00feetta s\u00f6nnun fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 inni \u00ed \u00feessum l\u00edkama v\u00e6ri alv\u00f6ru manneskja, en \u00feeir r\u00e6ddu ekkert saman. Kannski myndu hugar \u00feeirra renna saman einhvern t\u00edma \u00feegar \u00feeir v\u00e6ru komnir heim og muna b\u00e1\u00f0ir \u00feetta \u00f3b\u00e6rilega augnablik.<\/p>\n\n\n\n<p>Samstarfsma\u00f0urinn f\u00f3r svo burt me\u00f0 t\u00f6skuna, \u00fear sem g\u00f6mlu f\u00f6tin voru. \u00dej\u00f3furinn f\u00f3r inn \u00e1 safn listask\u00f3lans, \u00fear sem hann gekk r\u00f3lega um, og virti fyrir s\u00e9r m\u00e1lverkin. Honum l\u00edka\u00f0i best vi\u00f0 \u00feau sem s\u00fdndu beinagrindur e\u00f0a hausk\u00fapur, l\u00edkama sem voru lausir vi\u00f0 allt \u00feetta herfilega kj\u00f6t. \u00deegar hann var kominn a\u00f0 veggnum sem hann stefndi a\u00f0 sta\u00f0n\u00e6mdist hann og halla\u00f0i s\u00e9r upp a\u00f0 honum. Hinum megin hans, einni h\u00e6\u00f0 ne\u00f0ar, var \u00f6ryggish\u00f3lfi\u00f0 \u00fear sem vitr\u00fav\u00edski ma\u00f0urinn var geymdur \u00feegar hann var ekki til s\u00fdnis.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00fa t\u00f3k \u00fej\u00f3furinn til starfa. Hann hluta\u00f0i t\u00edmann sundur, \u00fdtti honum fr\u00e1, f\u00e6r\u00f0i r\u00fdmi\u00f0 til og bj\u00f3 til holu framhj\u00e1 r\u00famt\u00edmanum, og skipti svo \u00e1 f\u00f6lsuninni og upprunalegu teikningunni \u00fear \u00ed gegn. \u00deegar hann var b\u00fainn leit hann \u00ed kringum sig. Formennskt barn var a\u00f0 horfa \u00e1 hann og hann gruna\u00f0i a\u00f0 \u00feetta v\u00e6ri annar fer\u00f0alangur a\u00f0 fylgjast me\u00f0, en hann var ekki viss. En au\u00f0vita\u00f0 hef\u00f0i ekkert af \u00fev\u00ed sem hann ger\u00f0i s\u00e9st me\u00f0 kj\u00f6taugum. Svo hann h\u00e9lt r\u00f6lti s\u00ednu \u00e1fram gegnum safni\u00f0 \u00fear til hann var kominn aftur a\u00f0 \u00fatganginum.<\/p>\n\n\n\n<p>Samstarfsma\u00f0urinn bei\u00f0 \u00fej\u00f3fsins fyrir utan og \u00feeir gengu um borgina jafn \u00fe\u00f6glir og \u00e1\u00f0ur \u00fear til \u00feeir fundu sta\u00f0 til a\u00f0 skipta \u00far f\u00f6tunum \u00fear sem vitr\u00fav\u00edski ma\u00f0urinn leyndist, sem var pakka\u00f0 aftur \u00ed t\u00f6skuna, og svo \u00ed gamla stuttermabolinn og skyrtuna. Hann gleymdi \u00ed \u00feetta sinn a\u00f0 kl\u00f3ra s\u00e9r, sem hann s\u00e1 strax eftir, \u00fe\u00f3tt samstarfsma\u00f0urinn yr\u00f0i \u00fev\u00ed feginn a\u00f0 \u00feurfa ekki a\u00f0 horfa upp \u00e1 \u00fev\u00edl\u00edkar a\u00f0farir aftur. \u00dej\u00f3furinn var n\u00e6stum b\u00fainn a\u00f0 minnast \u00e1 \u00fea\u00f0 en mundi svo ekki \u00ed hvelli hvernig \u00e6tti a\u00f0 hreyfa kj\u00f6ti\u00f0 \u00ed andlitinu til a\u00f0 mynda tungum\u00e1l. Hinn fer\u00f0alangurinn l\u00e9t hann f\u00e1 nokkra papp\u00edrsse\u00f0la sem hann g\u00e6ti nota\u00f0 til skipta fyrir \u00fej\u00f3nustu e\u00f0a hluti, skyldi hann \u00feurfa \u00feess.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00fa var ekkert a\u00f0 gera nema a\u00f0 b\u00ed\u00f0a. A\u00f0 einhverjum t\u00edma li\u00f0num yr\u00f0i hann s\u00f3ttur og k\u00e6mist loksins burt, \u00far \u00feessum l\u00edkama me\u00f0 s\u00ednum \u00f3ge\u00f0slegu \u00fatlimum og \u00f6llum \u00feessum vi\u00f0urstyggilegu h\u00e1rum og aftur heim til s\u00edn. \u00dear sem hann haf\u00f0i ekkert betra a\u00f0 gera, \u00fe\u00e1 gekk hann um borgina, f\u00f3r um \u00ferengri g\u00f6tur, og reyndi a\u00f0 for\u00f0ast st\u00f3ra h\u00f3pa af formanneskjum, sem v\u00f6fru\u00f0u um eins og skuggar af raunverulegu f\u00f3lki. \u00c1 me\u00f0an h\u00e6fi vitr\u00fav\u00edski ma\u00f0urinn fer\u00f0alag sitt gegnum raunt\u00edmann, geymdur \u00e1 \u00f6ruggum st\u00f6\u00f0um gegnum aldirnar og \u00e1r\u00fe\u00fasundin \u00fear til hann k\u00e6mist \u00ed heimat\u00edma \u00fej\u00f3fsins.<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00edkami hans f\u00f3r a\u00f0 \u00e1reita hugann. Hann vissi af fyrri reynslu a\u00f0 \u00feetta \u00fe\u00fdddi a\u00f0 hann yr\u00f0i a\u00f0 finna s\u00e9r eitthva\u00f0 a\u00f0 drekka og bor\u00f0a. Hann hryllti vi\u00f0 hugsuninni en hann neyddist v\u00edst til \u00feess. Hann f\u00f3r inn \u00ed afmarka\u00f0 r\u00fdmi \u00fear sem h\u00e6gt var a\u00f0 skipta \u00e1 papp\u00edrsmi\u00f0um og n\u00e6ringu. Hann keypti vatn, passa\u00f0i sig a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri ekki me\u00f0 koltv\u00eds\u00fdringi, mist\u00f6k sem hann vildi ekki endurtaka, og poka me\u00f0 gr\u00e6num v\u00ednberjum. \u00deau voru \u00fea\u00f0 n\u00e6sta sem hann fann alv\u00f6ru mat, svo hann vona\u00f0i a\u00f0 n\u00e6ringin myndi endast honum \u00fear til hann yr\u00f0i s\u00f3ttur.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann f\u00f3r a\u00f0 finna fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 hugurinn var a\u00f0 losna fr\u00e1 l\u00edkamanum. \u00deau voru \u00fe\u00e1 byrju\u00f0. \u00deetta myndi taka nokkra stund svo hann settist \u00e1 tr\u00f6ppu sem l\u00e1 upp a\u00f0 einni br\u00fanni og f\u00e9kk s\u00e9r vatnssopa. \u00deegar \u00fej\u00f3furinn var a\u00f0 losna fr\u00e1 l\u00edkamanum sem hann haf\u00f0i veri\u00f0 sendur \u00ed f\u00f3ru hlutar kj\u00f6theilans a\u00f0 vakna \u00e1 n\u00fd og blandast huganum sem haf\u00f0i teki\u00f0 hann yfir. \u00de\u00e1 f\u00f3r \u00fej\u00f3furinn \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt a\u00f0 \u00f3ttast a\u00f0 hann v\u00e6ri ekki raunverulegur, a\u00f0 tilvist hans v\u00e6ri einkenni einhvers sj\u00fakd\u00f3ms, en hann hristi \u00fea\u00f0 alltaf af s\u00e9r. Hann skildi hver hann v\u00e6ri og hva\u00f0 myndi gerast n\u00e6st, eins og alltaf yr\u00f0i hann kominn heim \u00e1\u00f0ur en hann vissi af \u00fev\u00ed.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dej\u00f3furinn setti v\u00ednber hugsunarlaust \u00ed munninn og \u00fea\u00f0 hr\u00f6kk \u00ed koki\u00f0 \u00fear sem \u00fea\u00f0 festist. L\u00edkaminn gat ekki anda\u00f0, hann gat ekki anda\u00f0. Hann st\u00f3\u00f0 upp og ba\u00f0a\u00f0i \u00fat h\u00f6ndunum. Kj\u00f6ti\u00f0 var a\u00f0 s\u00e6ra hann, reyna a\u00f0 drepa hann. Hann horf\u00f0i \u00ed kringum sig en s\u00e1 engan annan l\u00edkama, hann vafra\u00f0i um og reyndi a\u00f0 sl\u00e1 \u00ed eigi\u00f0 bak en v\u00ednberi\u00f0 var fast. Hann setti fingurna \u00ed munninn, en hann n\u00e1\u00f0i ekki v\u00ednberinu. Hugurinn var a\u00f0 losna burt en hann var hr\u00e6ddur um a\u00f0 l\u00edkaminn myndi h\u00e6tta a\u00f0 virka \u00e1\u00f0ur en a\u00f0 \u00fev\u00ed k\u00e6mi. \u00dej\u00f3furinn var\u00f0 ofsahr\u00e6ddur \u00feegar hann fann me\u00f0vitund s\u00edna gefa sig og l\u00edkaminn f\u00e9ll fram. Andliti\u00f0 skall \u00e1 tr\u00f6ppunni sem hann haf\u00f0i seti\u00f0 \u00e1, nefi\u00f0 brotna\u00f0i, og v\u00ednberi\u00f0 hr\u00f6kk \u00fat og \u00e1 g\u00f6tuna.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar hann vakna\u00f0i t\u00e6plega s\u00f3larhring seinna \u00ed sj\u00fakrar\u00fami, mundi hann ekkert eftir \u00fev\u00ed hvernig hann hef\u00f0i nefbrotna\u00f0. Hann haf\u00f0i fari\u00f0 a\u00f0 heiman eftir morgunmat og \u00e6tla\u00f0 a\u00f0 fara \u00e1 safn, eins og hann ger\u00f0i i\u00f0ulega s\u00ed\u00f0la morguns \u00e1 laugard\u00f6gum, en eitthva\u00f0 haf\u00f0i dregi\u00f0 hann inn \u00ed hverfi sem hann \u00e1tti ekkert erindi \u00ed, \u00fear sem hann haf\u00f0i lent \u00ed einhvers konar slysi. Hann fann \u00fe\u00f3 mi\u00f0a \u00far safni listask\u00f3lans \u00ed jakkavasanum, svo allavega haf\u00f0i hann fari\u00f0 \u00feanga\u00f0. Viku seinna f\u00f3r hann \u00feanga\u00f0 aftur, en hann mundi ekkert eftir fyrri fer\u00f0 sinni. Barn eitt star\u00f0i \u00e1 illa fari\u00f0 nefi\u00f0 hans og hann blyg\u00f0a\u00f0ist s\u00edn \u00e1n \u00feess a\u00f0 skilja afhverju.<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">5. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g haf\u00f0i misst \u00f6ll tengsl vi\u00f0 Alej\u00f6ndru eftir sumari\u00f0 \u00fear sem vi\u00f0 fer\u00f0u\u00f0umst saman um Su\u00f0ur-Evr\u00f3pu. Svo einn daginn datt m\u00e9r \u00ed hug a\u00f0 leita a\u00f0 henni \u00e1 Facebook, og fann hana strax. Vi\u00f0 spj\u00f6llu\u00f0um nokkrum sinnum saman \u00fear, \u00e9g sag\u00f0i henni fr\u00e1 l\u00edfi m\u00ednu \u00e1 \u00cdslandi og h\u00fan skrifa\u00f0i m\u00e9r um syni s\u00edna og hvernig \u00fea\u00f0 v\u00e6ri a\u00f0 vera sk\u00f3lastj\u00f3ri. Franskan m\u00edn, sem var okkar eina sameiginlega tungum\u00e1l, var or\u00f0in mj\u00f6g ry\u00f0gu\u00f0 svo samtali\u00f0 fjara\u00f0i \u00fat a\u00f0 lokum. Svo, nokkrum \u00e1rum seinna, sendi h\u00fan m\u00e9r mynd sem h\u00fan haf\u00f0i fundi\u00f0 og skanna\u00f0, af m\u00e9r, henni og fer\u00f0alang fr\u00e1 Mex\u00edk\u00f3, saman \u00e1 Mark\u00fasartorgi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00d6llum \u00feessum \u00e1rum seinna man \u00e9g ekki hva\u00f0an vi\u00f0 komum til Feneyja; einhvers sta\u00f0ar \u00ed Su\u00f0ur-Frakklandi, Nice e\u00f0a Marseille kannski, en allt eins Aix e\u00f0a Cannes. Nei, varla Cannes, \u00e9g er nokku\u00f0 viss um a\u00f0 \u00e9g hafi aldrei veri\u00f0 \u00fear. Hva\u00f0 sem \u00f6\u00f0ru l\u00ed\u00f0ur \u00fe\u00e1 f\u00f3r st\u00e6rsti hluti h\u00f3psins nor\u00f0ur til Par\u00edsar, \u00fev\u00ed \u00fea\u00f0an \u00e1ttu \u00feau \u00f6ll flug hvert til s\u00edns heima n\u00e6sta dag, en vi\u00f0 Alejandra \u00e6tlu\u00f0um a\u00f0 vera m\u00e1nu\u00f0i lengur. H\u00fan vegna \u00feess a\u00f0 h\u00fan efa\u00f0ist um a\u00f0 f\u00e1 m\u00f6rg t\u00e6kif\u00e6ri \u00ed l\u00edfinu til a\u00f0 fer\u00f0ast um Evr\u00f3pu, og \u00e9g vegna \u00feess a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i veri\u00f0 rekinn \u00far sumarvinnunni af \u00e1st\u00e6\u00f0um sem \u00e9g skildi ekki alveg svo \u00fea\u00f0 var ekkert anna\u00f0 fyrir mig a\u00f0 gera \u00e1 \u00cdslandi, \u00feannig s\u00e9\u00f0, en a\u00f0 h\u00faka og b\u00ed\u00f0a eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 menntask\u00f3linn byrja\u00f0i aftur. Svo \u00e9g breytti flugmi\u00f0anum og vona\u00f0i a\u00f0 bankareikningurinn h\u00e9ldist yfir n\u00falli \u00feanga\u00f0 til \u00e9g flygi heim.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g man ekki hva\u00f0 \u00feri\u00f0ji fer\u00f0alangurinn h\u00e9t sem kom me\u00f0 okkur Alej\u00f6ndru til Feneyja. H\u00fan var fr\u00e1 Mex\u00edk\u00f3, og h\u00fan \u00e6tla\u00f0i bara a\u00f0 vera nokkrum d\u00f6gum lengur \u00ed Evr\u00f3pu, n\u00f3gu lengi til a\u00f0 fer\u00f0ast til Feneyja fr\u00e1 Su\u00f0ur-Frakklandi og svo aftur til Par\u00edsar til a\u00f0 n\u00e1 fluginu heim. Minningar m\u00ednar um hana eru \u00f3lj\u00f3sar, sem er kannski vegna \u00feess a\u00f0 \u00e9g man ekki nafni\u00f0 hennar og hef \u00fev\u00ed ekki punkt sem \u00e9g get sett \u00ed mi\u00f0ju minninganna. Aftur \u00e1 m\u00f3ti g\u00e6ti \u00fea\u00f0 einmitt veri\u00f0 \u00f6fugt, a\u00f0 nafni\u00f0 s\u00e9 horfi\u00f0 \u00far huganum vegna \u00feess a\u00f0 minningarnar eru svo \u00f3lj\u00f3sar. \u00c9g g\u00e6ti ekki l\u00fdst \u00fatliti hennar a\u00f0 \u00f6\u00f0ru leyti en \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00fan var h\u00f6f\u00f0inu l\u00e6gri en \u00e9g, t\u00e1ggr\u00f6nn, og me\u00f0 s\u00edtt, svart h\u00e1r.<\/p>\n\n\n\n<p>Eitt man \u00e9g \u00fe\u00f3 sk\u00fdrt, en \u00fea\u00f0 er reyndar svo tengt Mex\u00edk\u00f3 a\u00f0 \u00e9g efast n\u00e6stum um sannleiksgildi minningarinnar, en eitt s\u00ed\u00f0degi\u00f0 \u00ed Feneyjum vorum vi\u00f0 \u00ed v\u00ednb\u00fa\u00f0, e\u00f0a kannski matv\u00f6ruverslun, sem \u00e9g efast \u00fe\u00f3 um, en allavega \u00fe\u00e1 rakst h\u00fan \u00e1 litla fl\u00f6sku af mj\u00f6g g\u00f3\u00f0u tek\u00edla sem var til s\u00f6lu fyrir t\u00edunda hluta \u00feess ver\u00f0s sem h\u00fan v\u00e6ri seld fyrir \u00ed Mex\u00edk\u00f3, og \u00e1kva\u00f0 a\u00f0 kaupa fl\u00f6skuna. H\u00fan keypti svo l\u00edka salt \u00ed fl\u00f6guformi og nokkrar s\u00edtr\u00f3nur.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 vorum \u00e1 lei\u00f0inni til a\u00f0 sj\u00e1 vitr\u00fav\u00edska manninn \u00e1 safni listask\u00f3lans, sem Alejandra haf\u00f0i lesi\u00f0 um \u00ed b\u00f3k um Feneyjar og langa\u00f0i miki\u00f0 til a\u00f0 sj\u00e1. \u00deegar \u00feanga\u00f0 var komi\u00f0 reyndist teikning Da Vinci ekki vera til s\u00fdnis, en vi\u00f0 \u00e1kv\u00e1\u00f0um samt a\u00f0 vafra um safni\u00f0. \u00c9g man, satt a\u00f0 segja, ekki miki\u00f0 eftir \u00fev\u00ed sem vi\u00f0 s\u00e1um, \u00f6\u00f0ru en fl\u00e6msku m\u00e1lverki sem s\u00fdndi hausk\u00fapu sem l\u00e1 \u00e1 hli\u00f0 og var einhvern veginn frekar \u00f3\u00fe\u00e6gilegt, d\u00e1l\u00edti\u00f0 eins og \u00fea\u00f0 v\u00e6ri ekki alveg mennskt, e\u00f0a kannski a\u00f0eins of mennskt.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u00f3lin var mj\u00f6g l\u00e1gt \u00e1 himninum \u00feegar vi\u00f0 komum aftur \u00fat, og okkur teki\u00f0 a\u00f0 svengja. Svo vi\u00f0 gengum a\u00f0eins inn \u00ed eitt af hverfum Feneyja, burt fr\u00e1 ys og \u00feys t\u00farismans, til a\u00f0 finna okkur sta\u00f0 \u00fear sem h\u00e6gt v\u00e6ri a\u00f0 setjast. \u00c9g haf\u00f0i smurt nesti handa okkur, baguette, sem \u00e9g haf\u00f0i skori\u00f0 \u00ed \u00ferj\u00e1 hluta, me\u00f0 skinku, osti, t\u00f3m\u00f6tum, salati og sinnepi, og Alejandra var me\u00f0 hitabr\u00fasa af mat\u00e9, en h\u00fan var me\u00f0 st\u00f3ran poka af laufum \u00ed farangrinum s\u00ednum, sem \u00e9g held a\u00f0 h\u00fan hafi hreinlega haft me\u00f0 s\u00e9r fr\u00e1 Argent\u00ednu. \u00de\u00f3tt m\u00e9r hafi l\u00e6rst s\u00ed\u00f0ar a\u00f0 l\u00edka vi\u00f0 drykkinn, \u00fe\u00e1 drakk \u00e9g hann \u00e1 \u00feeim t\u00edma vegna \u00feess a\u00f0 m\u00e9r l\u00edka\u00f0i vi\u00f0 hana, og \u00e9g skildi a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri henni mikilv\u00e6gt a\u00f0 deila drykknum me\u00f0 \u00f6\u00f0rum. \u00c9g man ekki hvort fer\u00f0alangurinn fr\u00e1 Mex\u00edk\u00f3 ger\u00f0i \u00fea\u00f0 l\u00edka.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar vi\u00f0 vorum b\u00fain a\u00f0 bor\u00f0a kv\u00f6ldmat, \u00fear sem vi\u00f0 s\u00e1tum \u00e1 tr\u00f6ppum sem l\u00e1gu upp a\u00f0 br\u00fa yfir eitt af fj\u00f6lm\u00f6rgum s\u00edkjum borgarinnar, dr\u00f3 h\u00fan tek\u00edlafl\u00f6skuna upp \u00far axlapokanum s\u00ednum, \u00e1samt saltinu og s\u00edtr\u00f3nunum, og sag\u00f0ist \u00e6tla a\u00f0 kenna okkur a\u00f0 drekka tek\u00edla. Einhvern veginn haf\u00f0i h\u00fan l\u00edka n\u00e1\u00f0 s\u00e9r \u00ed \u00ferj\u00fa staup, en \u00e9g man ekki hvernig, e\u00f0a hvort \u00fea\u00f0 voru kannski annars konar l\u00edtil gl\u00f6s, og hellti \u00ed \u00feau. \u00c9g skar s\u00edtr\u00f3nurnar \u00ed fernt, og h\u00fan s\u00fdndi okkur hve miklu af salti vi\u00f0 \u00e6ttum a\u00f0 str\u00e1 \u00e1 handarb\u00f6kin og hvernig vi\u00f0 \u00e6ttum a\u00f0 bera okkur a\u00f0. Svo kl\u00e1ru\u00f0um vi\u00f0 litlu fl\u00f6skuna \u00ed sameiningu. \u00c9g man au\u00f0vita\u00f0 ekki hvernig \u00e9g leit \u00fat vi\u00f0 drykkjuna s\u00e9\u00f0ur utanfr\u00e1, en mig grunar a\u00f0 \u00e9g hafi veri\u00f0 l\u00edkari Alej\u00f6ndru, sem f\u00f3r frekar klunnalega a\u00f0, me\u00f0an fer\u00f0alangurinn fr\u00e1 Mex\u00edk\u00f3 bar sig a\u00f0 me\u00f0 \u00feokka, sem er ekki eitthva\u00f0 sem \u00e9g tengi vi\u00f0 tek\u00edladrykkju. \u00d3l\u00edkt okkur Alej\u00f6ndru var\u00f0 h\u00fan ekki s\u00fdnilega drukkin, og ef eitthva\u00f0 er \u00f6ruggari \u00ed hreyfingum og sk\u00fdrari \u00ed tali.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 eina anna\u00f0 sem \u00e9g man um fer\u00f0alanginn fr\u00e1 Mex\u00edk\u00f3 er a\u00f0 h\u00fan var jafn upprifin og \u00e9g \u00e1 gond\u00f3lafer\u00f0inni sem \u00e9g spl\u00e6sti \u00ed handa okkur kv\u00f6ldi\u00f0 \u00e1\u00f0ur en h\u00fan t\u00e6ki lestina til Par\u00edsar og vi\u00f0 Alejandra h\u00e9ldum aftur til Su\u00f0ur-Frakklands. Alejandra, sem var \u00fe\u00f3 me\u00f0 langmestan \u00e1huga \u00e1 Feneyjum, haf\u00f0i ekki vilja\u00f0 koma me\u00f0 \u00ed gond\u00f3lann, vildi ekki a\u00f0 \u00e9g greiddi fyrir fer\u00f0ina handa okkur \u00feremur. \u00c9g \u00fatsk\u00fdr\u00f0i a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti fyrir \u00fev\u00ed og vildi ekki fara fr\u00e1 Feneyjum \u00e1n \u00feess a\u00f0 sj\u00e1 borgina \u00e1 \u00feann h\u00e1tt sem h\u00fan var h\u00f6nnu\u00f0 fyrir, en Alejandra sag\u00f0i a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri bara \u00f3vart \u00feannig, og a\u00f0 h\u00fasin v\u00e6ru eins hvort sem \u00feau s\u00e6ust af \u00feurru e\u00f0a votu. Kannski vegna \u00feess a\u00f0 henni l\u00edka\u00f0i ekki vi\u00f0 a\u00f0 einhver annar borga\u00f0i fyrir sig, e\u00f0a kannski vegna \u00feess a\u00f0 h\u00fan var ekki miki\u00f0 fyrir a\u00f0 vera \u00ed b\u00e1t yfirleitt, \u00fe\u00e1 virtist h\u00fan ekki s\u00e9rstaklega \u00e1hugas\u00f6m.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hef\u00f0i kannski \u00e1tt a\u00f0 vera vark\u00e1rari me\u00f0 f\u00e9 mitt, \u00fev\u00ed s\u00ed\u00f0asta daginn fyrir flugi\u00f0 kl\u00e1ra\u00f0ist af bankareikningnum m\u00ednum. \u00c9g var \u00fe\u00e1 kominn aftur til Par\u00edsar og klinki\u00f0 \u00ed vasanum r\u00e9tt dug\u00f0i fyrir r\u00fatumi\u00f0a \u00e1 flugv\u00f6llinn. En einhvern veginn rugla\u00f0ist \u00e9g og f\u00f3r til Orly frekar en Charles de Gaulle, en \u00fea\u00f0an var flogi\u00f0 til \u00cdslands. \u00c9g hef\u00f0i \u00e1tt a\u00f0 kveikja \u00e1 perunni \u00feegar \u00e9g var einn \u00ed r\u00fatunni og horf\u00f0i \u00e1 fulla r\u00fatu aka burt \u00e1 hinn flugv\u00f6llinn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g ger\u00f0i m\u00e9r grein fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri \u00e1 vitlausum sta\u00f0 f\u00f3r \u00e9g og fann uppl\u00fdsingabor\u00f0i\u00f0 og reyndi a\u00f0 \u00fatsk\u00fdra \u00e1 minni h\u00e1lfk\u00f6ru\u00f0u fr\u00f6nsku hva\u00f0 haf\u00f0i gerst, en m\u00e9r til happs ger\u00f0ist tvennt. \u00cd fyrsta lagi \u00fe\u00e1 misskildi ma\u00f0urinn \u00e1 uppl\u00fdsingabor\u00f0inu mig og h\u00e9lt a\u00f0 leigub\u00edll hef\u00f0i keyrt me\u00f0 mig \u00e1 vitlausan flugv\u00f6ll. Hann haf\u00f0i greinilega l\u00edti\u00f0 \u00e1lit \u00e1 leigub\u00edlsstj\u00f3rum, og l\u00e9t nokkur vel valin or\u00f0 fj\u00faka um st\u00e9ttina \u00e1\u00f0ur en hann sag\u00f0i a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri bein r\u00fata milli flugvallanna tveggja og sag\u00f0i m\u00e9r hvar \u00e9g g\u00e6ti keypt mi\u00f0a. \u00c9g sag\u00f0ist ekki vera me\u00f0 peninga og hann spur\u00f0i hvort \u00e9g v\u00e6ri me\u00f0 kort. \u00c9g reyndi a\u00f0 \u00fatsk\u00fdra a\u00f0 \u00e9g g\u00e6ti ekki borga\u00f0 me\u00f0 \u00fev\u00ed, sem hann skildi sem svo a\u00f0 \u00feetta v\u00e6ri bara hra\u00f0bankakort, og benti m\u00e9r \u00e1 hra\u00f0banka vi\u00f0 hli\u00f0 uppl\u00fdsingabor\u00f0sins. \u00de\u00f3tt \u00e9g vissi a\u00f0 bankareikningurinn minn v\u00e6ri t\u00f3mur vona\u00f0i \u00e9g a\u00f0 ef \u00e9g kannski reyndi a\u00f0 taka \u00fat eins l\u00edti\u00f0 af rei\u00f0uf\u00e9 og h\u00e6gt v\u00e6ri, \u00fe\u00e1 myndi \u00fea\u00f0 vera n\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00e1 ger\u00f0ist hitt sem bjarga\u00f0i m\u00e9r. \u00deegar hra\u00f0bankinn spur\u00f0i mig hva\u00f0 \u00e9g vildi taka \u00fat miki\u00f0 rei\u00f0uf\u00e9 sl\u00f3 \u00e9g inn t\u00edu franka. Hra\u00f0bankinn fraus. Ekkert ger\u00f0ist, hvorki rei\u00f0uf\u00e9 n\u00e9 korti\u00f0 mitt kom \u00fat \u00far v\u00e9linni, \u00e1 skj\u00e1num st\u00f3\u00f0 ekkert nema skipunin \u201eb\u00ed\u00f0i\u00f0\u201c \u00e1 fr\u00f6nsku. \u00c9g f\u00f3r \u00fe\u00e1 aftur til mannsins \u00e1 uppl\u00fdsingabor\u00f0inu, sem kom me\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 hra\u00f0bankanum, sem enn sag\u00f0i okkur a\u00f0 b\u00ed\u00f0a. Hann haf\u00f0i greinilega l\u00edka efasemdir um heilindi fj\u00e1rm\u00e1lastofnanna, og var jafnvel enn har\u00f0or\u00f0ari \u00ed gar\u00f0 \u00feeirra en leigub\u00edlstj\u00f3ra. Hann sag\u00f0i a\u00f0 hann myndi hringja \u00e1 t\u00e6knimann og spur\u00f0i hvort \u00e9g hef\u00f0i t\u00edma til a\u00f0 b\u00ed\u00f0a. \u00c9g sag\u00f0ist ekki vera viss, svo hann ba\u00f0 mig um flugmi\u00f0ann minn. \u00c9g r\u00e9tti honum hann og hann sag\u00f0i a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i engan t\u00edma til a\u00f0 b\u00ed\u00f0a, f\u00f3r me\u00f0 mig a\u00f0 skrifstofu r\u00fatufyrirt\u00e6kisins, \u00fatsk\u00fdr\u00f0i fyrir konu bak vi\u00f0 gler a\u00f0 leigub\u00edlsstj\u00f3ri hef\u00f0i keyrt me\u00f0 mig \u00e1 vitlausan flugv\u00f6ll og svo hef\u00f0i hra\u00f0banki gleypt korti\u00f0 mitt og a\u00f0 h\u00fan g\u00e6ti rukka\u00f0 flugv\u00f6llinn fyrir r\u00fatumi\u00f0ann.<\/p>\n\n\n\n<p>M\u00e9r fannst \u00e9g alveg \u00f3tr\u00falega heppinn \u00feegar \u00e9g steig upp \u00ed r\u00fatuna sem f\u00e6ri me\u00f0 mig \u00e1 r\u00e9ttan sta\u00f0. \u00deegar dyrnar loku\u00f0ust og b\u00edlstj\u00f3rinn setti \u00ed gang, s\u00e1 \u00e9g manninn af uppl\u00fdsingabor\u00f0inu koma hlaupandi. \u00c9g h\u00e9lt a\u00f0 hra\u00f0bankinn hef\u00f0i skila\u00f0 kortinu og peningaleysi mitt uppg\u00f6tvast. En \u00fe\u00e1 var hann bara a\u00f0 f\u00e1 fr\u00e1 m\u00e9r heimilisfangi\u00f0 \u00e1 \u00cdslandi, svo hann g\u00e6ti sent m\u00e9r korti\u00f0 \u00ed p\u00f3sti. \u00dea\u00f0 kom inn um l\u00faguna viku seinna. M\u00e1nu\u00f0i s\u00ed\u00f0ar kom t\u00f6lvup\u00f3stur fr\u00e1 Alej\u00f6ndru. \u00dea\u00f0 var of fl\u00f3ki\u00f0 fyrir mig a\u00f0 svara.<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">6. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>Ma\u00f0urinn \u00ed afgrei\u00f0slunni h\u00e9t Alfvin, me\u00f0 effi \u00e1 undan vaffinu, sag\u00f0i hann vi\u00f0 unglinginn, sem skildi ekki af hverju \u00fea\u00f0 v\u00e6ri teki\u00f0 fram og hugsa\u00f0i a\u00f0 kannski v\u00e6ri annar ma\u00f0ur sem ynni \u00e1 farfuglaheimilinu, Alvin, \u00e1n effs, sem \u00feessum manni v\u00e6ri oft rugla\u00f0 saman vi\u00f0. Alf. Vin. Ma\u00f0urinn endurt\u00f3k \u00fea\u00f0 h\u00e6gt og sag\u00f0i svo a\u00f0 \u00fe\u00f3tt unglingurinn h\u00e9ldi kannski a\u00f0 hann v\u00e6ri l\u00edka \u00cdslendingur, \u00fe\u00e1 v\u00e6ri hann fr\u00e1 Georg\u00edu, og r\u00e9tti vegabr\u00e9f unglingsins til baka. Unglingurinn sag\u00f0ist ekki halda a\u00f0 Alfvin v\u00e6ri \u00cdslendingur. Ma\u00f0urinn hl\u00f3 og sag\u00f0i a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri algengt a\u00f0 f\u00f3lk h\u00e9ldi a\u00f0 hann v\u00e6ri \u00cdslendingur, me\u00f0 \u00feetta \u00edslenska nafn sitt, Alfvin, en pabbi hans hef\u00f0i sk\u00edrt hann \u00feetta, Alfvin, til a\u00f0 \u00fe\u00e6r \u00f3s\u00fdnilegu verur sem alls sta\u00f0ar b\u00faa \u00ed ver\u00f6ldinni myndu vera honum, Alfvin, lj\u00fafar og vinsamlegar, og ekki mei\u00f0a hann, Alfvin, og \u00fea\u00f0 hef\u00f0i sannarlega gengi\u00f0 eftir \u00fev\u00ed lukkan fylgdi honum \u00ed hvert f\u00f3tspor. Unglingurinn skildi enn ekki hvers vegna f\u00f3lk h\u00e9ldi a\u00f0 hann v\u00e6ri \u00cdslendingur, svo hann spur\u00f0i hvort \u00fea\u00f0 ger\u00f0ist oft. Alfvin svara\u00f0i \u00fev\u00ed a\u00f0 a\u00f0eins f\u00f3lk sem v\u00e6ri vel a\u00f0 s\u00e9r um \u00edslensk n\u00f6fn, e\u00f0a skildi \u00edslensku, t\u00e6ki eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 hann b\u00e6ri \u00feetta \u00edslenska nafn. Unglingurinn var forvi\u00f0a og sag\u00f0i bara: n\u00fa en skemmtilegt, og spur\u00f0i hvort \u00fea\u00f0 v\u00e6ri h\u00e6gt a\u00f0 l\u00e6sa t\u00f6sku inni einhvers sta\u00f0ar. Alfvin svara\u00f0i a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ru sk\u00e1par en \u00feeir v\u00e6ru allir \u00ed \u00fatleigu n\u00fana; unglingurinn g\u00e6ti \u00fe\u00f3 spurt aftur seinna um daginn, i\u00f0ulega geymdu \u00fatskr\u00e1\u00f0ir gestir sem v\u00e6ru \u00e1 lei\u00f0 burt fr\u00e1 Feneyjum \u00ed n\u00e6turlest hafurtask sitt \u00ed sk\u00e1p fram yfir kv\u00f6ldmat. Honum v\u00e6ri \u00fe\u00f3 frj\u00e1lst, b\u00e6tti Alfvin vi\u00f0, a\u00f0 geyma t\u00f6skuna s\u00edna h\u00e9rna bak vi\u00f0 hj\u00e1 honum ef hann vildi ekki skilja hana eftir \u00ed kojunni sinni me\u00f0an hann f\u00e6ri \u00ed sturtu, e\u00f0a eitthva\u00f0 sl\u00edkt. Unglingurinn sag\u00f0i a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri allt \u00ed lagi, hann myndi bara koma aftur \u00ed kv\u00f6ld. Svo datt honum \u00ed hug a\u00f0 spyrja Alfvin hvort hann vissi um sta\u00f0 \u00fear sem h\u00e6gt v\u00e6ri a\u00f0 leigja myndbandst\u00e6ki, e\u00f0a jafnvel b\u00f3kasafn \u00fear sem h\u00e6gt v\u00e6ri a\u00f0 horfa \u00e1 sp\u00f3lur. Alfvin sag\u00f0ist ekki vita um sl\u00edkt en skyldi spyrjast fyrir, og ef hann fengi einhverjar uppl\u00fdsingar myndi hann deila \u00feeim me\u00f0 honum \u00ed kv\u00f6ld. Unglingurinn f\u00f3r svo og sko\u00f0a\u00f0i kojuna s\u00edna, sem leit \u00fat eins og koja. Hann vissi ekki hverju \u00f6\u00f0ru hann hef\u00f0i \u00e1tt a\u00f0 b\u00faast vi\u00f0. \u00dea\u00f0 var frekar hl\u00fdtt \u00ed herberginu, en \u00fea\u00f0 var \u00e1g\u00fast svo \u00fea\u00f0 var heitt alls sta\u00f0ar. Vifta snerist \u00ed loftinu, svo \u00feetta yr\u00f0i l\u00edklega \u00feolanlegt um kv\u00f6ldi\u00f0. \u00deegar hann gekk framhj\u00e1 afgrei\u00f0slunni h\u00f3a\u00f0i Alfvin \u00ed hann og sag\u00f0i honum a\u00f0 samstarfsma\u00f0ur sinn hef\u00f0i stungi\u00f0 upp \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 kannski v\u00e6ri h\u00e6gt a\u00f0 horfa \u00e1 myndb\u00f6nd \u00ed b\u00f3kasafni listask\u00f3lans. Unglingurinn reyndi a\u00f0 dylja spennuna sem hann fann fyrir, ba\u00f0 Alfvin um a\u00f0 s\u00fdna s\u00e9r \u00e1 korti af Feneyjum hvar b\u00f3kasafni\u00f0 v\u00e6ri og h\u00e9lt \u00fat \u00ed borgina. Hann haf\u00f0i komi\u00f0 vi\u00f0 \u00e1 Benidorm \u00e1 Interrail-fer\u00f0alagi s\u00ednu, \u00fear sem vinir hans \u00ed menntask\u00f3lanum sem hann haf\u00f0i falli\u00f0 \u00far voru \u00e1 bekkjarfer\u00f0alagi. \u00c1 einu af m\u00f6rgum fyller\u00edum haf\u00f0i hann fari\u00f0 inn \u00ed sjoppu til a\u00f0 kaupa s\u00edgarettur. Me\u00f0an hann bei\u00f0 \u00ed r\u00f6\u00f0inni sneri hann annars hugar rekka me\u00f0 kl\u00e1mmyndasp\u00f3lum og \u00fear s\u00e1 hann hulstur sem s\u00fdndi eitthva\u00f0 sem drukkinn heili hans gat ekki sett \u00ed samhengi. Spenningurinn sem f\u00f3r um hann vi\u00f0 a\u00f0 sj\u00e1 eitthva\u00f0 svo \u00f3ge\u00f0slegt og forbo\u00f0i\u00f0 var\u00f0 til \u00feess a\u00f0 hann keypti sp\u00f3luna \u00e1samt pakka af Marlboro. N\u00e6sta morgunn \u00feegar hann vakna\u00f0i hel\u00feunnur, sko\u00f0a\u00f0i hann hulstri\u00f0 aftur og \u00fea\u00f0 var svo hryllilegt a\u00f0 hann hlj\u00f3p beinustu lei\u00f0 inn \u00e1 kl\u00f3sett og \u00e6ldi \u00ed vaskinn. Hann fl\u00fdtti s\u00e9r a\u00f0 fela sp\u00f3luna ofan \u00ed bakpokanum s\u00ednum, vandlega vafna inn \u00ed tvo stuttermaboli, tr\u00f3\u00f0 henni alveg ne\u00f0st, meira a\u00f0 segja undir L\u00fd\u00f0veldi Plat\u00f3ns, sem hann haf\u00f0i ekki hreyft vi\u00f0 s\u00ed\u00f0an hann pakka\u00f0i henni heima \u00e1 \u00cdslandi, og sag\u00f0i svo vinum s\u00ednum a\u00f0 hann \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 halda fer\u00f0inni \u00e1fram, \u00e1\u00f0ur en einhver \u00e1 h\u00f3telinu t\u00e6ki eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri aukagestur me\u00f0al \u00feessara tv\u00f6 hundru\u00f0 menntask\u00f3lakrakka. \u00cd fyrsta og eina skipti\u00f0 sem hann haf\u00f0i sko\u00f0a\u00f0 hulstri\u00f0 s\u00ed\u00f0an, \u00e1 kl\u00f3setti fyrir hreyfihamla\u00f0a \u00e1 lestarst\u00f6\u00f0 \u00ed Su\u00f0ur-Frakklandi \u00fear sem hann haf\u00f0i skipt um lest, haf\u00f0i hann allt \u00ed einu fari\u00f0 a\u00f0 efast um a\u00f0 \u00feetta v\u00e6ri alv\u00f6ru, a\u00f0 sjoppan hef\u00f0i pranga\u00f0 inn \u00e1 hann f\u00f6lsun. Hann f\u00f3r a\u00f0 gruna a\u00f0 \u00f3skyldar myndir hef\u00f0u veri\u00f0 klipptar saman og a\u00f0 hann hef\u00f0i keypt falsa\u00f0a v\u00f6ru. N\u00fa var hann kominn einn til Feneyja og myndi geta athuga\u00f0 hvort \u00feetta v\u00e6ri alv\u00f6ru. \u00c1 g\u00f6ngu hans leitu\u00f0u myndirnar af hulstrinu \u00e1 huga hans og b\u00e6\u00f0i spennan og \u00f3notin m\u00f6gnu\u00f0ust. En \u00feegar hann var kominn \u00feanga\u00f0 sem krossinn \u00e1 kortinu s\u00fdndi honum a\u00f0 hann \u00e6tti a\u00f0 fara, sem var gata \u00ed f\u00e1f\u00f6rnu hverfi, s\u00e1 hann enga byggingu sem leit \u00fat fyrir a\u00f0 vera b\u00f3kasafn. Hann gekk fram og aftur g\u00f6turnar \u00ed kring en fann ekki b\u00f3kasafn listask\u00f3lans. Tilfinningin a\u00f0 vera svo n\u00e1l\u00e6gt takmarki s\u00ednu en ekki geta n\u00e1\u00f0 \u00fev\u00ed fyllti hann \u00f6rv\u00e6ntingu, svo hann byrja\u00f0i a\u00f0 hlaupa um \u00ed leit a\u00f0 r\u00e9ttum sta\u00f0 og skyndilega var hann kominn \u00fat \u00far f\u00e1farna borgarhlutanum a\u00f0 torgi sem var fullt af t\u00faristum og allt \u00ed einu s\u00e1 hann \u00feau \u00f6ll sem kj\u00f6tflykki, me\u00f0 \u00f3tal g\u00f6t \u00e1 h\u00f6f\u00f0inu sem \u00fatlimir tr\u00e6\u00f0ust inn \u00ed og k\u00e6mu svo \u00fat \u00far aftur hinum megin. Hugur hans fylltist vi\u00f0bj\u00f3\u00f0i og hann snerist \u00e1 h\u00e6l, hlj\u00f3p \u00ed beint af augum og stoppa\u00f0i ekki fyrr en hann kom a\u00f0 s\u00edkisbarmi. Hann gr\u00f3f hendinni ofan \u00ed bakpokann, reif sp\u00f3luna upp og henti henni \u00fat \u00ed vatni\u00f0, enn vafinni \u00ed tvo stuttermaboli, og L\u00fd\u00f0veldi\u00f0 fylgdi me\u00f0 \u00ed vatni\u00f0. Allt s\u00f6kk \u00ed fyrstu, en svo flutu fl\u00edkurnar upp \u00e1 yfirbor\u00f0i\u00f0, svo b\u00f3kin, og loks sp\u00f3lan. Hann gat greint myndirnar \u00e1 hulstrinu. Hann setti pokann aftur \u00e1 baki\u00f0 og hlj\u00f3p \u00e1 har\u00f0aspani \u00ed burtu og vona\u00f0i a\u00f0 enginn hef\u00f0i s\u00e9\u00f0 til hans. \u00deegar hann var kominn aftur \u00e1 torgi\u00f0 birtist helv\u00edsk s\u00fdnin honum aftur svo hann fl\u00fd\u00f0i \u00feessi rotnandi, g\u00f6t\u00f3ttu kj\u00f6tstykki, inn \u00ed byggingu sem t\u00faristar voru a\u00f0 fara inn og \u00fat \u00far. \u00dea\u00f0 reyndist vera safn listask\u00f3lans. Hann borga\u00f0i sig inn, skildi bakpokann eftir \u00ed fatageymslu og gekk um safni\u00f0. Ekkert m\u00e1lverk greip athygli hans fyrr en hann t\u00f3k eftir hausk\u00fapu sem l\u00e1 \u00e1 hli\u00f0. \u00deessi hreinsa\u00f0a kyrr\u00f0 r\u00f3a\u00f0i huga hans og hann gat aftur fari\u00f0 a\u00f0 hugsa um umhverfi sitt. Hann var hissa \u00e1 \u00fev\u00ed hva\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri f\u00e1tt f\u00f3lk \u00fearna, mi\u00f0a\u00f0 vi\u00f0 \u00feann straum sem hann haf\u00f0i s\u00e9\u00f0 koma inn og \u00fat. En eftir a\u00f0 hafa vafra\u00f0 um \u00ed sm\u00e1 stund kom hann a\u00f0 herbergi sem var \u00fattro\u00f0i\u00f0 af l\u00edk\u00f6mum sem bi\u00f0u \u00feess a\u00f0 sj\u00e1 vitr\u00fav\u00edska manninn eftir Da Vinci. Hann l\u00e9t sig renna inn \u00ed straum kj\u00f6t\u00fev\u00f6gunnar, leyf\u00f0i hringi\u00f0unni a\u00f0 bera sig a\u00f0 takmarkinu, \u00fear sem hann st\u00f3\u00f0 loks augliti til auglits vi\u00f0 hinn fullkomna mann. Unglingurinn brast \u00ed gr\u00e1t; unglingurinn f\u00f3r a\u00f0 hl\u00e6ja.<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">7. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum<\/p>\n\n\n\n<p>Eftir \u00fev\u00ed sem best er vita\u00f0 kom Nicolaes van Verendael aldrei til Feneyja, en vi\u00f0 skulum ekki l\u00e1ta \u00fea\u00f0 st\u00f6\u00f0va okkur, \u00feessi saga er samin eftir sinni l\u00f3g\u00edk, og til a\u00f0 meginhugsun hennar og formger\u00f0 komi saman \u00ed s\u00ed\u00f0asta hlutanum, \u00fe\u00e1 \u00fearf Nicolaes van Verendael a\u00f0 koma til Feneyja. \u00ddmislegt anna\u00f0 \u00fearf l\u00edka a\u00f0 gerast \u00ed l\u00edfi listamannsins til a\u00f0 hn\u00fdta saman \u00feemun um list, sk\u00f6pun og hi\u00f0 \u00f3gnv\u00e6nlega, sem er annars vegar hi\u00f0 d\u00fdrslega, og hins vegar dau\u00f0inn, og \u00fer\u00e1rnar sem toga manneskjur \u00ed \u00feessar tv\u00e6r h\u00f6fu\u00f0\u00e1ttir tilverunnar. \u00dev\u00ed skulum vi\u00f0 \u00edmynda okkur Nicolaes van Verendael sem fer\u00f0alang \u00ed Feneyjum, eftir a\u00f0 hann er or\u00f0inn virtur listama\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann var fl\u00e6mskur, fr\u00e1 Antverpen, f\u00e6ddur 1640, og haf\u00f0i l\u00e6rt m\u00e1laralistina af f\u00f6\u00f0ur s\u00ednum. Kona hans, Catharina van Beveren, og hann eignu\u00f0ust fj\u00f6lda barna, alls ellefu talsins. \u00dea\u00f0 s\u00ed\u00f0asta f\u00e6ddist \u00fe\u00f3 eftir a\u00f0 hann d\u00f3, \u00e1ri\u00f0 1691. Vi\u00f0 skulum humma fram af okkur n\u00e1kv\u00e6mlega hven\u00e6r hann kom til Feneyja, enda skiptir \u00fea\u00f0 ekki m\u00e1li. \u00dea\u00f0 er \u00fe\u00f3 ekki erfitt a\u00f0 finna \u00e1st\u00e6\u00f0u fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 l\u00e1ta hann fer\u00f0ast, Nicolaes var, eins og var minnst \u00e1 h\u00e9r a\u00f0 ofan, virtur, en hins vegar \u00fe\u00e1 var hann mj\u00f6g vandvirkur og vann h\u00e6gt, sem olli \u00fev\u00ed a\u00f0 hann bj\u00f3 aldrei til n\u00f3gu miki\u00f0 af m\u00e1lverkum til a\u00f0 tryggja s\u00e9r og \u00f6rt vaxandi fj\u00f6lskyldu sinni \u00fe\u00e6gilegt og \u00e1hyggjulaust l\u00edf. Svo vi\u00f0 skulum \u00edmynda okkur a\u00f0 hann hafi fengi\u00f0 atvinnutilbo\u00f0 sem hann gat ekki hafna\u00f0, eitthva\u00f0 sem dr\u00f3 hann til Feneyja. Hva\u00f0 n\u00e1kv\u00e6mlega \u00fea\u00f0 var skulum vi\u00f0 segja a\u00f0 s\u00e9 horfi\u00f0 \u00ed gleymskunnar d\u00e1; hann er kominn \u00e1 \u00feann sta\u00f0 sem hann \u00fearf a\u00f0 vera \u00ed \u00feessari s\u00f6gu, \u00fea\u00f0 skiptir mestu m\u00e1li.<\/p>\n\n\n\n<p>Segjum s\u00ed\u00f0an sem svo a\u00f0 hann hafi teki\u00f0 me\u00f0 s\u00e9r nokkur h\u00e1lfkl\u00e1ru\u00f0 verk, en Nicolaes vann miki\u00f0 me\u00f0 \u00f6\u00f0rum listm\u00e1lurum en \u2013 og \u00feetta er mikilv\u00e6gt \u2013 hann keypti l\u00edka m\u00e1lverk eftir anna\u00f0 listaf\u00f3lk, breytti \u00feeim, og seldi s\u00ed\u00f0an sem s\u00edn eigin. \u00deetta var ekki \u00f3algengt \u00e1 \u00feeim t\u00edma, skilst m\u00e9r, og \u00fe\u00f3tti ekkert s\u00e9rstaklega undarlegt. D\u00e6misaga um h\u00e9g\u00f3ma, er einmitt eitt sl\u00edkt m\u00e1lverk, og var upprunalega eftir Hendrick Andriessen. Eina sem Nicolaes b\u00e6tti vi\u00f0 eru bl\u00f3min, sem vissulega gera mj\u00f6g miki\u00f0 fyrir listaverki\u00f0, og eru mj\u00f6g fagurlega m\u00e1lu\u00f0, en \u00ed s\u00f6gunni mun hann gera a\u00f0eins meira. Eins og \u00ed raun og veru \u00fe\u00e1 keypti hann l\u00edklega verki\u00f0 \u00far d\u00e1narb\u00fai eldri listamannsins. \u00c1\u00f0ur en fr\u00e1s\u00f6gnin hefst, \u00fe\u00e1 er betra a\u00f0 skapa fjarl\u00e6g\u00f0 fr\u00e1 \u00feeim alv\u00f6ru manneskjum sem s\u00f6gupers\u00f3nurnar eru b\u00fanar til \u00far, svo alv\u00f6ru f\u00f3lki\u00f0 f\u00e1i a\u00f0 vera \u00ed fri\u00f0i fyrir sk\u00f6pu\u00f0um eftirmyndum s\u00ednum, \u00fev\u00ed hef \u00e9g breytt \u00f6llum n\u00f6fnum \u00ed \u00feessari s\u00f6gu.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 var komi\u00f0 a\u00f0 lokum dvalar Nikul\u00e1sar fr\u00e1 Fagradal \u00ed Feneyjum. A\u00f0eins \u00e1tti eftir a\u00f0 leggja lokah\u00f6nd \u00e1 verki\u00f0, en \u00feurfti fyrst a\u00f0 b\u00ed\u00f0a eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 a\u00f0sto\u00f0armenn hans lykju s\u00ednum st\u00f6rfum. Svo hann f\u00f3r a\u00f0 leyfa s\u00e9r a\u00f0 hugsa til Katr\u00ednar eiginkonu sinnar, sem haf\u00f0i veri\u00f0 \u00f3l\u00e9tt \u00feegar hann lag\u00f0i af sta\u00f0 su\u00f0ur \u00e1 b\u00f3ginn fr\u00e1 Antverpen. \u00cd huga s\u00ednum m\u00e6ldi hann t\u00edmalengdina fr\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 hann s\u00e1 hana s\u00ed\u00f0ast og reikna\u00f0ist til a\u00f0 l\u00edklega v\u00e6ri h\u00fan b\u00fain a\u00f0 f\u00e6\u00f0a. Au\u00f0vita\u00f0 hlakka\u00f0i hann til a\u00f0 sj\u00e1 barni\u00f0, en vissi vel a\u00f0 \u00feetta \u00fe\u00fdddi frekari \u00fatgj\u00f6ld, svo hann f\u00f3r a\u00f0 hugsa um hvort hann g\u00e6ti b\u00e6tt \u00ed \u00feann sj\u00f3\u00f0 sem hann myndi flytja me\u00f0 s\u00e9r nor\u00f0ur. Hann haf\u00f0i reynt a\u00f0 selja nokkur m\u00e1lverk eftir sig, en fyrir utan patr\u00f3n sinn \u00fe\u00e1 h\u00f6f\u00f0u f\u00e1ir a\u00f0rir \u00ed Feneyjum a\u00f0rir en listm\u00e1larar \u00e1huga \u00e1 fl\u00e6mskri list, en \u00fea\u00f0 hefur aldrei veri\u00f0 s\u00e9rstaklega velfj\u00e1\u00f0 atvinnust\u00e9tt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deessi sta\u00f0a haf\u00f0i veri\u00f0 honum lj\u00f3s flj\u00f3tlega eftir a\u00f0 hann kom til borgarinnar, en allt \u00ed einu, \u00feegar verkefnaleysi\u00f0 gaf honum t\u00edma og n\u00e6\u00f0i til \u00feess a\u00f0 hugsa, \u00fe\u00e1 hugkv\u00e6mdist honum r\u00e1\u00f0. Listask\u00f3linn \u00ed borginni hlyti a\u00f0 hafa nokkur fj\u00e1rr\u00e1\u00f0, og \u00fev\u00ed g\u00e6ti hann bo\u00f0i\u00f0 stofnuninni einhver verka sinna til s\u00f6lu. H\u00e9r ver\u00f0ur a\u00f0 taka fram a\u00f0 listask\u00f3linn \u00ed Feneyjum var ekki stofna\u00f0ur fyrr en l\u00f6ngu eftir a\u00f0 Nicolaes van Verendael l\u00e9st, en fyrst okkar Nikul\u00e1s hefur fer\u00f0ast lengra en fyrirmyndin ger\u00f0i nokkurn t\u00edmann, \u00fe\u00e1 getum vi\u00f0 allt eins \u00edmynda\u00f0 okkur a\u00f0 listask\u00f3linn hafi veri\u00f0 til.<\/p>\n\n\n\n<p>Nikul\u00e1s bau\u00f0 sk\u00f3lastj\u00f3ranum a\u00f0 heims\u00e6kja sig \u00ed h\u00f6llina \u00fear sem hann haf\u00f0i komi\u00f0 s\u00e9r upp vinnustofu. Vi\u00f0 skulum segja a\u00f0 sk\u00f3lastj\u00f3rinn hafi heiti\u00f0 T\u00f3mas, og hann svara\u00f0i a\u00f0 hann myndi koma a\u00f0 viku li\u00f0inni. \u00deegar listm\u00e1larinn okkar haf\u00f0i fengi\u00f0 svari\u00f0 \u00e1kva\u00f0 hann a\u00f0 fara \u00ed gegnum \u00fea\u00f0 safn af m\u00e1lverkum sem hann haf\u00f0i haft me\u00f0 s\u00e9r. Honum \u00fe\u00f3tti \u00fe\u00f3 nokkur \u00feeirra vera l\u00edkleg til a\u00f0 vekja \u00e1huga og n\u00fdtast vi\u00f0 kennslu. En s\u00ed\u00f0ast sko\u00f0a\u00f0i hann verk sem hann haf\u00f0i keypt \u00e1 fer\u00f0 sinni su\u00f0ur, svona eiginlega \u00ed hugsunarleysi.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Eftir a\u00f0 hafa fari\u00f0 eina daglei\u00f0 a\u00f0 heiman, \u00fe\u00e1 haf\u00f0i hann fr\u00e9tt af \u00fev\u00ed a\u00f0 v\u00e6ri veri\u00f0 a\u00f0 selja \u00f3fullger\u00f0ar myndir \u00far d\u00e1narb\u00fai Hinriks nokkurs, sem haf\u00f0i b\u00fai\u00f0 \u00ed b\u00e6num \u00fear sem hann \u00e1\u00f0i. Eitthva\u00f0 vi\u00f0 \u00feetta m\u00e1lverk greip athygli hans, einhver skella ne\u00f0arlega \u00e1 fletinum, sem hann gat ekki greint vel, enda var komi\u00f0 kv\u00f6ld. \u00dear sem h\u00fan var til s\u00f6lu fyrir spottf\u00e9, og hann v\u00e6nti \u00feess a\u00f0 sn\u00faa aftur til Flandurs me\u00f0 \u00feunga pyngju, \u00fe\u00e1 keypti hann verki\u00f0. N\u00fa f\u00f3r hann me\u00f0 \u00fea\u00f0 \u00fat a\u00f0 glugga, og sko\u00f0a\u00f0i \u00fea\u00f0 betur \u00ed \u00edtalskri skjannabirtu. Hann missti \u00fea\u00f0 n\u00e6stum \u00far h\u00f6ndum, svo r\u00e6kilega br\u00e1 honum \u00feegar hugur hans t\u00f3k inn \u00fea\u00f0 sem hann haf\u00f0i skili\u00f0 sem einhverja skellu \u00e1 fletinum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta var ekki d\u00fdr, ekki rotta e\u00f0a k\u00f6ttur, en virtist samt h\u00e1lflo\u00f0i\u00f0 og lifandi. N\u00e9 var \u00feetta dj\u00f6full, engill, e\u00f0a neins konar vera \u00far kristinni tr\u00fa. \u00de\u00f3 \u00feetta virtist vera kr\u00e6kl\u00f3tt, var \u00feetta ekki tr\u00e9 n\u00e9 pl\u00f6ntukyns. Og \u00fe\u00f3tt \u00fearna v\u00e6ru \u00fdmsar holur og g\u00f6t, \u00fe\u00e1 var \u00feetta ein heild. \u00deetta var mynd, en virtist samt b\u00e6rast og hlykkjast. Hann gat varla horft \u00e1 \u00feetta, nema \u00fatundan s\u00e9r.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta g\u00e6ti hann aldrei selt. Svo hann \u00e1kva\u00f0 a\u00f0 m\u00e1la yfir \u00feetta. Honum fannst \u00f3\u00fe\u00e6gilegt a\u00f0 hugsa um \u00feetta, en leyf\u00f0i s\u00e9r samt a\u00f0 skissa einfalda\u00f0a mynd af \u00feessu, og reyndi a\u00f0 l\u00e1ta s\u00e9r detta \u00ed hug hluti sem hann g\u00e6ti m\u00e1la\u00f0 yfir \u00feessa skellu. Allt \u00ed einu s\u00e1 hann \u00fat \u00far \u00feessu hausk\u00fapu, sem l\u00e1 \u00e1 hli\u00f0. Svo sk\u00fdr var h\u00fan \u00ed huga hans, a\u00f0 hann \u00feurfti ekki einu sinni a\u00f0 hafa fyrirmynd, eins og hinn vandvirki Nikul\u00e1s var vanur a\u00f0 nota. Me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 setja nefi\u00f0 n\u00e6stum upp a\u00f0 striganum, \u00fe\u00e1 gat hann m\u00e1la\u00f0 yfir skelluna \u00e1n \u00feess a\u00f0 \u00feurfa a\u00f0 vir\u00f0a hana fyrir s\u00e9r. \u00c1 n\u00e6turnar dreymdi hann \u00fe\u00f3 \u00feessa skellu, en gat ekki fremur en \u00ed v\u00f6ku horft beint \u00e1 hana.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00f3mas og Nikul\u00e1s byrju\u00f0u \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 spjalla um l\u00edf listm\u00e1larans, og bera saman st\u00f6\u00f0u st\u00e9ttarinnar \u00e1 Ni\u00f0url\u00f6ndum annars vegar og Nor\u00f0ur-\u00cdtal\u00edu hins vegar. Voru \u00feeir samm\u00e1la um a\u00f0 \u00feetta g\u00e6ti veri\u00f0 verra, en vegur m\u00e1laralistarinnar m\u00e6tti a\u00f0 \u00f3sekju vera meiri, ef h\u00fan v\u00e6ri metin a\u00f0 ver\u00f0leikum, enda v\u00e6ri h\u00fan drottning listanna. Sk\u00f3lastj\u00f3rinn sag\u00f0i a\u00f0 \u00ed Eden hef\u00f0u allar listir veri\u00f0 sameina\u00f0ar \u00ed eina, ekki var greint \u00e1 milli, allt eitt og samt. Eftir a\u00f0 Adam og Eva \u00e1tu af skilningstr\u00e9nu \u00fe\u00e1 f\u00f3ru \u00feau fyrst a\u00f0 greina \u00e1 milli \u00feess sem var gott og \u00feess sem var sl\u00e6mt, og \u00fat fr\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 greina milli allra hluta og greina. Gu\u00f0 rak \u00feau burt af \u00fev\u00ed a\u00f0 n\u00fa skildu \u00feau ekki gu\u00f0d\u00f3minn, sem var \u00e1n a\u00f0greiningar. Engillinn me\u00f0 eldsver\u00f0i\u00f0 skar hausana af \u00feeim og sneri, \u00feannig a\u00f0 \u00feri\u00f0ja auga\u00f0 horf\u00f0i inn \u00ed l\u00edkamann, ekki \u00e1 heiminn, en me\u00f0 \u00fev\u00ed auga s\u00e1u Adam og Eva heim hins fullkomna, \u00fear sem allt var eins og \u00fea\u00f0 \u00e6tti a\u00f0 vera. Eini ma\u00f0urinn sem hefur geta\u00f0 s\u00e9\u00f0 me\u00f0 \u00feri\u00f0ja auganu eftir falli\u00f0 var Plat\u00f3n, sem fer\u00f0a\u00f0ist um heiminn, nam alla \u00fer\u00e6\u00f0i st\u00e6r\u00f0fr\u00e6\u00f0innar og \u00feegar hann gat ofi\u00f0 \u00fe\u00e1 saman \u00fe\u00e1 opna\u00f0ist honum s\u00fdn Adams og Evu, \u00fev\u00ed engu skiptir \u00fe\u00f3 \u00feri\u00f0ja auga\u00f0 nemi ekki lj\u00f3s, heldur horfi bara inn \u00ed l\u00edkamann. En Plat\u00f3n sveik mannkyni\u00f0, \u00ed sta\u00f0 \u00feess a\u00f0 kenna \u00f6\u00f0rum a\u00f0 sj\u00e1 eins og hann s\u00e1 sj\u00e1lfur, \u00fe\u00e1 faldi hann \u00feekkinguna \u00ed fl\u00e6kjum og einf\u00f6ldunum.<\/p>\n\n\n\n<p>Eftir \u00feessa d\u00e6mis\u00f6gu sk\u00f3lastj\u00f3rans byrju\u00f0u starfsbr\u00e6\u00f0urnir a\u00f0 fara \u00ed gegnum m\u00e1lverkin sem Nikul\u00e1s haf\u00f0i teki\u00f0 me\u00f0 s\u00e9r. T\u00f3mas lauk lofsor\u00f0i \u00e1 n\u00e6stum allar myndirnar, en sag\u00f0i ekkert \u00feegar kom a\u00f0 \u00feeirri s\u00ed\u00f0ustu, sem haf\u00f0i svo n\u00fdveri\u00f0 veri\u00f0 breytt. Hann tj\u00e1\u00f0i Nikul\u00e1s a\u00f0 \u00fe\u00f3 hann v\u00e6ri sannarlega meistari, \u00fe\u00e1 v\u00e6ri ekkert \u00fearna sem n\u00fdst g\u00e6ti til kennslu, umfram \u00fea\u00f0 sem listask\u00f3linn \u00e6tti n\u00fa \u00feegar. Eina undantekningin v\u00e6ri s\u00ed\u00f0asta verki\u00f0, sem s\u00fdndi a\u00f0 hausk\u00fapur \u00feyrftu ekki a\u00f0 liggja me\u00f0 hvirfilinn upp. Sk\u00f3lastj\u00f3rinn spur\u00f0i starfsbr\u00f3\u00f0ur hans hvernig honum hef\u00f0i hugkv\u00e6mst \u00fea\u00f0. Nikul\u00e1s horf\u00f0i \u00e1 hausk\u00fapuna \u00ed fyrsta sinn s\u00ed\u00f0an hann haf\u00f0i m\u00e1la\u00f0 hana, s\u00e1 \u00ed gegnum beinin skelluna i\u00f0ast undir, botnlausar holurnar hlykkju\u00f0ust \u00ed huga hans, og hann svara\u00f0i a\u00f0 stundum k\u00e6mi dau\u00f0inn \u00far \u00f3v\u00e6ntri \u00e1tt. Allt \u00ed einu vissi Nikul\u00e1s a\u00f0 hann v\u00e6ri feigur, ekki \u00fe\u00f3 \u00e1 \u00feann h\u00e1tt sem allt f\u00f3lk v\u00e6ri, heldur a\u00f0 engill gu\u00f0s myndi stinga hann \u00e1 hol. Ekki \u00ed dag, ekki \u00e1 morgun, en flj\u00f3tlega, \u00e1\u00f0ur en n\u00e6sti hringur \u00e1rsins yr\u00f0i fullkomna\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dear skiljum vi\u00f0 vi\u00f0 Nikul\u00e1s fr\u00e1 Fagradal. Hann kemst aftur heim til s\u00edn, gleymir feig\u00f0 sinni n\u00f3gu lengi til a\u00f0 geta sitt ellefta barn me\u00f0 konu sinni, en deyr \u00e1\u00f0ur en \u00fea\u00f0 f\u00e6\u00f0ist. \u00de\u00f3 a\u00f0 hann s\u00e9 bygg\u00f0ur \u00e1 alv\u00f6ru manneskju, \u00fe\u00e1 er hann au\u00f0vita\u00f0 t\u00e1knmynd, holdgervingur listamannsins. \u00de\u00e1 meina \u00e9g ekki m\u00e1larans, heldur hinnar skapandi manneskju. \u00c9g get au\u00f0vita\u00f0 bara tala\u00f0 fyrir rith\u00f6funda, en \u00e9g get fullyrt undanbrag\u00f0alaust, a\u00f0 hin skrifandi st\u00e9tt samanstendur af f\u00f3lki sem dreymir um a\u00f0 h\u00f6ggva \u00fat \u00far marmara, dansa \u00e1 svi\u00f0i, semja sinf\u00f3n\u00edur, hanna br\u00fdr, bl\u00e1sa gler, syngja eigin l\u00f6g, og m\u00e1la kyrral\u00edfsmynd me\u00f0 ol\u00edulitum af \u00f3l\u00edkum, a\u00f0skildum hlutum \u00e1 einum fleti. \u00d6ll sk\u00e1ld dreymir um a\u00f0 vera \u00f6\u00f0ruv\u00edsi, annars konar, geta fl\u00e6tt \u00far sinni list \u00ed a\u00f0ra, eins og allt f\u00f3lk langar a\u00f0 renna inn \u00ed a\u00f0ra, ver\u00f0a hluti af st\u00e6rri heild, ekki \u00feau sj\u00e1lf, heldur einn hugur sem er til utan t\u00edma og r\u00fams, laus \u00far pr\u00edsund kj\u00f6ts og rotnunar.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deannig hlj\u00f3mar d\u00e6misagan um h\u00e9g\u00f3ma.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>K\u00e1ri Tulinius 1. fer\u00f0alangur \u00ed Feneyjum \u00c1st\u00e6\u00f0an var kannski s\u00fa a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i fyrst veitt rammanum athygli. Gyllingin haf\u00f0i m\u00e1\u00f0st af \u00e1 nokkrum st\u00f6\u00f0um og \u00ed einu horninu voru samskeytin r\u00e9tt farin a\u00f0 gli\u00f0na sundur. \u00dev\u00ed var \u00fea\u00f0 utanvert sj\u00f3nsvi\u00f0i\u00f0, ekki brennipunkturinn, sem innbyrti m\u00e1lverki\u00f0. Svo allt \u00ed einu t\u00f3k me\u00f0vitundin eftir \u00fev\u00ed sem var [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-622","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/622","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=622"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/622\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":684,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/622\/revisions\/684"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=622"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}