{"id":755,"date":"2025-08-31T20:13:36","date_gmt":"2025-08-31T20:13:36","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=755"},"modified":"2025-09-07T16:42:26","modified_gmt":"2025-09-07T16:42:26","slug":"er-sem-var-ivar","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=755","title":{"rendered":"Er sem var, \u00cdvar"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Soff\u00eda Bjarnad\u00f3ttir<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>\u00c9g sam\u00feykkti \u00e1 endanum a\u00f0 fara me\u00f0 \u00cdvari \u00e1 h\u00f3tel r\u00e9tt fyrir utan b\u00e6inn, sem reyndist vera sumarb\u00fasta\u00f0ur, ekki h\u00f3tel. \u00c9g \u00fearf varla a\u00f0 segja \u00fea\u00f0 en helgin minnti ekki \u00e1 flugeldas\u00fdningu. V\u00e6ntingar eiga \u00fea\u00f0 til a\u00f0 framlei\u00f0a vonbrig\u00f0i sem v\u00f6knu\u00f0u af \u00f3r\u00f3legum svefni. Hl\u00fdr \u00e1g\u00fastm\u00e1nu\u00f0ur var n\u00e6stum \u00e1 enda og endalaus rigningin hj\u00fapa\u00f0i s\u00ed\u00f0ustu daga sumarsins. Rigningin angra\u00f0i mig ekki, s\u00ed\u00f0ur en svo, veitti huggun fr\u00e1 sumrinu sem haf\u00f0i t\u00e6tt mig upp. Fr\u00e1 barnsaldri hef \u00e9g ekki h\u00f6ndla\u00f0 \u00edslensk sumur s\u00e9rlega vel, l\u00edkaminn fer \u00ed dvala, fylgir m\u00e9r ekki eftir \u00e1 \u00feessum \u00e1rst\u00edma. Hefur kannski eitthva\u00f0 me\u00f0 v\u00e6ntingar e\u00f0a offrambo\u00f0 af birtu a\u00f0 gera, \u00e9g veit \u00fea\u00f0 samt ekki. \u00deegar \u00e9g fluttist b\u00faferlum fr\u00e1 \u00cdslandi \u00fe\u00e1 laga\u00f0ist \u00feetta. N\u00fa er \u00e9g aftur komin heim, flutt inn \u00e1 \u00e6skuheimili\u00f0 og haf\u00f0i fundi\u00f0 l\u00edkamann h\u00e1lfpartinn stir\u00f0na upp yfir sumari\u00f0. Hreyfingar ur\u00f0u \u00feunglamalegri me\u00f0 hverjum deginum sem lei\u00f0 eins og \u00e9g v\u00e6ri st\u00f6dd \u00ed formal\u00edni. Kl\u00e1\u00f0i breiddi \u00far s\u00e9r undir h\u00fa\u00f0 fr\u00e1 sumarbyrjun og \u00e9g \u00e1tti erfi\u00f0ara me\u00f0 a\u00f0 dvelja \u00ed d\u00f6gunum. \u00c9g bei\u00f0 allt sumari\u00f0 eftir a\u00f0 \u00feessu \u00e1standi lyki, \u00feetta kl\u00e1ra\u00f0ist eins og langdregin b\u00ed\u00f3mynd seint um kv\u00f6ld. Bei\u00f0 eftir haustinu. Og \u00fea\u00f0 var einmitt \u00ed \u00feessum endalokum sumarsins sem vi\u00f0 \u00cdvar keyr\u00f0um af sta\u00f0 \u00e1 glj\u00e1sv\u00f6rtum rafb\u00edl sem minnti \u00e1 vel b\u00f3na\u00f0an l\u00edkb\u00edl.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cdvar er dularfullur n\u00e1ungi. Vir\u00f0ist einfaldur og lifa l\u00edfi s\u00ednu \u00e1n s\u00fdnilegra fl\u00e6kja, er kalla\u00f0ur til verka, \u00ed \u00fatk\u00f6ll, gengur hreint til verks sem m\u00e9r fannst svoldi\u00f0 sex\u00ed en eftir \u00feessa helgi var \u00e9g viss um a\u00f0 \u00fea\u00f0 g\u00e6ti veri\u00f0 fl\u00f3ki\u00f0 a\u00f0 vera \u00cdvar. Hann \u00feurfti a\u00f0 svara s\u00edmt\u00f6lum reglulega og skrapp a\u00f0 lokum \u00ed burtu \u00ed \u00ferj\u00e1 klukkut\u00edma um kv\u00f6ldi\u00f0, \u00feessa stuttu helgarfer\u00f0 fr\u00e1 laugardegi og fram yfir h\u00e1degi \u00e1 sunnudegi. \u00deegar \u00e9g spur\u00f0i hann hvort vi\u00f0 \u00e6ttum a\u00f0 koma vi\u00f0 \u00ed b\u00fa\u00f0 \u00e1 lei\u00f0 okkar \u00fat \u00far b\u00e6num, vi\u00f0 vorum a\u00f0 n\u00e1lgast Borgarnes, \u00fe\u00e1 f\u00f3r hann a\u00f0 s\u00f6ngla me\u00f0 \u00fatvarpsgutlinu, I have tried in my way to be free. Svo bruna\u00f0i hann bara framhj\u00e1 B\u00f3nus og s\u00ed\u00f0an verslunarkjarnanum og h\u00e9lt f\u00f6rinni \u00e1fram \u00far Borgarnesi og \u00e1fram eftir \u00fej\u00f3\u00f0veginum, \u00e1n \u00feess a\u00f0 svara.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann bau\u00f0 m\u00e9r \u00ed sumarb\u00fasta\u00f0 sem hann keypti fyrir arf, a\u00f0 s\u00f6gn, og kalla\u00f0i H\u00f3tel. Tignarlegur bj\u00e1lkakofi umvafinn sk\u00f3glendi fjarri bygg\u00f0 og \u00f6\u00f0rum b\u00fast\u00f6\u00f0um. \u00deegar vi\u00f0 komum var b\u00fai\u00f0 a\u00f0 kveikja upp \u00ed arninum. Eldtungurnar t\u00f3ku gl\u00e6fralega \u00e1 m\u00f3ti okkur, hringa\u00f0ar saman upp \u00far st\u00f3nni. R\u00famin voru s\u00f6mulei\u00f0is uppb\u00fain, einmitt eins og \u00feetta v\u00e6ri h\u00f3tel. \u00d3s\u00fdnileg manneskja haf\u00f0i greinilega s\u00e9\u00f0 um a\u00f0 undirb\u00faa komu okkar, ra\u00f0a eldivi\u00f0num fagmannlega upp, fylla \u00edssk\u00e1pinn af tilb\u00fanum mat og snurfusa svefnherbergin. \u00cd eldh\u00fasinu var innr\u00e9tta\u00f0ur bar fullur af fj\u00f6lbreyttu \u00e1fengi sem \u00e9g haf\u00f0i engan \u00e1huga \u00e1. \u00c1 me\u00f0an \u00cdvar hvarf til a\u00f0 sinna vinnu sinni um kv\u00f6ldi\u00f0, f\u00f3r \u00e9g \u00ed s\u00e1nu og fann a\u00f0 l\u00edkami minn var a\u00f0 lagast, sumari\u00f0 v\u00e6ri br\u00e1tt alveg \u00e1 enda. \u00cdvar haf\u00f0i greinilega anna\u00f0 erindi upp \u00ed \u00feennan b\u00fasta\u00f0 en a\u00f0 heilla mig me\u00f0 r\u00f3mant\u00edk e\u00f0a kynfer\u00f0islegu a\u00f0dr\u00e1ttarafli. \u00c1 einhvern h\u00e1tt var m\u00e9r alveg sama. Dvaldi lengi ein \u00ed s\u00e1nunni og steig reglulega \u00fat \u00ed rigninguna, f\u00f3r \u00ed kalda \u00fatisturtu \u00e1 milli, var fegin a\u00f0 endurheimta l\u00edkama minn aftur eftir sumari\u00f0. Eftir s\u00e1nuna var teki\u00f0 a\u00f0 r\u00f6kkva, n\u00e6stum or\u00f0i\u00f0 dimmt og \u00e9g virtist svo ein \u00ed \u00feessum n\u00fdja heimi a\u00f0 \u00e9g kveikti \u00e1 \u00fatvarpinu \u00ed s\u00edmanum m\u00ednum. Baby Jane me\u00f0 Rod Stewart hlj\u00f3ma\u00f0i \u00ed r\u00f6kkrinu og \u00e9g skrei\u00f0 upp \u00ed r\u00fam og dorma\u00f0i. Don\u2019t leave me hanging on the line \u2026 don\u2019t forget I know a secrets about you\u2026 slitrur \u00far laginu leiddu mig inn \u00ed svefn\u00e1lmuna innra me\u00f0 m\u00e9r\u2026 it\u2019s gonna last forever \u2026 it\u2019s gonna last \u2026  <br>\n\u2001Um n\u00f3ttina dreymdi mig \u00feungan draum sem marka\u00f0i spor \u00ed vitundina og l\u00e9t mig ekki \u00ed fri\u00f0i eftir a\u00f0 \u00e9g vakna\u00f0i:  <br>\n\u2001\u00c9g vakna \u00e1 au\u00f0u g\u00f3lfi vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 st\u00f3rum glerkassa. \u00cd kassanum liggja karl og kona, frosin eins og \u00e1 lj\u00f3smynd. \u00c9g held \u00ed fyrstu a\u00f0 \u00feau sofi v\u00e6rt eins og Mjallhv\u00edt \u00ed kistu sinni, eftir a\u00f0 hafa biti\u00f0 \u00ed eitra\u00f0 epli. En \u00feau eru ekki sofandi  heldur stara opnum frosnum augum \u00fat \u00ed lofti\u00f0 l\u00edkt og \u00feau s\u00e9u undir \u00e1l\u00f6gum, hringu\u00f0 saman \u00ed litlum gegns\u00e6jum kassa. Frosi\u00f0 bros karlsins birtir dj\u00fapan s\u00e1rsauka bak vi\u00f0 gleri\u00f0 og m\u00e9r finnst \u00e9g kannast vi\u00f0 hann en kunnugleikast\u00f6\u00f0 heilans kveikir ekki almennilega \u00e1 hver ma\u00f0urinn er. \u00deessi mynd eltir mig fr\u00e1 svefni og inn \u00ed v\u00f6ku og \u00e1fram fr\u00e1 \u00feessari helgi eins og frosinn gr\u00e1tur \u00far \u00f6\u00f0rum heimi, vofa \u00far g\u00f6mlu s\u00e1ri. <\/p>\n\n\n\n<p>Hausinn \u00e1 m\u00e9r var a\u00f0 springa allan n\u00e6sta dag, eins og \u00e9g hef\u00f0i innbyrt eitur kv\u00f6ldi\u00f0 \u00e1\u00f0ur, en \u00e9g drekk ekki n\u00e9 tek inn eitur lengur, alla vega ekki sj\u00e1lfviljug. L\u00edklega haf\u00f0i \u00e9g ekki drukki\u00f0 n\u00f3gu miki\u00f0 vatn eftir s\u00e1nuna. \u00c9g var alin upp vi\u00f0 eitra\u00f0an kokteil sem kalla m\u00e6tti afbr\u00fd\u00f0isemi og vonbrig\u00f0i. \u00cd dag finn \u00e9g n\u00e1nast aldrei fyrir \u00f6fund, er of aftengd f\u00f3lki til \u00feess, en eftir \u00feessa helgi f\u00e9kk \u00e9g m\u00edgreni og fann \u00ed kj\u00f6lfari\u00f0 vonbrig\u00f0i vaxa sem dr\u00f3gu fram gamalt dau\u00f0yfli innra me\u00f0 m\u00e9r. Vonbrig\u00f0in sn\u00e9ru samt ekki a\u00f0 \u00cdvari, ekki beint, n\u00e9 a\u00f0 sumarb\u00fasta\u00f0num sem var alveg \u00e1g\u00e6tur, heldur a\u00f0 sj\u00e1lfri m\u00e9r. A\u00f0 vera a\u00f0 lifa h\u00e1lfgildings l\u00edfi. Sam\u00feykkja eitthva\u00f0 \u00fat \u00ed bl\u00e1inn til a\u00f0 ge\u00f0jast manni sem \u00e9g \u00feekkti l\u00edti\u00f0 sem ekkert og vera einmitt enn og aftur me\u00f0 v\u00e6ntingar til annars f\u00f3lks, til l\u00edfsins yfir h\u00f6fu\u00f0. Skil samt ekki enn af hverju hann kalla\u00f0i sumarb\u00fasta\u00f0inn sinn h\u00f3tel. \u00deetta var bara \u00f3sk\u00f6p venjulegur b\u00fasta\u00f0ur, nokku\u00f0 r\u00edkmannlegur, me\u00f0 \u00f3s\u00fdnilegu \u00fej\u00f3nustuf\u00f3lki.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g f\u00f3r eins \u00ed gegnum \u00e1fengisme\u00f0fer\u00f0, helminga\u00f0i mig til a\u00f0 ge\u00f0jast heiminum. Helmingurinn f\u00f3r \u00ed me\u00f0fer\u00f0 en hinn hlutinn haf\u00f0i hreint ekki hugsa\u00f0 s\u00e9r a\u00f0 breyta einu n\u00e9 neinu. \u00dea\u00f0 er ekki mj\u00f6g v\u00e6nlegt til \u00e1rangurs. Samt virtist \u00feetta ganga hj\u00e1 m\u00e9r. Og gerir enn. \u00c9g bjarga\u00f0ist \u00far sj\u00e1lfheldu fyrir l\u00f6ngu en h\u00e9lt samt \u00e1fram a\u00f0 lifa h\u00e1lfu l\u00edfi. \u00c9g hef gert \u00feetta lengi \u00ed \u00f6llum hlutverkum l\u00edfs m\u00edns. Er helmingu\u00f0. Sem vinkona, \u00e1stkona, d\u00f3ttir og l\u00edka sem \u00fe\u00fd\u00f0andi, sem kemur s\u00e9r reyndar vel. Sem betur fer h\u00f6f\u00f0u \u00f6rl\u00f6gin haga\u00f0 \u00fev\u00ed \u00feannig a\u00f0 \u00e9g var\u00f0 ekki m\u00f3\u00f0ir. A\u00f0 vera h\u00e1lf m\u00f3\u00f0ir hlj\u00f3mar undarlega \u00fe\u00f3 a\u00f0 m\u00f3\u00f0ir m\u00edn hafi \u00ed raun kennt m\u00e9r \u00feessa a\u00f0fer\u00f0 til a\u00f0 lifa \u2013 jafnvel af, a\u00f0 helminga sig. Stundum er \u00fea\u00f0 einfaldlega \u00fea\u00f0 eina \u00ed st\u00f6\u00f0unni og kannski erum vi\u00f0 m\u00f6rg sem lifum h\u00e1lfu l\u00edfi, \u00fe\u00f3 a\u00f0 f\u00e6stir vi\u00f0urkenni \u00fea\u00f0 kannski. \u00dea\u00f0 er l\u00edka fullmikil til\u00e6tlunarsemi a\u00f0 manneskjan s\u00e9 heil. Helmingurinn vill eiga k\u00f6tt og hinn fugl. Helmingurinn undirgefinn, hinn helmingurinn stj\u00f3rnsamur. Helmingur vill vera \u00ed sambandi og hinn helmingur einhleypur. Helmingur f\u00e9lagslyndur og hinn einr\u00e6nn. Einn partur er alltaf a\u00f0 ge\u00f0jast \u00f6\u00f0rum og annar stendur fastur \u00e1 s\u00ednu. Helmingurinn me\u00f0 st\u00f6\u00f0ugar m\u00f3tb\u00e1rur vi\u00f0 streymi l\u00edfsins, \u00ed andst\u00f6\u00f0u vi\u00f0 allt og s\u00edfell barmafull vonbrig\u00f0i fyrir dyrum. \u00c9g vissi ekki hvernig \u00e9g g\u00e6ti breytt afst\u00f6\u00f0u minni til l\u00edfsins. \u00c9g var alltaf klofin, sundru\u00f0 \u00ed tv\u00e6r andst\u00e6\u00f0ar \u00e1ttir, \u00feetta \u00e1tti s\u00e9r langa s\u00f6gu.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 \u00cdvar kynntumst \u00ed raun aldrei, ekki beint, vi\u00f0 bara vorum, e\u00f0a erum. En \u00e1st\u00e6\u00f0an fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00cdvar var staddur \u00ed m\u00ednu h\u00e1lfa l\u00edfi var s\u00fa a\u00f0 \u00e9g flutti aftur inn \u00ed h\u00fas foreldra minna eftir a\u00f0 mamma f\u00f3r \u00e1 hj\u00fakrunarheimili og pabbi flutti \u00ed litla h\u00fasi\u00f0 \u00ed Port\u00fagal. Stuttu eftir a\u00f0 mamma var flutt \u00e1 hj\u00fakrunarheimili\u00f0 t\u00f3kum vi\u00f0 pabbi kjallarann \u00ed gegn sem haf\u00f0i ekki veri\u00f0 \u00ed mikilli notkun \u00e1rum saman, svo \u00e9g vissi til. Risavaxin og ni\u00f0urgrafin geymsla virtist hyld\u00fdpi, endalaus d\u00f6kkur heimur falinn undir okkur og fr\u00e1 s\u00fdnilega heiminum. J\u00e1 og pabbi sag\u00f0i: \u201e\u00dea\u00f0 er rottugangur h\u00e9r,\u201c eins og hann fyndi \u00fea\u00f0 \u00e1 lykt e\u00f0a hlj\u00f3\u00f0i. \u00c9g byrja\u00f0i a\u00f0 \u00feefa en fann bara inniloka\u00f0a saggalykt sem minnti ekki \u00e1 l\u00edf n\u00e9 hreyfingu. Pabbi var\u00f0 alvarlegur \u00ed brag\u00f0i og b\u00e6tti vi\u00f0: \u201eVi\u00f0 ver\u00f0um a\u00f0 \u00fatr\u00fdma \u00feeim. \u00de\u00e6r hafa vakna\u00f0, komist aftur inn, \u00fea\u00f0 \u00e1tti ekki a\u00f0 vera m\u00f6gulegt. \u00de\u00e6r fj\u00f6lga s\u00e9r hratt.\u201c \u00c9g vissi ekki a\u00f0 foreldrar m\u00ednir hef\u00f0u veri\u00f0 \u00ed miklu meind\u00fdrast\u00fassi \u00ed gegnum t\u00ed\u00f0ina, \u00e9g myndi muna sl\u00edkt. \u00deau hef\u00f0u pott\u00fe\u00e9tt sagt m\u00e9r fr\u00e1 sl\u00edkum faraldri \u00ed \u00c1rb\u00e6num. Pabbi tala\u00f0i n\u00fana eins og hann hef\u00f0i ekki gert anna\u00f0 en a\u00f0 f\u00e1st vi\u00f0 rottugang \u00e1rum saman. <br>\n\u2001\u201e\u00c9g held \u00fea\u00f0 s\u00e9 best a\u00f0 nota bara skammbyssuna \u00e1 \u00fe\u00e6r,\u201c sag\u00f0i hann \u00e1 me\u00f0an hann fikra\u00f0i sig innar \u00ed kjallaranum, fram hj\u00e1 drasli sem haf\u00f0i dvali\u00f0 \u00fearna \u00e1ratugum saman. Hann virtist vera a\u00f0 tala vi\u00f0 sj\u00e1lfan sig en ekki mig, auglj\u00f3slega kominn \u00ed v\u00edgahug bograndi \u00ed kjallaranum. \u201eSkj\u00f3ta helv\u00edtin \u00ed hnakkann,\u201c muldra\u00f0i hann fjandsamlega. \u00deetta var \u00f3l\u00edkt pabba og r\u00f6ddin \u00ed honum breytt. \u00c9g haf\u00f0i aldrei fyrr heyrt \u00feetta r\u00e1\u00f0 vi\u00f0 \u00fatr\u00fdmingu \u00e1 m\u00fasum e\u00f0a rottum, a\u00f0 skj\u00f3ta \u00fe\u00e6r. Gat ekki \u00edmynda\u00f0 m\u00e9r pabba me\u00f0 skammbyssu \u00ed h\u00f6nd, a\u00f0 l\u00e6\u00f0ast aftan a\u00f0 \u00f3v\u00e6ru sem er \u00f3velkomin, en \u00e9g veit a\u00f0 hann \u00e1tti riffil \u00e1\u00f0ur fyrr. \u00c9g var ekki viss hvort hann v\u00e6ri a\u00f0 meina \u00feetta me\u00f0 aft\u00f6kuna e\u00f0a hvort \u00feetta v\u00e6ri s\u00f3\u00f0aleg myndl\u00edking hj\u00e1 g\u00f6mlum manni. <br>\n\u2001\u201eEigum vi\u00f0 ekki bara a\u00f0 f\u00e1 meind\u00fdraey\u00f0i \u00ed m\u00e1li\u00f0, pabbi minn, jafnvel k\u00f6tt?\u201c \u00cd \u00feessu vafstri \u00fe\u00e1 man \u00e9g eftir a\u00f0 hafa heyrt hlj\u00f3\u00f0 fr\u00e1 einni \u00ed horninu og l\u00e1ti\u00f0 sem \u00e9g heyr\u00f0i \u00fea\u00f0 ekki til a\u00f0 styggja ekki \u00e1ttr\u00e6\u00f0an f\u00f6\u00f0ur minn. Vissi \u00fe\u00f3 a\u00f0 vi\u00f0 yr\u00f0um a\u00f0 gera eitthva\u00f0 \u00ed \u00feessu. Pabbi t\u00f3k fram gr\u00e1an st\u00f3ran plastpoka og sturta\u00f0i harkalega \u00far pokanum \u00e1 steypt g\u00f3lfi\u00f0. \u00deetta var \u00fe\u00e1 poki fullur af dau\u00f0um rottum \u00e1samt einstaka sk\u00f3pari. \u00de\u00e6r h\u00f6f\u00f0u jafnvel kafna\u00f0 en feldur \u00feeirra var \u00f3venju \u00fe\u00e9ttur og fagur eins og t\u00edminn hef\u00f0i ekki n\u00e1\u00f0 til \u00feeirra. \u00dea\u00f0 f\u00f3r hrollur um mig. <br>\n\u2001\u201e\u00deetta er fr\u00e1 s\u00ed\u00f0ustu \u00fatr\u00fdmingu,\u201c sag\u00f0i pabbi \u00ed s\u00f6mu \u00f3kennilegu t\u00f3ntegund og \u00e1\u00f0ur og virtist \u00f6llu vanur. \u00de\u00e6r voru svo margar, en \u00fe\u00e6r voru dau\u00f0ar. Voru \u00fe\u00e6r ekki \u00f6rugglega dau\u00f0ar? Gat veri\u00f0 a\u00f0 \u00fe\u00e6r v\u00e6ru sofandi, sv\u00e6f\u00f0ar? Nota\u00f0ar til ranns\u00f3kna? Pabbi sag\u00f0ist ekki hafa tr\u00fa \u00e1 meind\u00fdraey\u00f0um borgarinnar eftir sl\u00e6lega samvinnu s\u00ed\u00f0ustu \u00e1ra en hann \u00feekkti mann sem t\u00e6ki a\u00f0 s\u00e9r pers\u00f3nuleg verkefni af \u00fdmsum toga og hef\u00f0i aldrei klikka\u00f0, hef\u00f0i hj\u00e1lpa\u00f0 s\u00e9r me\u00f0 m\u00f6rg verkefni. \u00c9g star\u00f0i \u00e1 pabba eins og hann v\u00e6ri a\u00f0 uppl\u00fdsa mig um a\u00f0 hann v\u00e6ri \u00ed leyni\u00fej\u00f3nustunni, KGB e\u00f0a jafnvel foringi undirheima. Vi\u00f0 vitum svo \u00f3gurlega l\u00edti\u00f0 um anna\u00f0 f\u00f3lk, jafnvel okkar n\u00e1nustu. En \u00fea\u00f0 var \u00e1 \u00feessari stundu sem \u00cdvar kom til s\u00f6gunnar eins og einhver Mike \u00far Breaking Bad, \u00f6ruggur reddari me\u00f0 grunsamlegan bakgrunn.<\/p>\n\n\n\n<p>Eftir a\u00f0 \u00cdvar haf\u00f0i veri\u00f0 kalla\u00f0ur \u00e1 sv\u00e6\u00f0i\u00f0 og fjarl\u00e6gt \u00f6ll verksummerki um \u00f3velkomi\u00f0 l\u00edf \u00ed kjallaranum \u00fe\u00e1 hreinsu\u00f0um vi\u00f0 pabbi allt \u00fat \u00feessa helgi. Allt. Dau\u00f0hreinsu\u00f0um kjallarann og hentum \u00f6llu sem \u00fear haf\u00f0i veri\u00f0; rottum, sk\u00f3p\u00f6rum, j\u00f3laskrauti, st\u00f3lum, skenk, skautum, vei\u00f0ist\u00f6ngum, va\u00f0st\u00edgv\u00e9lum og endalausum k\u00f6ssum og sv\u00f6rtum ruslapokum fullum af einhverjum andskota, rykf\u00f6llnum b\u00f3kum, meira a\u00f0 segja br\u00fa\u00f0arkj\u00f3ll m\u00f6mmu sem h\u00e9kk \u00fearna stir\u00f0na\u00f0ur og h\u00e1lf \u00f3huggulegur uppi \u00e1 her\u00f0atr\u00e9, f\u00f3r beinustu lei\u00f0 \u00ed rusli\u00f0. Ekki veit \u00e9g af hverju \u00feessi 50 e\u00f0a 60 \u00e1ra gamli kj\u00f3ll h\u00e9kk \u00fearna uppi eins og m\u00fam\u00eda, minning, jafnvel vonbrig\u00f0i. Vi\u00f0 g\u00e1tum ekki hugsa\u00f0 okkur a\u00f0 gefa e\u00f0a selja eitt n\u00e9 neitt, vi\u00f0 vorum samm\u00e1la um \u00fea\u00f0 og okkur l\u00e1 miki\u00f0 \u00e1 a\u00f0 ey\u00f0a \u00f6llu sem minnti \u00e1 fort\u00ed\u00f0 og l\u00edf okkar, meira a\u00f0 segja fj\u00f6lskyldualb\u00fam f\u00e9kk a\u00f0 gossa, \u00feessu var \u00f6llu hent upp \u00e1 kerru og ekki \u00e6tla\u00f0 til framhaldsl\u00edfs. Vi\u00f0 tv\u00f6 vorum sem betur fer ekki hordarar fj\u00f6lskyldunnar, \u00fe\u00e1 hef\u00f0i \u00feessi a\u00f0ger\u00f0 teki\u00f0 sinn t\u00edma. \u00dea\u00f0 var a\u00f0eins eitt sem pabbi skildi eftir \u00ed kjallaranum og \u00fea\u00f0 var riffillinn sem fannst rykfallinn \u00ed fatask\u00e1p. A\u00f0 svo b\u00fanu \u00fe\u00e1 var kjallaranum loka\u00f0 me\u00f0 slagbrandi. \u00deetta var \u00fea\u00f0 s\u00ed\u00f0asta sem vi\u00f0 pabbi ger\u00f0um saman. S\u00ed\u00f0an var hann farinn til Albufeira og \u00e9g gleymdi a\u00f0 spyrja hann hvar og hvernig hann kynntist \u00feessum dularfulla og j\u00e1, nokku\u00f0 kyn\u00feokkafulla \u00cdvari. \u00dea\u00f0 barst s\u00ed\u00f0an aldrei \u00ed tal \u00ed reglulegum skyldur\u00e6knis\u00edmt\u00f6lum okkar um ve\u00f0ur og mottur, en \u00fea\u00f0 var n\u00fdr \u00e1hugi pabba, a\u00f0 leita uppi teppi og mottur \u00e1 m\u00f6rku\u00f0um, helst sem h\u00f6f\u00f0u einhverja lygas\u00f6gu a\u00f0 segja. \u201e\u00deessi n\u00fdja persneska er fr\u00e1 g\u00f6mlum herragar\u00f0i \u00ed h\u00e9ra\u00f0inu sem var banna\u00f0 a\u00f0 heims\u00e6kja og h\u00fan hylur forstofug\u00f3lfi\u00f0 vel,\u201c sag\u00f0i hann holum hlj\u00f3mi \u00ed einu s\u00edmtali okkar.<\/p>\n\n\n\n<p>Um tveimur m\u00e1nu\u00f0um eftir lei\u00f0angur okkar \u00ed Sorpu, tilraunina til a\u00f0 ey\u00f0a einhverju \u00far l\u00edfi okkar, er dyrabj\u00f6llunni hringt. \u00cdvar stendur \u00fe\u00e1 vi\u00f0 dyrnar me\u00f0 lyklakippu \u00ed hendinni. Hann brosti ekki en var heldur ekki beint alvarlegur \u00e1 svip. Hann sag\u00f0i ekkert til a\u00f0 byrja me\u00f0, heldur horf\u00f0i \u00e1 mig eins og hann v\u00e6ri a\u00f0 reyna a\u00f0 finna or\u00f0in og komast sj\u00e1lfur a\u00f0 erindi s\u00ednu vi\u00f0 h\u00fasi\u00f0 mitt. Hann hristi lyklakippuna af og til, r\u00e6skti sig og var lengi a\u00f0 koma s\u00e9r a\u00f0 efninu, samt var ekkert sem benti til \u00feess a\u00f0 \u00feessi ma\u00f0ur v\u00e6ri \u00f3\u00f6ruggur e\u00f0a feiminn. Hann var \u00fe\u00f3 greinilega tv\u00edst\u00edgandi var\u00f0andi erindi sitt en reyndist vera me\u00f0 lykla a\u00f0 kjallaranum m\u00ednum. E\u00f0a kjallaranum hans pabba. En \u00fea\u00f0 er ekki innangengt \u00far h\u00fasinu heldur gengi\u00f0 inn \u00ed kjallarann a\u00f0 utanver\u00f0u fr\u00e1 bakgar\u00f0inum. \u00cdvar var \u00fev\u00ed a\u00f0 hrista lykla sem gengu a\u00f0 l\u00e1snum sem pabbi haf\u00f0i loka\u00f0 og l\u00e6st slagbrandinum me\u00f0. Pabbi haf\u00f0i \u00edtreka\u00f0 vi\u00f0 mig a\u00f0 l\u00e1ta \u00feennan kjallara h\u00e9r eftir eiga sig, \u00fea\u00f0 v\u00e6ri ekkert \u00feanga\u00f0 a\u00f0 s\u00e6kja og \u00feetta v\u00e6ri ekki gott geymslupl\u00e1ss, of ni\u00f0urgrafi\u00f0, \u00fea\u00f0 hef\u00f0i veri\u00f0 viturlegra a\u00f0 steypa upp \u00ed kjallarann \u00e1 s\u00ednum t\u00edma, alla vega fyrir opi\u00f0, haf\u00f0i hann \u00e1 or\u00f0i. M\u00e9r var n\u00e1kv\u00e6mlega sama um \u00feennan kjallara, haf\u00f0i ekkert vi\u00f0 hann a\u00f0 gera og haf\u00f0i ekki hugsa\u00f0 um hann eftir hreinsunina miklu. <br>\n\u2001\u201eGu\u00f0mundur vildi a\u00f0 \u00e9g kanna\u00f0i st\u00f6\u00f0una \u00e1 kjallaranum.\u201c <br>\n\u2001\u201eN\u00fa, hven\u00e6r tala\u00f0ir\u00f0u vi\u00f0 pabba? \u201c <br>\n\u2001\u201eNei sko, hann l\u00e9t mig f\u00e1 lyklana \u00e1 s\u00ednum t\u00edma og \u2026 \u00feetta er au\u00f0vita\u00f0 b\u00fai\u00f0 \ta\u00f0 vera vi\u00f0varandi vandam\u00e1l.\u201c <br>\n\u2001\u201eHaa, hva\u00f0a vandam\u00e1l?\u201c \u00c9g var hvassari \u00ed m\u00e1lr\u00f3mi en \u00e9g \u00e6tla\u00f0i m\u00e9r og setti \u00fev\u00ed upp k\u00e6ruleysilegt bros \u00ed kj\u00f6lfari\u00f0. <br>\n\u2001\u201eMe\u00f0 kjallarann, \u00feess vegna ba\u00f0 hann mig a\u00f0 koma.\u201c \u00cdvar var or\u00f0inn \u00f3\u00feolinm\u00f3\u00f0ur og styttri \u00ed spuna. \u201e\u00c9g er n\u00fa yfirleitt ekkert a\u00f0 garfa \u00ed h\u00fasum og kj\u00f6llurum hj\u00e1 f\u00f3lki, \u00feetta er bara samningur sem \u00e9g ger\u00f0i vi\u00f0 Gu\u00f0mund \u00e1 s\u00ednum t\u00edma. Fyrir l\u00f6ngu reyndar.\u201c Hann dr\u00f3 andann h\u00e6gt inn og var\u00f0 aftur yfirvega\u00f0ur \u00ed fasi. \u201eAfsaka\u00f0u \u00f3n\u00e6\u00f0i\u00f0, \u00e9g vildi bara l\u00e1ta \u00feig vita a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri \u00e1 lei\u00f0 \u00ed kjallarann n\u00fana og \u00e9g hef liti\u00f0 reglulega vi\u00f0 en gengi\u00f0 hlj\u00f3\u00f0lega um og ekki kunna\u00f0 vi\u00f0 a\u00f0 banka hj\u00e1 \u00fe\u00e9r fyrr. \u00c9g mun k\u00edkja vi\u00f0 af og til.\u201c \u00cdvar lauk m\u00e1li s\u00ednu eins og leynilegur fasteignasali. \u00dea\u00f0 var ekki lengur neitt hik \u00e1 manninnum \u00feegar hann gekk fr\u00e1 dyrapallinum. <br>\n\u2001\u00c9g var svo ringlu\u00f0 a\u00f0 \u00e9g vissi ekkert hva\u00f0 \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 segja vi\u00f0 \u00cdvar svo \u00e9g kalla\u00f0i bara \u00e1 eftir honum: \u201eViltu kaffisopa \u00feegar \u00fe\u00fa ert b\u00fainn \u2026 \u00fearna \u00ed kjallaranum?\u201c \u00cdvar, sem var kominn a\u00f0 horninu \u00e1 h\u00fasinu, stoppa\u00f0i vi\u00f0, leit \u00e1 lyklakippuna \u00ed l\u00f3fanum stutta stund og s\u00ed\u00f0an \u00ed \u00e1tt a\u00f0 m\u00e9r. \u201eJ\u00e1, takk,\u201c sag\u00f0i hann svo sn\u00f6ggt \u00e1n \u00feess a\u00f0 horfa \u00ed augun \u00e1 m\u00e9r, \u201e\u00e9g ver\u00f0 enga stund.\u201c Svo var hann horfinn fyrir horni\u00f0. \u00deannig h\u00f3fust kynni okkar \u00cdvars, e\u00f0a tengsl. \u00cd gegnum pabba og ni\u00f0urgrafinn kjallara \u00e1 \u00e6skuheimili m\u00ednu. \u00c9g komst a\u00f0 \u00fev\u00ed s\u00ed\u00f0ar a\u00f0 \u00cdvar var ekki hans r\u00e9tta nafn, hann haf\u00f0i s\u00ednar \u00e1st\u00e6\u00f0ur og haf\u00f0i b\u00fai\u00f0 \u00e1 \u00cdslandi \u00ed um tuttugu \u00e1r me\u00f0 margs konar starfsemi. Hann virtist eiga n\u00f3g af peningum og \u00fev\u00ed skildi \u00e9g ekki af hverju hann var \u00ed \u00feessum kjallarabisness fyrir pabba. En \u00fea\u00f0 skipti mig engu m\u00e1li, \u00feannig.<\/p>\n\n\n\n<p>Eftir helgina okkar saman \u00ed b\u00fasta\u00f0num \u00fe\u00e1 f\u00f3r \u00e9g \u00fe\u00f3 a\u00f0 velta \u00fev\u00ed fyrir m\u00e9r hvort sumarb\u00fasta\u00f0afer\u00f0in v\u00e6ri einnig hluti af \u00feessum svokalla\u00f0a samningi milli pabba og \u00cdvars. \u00deetta v\u00e6ri bara djobb sem hann v\u00e6ri a\u00f0 vinna, kl\u00e1ra, eins og \u00f6nnur \u00fatk\u00f6ll og kjallaraheims\u00f3knir. \u00c9g \u00e1kva\u00f0 a\u00f0 minnast ekki \u00e1 \u00feessa fer\u00f0 vi\u00f0 pabba, fannst \u00fea\u00f0 ekki koma honum vi\u00f0 og vissi heldur ekkert hvernig pabbi myndi breg\u00f0ast vi\u00f0 \u00feeim uppl\u00fdsingum. \u00deegar \u00cdvar bau\u00f0 m\u00e9r aftur nokkru s\u00ed\u00f0ar \u00e1 \u201eh\u00f3teli\u00f0\u201c \u00fe\u00e1 haf\u00f0i \u00e9g \u00fe\u00f3 alla vega dug \u00ed m\u00e9r til a\u00f0 af\u00feakka og bera fyrir vinnut\u00f6rn, sem var haugalygi. Reyndar er starf \u00fe\u00fd\u00f0andans eil\u00edf t\u00f6rn sem tekur engan enda, pyttur sem \u00fe\u00fa syndir \u00ed og myndast vi\u00f0 a\u00f0 taka sundt\u00f6k af veiku afli. En \u00e9g var ekki a\u00f0 skila neinu af m\u00e9r \u00e1 n\u00e6stunni og \u00fev\u00ed ekki meiri t\u00f6rn \u00feessa helgi en a\u00f0rar. \u00cdvar virtist sorgm\u00e6ddur vi\u00f0 h\u00f6fnunina, vissi a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 lj\u00faga, e\u00f0a r\u00e9ttara sagt a\u00f0 b\u00faa til einhverjar \u00edmynda\u00f0ar hindranir. Sorgm\u00e6ddi svipurinn dvaldi \u00fe\u00f3 bara stutta stund \u00ed andlitinu \u00e1 honum, eins og gr\u00edma sem hann r\u00e9tt lyfti upp og t\u00f3k um lei\u00f0 ni\u00f0ur aftur. Hann var nokku\u00f0 h\u00e1vaxinn, grannur me\u00f0 brei\u00f0ar her\u00f0ar, eins og sundkappi. Dr\u00f3 sig saman og var\u00f0 l\u00edtill drengur \u00f6rskotsstund en reis s\u00ed\u00f0an aftur upp, lungun fylltust af lofti og fyrir viki\u00f0 virtist hann st\u00e6rri en \u00e1\u00f0ur. Sn\u00f6ggklipptur, me\u00f0 st\u00f3ran d\u00f6kkan f\u00e6\u00f0ingarblett \u00ed andlitinu, fyrir ofan efri v\u00f6r, h\u00e6gra megin. \u00dear af lei\u00f0andi horf\u00f0i \u00e9g oft \u00e1 blettinn \u00ed sta\u00f0 \u00feess a\u00f0 horfa \u00ed augun \u00e1 honum. L\u00edklega var hann vanur \u00feessu. \u00dea\u00f0 var a\u00f0dr\u00e1ttarafl fali\u00f0 \u00ed \u00feessum Monroe bletti n\u00e1l\u00e6gt munnvikum en augnar\u00e1\u00f0i\u00f0 var hins vegar of fl\u00f3ki\u00f0 a\u00f0 r\u00e1\u00f0a \u00ed.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">\u2042<\/p>\n\n\n\n<p>Mamma lif\u00f0i ekki lengi \u00e1 hj\u00fakrunarheimilinu, enda var h\u00fan h\u00e6tt a\u00f0 tala og l\u00e1 a\u00f0 mestu fyrir \u00ed r\u00faminu. \u00c9g ba\u00f0 pabba a\u00f0 koma heim fr\u00e1 Albufeira og a\u00f0sto\u00f0a mig vi\u00f0 jar\u00f0arf\u00f6rina en hann sag\u00f0ist ekki treysta s\u00e9r. \u00c9g gat ekkert sagt. Hann var vel \u00e1 sig kominn og ekki a\u00f0 gl\u00edma vi\u00f0 krankleika, svo \u00e9g vissi, en \u00e1kva\u00f0 samt a\u00f0 koma ekki \u00ed jar\u00f0arf\u00f6r konunnar sem hann var giftur \u00ed n\u00e6r sext\u00edu \u00e1r. \u00c9g \u00feag\u00f0i bara, anda\u00f0i \u00ed s\u00edmt\u00f3li\u00f0. <br>\n\u2001\u201eSaga m\u00edn, \u00e9g er b\u00fain a\u00f0 kve\u00f0ja, \u00fea\u00f0 er ekkert fyrir mig a\u00f0 gera \u00fearna lengur. \u00deetta ver\u00f0ur allt \u00ed kyrr\u00feey hj\u00e1 okkur, kemur ekki anna\u00f0 til greina.\u201c \u00deegar \u00e9g svara\u00f0i engu klikkti hann \u00fat me\u00f0 \u00feessum or\u00f0um: <br>\n\u2001\u201eHann Ivanov s\u00e9r um \u00feetta fyrir mig og ef \u00fe\u00fa vilt a\u00f0 hann komi me\u00f0 \u00fe\u00e9r \u00ed kistulagninguna, \u00fe\u00e1 gerir hann \u00fea\u00f0, \u00e9g treysti honum hundra\u00f0 pr\u00f3sent.\u201c <br>\n\u2001\u201eIVANOV? \u00cd hva\u00f0a r\u00fassnesku sk\u00e1lds\u00f6gu b\u00fdr\u00f0 \u00fe\u00fa eiginlega?\u201c \u00c9g missti \u00feetta hranalega g\u00f3l eiginlega \u00fat \u00far m\u00e9r, \u00fev\u00ed vi\u00f0 pabbi h\u00e9ldum okkur alltaf innan kurteisismarka. \u00dea\u00f0 var \u00f3yrt sam\u00feykki um l\u00ednu sem \u00fe\u00fa fer\u00f0 aldrei yfir. En pabbi l\u00e9t hins vegar eins og hann hef\u00f0i ekki heyrt hva\u00f0 \u00e9g sag\u00f0i, e\u00f0a r\u00e9ttara sagt hr\u00f3pa\u00f0i. \u00dea\u00f0 heyr\u00f0ust skru\u00f0ningar og \u00e9g heyr\u00f0i ekki or\u00f0askil, eitthva\u00f0 muldur, l\u00edklega var hann a\u00f0 kve\u00f0ja. \u00dea\u00f0 var eins og hann hef\u00f0i lagt s\u00edmann fr\u00e1 s\u00e9r \u00e1n \u00feess a\u00f0 sl\u00f6kkva, s\u00ed\u00f0an var s\u00edmtali\u00f0 sett \u00e1 bi\u00f0 og lyftut\u00f3nlist hlj\u00f3ma\u00f0i \u00ed s\u00edmanum eins og pabbi v\u00e6ri or\u00f0inn stofnun. \u00c9g missti m\u00e1ttinn, breyttist \u00ed \u00feungt bl\u00fd og s\u00f6kk ofan \u00ed s\u00f3fann me\u00f0 hendur og s\u00edma \u00ed kj\u00f6ltu og horf\u00f0i \u00fat um gluggann \u00e1 eitthva\u00f0 sem l\u00edktist \u00fe\u00e9ttv\u00f6xnum fugli \u00e1 trj\u00e1grein sem sl\u00fatti ni\u00f0ur a\u00f0 stofuglugganum. Eins og hann hef\u00f0i gleymst um sumari\u00f0, or\u00f0i\u00f0 eftir \u00e1 grein \u00ed gar\u00f0i. \u00dea\u00f0 virtist ekkert fararsni\u00f0 \u00e1 fuglinum, var l\u00edmdur vi\u00f0 greinina sem teyg\u00f0i anga s\u00edna a\u00f0 glugganum, r\u00e9tti l\u00f3fa s\u00edna til m\u00edn. Fuglar eiga ekki a\u00f0 sitja endalaust \u00e1 s\u00f6mu grein, \u00feeir eiga a\u00f0 flj\u00faga \u00e1 milli greina, \u00e1 milli trj\u00e1a, syngja, kallast \u00e1 og halda svo \u00e1fram f\u00f6r sinni milli \u00e1rst\u00ed\u00f0a, inn \u00ed a\u00f0ra v\u00eddd, hugsa\u00f0i \u00e9g \u00ed s\u00f3fanum eftir s\u00edmtali\u00f0 vi\u00f0 pabba.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 \u00cdvar vorum ekki lengur \u00ed sambandi eftir stutt sumarkynni, h\u00e6tt a\u00f0 drekka kaffi saman og h\u00e6tt a\u00f0 sofa saman. En hann st\u00f3\u00f0 hins vegar eins og klettur vi\u00f0 hli\u00f0 m\u00e9r yfir kistu m\u00f3\u00f0ur minnar \u00ed kapellunni \u00ed Fossvoginum \u00ed byrjun desember og \u00e9g haf\u00f0i aldrei fundi\u00f0 jafn mikinn styrk fr\u00e1 neinni manneskju. Vin\u00e1tta okkar var \u00fear me\u00f0 innsiglu\u00f0 og \u00e9g vissi a\u00f0 \u00e9g g\u00e6ti treyst \u00e1 hann \u00ed \u00f3v\u00e6ntum a\u00f0st\u00e6\u00f0um, fann \u00fea\u00f0 b\u00e6\u00f0i \u00ed h\u00fa\u00f0 og beinum. Mig var\u00f0a\u00f0i ekkert um fort\u00ed\u00f0 hans, vafasama atvinnustarfsemi e\u00f0a samninga vi\u00f0 f\u00f6\u00f0ur minn e\u00f0a a\u00f0ra. \u00c9g gat einfaldlega treyst honum fyrir mikilv\u00e6gum \u00fe\u00e1ttum l\u00edfsins, og n\u00fa einnig fyrir dau\u00f0anum, og \u00fea\u00f0 er ekki l\u00edti\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Mamma l\u00e1 eins og einmitt Mjallhv\u00edt \u00ed bl\u00e1um kj\u00f3l me\u00f0 hv\u00edtt h\u00e1r sem dreif\u00f0ist yfir koddann og mynda\u00f0i hr\u00edma\u00f0an geislabaug, sem var s\u00e9rkennilegt. H\u00fan var \u00fe\u00f3 ekki \u00ed glerkistu heldur hv\u00edtlakka\u00f0ri vi\u00f0arkistu. Andliti\u00f0, kinnar og kinnbein, haf\u00f0i veri\u00f0 m\u00e1la\u00f0 me\u00f0 bleikum kinnalit og h\u00fan var loksins fri\u00f0s\u00e6l a\u00f0 sj\u00e1. H\u00fan var samt ekki \u00ed d\u00e1i eins og \u00ed s\u00f6gunni um Mjallhv\u00edti og dvergana, h\u00fan var l\u00f6ngu farin, ekki lengur \u00feessa heims, eins og pabbi au\u00f0vita\u00f0 vissi. L\u00edkamshulstri\u00f0 hennar virtist broth\u00e6tt, eins og fornt leirker. H\u00fa\u00f0in ekki lengur h\u00fa\u00f0 heldur gegns\u00e6tt l\u00edkamslak yfir beinin. \u00cd andlitinu voru punktar, n\u00fdir f\u00e6\u00f0ingarblettir sem \u00e9g haf\u00f0i aldrei teki\u00f0 eftir fyrr, \u00e1 enni, vi\u00f0 gagnauga, \u00e1 kinnbeini og h\u00f6ku. H\u00fan var n\u00e6r \u00f3\u00feekkjanleg. Annars heims vera. Mig langa\u00f0i a\u00f0 gr\u00e1ta fyrir hana en \u00fea\u00f0 komu engin t\u00e1r \u00e1 \u00feessari stundu vi\u00f0 opna kistuna. \u00deurrkur \u00ed uppist\u00f6\u00f0ul\u00f3ni.<\/p>\n\n\n\n<p>Dagarnir voru frekar hlj\u00f3\u00f0ir og t\u00ed\u00f0indalitlir \u00e1 eftir f\u00e1mennri jar\u00f0arf\u00f6rinni. Hlj\u00f3\u00f0l\u00e1t sorgin l\u00e6ddist um, h\u00fan var ekki n\u00fd af n\u00e1linni, \u00fe\u00f3 a\u00f0 h\u00fan hef\u00f0i n\u00fa andlit og nafn umbreyttrar m\u00f3\u00f0ur sem var l\u00f6ngu horfin. \u00cd \u00feessari n\u00fdju \u00fe\u00f6gn f\u00f3r \u00e9g a\u00f0 heyra svo miki\u00f0 \u00ed h\u00fasinu. Hlj\u00f3\u00f0 sem \u00e9g haf\u00f0i aldrei heyrt e\u00f0a teki\u00f0 eftir fyrr. \u00cdskur og kurr \u00ed g\u00f3lffj\u00f6lum, gluggak\u00f6rmum og rj\u00e1fri. \u00de\u00f6gnin magna\u00f0i upp hlj\u00f3\u00f0 sem glumdu \u00ed h\u00f6f\u00f0inu \u00e1 m\u00e9r. \u00c9g \u00e1kva\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 hringja \u00ed \u00cdvar einn morguninn eftir svefnlitla n\u00f3tt, heyra \u00ed honum hlj\u00f3\u00f0i\u00f0 frekar en \u00ed h\u00fasveggjunum. S\u00edmtali\u00f0 var stutt, eins og \u00e9g \u00feyrfti ekkert a\u00f0 segja. Hann sag\u00f0ist k\u00edkja vi\u00f0 s\u00ed\u00f0degis. \u201e\u00c9g kem, \u00feetta ver\u00f0ur allt \u00ed lagi,\u201c svo lag\u00f0i hann \u00e1. <br>\n\u2001\u00c1 slaginu fimm st\u00f3\u00f0 hann inni \u00ed eldh\u00fasinu m\u00ednu me\u00f0 k\u00f6tt \u00ed fanginu. \u00c9g horf\u00f0i skept\u00edsk \u00e1 veggklukkuna og k\u00f6ttinn til skiptis. <br>\n\u2001\u201e\u00deetta er Lorca, og h\u00fan \u00e6tlar a\u00f0 b\u00faa hj\u00e1 \u00fe\u00e9r, alla vega um t\u00edma,\u201c sag\u00f0i hann au\u00f0mj\u00fakri r\u00f6ddu og kl\u00f3ra\u00f0i \u00ed h\u00e1lsakot kisu. \u201e\u00c9g sk\u00edr\u00f0i hana \u00e1 s\u00ednum t\u00edma \u00ed h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00e1 d\u00f3ttur Leonards Cohen,\u201c b\u00e6tti hann stoltur vi\u00f0. \u00c9g f\u00f3r a\u00f0 hl\u00e6ja sem kom sj\u00e1lfri m\u00e9r \u00e1 \u00f3vart \u00ed svefnleysisdo\u00f0anum en \u00cdvari fannst \u00feetta ekkert fyndi\u00f0. <br>\n\u2001\u201eEkki sk\u00e1ldinu sums\u00e9?\u201c spur\u00f0i \u00e9g flissandi og t\u00e1rin byrju\u00f0u \u00f3v\u00e6nt a\u00f0 renna ni\u00f0ur vanga. \u00c9g gat ekki anna\u00f0 en hrifist af \u00feessum alvarlega vini m\u00ednum. <br>\n\u2001\u201eHva\u00f0 me\u00f0 Ruby \u00ed h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00e1 d\u00f3ttur Rod Stewart?\u201c b\u00e6tti \u00e9g vi\u00f0 h\u00e1lfgr\u00e1tandi og um lei\u00f0 flissandi, \u201ee\u00f0a bara Baby Jane, j\u00e1 er \u00feetta ekki Baby Jane, \u00fea\u00f0 er gott nafn.\u201c <br>\n\u2001\u201eNei, h\u00fan heitir Lorca, ekki Ruby e\u00f0a Baby,\u201c svara\u00f0i \u00cdvar \u00e1kve\u00f0inn, yggldi sig og st\u00f6kk ekki bros. <br>\n\u2001\u201eEr \u00feetta ekki l\u00e6\u00f0a, hva\u00f0 me\u00f0 Maggie May?\u201c h\u00e9lt \u00e9g \u00e1fram a\u00f0 bulla upp \u00far  svefngalsa vel fyrir kv\u00f6ldmat og gat ekki sleppt takinu \u00e1 Rod Stewart konseptinu sem \u00e9g var alveg s\u00e9rstaklega \u00e1n\u00e6g\u00f0 me\u00f0 \u00e1 \u00feessu augnabliki. \u00cdvar nennti ekki \u00feessum nafnaleik, var enginn leikur \u00ed hug. Nafni\u00f0 Lorca var greinilega l\u00f6ngu skjalfest og skipti hann jafnvel einhverju m\u00e1li. \u00dea\u00f0 var ekki h\u00e6gt a\u00f0 hagga nafngift \u00e1 heilagri kisu sem var n\u00fa flutt \u00e1 \u00e6skuheimili\u00f0 mitt eins og \u00e9g sj\u00e1lf. \u00c9g var samt hikandi \u00ed fyrstu, fannst eins og \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 brj\u00f3ta reglur heimilisins, m\u00e6tti ekki taka vi\u00f0 kettinum. \u00dea\u00f0 m\u00e1ttu engin d\u00fdr koma inn \u00e1 heimili\u00f0 \u00feegar \u00e9g var barn. \u00deau voru litin hornauga. En \u00fea\u00f0 er li\u00f0in t\u00ed\u00f0, b\u00fdst \u00e9g vi\u00f0. D\u00fdr h\u00f6f\u00f0u samt greinilega fundi\u00f0 s\u00e9r s\u00edna eigin lei\u00f0 a\u00f0 h\u00fasinu \u00ed gegnum t\u00ed\u00f0ina. <br>\n\u2001Lorca haf\u00f0i svartan feld, hv\u00edta snoppu og eina hv\u00edta loppu. H\u00fan leit skyndilega dreymandi \u00e1 mig \u00far fangi \u00cdvars, horf\u00f0i beint \u00ed augun \u00e1 m\u00e9r. Helmingurinn af m\u00e9r var\u00f0 hamingjusamur \u00e1 \u00feessu augnabliki \u00ed eldh\u00fasinu sem \u00e9g leit Lorca. Eins og augnar\u00e1\u00f0 hennar hef\u00f0i skoti\u00f0 Amors \u00f6rvum undir h\u00fa\u00f0 og \u00ed hjarta mitt. \u00c9g var l\u00edkt og amma sem s\u00e9r barnabarn sitt \u00ed fyrsta sinn, \u00edmynda \u00e9g m\u00e9r. \u00d3v\u00e6nt uppskera \u00fat \u00far l\u00edfinu, framlenging, fegur\u00f0, \u00f3dau\u00f0leiki, n\u00edu l\u00edf, happdr\u00e6ttisvinningur. Hinn helmingurinn f\u00e9kk au\u00f0vita\u00f0 innilokunarkennd, eins og \u00feessi \u00f3kunni k\u00f6ttur yr\u00f0i helv\u00edtis hindrun alls frelsis og fer\u00f0alaga um \u00f3komna t\u00ed\u00f0. \u00c9g \u00feurrka\u00f0i t\u00e1rin \u00far andlitinu me\u00f0 handarb\u00f6kunum, anda\u00f0i dj\u00fapt og fann hva\u00f0 \u00e9g var \u00fereytt. <br>\n\u2001\u00cdvar setti Lorcu \u00e1 g\u00f3lfi\u00f0. H\u00fan lag\u00f0ist strax makindalega ni\u00f0ur og breiddi heimilislega \u00far s\u00e9r. <br>\n\u2001\u201e\u00c9g \u00fearf a\u00f0 koma m\u00e9r, h\u00e9r er lykillinn a\u00f0 kjallaranum,\u201c sag\u00f0i hann \u00e1 lei\u00f0 sinni \u00fat og r\u00e9tti m\u00e9r lyklakippuna sem hann haf\u00f0i hrist reglulega \u00feegar hann kom \u00ed fyrsta kaffibollann um h\u00e1lfu \u00e1ri fyrr. Hann strauk l\u00f3fann \u00e1 m\u00e9r l\u00e9tt og \u00e9g star\u00f0i um lei\u00f0 dj\u00fapt inn \u00ed blettinn \u00e1 yfirvegu\u00f0u andliti hans. Langa\u00f0i a\u00f0 falla inn \u00ed d\u00f6kkan, \u00e1berandi punkt sem minnti \u00e1 m\u00e1lningarslettu \u00e1 hv\u00edtri h\u00fa\u00f0 vi\u00f0 efri v\u00f6r. <br>\n\u2001\u201eVerkefninu er loki\u00f0,\u201c sag\u00f0i hann og blikka\u00f0i \u00f6\u00f0ru auga, \u201e\u00fe\u00fa ert laus \u00far \u00e1l\u00f6gum.\u201c Loksins mynda\u00f0ist bros \u00e1 v\u00f6rum \u00cdvars, \u00e9g held a\u00f0 \u00feetta hafi jafnvel veri\u00f0 \u00ed fyrsta sinn sem \u00e9g s\u00e1 hann brosa svo frj\u00e1lslega. <br>\n\u2001Eftir a\u00f0 \u00e9g kvaddi \u00cdvar lag\u00f0ist \u00e9g \u00f6rmagna undir teppi \u00ed s\u00f3fanum \u00ed stofunni og f\u00f3r a\u00f0 hugsa um fr\u00e1vik vanans, or\u00f0alag fr\u00e1 \u00cdvari. Lorca kom stuttu s\u00ed\u00f0ar hlj\u00f3\u00f0l\u00e1tum skrefum inn \u00ed stofu, st\u00f6kk fimlega upp \u00ed s\u00f3fa og lag\u00f0ist hj\u00e1 m\u00e9r ofan \u00e1 ullarteppi\u00f0. Augnlokin okkar fj\u00f6gur l\u00f6g\u00f0ust aftur og \u00e9g f\u00f3r a\u00f0 velta fyrir m\u00e9r hvar \u00cdvar byggi, hann haf\u00f0i aldrei bo\u00f0i\u00f0 m\u00e9r heim til s\u00edn e\u00f0a tala\u00f0 um heimili sitt, einungis h\u00f3tel. \u00deegar \u00e9g spur\u00f0i hann um h\u00f3teldrauma sem hann virtist hafa \u00fe\u00e1 svara\u00f0i hann: \u201eH\u00f3tel eru fr\u00e1vik vanans.\u201c \u00deetta svar l\u00e6ddist n\u00fa um huga minn, l\u00f6ngu s\u00ed\u00f0ar, \u00e1 me\u00f0an \u00e9g klappa\u00f0i mj\u00fakum feldi me\u00f0 loku\u00f0 augu. Heimiliskettir geta ekki veri\u00f0 fr\u00e1vik, \u00feeir sta\u00f0festa vana en Lorca var samt fr\u00e1vik \u00ed l\u00edfi m\u00ednu \u00e1 \u00feessari stundu. \u00c6tli Lorca s\u00e9 h\u00f3telk\u00f6ttur eins og \u00cdvar? Fl\u00e6kingur milli sta\u00f0a og klappandi handa? Villik\u00f6ttur sem pr\u00f3far st\u00f3la og r\u00fam eins og Gullbr\u00e1 \u00ed leit a\u00f0 samasta\u00f0. Villikettir sta\u00f0festa l\u00edka vana eins og heimiliskettir, merkja og eigna s\u00e9r sv\u00e6\u00f0i: veitingasta\u00f0i, g\u00f6tuhorn, ruslahauga, \u00feakrennur, kjallara. Vi\u00f0 \u00feessar hugsanir sofna\u00f0i \u00e9g vi\u00f0 mi\u00f0st\u00f6\u00f0ina fr\u00e1 malandi ketti.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cdvar virtist vita hvers f\u00f3lk \u00fearfna\u00f0ist, e\u00f0a alla vega \u00e9g \u00e1 \u00feessum t\u00edmam\u00f3tum l\u00edfs m\u00edns, \u00fev\u00ed k\u00f6tturinn Lorca reyndist himnasending. Me\u00f0 veru sinni undir sama \u00feaki um veturinn breytti h\u00fan sm\u00e1m saman afst\u00f6\u00f0u minni til l\u00edfsins. F\u00ednstillti innra l\u00edfi\u00f0 svo \u00far var\u00f0 falleg l\u00edtil br\u00fa \u00e1 milli str\u00ed\u00f0andi fylkinga innra me\u00f0 m\u00e9r, \u00e1n \u00e1reynslu og \u00e1taka.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00e6sta vor h\u00e6tti \u00e9g m\u00e9r aftur ni\u00f0ur \u00ed kjallara foreldra minna, \u00fea\u00f0 var eins og eitthva\u00f0 kalla\u00f0i \u00e1 mig \u00feanga\u00f0 til a\u00f0 rannsaka ummerki um l\u00edf e\u00f0a jafnvel dau\u00f0a, \u00e1ri eftir a\u00f0ger\u00f0ir okkar pabba. Lorca elti mig \u00fat \u00ed gar\u00f0 og ni\u00f0ur steintr\u00f6ppurnar en h\u00fan steig ekki inn fyrir dyrag\u00e6ttina. Kjallarinn var enn t\u00f3mur a\u00f0 sj\u00e1 og engar rottur sj\u00e1anlegar fyrir utan eina dau\u00f0a \u00ed glerkrukku sem haf\u00f0i veri\u00f0 komi\u00f0 fyrir \u00e1 mi\u00f0ju g\u00f3lfi svo h\u00fan blasti vi\u00f0 \u00feegar lj\u00f3si\u00f0 kvikna\u00f0i og gengi\u00f0 var ni\u00f0ur tr\u00f6ppurnar. H\u00fan st\u00f3\u00f0 beinst\u00edf \u00e1 hvolfi \u00ed krukkunni. Afturlappir og langur, mj\u00f3r, br\u00fann hali st\u00f3\u00f0u upp fr\u00e1 glerbr\u00faninni, uppstoppu\u00f0 \u00e1minning um veru s\u00edna \u00e1 j\u00f6r\u00f0inni. Vi\u00f0 Lorca horf\u00f0um um stund \u00e1 \u00feennan \u00fe\u00f6gla, stir\u00f0na\u00f0a gj\u00f6rning. Vi\u00f0 hreyf\u00f0um ekki vi\u00f0 krukkunni en fikru\u00f0um okkur saman aftur \u00e1 bak me\u00f0 r\u00f3fubeinin tv\u00f6, r\u00f3fu og rass, upp fr\u00e1 kjallaraopinu. \u00c9g loka\u00f0i hleranum a\u00f0 kjallaranum og setti slagbrandinn fyrir.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Soff\u00eda Bjarnad\u00f3ttir \u00c9g sam\u00feykkti \u00e1 endanum a\u00f0 fara me\u00f0 \u00cdvari \u00e1 h\u00f3tel r\u00e9tt fyrir utan b\u00e6inn, sem reyndist vera sumarb\u00fasta\u00f0ur, ekki h\u00f3tel. \u00c9g \u00fearf varla a\u00f0 segja \u00fea\u00f0 en helgin minnti ekki \u00e1 flugeldas\u00fdningu. V\u00e6ntingar eiga \u00fea\u00f0 til a\u00f0 framlei\u00f0a vonbrig\u00f0i sem v\u00f6knu\u00f0u af \u00f3r\u00f3legum svefni. Hl\u00fdr \u00e1g\u00fastm\u00e1nu\u00f0ur var n\u00e6stum \u00e1 enda og endalaus rigningin [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-755","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/755","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=755"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/755\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":788,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/755\/revisions\/788"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=755"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}