{"id":849,"date":"2025-12-05T12:02:51","date_gmt":"2025-12-05T12:02:51","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=849"},"modified":"2025-12-08T11:11:41","modified_gmt":"2025-12-08T11:11:41","slug":"dyr","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=849","title":{"rendered":"D\u00fdr"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Tryggvi Steinn Sturluson<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>R\u00e9tt \u00e1\u00f0ur en \u00e9g beyg\u00f0i \u00fat af \u00fej\u00f3\u00f0veginum f\u00e9ll myrkri\u00f0 eins og d\u00f6kkbl\u00e1tt tjald fyrir b\u00edlr\u00fa\u00f0urnar. \u00c9g var or\u00f0inn \u00fereyttur og \u00fea\u00f0 var beinkaldur hrollur \u00ed m\u00e9r \u00f6llum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c1 ey\u00f0ilegu st\u00e6\u00f0inu fyrir framan bens\u00ednst\u00f6\u00f0ina voru ekki nema tveir b\u00edlar. N\u00fdleg Honda og gamall Hilux-pallb\u00edll me\u00f0 segld\u00fak strengdan yfir pallinn. \u00c9g lag\u00f0i utarlega, n\u00e1l\u00e6gt veginum og t\u00f3k af m\u00e9r gleraugun. \u00dea\u00f0 var or\u00f0i\u00f0 langt s\u00ed\u00f0an \u00e9g haf\u00f0i keyrt \u00fati \u00e1 landi a\u00f0 vetrarlagi og \u00e9g var \u00fereyttur \u00ed augunum. H\u00e1lkan \u00ed lj\u00f3saskiptunum var n\u00f3gu sl\u00e6m en s\u00ed\u00f0asta h\u00e1lft\u00edmann e\u00f0a svo haf\u00f0i snj\u00f3a\u00f0 l\u00edka og \u00e9g st\u00edfna\u00f0i allur upp vi\u00f0 aksturinn. \u00c9g nudda\u00f0i \u00e1 m\u00e9r augun og greip kaldan fars\u00edmann af s\u00e6tinu vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r. Engin skilabo\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g f\u00f3r \u00fat \u00far b\u00edlnum og teyg\u00f0i \u00far m\u00e9r, renndi fl\u00edspeysunni upp \u00ed h\u00e1ls og leit \u00ed kringum mig. \u00c9g haf\u00f0i aldrei komi\u00f0 \u00fearna \u00e1\u00f0ur. \u00deetta var ein af \u00feessum gamaldags vegasjoppum. Tv\u00e6r bens\u00ednd\u00e6lur \u00e1 \u00f3\u00fearflega st\u00f3ru steinsteyptu plani, engin yfirbygging og allt n\u00f6turlega uppl\u00fdst af \u00feremur hr\u00f6rlegum lj\u00f3sastaurum. Einn og einn b\u00edll bruna\u00f0i framhj\u00e1 eftir \u00fej\u00f3\u00f0veginum en enginn virtist hafa \u00e1huga \u00e1 a\u00f0 stoppa \u00fearna nema \u00e9g. Allt \u00ed kring var myrkri\u00f0 or\u00f0i\u00f0 svo \u00feykkt a\u00f0 ekki s\u00e1st \u00ed fj\u00f6llin lengur. A\u00f0 minnsta kosti s\u00e1 \u00e9g \u00feau ekki gleraugnalaus. \u00deau voru samt \u00fearna \u00fati. \u00c9g mundi reyndar varla \u00ed hva\u00f0a \u00e1tt.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fasi\u00f0 sj\u00e1lft var l\u00e1greist og rau\u00f0m\u00e1la\u00f0. Haf\u00f0i eflaust einhvern t\u00edmann veri\u00f0 veglegt af bens\u00ednst\u00f6\u00f0 a\u00f0 vera en var n\u00fa \u00f3ttalegur kofi. \u00c1 veggjunum m\u00e1tti sj\u00e1 gulna\u00f0ar augl\u00fdsingar fyrir l\u00f6ngu gleymda frostpinna og yfir \u00f6llu var h\u00e1lfgert sevent\u00edsyfirbrag\u00f0. \u00dea\u00f0 var sk\u00edtkalt \u00fearna svo \u00e9g t\u00f3k \u00falpuna m\u00edna \u00far skottinu \u00e1 b\u00edlnum og smeyg\u00f0i m\u00e9r \u00ed hana. Anda\u00f0i svo dj\u00fapt a\u00f0 m\u00e9r hrollk\u00f6ldu loftinu og gekk yfir plani\u00f0 a\u00f0 drungalegri st\u00f6\u00f0inni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g opna\u00f0i dyrnar klingdi \u00f3\u00fe\u00e6gilega h\u00e1tt \u00ed bj\u00f6llu sem h\u00e9kk fyrir ofan karminn. Hur\u00f0in var \u00e1berandi \u00feung eins og h\u00fan vildi varla hleypa m\u00e9r inn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00d6\u00f0rumegin var \u00feetta l\u00edtil b\u00fa\u00f0 e\u00f0a sjoppa me\u00f0 gosk\u00e6lum og nammirekkum \u00fear sem l\u00edka m\u00e1tti sj\u00e1 \u00f3v\u00e6ntari hluti \u00e1 efri hillum eins og hundaleikf\u00f6ng og gr\u00e6na g\u00famm\u00edsk\u00f3. \u00cd mi\u00f0junni st\u00f3\u00f0 l\u00edti\u00f0 afgrei\u00f0slubor\u00f0 undir uppl\u00fdstum myndum af f\u00f6lum hamborgurum og \u00edsum \u00ed brau\u00f0formi og \u00ed hinum enda h\u00fassins var einhvers konar matsk\u00e1li. Nokkur bor\u00f0 og st\u00f3lar vi\u00f0 st\u00f3ra glugga sem vissu fr\u00e1 veginum \u00fat \u00ed bl\u00e1an sortann. \u00dar \u00f3s\u00fdnilegum h\u00e1t\u00f6lurum b\u00e1rust r\u00f3lyndislegir poppt\u00f3nar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g kom m\u00e9r fyrir vi\u00f0 kassann og eftir nokkur andart\u00f6k birtist st\u00f3rvaxin stelpa um tv\u00edtugt innan \u00far bakherbergi. H\u00fan var sveitt og rau\u00f0 \u00ed framan me\u00f0 lj\u00f3sbl\u00e1tt h\u00e1rnet og pinna \u00ed nefinu. \u00c1 bolnum hennar var mynd af dansandi ketti og h\u00fan var undarlega fjarr\u00e6n til augnana.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eG\u00f3\u00f0a kv\u00f6ldi\u00f0,\u201c sag\u00f0i \u00e9g og leit \u00e1 \u00fari\u00f0 mitt. Var klukkan ekki \u00f6rugglega or\u00f0in sex? \u00c9g var h\u00e1s eins og \u00e9g hef\u00f0i ekki tala\u00f0 \u00ed marga daga.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e6h\u00e6,\u201c sag\u00f0i stelpan og horf\u00f0i eiginlega \u00ed gegnum mig. \u201eGet\u00e9g &#8230; h\u00e9rna get\u00e9g a\u00f0sto\u00f0a\u00f0?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var or\u00f0inn svangur svo \u00e9g panta\u00f0i m\u00e9r hamborgara og k\u00f3k. Stelpan skrifa\u00f0i eitthva\u00f0 \u00e1 l\u00edtinn gulan mi\u00f0a og sag\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 s\u00e6kja bara k\u00f3ki\u00f0 \u00ed k\u00e6linn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEigi\u00f0i sykurlaust?\u201c spur\u00f0i \u00e9g um lei\u00f0 og \u00e9g bar korti\u00f0 upp a\u00f0 posanum. \u00dea\u00f0 p\u00edpti t\u00f3mlega \u00ed honum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eUuu &#8230; \u00f6rugglega,\u201c sag\u00f0i stelpan og hvarf aftur \u00e1 bakvi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g n\u00e1\u00f0i m\u00e9r \u00ed sykurlaust k\u00f3k \u00ed plasti og gekk yfir \u00ed sk\u00e1lann. \u00dear sat einn annar gestur sem \u00e9g haf\u00f0i ekki teki\u00f0 eftir \u00feegar \u00e9g kom inn. Grannvaxinn eldri ma\u00f0ur \u00ed vindjakka yfir flannelskyrtu og upplitu\u00f0um snj\u00f3buxum. \u00c1 bor\u00f0inu fyrir framan hann st\u00f3\u00f0 malt \u00ed gleri og samanbroti\u00f0 dagbla\u00f0 l\u00e1 vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 gr\u00e6nni derh\u00fafu me\u00f0 einhverju vei\u00f0il\u00f3g\u00f3i. Riffill og vei\u00f0ist\u00f6ng \u00ed kross. Uppi vi\u00f0 lofti\u00f0 \u00ed horninu \u00e1 m\u00f3ti manninum h\u00e9kk gamalt sj\u00f3nvarp \u00e1 armi og hann einbl\u00edndi stjarfur \u00e1 hlj\u00f3\u00f0lausar fr\u00e9ttirnar \u00e1 skj\u00e1num. Andliti\u00f0 var eins og rekavi\u00f0ur, langt og ve\u00f0ra\u00f0. Hann virti mig ekki vi\u00f0lits \u00feegar \u00e9g gekk framhj\u00e1 og \u00e9g settist fj\u00e6rst me\u00f0 baki\u00f0 \u00ed hann en gat samt s\u00e9\u00f0 hann speglast greinilega \u00ed sv\u00f6rtum glugganum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 li\u00f0u nokkrar m\u00edn\u00fatur. \u00c9g horf\u00f0i \u00fat, framhj\u00e1 l\u00fapulegri spegilmyndinni af sj\u00e1lfum m\u00e9r. Fann vel fyrir \u00fereytunni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eGj\u00f6ssovel,\u201c sag\u00f0i stelpan \u00feegar h\u00fan smellti disknum \u00f3\u00fearflega hranalega \u00e1 bor\u00f0i\u00f0 fyrir framan mig svo m\u00e9r h\u00e1lfbr\u00e1.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eTakk,\u201c sag\u00f0i \u00e9g og stelpan l\u00e9t sig aftur hverfa eitthvert \u00e1 bakvi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Borgarinn var n\u00e6fur\u00feunn og h\u00e1lfbrunnin kj\u00f6tklessa \u00e1samt k\u00e1lbla\u00f0i \u00ed brau\u00f0i, l\u00f6\u00f0randi \u00ed f\u00f6lbleikri s\u00f3su, og eftir tvo e\u00f0a \u00ferj\u00e1 bita langa\u00f0i mig ekki \u00ed meira. En franskarnar voru g\u00f3\u00f0ar. \u00c9g bor\u00f0a\u00f0i \u00fe\u00e6r h\u00e6gt og horf\u00f0i \u00fat. \u00dea\u00f0 snj\u00f3a\u00f0i enn\u00fe\u00e1 d\u00e1l\u00edti\u00f0 en ekki n\u00f3g til a\u00f0 draga neitt \u00far myrkrinu. \u00c9g reyndi a\u00f0 hugsa sem minnst og stakk upp \u00ed mig einni og einni kart\u00f6flu. Ma\u00f0urinn \u00e1 bakvi\u00f0 mig hagga\u00f0ist varla. \u00c9g leit upp \u00e1 sj\u00f3nvarpi\u00f0 og s\u00e1 a\u00f0 fr\u00e9ttirnar voru b\u00fanar og hlj\u00f3\u00f0laus umr\u00e6\u00f0u\u00fe\u00e1ttur haf\u00f0i teki\u00f0 vi\u00f0. \u00dea\u00f0 var alltof r\u00f3legt \u00fearna inni og \u00e9g geispa\u00f0i. \u00dereytan var a\u00f0 setjast \u00ed beinin og \u00e9g velti \u00fev\u00ed lauslega fyrir m\u00e9r hvort \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 f\u00e1 m\u00e9r kaffi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var h\u00e1lfna\u00f0ur me\u00f0 franskarnar \u00feegar klingdi \u00ed bj\u00f6llunni vi\u00f0 dyrnar, svo h\u00e1tt a\u00f0 \u00e9g hr\u00f6kk vi\u00f0. \u00cd r\u00fa\u00f0unni fyrir framan mig s\u00e1 \u00e9g spegilmynd af manneskju koma inn \u00e1 st\u00f6\u00f0ina. M\u00e9r s\u00fdndist h\u00fan vera lj\u00f3sh\u00e6r\u00f0 \u00ed st\u00f3rri \u00falpu en spegilmyndin var \u00f3greinileg og svo hvarf h\u00fan \u00e1 bakvi\u00f0 eitthva\u00f0. Eftir stutta stund heyr\u00f0i \u00e9g raddir vi\u00f0 kassann en einbeitti m\u00e9r bara a\u00f0 matnum. T\u00f3nlistin \u00ed h\u00e1t\u00f6lurunum haf\u00f0i breyst \u00e1n \u00feess a\u00f0 \u00e9g t\u00e6ki eftir \u00fev\u00ed og var or\u00f0in a\u00f0 kuldalega sei\u00f0andi n\u00fat\u00edmadjassi. \u00dea\u00f0 gnau\u00f0a\u00f0i \u00ed rifu \u00e1 glugga \u00fati \u00ed horni. \u00c9g \u00feurrka\u00f0i kokteils\u00f3su af skyrtunni minni me\u00f0 hrj\u00fafri serv\u00edettu.<\/p>\n\n\n\n<p>Og svo st\u00f3\u00f0 h\u00fan allt \u00ed einu vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r. \u00c9g haf\u00f0i liti\u00f0 ni\u00f0ur \u00ed diskinn og ekki heyrt f\u00f3tataki\u00f0 \u00e1 g\u00f3lfd\u00faknum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e6,\u201c sag\u00f0i h\u00fan.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e6,\u201c sag\u00f0i \u00e9g eftir sm\u00e1 hik og \u00feurrka\u00f0i m\u00e9r um munninn.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan var hvorki h\u00e1vaxin n\u00e9 l\u00e1gvaxin og \u00e1 \u00f3r\u00e6\u00f0um aldri. Kannski tuttuguogfimm, kannski meira. Li\u00f0a\u00f0 h\u00e1ri\u00f0 var h\u00e1lfs\u00edtt og sinulj\u00f3st og andliti\u00f0 sm\u00e1gert fyrir utan nefi\u00f0 sem var \u00ed st\u00e6rra lagi. Augun voru d\u00f6kkbr\u00fan og \u00f3m\u00e1lu\u00f0. H\u00fan var kl\u00e6dd \u00ed st\u00f3ra d\u00fan\u00falpu sem n\u00e1\u00f0i henni ni\u00f0ur \u00e1 mi\u00f0 l\u00e6ri og undan henni st\u00f3\u00f0u grannir f\u00e6tur \u00ed lj\u00f3sgr\u00e6num leggingsbuxum. Sk\u00f3rnir voru veglegir kuldask\u00f3r, fullst\u00f3rir fyrir hana.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eM\u00e1 \u00e9g setjast hj\u00e1 \u00fe\u00e9r?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan brosti og halla\u00f0i d\u00e1l\u00edti\u00f0 undir flatt. \u00c9g s\u00e1 a\u00f0 h\u00fan h\u00e9lt \u00e1 innpakka\u00f0ri samloku.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHa &#8230; j\u00e1, gj\u00f6r\u00f0u svo vel,\u201c sag\u00f0i \u00e9g vandr\u00e6\u00f0alega.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan settist \u00e1 m\u00f3ti m\u00e9r, lag\u00f0i samlokuna \u00e1 bor\u00f0i\u00f0 og renndi fr\u00e1 s\u00e9r \u00falpunni. Undir var h\u00fan \u00ed v\u00ed\u00f0ri skyrtu \u00far sv\u00f6rtu gallaefni. \u00c9g vissi ekki hvernig \u00e9g \u00e1tti a\u00f0 vera. \u00d3k m\u00e9r til \u00ed s\u00e6tinu og t\u00f3k af m\u00e9r gleraugun eins og \u00e9g ger\u00f0i svo oft \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt \u00ed n\u00e1v\u00edgi vi\u00f0 \u00f3kunnugar konur. Andlitssvipurinn var mj\u00fakur og gla\u00f0legur og augun bj\u00f6rt og d\u00e1lei\u00f0andi. \u00dea\u00f0 var eitthva\u00f0 hl\u00fdtt vi\u00f0 n\u00e6rveruna. H\u00fan sat bara \u00fearna og opna\u00f0i samlokuna s\u00edna eins \u00fea\u00f0 v\u00e6ri e\u00f0lilegasti hlutur \u00ed heimi a\u00f0 tylla s\u00e9r hj\u00e1 \u00f3kunnugum manni \u00e1 bens\u00ednst\u00f6\u00f0 \u00far alfaralei\u00f0. \u00c9g leit \u00ed kringum mig. \u00dea\u00f0 var n\u00f3g af \u00f6\u00f0rum s\u00e6tum.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan beit \u00ed samlokuna og virti mig fyrir s\u00e9r me\u00f0 \u00e1berandi brosviprur kringum augun. \u00c9g reyndi a\u00f0 brosa \u00e1 m\u00f3ti en var ekki viss um a\u00f0 \u00fea\u00f0 hef\u00f0i tekist almennilega. H\u00fan tugg\u00f0i \u00ed sm\u00e1 stund.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c1 hva\u00f0a lei\u00f0 ertu?\u201c spur\u00f0i h\u00fan svo allt \u00ed einu \u00feegar m\u00e9r fannst \u00fe\u00f6gnin \u00e1 milli okkar hafa vara\u00f0 \u00f3endanlega lengi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g sag\u00f0i henni hvert \u00e9g var a\u00f0 fara og benti eitthva\u00f0 \u00fat \u00ed myrki\u00f0, sennilega \u00ed kolranga \u00e1tt. H\u00fan brosti.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eK\u00fal, er nokku\u00f0 s\u00e9ns a\u00f0 \u00e9g f\u00e1i a\u00f0 flj\u00f3ta me\u00f0 \u00fe\u00e9r sm\u00e1 sp\u00f6l? \u00c9g er bara a\u00f0 fara \u00ed sumarb\u00fasta\u00f0alandi\u00f0 h\u00e9rna hinumegin.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g r\u00e6skti mig og halla\u00f0i m\u00e9r aftur \u00ed s\u00e6tinu. Fyrir utan gluggana haf\u00f0i b\u00e6tt \u00ed snj\u00f3komuna.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1, \u00fea\u00f0 er alveg s\u00e9ns,\u201c sag\u00f0i \u00e9g. \u201eAf hverju vantar \u00feig far?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan f\u00e9kk s\u00e9r annan bita af samlokunni og gaf s\u00e9r g\u00f3\u00f0an t\u00edma til a\u00f0 svara. Venjulega hef\u00f0i hrynjandin \u00ed \u00feessu samtali veri\u00f0 \u00f3venjuleg fyrir m\u00e9r en \u00fearna var \u00feetta undarlega vi\u00f0eigandi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eB\u00edllinn minn bila\u00f0i uppi \u00e1 vegi og \u00e9g \u00fearf a\u00f0 komast aftur upp \u00ed b\u00fasta\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1, \u00f3kei.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan \u00feurrka\u00f0i sk\u00e6rgult rem\u00fala\u00f0i af efri v\u00f6rinni me\u00f0 \u00feumalfingri og brosti.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eGetur\u00f0u redda\u00f0 m\u00e9r? Ertu nokku\u00f0 a\u00f0 fara a\u00f0 stoppa lengi h\u00e9rna?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e9rna?\u201c \u00c9g leit \u00ed kringum mig og \u00fat um gluggann. \u201eNei, \u00e9g er n\u00fa bara a\u00f0eins a\u00f0 hv\u00edla mig \u00e1 myrkrinu.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00d3kei, k\u00fal,\u201c sag\u00f0i h\u00fan og beit aftur \u00ed samlokuna. \u00dea\u00f0 skrj\u00e1fa\u00f0i \u00ed umb\u00fa\u00f0unum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g stakk upp \u00ed mig annarri kart\u00f6flu og horf\u00f0i a\u00f0eins eitthva\u00f0 \u00fat \u00ed lofti\u00f0. Hva\u00f0 var \u00e9g a\u00f0 gera? \u00c9g var au\u00f0vita\u00f0 ekki b\u00fainn a\u00f0 segja j\u00e1 vi\u00f0 hana en \u00fea\u00f0 var kannski ekki alveg \u00e1 dagskr\u00e1nni a\u00f0 fara a\u00f0 skutlast eitthva\u00f0 um sveitina me\u00f0 bl\u00e1\u00f3kunnugar stelpur. \u00deetta var allt frekar s\u00e9rstakt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g leit aftur \u00e1 hana star\u00f0i h\u00fan beint \u00e1 mig me\u00f0 fullan munninn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eUu &#8230; \u00f3kei, \u00e9g fer \u00f6rugglega bara a\u00f0 r\u00falla n\u00fana sko,\u201c sag\u00f0i \u00e9g og \u00fdtti fr\u00e1 m\u00e9r disknum me\u00f0 hamborgarahr\u00e6inu.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan kinka\u00f0i upp\u00f6rvandi kolli og l\u00e9t samlokuna s\u00edga. \u00c9g saup \u00e1 k\u00f3kinu m\u00ednu og b\u00e6ldi ni\u00f0ur ropa. L\u00e1gstemmd t\u00f3nlistin ger\u00f0i stutta \u00fe\u00f6gnina enn\u00fe\u00e1 meira \u00fer\u00fagandi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEf \u00fea\u00f0 er \u00ed lagi \u00fe\u00edn vegna,\u201c b\u00e6tti \u00e9g hikandi vi\u00f0 og st\u00f3\u00f0 upp. St\u00f3llinn rann harkalega til og \u00edskri\u00f0 \u00ed g\u00f3lfd\u00faknum var eins og sprenging. H\u00fan kyngdi og lag\u00f0i samlokuna \u00e1 bor\u00f0i\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00dea\u00f0 er bara flott.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan renndi a\u00f0 s\u00e9r pokalegri \u00falpunni, stakk samlokunni \u00ed vasann og elti mig \u00fat a\u00f0 dyrunum. Stelpan \u00e1 kassanum var hvergi sj\u00e1anleg.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar vi\u00f0 gengum framhj\u00e1 manninum \u00ed snj\u00f3buxunum hvessti hann \u00e1 mig augun. \u00deau voru eins og stingandi leysigeislar og m\u00e9r svelgdist \u00e1. Hann muldra\u00f0i eitthva\u00f0 sem \u00e9g heyr\u00f0i ekki en m\u00e9r fannst eins og hann v\u00e6ri a\u00f0 tala vi\u00f0 mig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g heiti Hildur,\u201c sag\u00f0i stelpan og dr\u00f3 athygli m\u00edna fr\u00e1 manninum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00d3\u00f3 &#8230; \u00f3kei,\u201c stama\u00f0i \u00e9g og svo vorum vi\u00f0 komin \u00fat \u00e1 plani\u00f0. Bjallan yfir dyrunum klingdi dauflega hinumegin vi\u00f0 n\u00ed\u00f0\u00feunga hur\u00f0ina og vi\u00f0 gengum yfir a\u00f0 b\u00edlnum m\u00ednum. \u00deegar vi\u00f0 settumst inn var sk\u00edtkalt svo \u00e9g kveikti \u00e1 mi\u00f0st\u00f6\u00f0inni. \u00c9g haf\u00f0i stoppa\u00f0 \u00fearna til a\u00f0 hv\u00edla mig en ef eitthva\u00f0 var fannst m\u00e9r \u00e9g \u00fereyttari en \u00e1\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g mundi ekki hvort \u00e9g haf\u00f0i kynnt mig en Hildi virtist standa \u00e1 sama. H\u00fan brosti bara vinalega og spennti \u00e1 sig belti\u00f0. M\u00e9r fannst \u00e9g vera undarlega fjarverandi. Kannski var \u00e9g b\u00fainn a\u00f0 vera \u00fea\u00f0 lengi. \u00deegar vi\u00f0 keyr\u00f0um fr\u00e1 bens\u00ednst\u00f6\u00f0inni og aftur \u00fat \u00e1 glerh\u00e1lan \u00fej\u00f3\u00f0veginn s\u00e1 \u00e9g \u00ed baks\u00fdnisspeglinum a\u00f0 ma\u00f0urinn \u00ed snj\u00f3buxunum st\u00f3\u00f0 \u00e1 planinu vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 gamla pallb\u00edlnum me\u00f0 dagbla\u00f0i\u00f0 undir hendinni og horf\u00f0i \u00e1 eftir okkur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g p\u00edr\u00f0i augun inn \u00ed myrkri\u00f0 og snj\u00f3komuna og reyndi a\u00f0 halda okkur \u00e1 veginum. Mi\u00f0st\u00f6\u00f0in humma\u00f0i og r\u00fa\u00f0u\u00feurrkurnar smullu fram og aftur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00de\u00fa beygir svo bara h\u00e9rna \u00fearn\u00e6st til vinstri og svo er \u00feetta bara sm\u00e1 spotti inneftir,\u201c sag\u00f0i Hildur og renndi \u00falpunni n\u00e6stum upp \u00ed nef.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1, j\u00e1, \u00f3kei og hva\u00f0 &#8230; ertu \u00ed b\u00fasta\u00f0 h\u00e9rna e\u00f0a &#8230;?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og kreppti hnefana um st\u00fdri\u00f0 svo hn\u00faarnir hv\u00edtnu\u00f0u.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1, bara h\u00e9rna r\u00e9tt hj\u00e1.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hef\u00f0i l\u00edklega \u00e1tt a\u00f0 spyrja fleiri spurninga en \u00f6ll einbeitingin hj\u00e1 m\u00e9r f\u00f3r \u00ed aksturinn \u00feennan sp\u00f6l \u00feanga\u00f0 til h\u00fan benti m\u00e9r \u00e1 beygjuna. Ef \u00e9g hef\u00f0i veri\u00f0 einn hef\u00f0i \u00e9g aldrei teki\u00f0 eftir henni. Vi\u00f0 beyg\u00f0um inn \u00e1 malarveg sem l\u00e1 inn \u00e1 milli kr\u00e6kl\u00f3ttra birkitrj\u00e1a. Snj\u00f3rinn var dj\u00fapur b\u00e1\u00f0um megin en vegurinn var ruddur. \u00cd beygjunni kom \u00e9g auga \u00e1 gamalt skilti en s\u00e1 ekki hva\u00f0 st\u00f3\u00f0 \u00e1 \u00fev\u00ed.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEr \u00feetta sumarb\u00fasta\u00f0aland?\u201c spur\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1, \u00fea\u00f0 er alveg slatti af b\u00fast\u00f6\u00f0um h\u00e9rna. Mj\u00f6g s\u00e6tt samf\u00e9lag.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Hildur l\u00f3\u00f0sa\u00f0i mig \u00e1fram \u00ed gegnum \u00fea\u00f0 sem reyndist vera nokku\u00f0 \u00fe\u00e9ttur birkisk\u00f3gur. Allt \u00ed kringum okkur var svartamyrkur og engin lj\u00f3s a\u00f0 sj\u00e1. M\u00e9r var h\u00e6tt a\u00f0 standa \u00e1 sama \u00feegar vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um keyrt inn \u00ed landi\u00f0 \u00ed n\u00e6stum fimmt\u00e1n m\u00edn\u00fatur. Hvert vorum vi\u00f0 eiginlega a\u00f0 fara? En \u00fe\u00e1 kom kr\u00f6pp beygja \u00e1 veginn og allt \u00ed einu blasti vi\u00f0 uppl\u00fdst h\u00fas beint af augum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e6ja, h\u00e9rna er \u00feetta,\u201c sag\u00f0i Hildur gla\u00f0lega og benti m\u00e9r \u00e1 hvar \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 leggja. \u00cd l\u00edtilli heimrei\u00f0 fyrir aftan hv\u00edtan jeppling me\u00f0 farangursgrind \u00e1 \u00feakinu.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g setti \u00ed handbremsu og slaka\u00f0i a\u00f0eins \u00e1 \u00f6xlunum. H\u00fasi\u00f0 var myndarlegur sumarb\u00fasta\u00f0ur me\u00f0 st\u00f3rum s\u00f3lpalli. Gluggarnir a\u00f0 framan voru alveg uppl\u00fdstir og \u00fatilj\u00f3s kveikt en \u00e9g s\u00e1 engan \u00e1 ferli. \u00deegar slakna\u00f0i a\u00f0eins \u00e1 einbeitingunni eftir aksturinn fann \u00e9g aftur hva\u00f0 \u00e9g var l\u00fainn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eViltu ekki k\u00edkja a\u00f0eins inn og hl\u00fdja \u00fe\u00e9r sm\u00e1 \u00e1\u00f0ur en \u00fe\u00fa heldur \u00e1fram?\u201c spur\u00f0i Hildur sn\u00f6gglega og \u00e1\u00f0ur en \u00e9g n\u00e1\u00f0i a\u00f0 svara var h\u00fan komin \u00fat \u00far b\u00edlnum og gaf m\u00e9r merki um a\u00f0 elta sig. \u00c9g andvarpa\u00f0i og leit \u00ed augun \u00e1 sj\u00e1lfum m\u00e9r \u00ed baks\u00fdnisspeglinum. Einhvern veginn gat \u00e9g ekki hrist af m\u00e9r \u00feessa tilfinningu a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri eiginlega ekki \u00fearna. \u00c9g var \u00f3tr\u00falega tuskulegur \u00ed framan. \u00deetta var allt h\u00e1lfundarlegt. \u00c9g leit \u00e1 s\u00edmann minn, klukkan var bara r\u00famlega \u00e1tta. Engin skilabo\u00f0. Og Hildur brosti svo fallega til m\u00edn, b\u00f6\u00f0u\u00f0 \u00ed b\u00edllj\u00f3sunum. Af hverju ekki? hugsa\u00f0i \u00e9g \u00fer\u00e1tt fyrir allt og drap \u00e1 b\u00edlnum. \u00deegar \u00e9g steig \u00fat og elti hana upp a\u00f0 h\u00fasinu var braki\u00f0 \u00ed snj\u00f3num eins og \u00e6randi \u00ed \u00fe\u00f6gninni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 var h\u00e6tt a\u00f0 snj\u00f3a og myrkri\u00f0 var svo svart a\u00f0 \u00e9g s\u00e1 ekki nema \u00f6rf\u00e1a metra fr\u00e1 b\u00fasta\u00f0num yfir birki\u00feykkni\u00f0 sem svigna\u00f0i undan snj\u00f3num. Vi\u00f0 gengum til hli\u00f0ar vi\u00f0 h\u00fasi\u00f0, upp yfir pallinn og inn um \u00f3l\u00e6star \u00fatidyr. \u00dereytan sem haf\u00f0i hellst yfir mig var a\u00f0 ver\u00f0a k\u00e6fandi og \u00fatlimirnir \u00feungir eins og \u00feeir v\u00e6ru fullir af sandi. \u00dea\u00f0 var heitt \u00fearna inni og \u00feykk m\u00f3\u00f0a lag\u00f0ist \u00e1 gleraugun m\u00edn. \u00c9g t\u00f3k \u00feau af m\u00e9r, nudda\u00f0i augun me\u00f0 \u00feumli og v\u00edsifingri og leit \u00ed kringum mig. \u00deetta var hugguleg a\u00f0koma. Gengi\u00f0 inn \u00ed svefn\u00e1lmu \u00fear sem var opi\u00f0 inn \u00ed \u00ferj\u00fa notaleg herbergi. \u00c1 r\u00famum og kojum s\u00e1 \u00e9g opnar fer\u00f0at\u00f6skur og bakpoka, uppr\u00falla\u00f0a svefnpoka og f\u00f6t h\u00e9r og \u00fear. \u00cd andyrinu var talsvert af fl\u00edkum og \u00e9g s\u00e1 nokkur p\u00f6r af g\u00f6ngusk\u00f3m, svipu\u00f0um \u00feeim sem Hildur kl\u00e6ddist. Inni \u00e1 ba\u00f0inu hengu sundsk\u00fdlur og handkl\u00e6\u00f0i til \u00feerris. \u00c9g bj\u00f3st vi\u00f0 a\u00f0 einhver k\u00e6mi \u00e1 m\u00f3ti okkur til a\u00f0 heilsa me\u00f0 bj\u00f3r e\u00f0a rj\u00fakandi kaffibolla \u00ed h\u00f6nd en \u00fea\u00f0 var undarlega hlj\u00f3tt \u00fearna inni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eL\u00e1ttu bara eins og heima hj\u00e1 \u00fe\u00e9r,\u201c sag\u00f0i Hildur og henti af s\u00e9r \u00falpunni inn \u00ed eitt herbergi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g elti hana inn \u00ed stofuna. \u00dear var enginn. \u00d6ll lj\u00f3s kveikt og eitthva\u00f0 af f\u00f6tum, b\u00f3kum og h\u00e1lft\u00f3mum bj\u00f3rfl\u00f6skum og \u00f6\u00f0rum drykkjum h\u00e9r og \u00fear \u00e1 dreif. \u00c1 bor\u00f0stofubor\u00f0inu var \u00fatbreitt landakort og \u00fea\u00f0 var kveikt \u00e1 sj\u00f3nvarpinu. \u00c1 skj\u00e1num s\u00e1 \u00e9g le\u00f0urkl\u00e6ddar konur dansa \u00ed g\u00f6mlu t\u00f3nlistarmyndbandi. Ekkert hlj\u00f3\u00f0. \u00c9g settist hikandi \u00ed einn st\u00f3linn vi\u00f0 s\u00f3fabor\u00f0i\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e9rna &#8230; hvar er f\u00f3lki\u00f0?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og geispa\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHva\u00f0a f\u00f3lk?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Hildur beyg\u00f0i sig yfir opna fart\u00f6lvu \u00e1 eldh\u00fasbekknum og br\u00e1tt b\u00e1rust kaldir t\u00f3nar fr\u00e1 Bluetooth-h\u00e1talara \u00ed gluggakistunni. T\u00f3nlistin var merkilega l\u00edk \u00feeirri sem haf\u00f0i hlj\u00f3ma\u00f0 \u00e1 bens\u00ednst\u00f6\u00f0inni. Hven\u00e6r h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 veri\u00f0 \u00fear? M\u00e9r fannst eins og margir klukkut\u00edmar v\u00e6ru li\u00f0nir.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eVo\u00f0alega ertu eitthva\u00f0 \u00fereytulegur,\u201c sag\u00f0i Hildur. \u201eN\u00f3 offens.\u201c H\u00fan brosti \u00e1fram \u00feessu heillandi brosi s\u00ednu og r\u00e9tti m\u00e9r bj\u00f3rd\u00f3s, settist svo \u00ed st\u00f3l sk\u00e1 \u00e1 m\u00f3ti m\u00e9r me\u00f0 f\u00f3tleggina undir s\u00e9r. \u00c9g saug upp \u00ed nefi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00e1, \u00e9g er l\u00edka alveg frekar \u00fereyttur sko.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eErtu b\u00fainn a\u00f0 keyra langt \u00ed dag?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hugsa\u00f0i mig um. Hva\u00f0a dagur var \u00ed dag? M\u00e9r fannst allt vera \u00ed sm\u00e1 m\u00f3\u00f0u en svo \u00e1tta\u00f0i \u00e9g mig \u00e1 a\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i ekki sett aftur upp gleraugun. \u00deau l\u00e1gu \u00e1 bor\u00f0inu fyrir framan mig. \u00c9g opna\u00f0i bj\u00f3rd\u00f3sina og f\u00e9kk m\u00e9r sopa. Hugsa\u00f0i me\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti n\u00fa sennilega ekki a\u00f0 drekka \u00feennan bj\u00f3r ef \u00e9g \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 keyra \u00e1fram. Svo f\u00e9kk \u00e9g m\u00e9r annan sopa.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eViltu ekki bara slaka a\u00f0eins h\u00e9rna og sj\u00e1 svo til?\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u201e\u00de\u00fa ert alveg velkominn h\u00e9r.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEn vi\u00f0 \u00feekkjumst n\u00fa ekki neitt,\u201c sag\u00f0i \u00e9g h\u00e6gt. \u201eN\u00f3 offens.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan hl\u00f3. Hl\u00e1turinn var dillandi og s\u00e6tur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00dea\u00f0 skiptir ekki m\u00e1li, \u00e9g treysti \u00fe\u00e9r alveg,\u201c sag\u00f0i h\u00fan og \u00e9g hugsa\u00f0i me\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri n\u00fa kannski ekki alveg \u00fea\u00f0 sem \u00e9g var a\u00f0 tala um.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAf hverju?\u201c spur\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHmm?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Hildur hristi af s\u00e9r spurninguna og horf\u00f0i \u00fat um st\u00f3ran stofugluggann yfir pallinn og \u00fat \u00ed myrkri\u00f0. \u00c9g saup \u00e1 bj\u00f3rnum og \u00f3k m\u00e9r til \u00ed st\u00f3lnum. M\u00e9r lei\u00f0 d\u00e1l\u00edti\u00f0 eins og \u00e9g v\u00e6ri \u00e1 kafi \u00ed \u00feykkum v\u00f6kva. Hreyfingarnar h\u00e6gar og \u00f3markvissar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g elska a\u00f0 vera svona langt fr\u00e1 \u00f6llu,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. \u201e\u00dear sem ma\u00f0ur g\u00e6ti bara alveg eins veri\u00f0 \u00ed einhverjum \u00f6\u00f0rum heimi.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan leit aftur \u00e1 mig og m\u00e9r fannst \u00e9g sj\u00e1 eitthva\u00f0 alveg n\u00fdtt \u00ed augunum \u00e1 henni. Allt \u00ed einu var\u00f0 sj\u00f3nin sk\u00fdrari og \u00e9g n\u00e1\u00f0i a\u00f0 f\u00f3kusera. \u00c9g t\u00f3k eftir \u00fev\u00ed hva\u00f0 augun \u00ed henni voru st\u00f3r, \u00e1berandi st\u00f3r. Haf\u00f0i \u00e9g teki\u00f0 eftir \u00feessu \u00e1\u00f0ur? \u00deegar \u00e9g sat \u00e1 m\u00f3ti henni \u00e1 bens\u00ednst\u00f6\u00f0inni? M\u00e9r fannst eins og augasteinarnir v\u00e6ru l\u00edka fur\u00f0ulega st\u00f3rir og biksvartir. Venjulega tek \u00e9g ekki s\u00e9rstaklega eftir augasteinum f\u00f3lks.<\/p>\n\n\n\n<p>Svo leit h\u00fan undan og st\u00f3\u00f0 sn\u00f6gglega \u00e1 f\u00e6tur. \u201e\u00dea\u00f0 er rosa n\u00e6s pottur h\u00e9rna,\u201c sag\u00f0i h\u00fan eins og ekkert v\u00e6ri sj\u00e1lfsag\u00f0ara og greip opna rau\u00f0v\u00ednsfl\u00f6sku af hli\u00f0arbor\u00f0i. \u201eViltu ekki k\u00edkja \u00e1 hann?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHa &#8230; vil \u00e9g hva\u00f0?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og hlj\u00f3ma\u00f0i allt \u00ed einu eins og gamall ma\u00f0ur, sokkinn \u00ed \u00fereytu. \u00c9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og hendurnar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eKomdu me\u00f0,\u201c sag\u00f0i Hildur gla\u00f0lega og opna\u00f0i dyrnar \u00far stofunni \u00fat \u00e1 pallinn. \u00dea\u00f0 braka\u00f0i \u00ed hj\u00f6runum og \u00edskalt loft streymdi inn. H\u00fan anda\u00f0i dj\u00fapt og steig \u00fat fyrir. \u00c9g n\u00e1\u00f0i me\u00f0 herkjum a\u00f0 standa upp og elti hana ri\u00f0andi \u00fat. Bj\u00f3rinn og gleraugun m\u00edn ur\u00f0u eftir \u00e1 stofubor\u00f0inu.<\/p>\n\n\n\n<p>Pallurinn var st\u00f3r og au\u00f0ur. Engin f\u00f3tspor sj\u00e1anleg \u00ed snj\u00f3num nema ein f\u00ednger\u00f0 sem l\u00e1gu fyrir horni\u00f0 \u00e1 h\u00fasinu. H\u00fan var berf\u00e6tt. \u00c9g fann g\u00f3\u00f0lega hitaveitulykt sem vakti upp minningar um vandr\u00e6\u00f0alegar sundlaugafer\u00f0ir \u00ed \u00e6sku. Heiti potturinn var \u00ed horninu \u00e1 pallinum. \u00dea\u00f0 haf\u00f0i greinilega veri\u00f0 kveikt \u00e1 honum \u00fev\u00ed \u00fearna bubbla\u00f0i hann, barmafullur af vatni. Tv\u00e6r luktir hengu \u00e1 skj\u00f3lveggnum \u00e1 bakvi\u00f0 og v\u00f6rpu\u00f0u draugalegu lj\u00f3si \u00e1 \u00feykka gufuna sem var\u00f0 eins og neonbl\u00e1 \u00fear sem h\u00fan lei\u00f0 upp \u00ed endalaust myrkri\u00f0. \u00dea\u00f0 var h\u00e6tt a\u00f0 snj\u00f3a.<\/p>\n\n\n\n<p>Hildur sat \u00e1 barminum vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 v\u00ednfl\u00f6skunni og g\u00e6ldi bl\u00ed\u00f0lega vi\u00f0 vatni\u00f0 me\u00f0 vinstri hendi \u00e1 me\u00f0an h\u00fan hneppti fr\u00e1 s\u00e9r v\u00ed\u00f0ri skyrtunni me\u00f0 \u00feeirri h\u00e6gri. M\u00e9r fannst \u00e9g varla sj\u00e1 hana \u00ed gegnum gufuna og p\u00edr\u00f0i augun.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c6tlar\u00f0u bara \u00fat \u00ed svona d\u00fa\u00f0a\u00f0ur e\u00f0a &#8230;?\u201c spur\u00f0i h\u00fan \u00e1n \u00feess a\u00f0 l\u00edta \u00e1 mig. \u00c9g var enn\u00fe\u00e1 \u00ed \u00falpunni og meira a\u00f0 segja \u00ed sk\u00f3num. Var \u00e9g b\u00fainn a\u00f0 spora allt \u00fat \u00fearna inni?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var byrja\u00f0ur a\u00f0 fara \u00far \u00falpunni \u00e1\u00f0ur en \u00e9g vissi af.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eEn \u00e9g er ekki me\u00f0 sundsk\u00fdlu e\u00f0a neitt,\u201c sag\u00f0i \u00e9g. \u00deetta var ekki da\u00f0ur, bara sta\u00f0reynd.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan leit \u00e1 mig og brosti. \u201eEkki \u00e9g heldur. Vertu bara \u00e1 n\u00e6rbuxunum. \u00de\u00fa getur fengi\u00f0 l\u00e1na\u00f0ar \u00feurrar \u00e1 eftir.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Get \u00e9g \u00fea\u00f0? var \u00e9g byrja\u00f0ur a\u00f0 hugsa \u00feegar h\u00fan smeyg\u00f0i s\u00e9r \u00far skyrtunni. H\u00fan var ekki \u00ed neinu innanundir og \u00e9g leit eitthva\u00f0 undan \u00e1 me\u00f0an h\u00fan kl\u00e6ddi sig \u00far buxunum. \u00c1 me\u00f0an \u00e9g f\u00f3r \u00far \u00falpunni og svo \u00far hinum f\u00f6tunum heyr\u00f0i \u00e9g skvampi\u00f0 \u00feegar h\u00fan steig \u00fat \u00ed pottinn og s\u00e6lustununa \u00feegar h\u00fan l\u00e9t sig s\u00edga ofan \u00ed vatni\u00f0. Svo st\u00f3\u00f0 \u00e9g \u00fearna \u00e1 n\u00e6rbuxunum og m\u00e9r fannst gufan or\u00f0in fur\u00f0u\u00fe\u00e9tt \u00ed kringum mig. \u00c9g s\u00e1 varla h\u00fasi\u00f0 lengur, bara birtuna fr\u00e1 gluggunum. \u00c9g nudda\u00f0i augun og b\u00f6lva\u00f0i \u00fereytunni og gleraugnaleysinu.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eKomdu \u00fat \u00ed,\u201c sag\u00f0i Hildur inni \u00ed gufusk\u00fdinu. \u201e\u00deetta er megan\u00e6s.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g fikra\u00f0i mig \u00e1fram a\u00f0 pottinum og f\u00f3r \u00far sk\u00f3num og sokkunum. M\u00e9r var eiginlega ekkert kalt. Var \u00fea\u00f0 \u00fat af gufunni?<\/p>\n\n\n\n<p>Vatni\u00f0 var sj\u00f3\u00f0andi, n\u00e1nast of heitt og \u00e9g rann a\u00f0eins til \u00e1 sleipri tr\u00f6ppunni vi\u00f0 a\u00f0 kl\u00f6ngrast ofan \u00ed.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201ePassa\u00f0u \u00feig,\u201c sag\u00f0i Hildur hl\u00e6jandi og greip um handlegginn \u00e1 m\u00e9r og toga\u00f0i mig ofan \u00ed vatni\u00f0. Hitinn smaug hratt inn \u00ed mig allan eins og m\u00e9r hef\u00f0i veri\u00f0 d\u00fdft \u00ed steikingarol\u00edu og \u00e9g fann hvernig \u00e9g ro\u00f0na\u00f0i og svitna\u00f0i \u00ed framan.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00de\u00fa ert n\u00fa alveg svoldi\u00f0 s\u00e6tur bara,\u201c sag\u00f0i Hildur og f\u00e6r\u00f0i sig a\u00f0eins n\u00e6r m\u00e9r svo \u00e9g s\u00e1 hana betur. \u201eVarstu ekki me\u00f0 gleraugu \u00e1\u00f0an?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eJ\u00fa, \u00e9g held \u00fea\u00f0,\u201c svara\u00f0i \u00e9g og p\u00edr\u00f0i augun.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eS\u00e9r\u00f0u \u00fe\u00e1 nokku\u00f0?\u201c spur\u00f0i h\u00fan og kom enn\u00fe\u00e1 n\u00e6r. \u00dea\u00f0 var eins og r\u00f6ddin hef\u00f0i d\u00fdpka\u00f0 e\u00f0a kannski var \u00fea\u00f0 bara su\u00f0i\u00f0 \u00ed pottinum. H\u00fan haf\u00f0i d\u00fdft h\u00e1rinu ofan \u00ed svo n\u00fa var \u00fea\u00f0 slegi\u00f0 blautt aftur um h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og gufa steig upp af hv\u00edtum \u00f6xlunum og brj\u00f3stunum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eMe\u00f0 hverjum ertu h\u00e9rna?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og horf\u00f0i \u00ed st\u00f3ru augun hennar. Voru \u00feau enn\u00fe\u00e1 br\u00fan?<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eSkiptir ekki m\u00e1li,\u201c sag\u00f0i h\u00fan og var komin alveg upp a\u00f0 m\u00e9r. H\u00fan lag\u00f0i a\u00f0ra h\u00f6ndina \u00e1 bert l\u00e6ri\u00f0 \u00e1 m\u00e9r og hina aftan \u00e1 h\u00e1lsinn og halla\u00f0i s\u00e9r fram eins og til a\u00f0 kyssa mig. M\u00e9r lei\u00f0 undarlega, \u00e9g var ekki \u00e6stur e\u00f0a \u00f6rva\u00f0ur \u00feegar h\u00fan snerti mig heldur bara \u00fereyttur. Eins og \u00e9g slj\u00f3vga\u00f0ist meira og meira eftir \u00fev\u00ed sem h\u00fan kom n\u00e6r. \u00c9g fann andardr\u00e1tt hennar \u00e1 andlitinu og hvernig h\u00fan \u00fer\u00fdsti l\u00edkamanum mj\u00faklega upp a\u00f0 m\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00de\u00fa \u00e1tt skili\u00f0 a\u00f0 hv\u00edla \u00feig,\u201c hv\u00edsla\u00f0i h\u00fan og loka\u00f0i augunum.<\/p>\n\n\n\n<p>En \u00feegar varir okkar r\u00e9tt svo snertust heyr\u00f0ist allt \u00ed einu baula\u00f0 \u00fati \u00ed myrkrinu. Eins og hlj\u00f3\u00f0 \u00far \u00f6\u00f0rum heimi. Dimmt og r\u00e1mt og langt hlj\u00f3\u00f0, eins og \u00ed st\u00f3ru d\u00fdri. Hildur hr\u00f6kk vi\u00f0 og \u00fdtti s\u00e9r fr\u00e1 m\u00e9r. \u00c9g var ringla\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHva\u00f0 er \u00feetta?\u201c sag\u00f0i \u00e9g l\u00e1gt.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00fan sperrtist \u00f6ll upp, st\u00f3\u00f0 h\u00e1lf upp \u00far \u00fati \u00ed mi\u00f0jum pottinum, umlukin gufunni, og star\u00f0i \u00fat \u00ed myrkva\u00f0an sk\u00f3ginn. Augun voru galopin og virku\u00f0u enn\u00fe\u00e1 st\u00e6rri en \u00e1\u00f0ur. H\u00fan opna\u00f0i munninn og kipptist undarlega til. \u00c9g fann sleni\u00f0 byrja a\u00f0 renna af m\u00e9r og eitthva\u00f0 anna\u00f0 l\u00e6sa \u00ed mig kl\u00f3num \u00ed sta\u00f0inn. \u00c9g var\u00f0 hr\u00e6ddur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eH\u00e9rna &#8230; Hildur, er ekki allt \u00ed lagi?\u201c spur\u00f0i \u00e9g og teyg\u00f0i a\u00f0ra h\u00f6ndina varf\u00e6rnislega \u00ed \u00e1ttina til hennar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00e1 leit h\u00fan hvellsn\u00f6ggt \u00e1 mig og star\u00f0i beint \u00ed augun \u00e1 m\u00e9r og \u00e9g s\u00e1 hvernig biksvartir augasteinarnir h\u00f6f\u00f0u st\u00e6kka\u00f0 og hvernig d\u00f6kkbr\u00fan lithimnan n\u00e1\u00f0i n\u00e6stum yfir alla hv\u00edtuna. \u00c9g var eins og frosinn \u00e1 me\u00f0an h\u00fan halla\u00f0i l\u00f6turh\u00e6gt undir flatt me\u00f0 handleggina reig\u00f0a fyrir aftan bak.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g f\u00e6r\u00f0i mig \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt fj\u00e6r henni, upp \u00far vatninu og upp \u00e1 kantinn me\u00f0 baki\u00f0 uppi vi\u00f0 \u00edskaldan skj\u00f3lvegginn. \u00c9g var gripinn rammri \u00f3raunveruleikatilfinningu. \u00de\u00e1 var baula\u00f0 aftur. Hlj\u00f3\u00f0i\u00f0 var h\u00e1tt eins og d\u00fdri\u00f0 v\u00e6ri mj\u00f6g n\u00e1l\u00e6gt. Hildur st\u00f3\u00f0 \u00fer\u00e1\u00f0bein upp \u00far vatninu og horf\u00f0i aftur \u00fat \u00ed koldimman sk\u00f3ginn. \u00dea\u00f0 glampa\u00f0i \u00e1 blautan l\u00edkamann \u00ed drungalegu lj\u00f3sinu.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00e6gt eins og \u00ed lei\u00f0slu lyfti h\u00fan h\u00f6ndunum upp a\u00f0 h\u00f6f\u00f0inu og glennti sundur fingruna me\u00f0 \u00feumlana \u00e1 gagnaugunum. Nasav\u00e6ngirnir \u00fe\u00f6ndust \u00fat og h\u00fan opna\u00f0i munninn. M\u00e9r s\u00fdndust tennurnar hafa st\u00e6kka\u00f0. Skyndilega kipptist h\u00fan vi\u00f0, st\u00f6kk fimlega upp \u00far pottinum, hlj\u00f3p yfir sn\u00e6vi\u00feakinn pallinn og hvarf yfir handri\u00f0i\u00f0 fj\u00e6rst m\u00e9r. \u00c9g heyr\u00f0i skru\u00f0ninga \u00ed trj\u00e1num \u00fear sem h\u00fan lenti og braki\u00f0 \u00ed snj\u00f3num undan f\u00f3tum hennar sem dofna\u00f0i svo \u00fear til ekkert heyr\u00f0ist nema su\u00f0i\u00f0 \u00ed pottinum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g star\u00f0i \u00e1 eftir henni. Hva\u00f0 \u00ed andskotanum var \u00feetta? \u00de\u00f6gnin var \u00fer\u00fagandi \u00ed kringum mig. Hva\u00f0 var a\u00f0 henni? Hva\u00f0 var \u00ed gangi? Hva\u00f0a hlj\u00f3\u00f0 var \u00feetta? \u00dea\u00f0 hlaut a\u00f0 vera eitthva\u00f0 a\u00f0 henni. M\u00e9r fannst \u00e9g varla geta hugsa\u00f0 sk\u00fdrt en samt var \u00e9g gla\u00f0vakandi mi\u00f0a\u00f0 vi\u00f0 \u00f6rf\u00e1um andart\u00f6kum fyrr. Hva\u00f0 haf\u00f0i \u00e9g veri\u00f0 \u00fearna lengi? H\u00fan hlj\u00f3p bara \u00far \u00ed snj\u00f3inn. Rau\u00f0v\u00ednsflaskan st\u00f3\u00f0 enn \u00e1 barmi pottsins. H\u00fan \u00e1 eftir a\u00f0 kr\u00f3kna \u00fearna \u00fati, hugsa\u00f0i \u00e9g. \u00d3raunveruleikinn v\u00e9k fyrir prakt\u00edskari hugsunum. \u00c9g hlaut a\u00f0 hafa veri\u00f0 a\u00f0 \u00edmynda m\u00e9r \u00fea\u00f0 sem \u00e9g s\u00e1. \u00c9g s\u00e1 hana hvort sem er ekki n\u00f3gu vel \u00ed gegnum gufuna og \u00e9g var enn\u00fe\u00e1 gleraugnalaus. Eftir a\u00f0 hafa reynt a\u00f0 n\u00e1 utan um allar \u00feessar hugsanir \u00ed sm\u00e1 stund klifra\u00f0i \u00e9g stir\u00f0busalega upp \u00far pottinum og smeyg\u00f0i m\u00e9r \u00ed sk\u00f3na. \u00c9g var\u00f0 a\u00f0 athuga me\u00f0 hana.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHildur,\u201c sag\u00f0i \u00e9g h\u00e1tt \u00fat \u00ed myrkri\u00f0 og kl\u00e6ddi mig \u00ed \u00falpuna m\u00edna. Ermarnar l\u00edmdust \u00f3\u00fe\u00e6gilega vi\u00f0 blauta handleggina.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHildur! Hall\u00f3?\u201c kalla\u00f0i \u00e9g. \u201eErtu \u00fearna einhvers sta\u00f0ar?\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Ekkert svar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g renndi upp og fikra\u00f0i mig me\u00f0fram handri\u00f0inu \u00feanga\u00f0 til \u00e9g fann tr\u00f6ppurnar ni\u00f0ur sk\u00f3garmegin. \u00c9g r\u00fdndi inn \u00ed myrkri\u00f0 en s\u00e1 ekkert nema \u00f3greinilegar \u00fatl\u00ednur snj\u00f3\u00ferunginna trj\u00e1nna sem minntu \u00e1 \u00fatlimi svartra skord\u00fdra.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAndskotans fokk,\u201c b\u00f6lva\u00f0i \u00e9g upph\u00e1tt.<\/p>\n\n\n\n<p>Hvar \u00ed fjandanum voru gleraugun m\u00edn? \u00c9g var eins og kafari a\u00f0 koma upp \u00far dj\u00fapinu og mundi varla hva\u00f0 \u00e9g haf\u00f0i gert e\u00f0a sagt eftir a\u00f0 vi\u00f0 renndum \u00ed hla\u00f0 vi\u00f0 b\u00fasta\u00f0inn. \u00c9g leit vi\u00f0 og upp \u00e1 h\u00fasi\u00f0. Uppl\u00fdstir gluggarnir g\u00f6ptu \u00e1 m\u00f3ti m\u00e9r eins og \u00fatstillingar \u00ed verslunarmi\u00f0st\u00f6\u00f0. Hvar var allt f\u00f3lki\u00f0 \u00far \u00feessum b\u00fasta\u00f0? \u00c9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og reyndi a\u00f0 hugsa sk\u00fdrt \u00fe\u00f3 ekki v\u00e6ri nema \u00ed nokkrar sek\u00fandur. \u00dea\u00f0 var eitthva\u00f0 ekki \u00ed lagi me\u00f0 \u00feessa stelpu. Hva\u00f0 var \u00e9g a\u00f0 gera \u00fearna, standandi \u00e1 \u00f3kunnugum s\u00f3lpalli \u00ed ni\u00f0amyrkri, rennblautur og bara \u00ed \u00falpu og n\u00e6rbuxum? Hvar voru f\u00f6tin m\u00edn? \u00c9g dr\u00f3 dj\u00fapt andann og horf\u00f0i \u00e1 gufuna \u00fat \u00far m\u00e9r st\u00edga upp \u00ed myrkva\u00f0an himininn. S\u00ed\u00f0an f\u00f3r \u00e9g ni\u00f0ur tr\u00f6ppurnar og hlj\u00f3p \u00fat \u00ed sk\u00f3ginn.<\/p>\n\n\n\n<p>Kr\u00e6kl\u00f3tt birki\u00f0 virtist \u00fe\u00e9tt \u00ed myrkrinu en samt var eins og n\u00f3g pl\u00e1ss \u00e1 milli trj\u00e1nna \u00fear sem \u00e9g \u00f3\u00f0 gegnum \u00f6kkladj\u00fapan snj\u00f3inn og banda\u00f0i fr\u00e1 m\u00e9r greinum sem struku m\u00e9r harkalega um s\u00ed\u00f0urnar. \u00dea\u00f0 var eins og tr\u00e9n vikju fyrir m\u00e9r og opnu\u00f0u m\u00e9r hlykkj\u00f3tta lei\u00f0 inn \u00ed myrkri\u00f0. Sk\u00f3rnir fylltust af snj\u00f3 og \u00e9g heyr\u00f0i ekkert nema braki\u00f0 undir f\u00f3tunum og h\u00e1v\u00e6ran andadr\u00e1ttinn \u00ed sj\u00e1lfum m\u00e9r, eins og \u00ed st\u00f3rum hundi. \u00c9g vaf\u00f0i a\u00f0 m\u00e9r \u00falpunni en fann merkilega l\u00edti\u00f0 fyrir kuldanum \u00e1 berum leggjunum. Hvert var \u00e9g a\u00f0 fara? \u00c9g reyndi a\u00f0 svipast um eftir hreyfingu e\u00f0a f\u00f3tsporum en \u00fer\u00e1tt fyrir a\u00f0 augun vendust myrkinu d\u00e1l\u00edti\u00f0 s\u00e1 \u00e9g eiginlega ekki neitt. \u00deetta var vonlaust. Myndi \u00e9g rata til baka? Au\u00f0vita\u00f0, \u00e9g g\u00e6ti bara gengi\u00f0 \u00e1 lj\u00f3sin \u00ed h\u00fasinu. \u00c9g sta\u00f0n\u00e6mdist og leit vi\u00f0 en \u00e1 bakvi\u00f0 mig var allt svart. H\u00fasi\u00f0 var hvergi sj\u00e1anlegt. Var b\u00fai\u00f0 a\u00f0 sl\u00f6kkva lj\u00f3sin? \u00d6ll lj\u00f3sin? Hver ger\u00f0i \u00fea\u00f0? \u00c9g fylltist skelfingu og leit \u00ed kringum mig. Hvergi s\u00e1st nokkur lj\u00f3st\u00fdra \u00ed gegnum sk\u00f3ginn. Voru kannski engir a\u00f0rir sumarb\u00fasta\u00f0ir \u00fearna? \u00c9g h\u00e9lt \u00e1fram. Hr\u00e6\u00f0slan l\u00e6sti sig \u00ed mig og \u00e9g s\u00e1 aftur fyrir m\u00e9r augun \u00ed Hildi \u00ed pottinum. \u00deessi st\u00f3ru, d\u00fdrslegu augu. En \u00e9g var eins og rekinn \u00e1fram af duldum krafti og h\u00e9lt bara \u00e1fram a\u00f0 \u00feramma lengra og lengra inn \u00ed sk\u00f3ginn, inn \u00ed stj\u00f6rnulaust myrkri\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Og \u00fe\u00e1 heyr\u00f0ist \u00fea\u00f0 aftur, bauli\u00f0. Sk\u00fdrt eins og \u00feokul\u00fa\u00f0ur \u2013 og n\u00e1l\u00e6gt. \u00deetta var eitthva\u00f0 lifandi. Eitthva\u00f0 lifandi sem gaf fr\u00e1 s\u00e9r \u00feetta hlj\u00f3\u00f0. M\u00e9r fannst sem \u00e9g s\u00e6i breg\u00f0a fyrir sn\u00f6ggri hreyfingu \u00fatundan m\u00e9r. Heyr\u00f0i \u00e9g \u00ferusk \u00ed trj\u00e1num? Grein brotna? Aftur var baula\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Svo runnu sk\u00fdin yfir m\u00e9r fr\u00e1 tunglinu og stj\u00f6rnunum um lei\u00f0 og \u00e9g steig \u00fat \u00far trj\u00e1\u00feykkninu, inn \u00ed opi\u00f0 rj\u00f3\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 stirndi harkalega \u00e1 snj\u00f3inn \u00e1 trj\u00e1num og j\u00f6r\u00f0inni. Rj\u00f3\u00f0ri\u00f0 var st\u00f3rt og autt fyrir utan h\u00e1a v\u00f6r\u00f0u \u00far sv\u00f6rtu grj\u00f3ti \u00e1 mi\u00f0ri fl\u00f6tinni. Birkitr\u00e9n \u00ed kring myndu\u00f0u n\u00e1nast fullkominn hring og voru \u00fe\u00e9tt eins og sn\u00e6vi \u00feaki\u00f0 limger\u00f0i. Yfir \u00f6llu gapti \u00f3endanlegur vetrarhimininn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g t\u00f3k \u00fe\u00f3 varla eftir \u00feessu \u00f6llu \u00fev\u00ed a\u00f0eins eitt af \u00fev\u00ed sem \u00e9g s\u00e1 fanga\u00f0i alla athygli m\u00edna. \u00cd mi\u00f0ju rj\u00f3\u00f0rinu, vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 v\u00f6r\u00f0unni, st\u00f3\u00f0 d\u00fdr. Hreind\u00fdr. Risast\u00f3r hreind\u00fdrstarfur. H\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00f6rugglega meira en tvo metra fr\u00e1 j\u00f6r\u00f0u. Feldurinn var svartglitrandi og hr\u00edma\u00f0ur og virtist b\u00e6rast eins og \u00ed h\u00e6gum vindi \u00fe\u00f3tt \u00fea\u00f0 v\u00e6ri algj\u00f6rlega lygnt. Tilkomumikil hornin minntu \u00e1 svartar birkigreinar og m\u00e9r fannst \u00e9g greina laufbl\u00f6\u00f0 \u00e1 endunum. D\u00fdri\u00f0 anda\u00f0i h\u00e1tt og gufan st\u00f3\u00f0 \u00fat um nasirnar og li\u00f0a\u00f0ist upp \u00ed lofti\u00f0. \u00dea\u00f0 horf\u00f0i beint \u00e1 mig me\u00f0 st\u00f3rum villiglyrnum sem gl\u00f3\u00f0u f\u00f6lgr\u00e6nar og m\u00e9r s\u00fdndist eins og gr\u00ed\u00f0arst\u00f3rar klaufirnar hv\u00edldu l\u00e9tt ofan \u00e1 snj\u00f3num sem n\u00e1\u00f0i m\u00e9r upp \u00e1 mi\u00f0ja sk\u00f6flunga.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var eins og steinrunninn. \u00deetta gat ekki veri\u00f0 a\u00f0 gerast. M\u00e9r lei\u00f0 eins og \u00e9g v\u00e6ri varla \u00fearna. Eins og \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 horfa \u00e1 uppt\u00f6ku af \u00feessu. D\u00e1l\u00edti\u00f0 eins og einhver v\u00e6ri a\u00f0 segja m\u00e9r fr\u00e1 draumi. \u00c9g leit ni\u00f0ur \u00e1 hendurnar \u00e1 m\u00e9r og aftur upp \u00e1 d\u00fdri\u00f0 sem fn\u00e6sti h\u00e1tt og hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og hornin. Hreyfingarnar voru t\u00edgulegar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta var \u00ed alv\u00f6ru.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var \u00fearna \u00ed alv\u00f6ru.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g f\u00e9kk allt \u00ed einu t\u00e1r \u00ed augun. M\u00e9r var enn\u00fe\u00e1 ekkert kalt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00e1 t\u00f3k d\u00fdri\u00f0 eitt skref \u00ed \u00e1tt til m\u00edn. M\u00e9r br\u00e1 og skrika\u00f0i f\u00f3tur \u00ed snj\u00f3num og \u00e9g f\u00e9ll klaufalega aftur fyrir mig. \u00c9g fann fyrir \u00f3venjulegri bl\u00f6ndu af a\u00f0d\u00e1un og frumst\u00e6\u00f0um \u00f3tta. \u00c9g \u00e1tti ekki a\u00f0 vera \u00fearna. M\u00e9r lei\u00f0 eins og bo\u00f0flennu vi\u00f0 helgiath\u00f6fn. \u00datundan m\u00e9r var\u00f0 \u00e9g var vi\u00f0 hreyfingu \u00ed ja\u00f0ri rj\u00f3\u00f0ursins og s\u00e1 anna\u00f0 d\u00fdr, minna og lj\u00f3sara. \u00deetta var kvend\u00fdr. Tarfurinn rak tr\u00fdni\u00f0 upp \u00ed loft og baula\u00f0i dimmt og h\u00e1tt og m\u00e9r fannst hlj\u00f3\u00f0i\u00f0 smj\u00faga inn \u00ed heilann \u00e1 m\u00e9r svo \u00e9g n\u00f6tra\u00f0i allur a\u00f0 innan. \u00c9g kl\u00f6ngra\u00f0ist \u00e1 f\u00e6tur, hr\u00e6\u00f0slan var a\u00f0 n\u00e1 t\u00f6kum \u00e1 m\u00e9r. \u00d3ttinn a\u00f0 ver\u00f0a undrinu yfirsterkari. \u00c9g hika\u00f0i eitt andartak og d\u00fdrin st\u00f6r\u00f0u \u00e1 mig me\u00f0 gr\u00e6num glyrnunum. Eitt einasta andartak, \u00e1\u00f0ur en tarfurinn baula\u00f0i aftur og \u00e9g s\u00e1 d\u00f6kkar sletturnar \u00e1 tr\u00fdninu. Og \u00ed snj\u00f3num.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g snerist \u00e1 h\u00e6li og hlj\u00f3p.<\/p>\n\n\n\n<p>Hlj\u00f3p eins og brj\u00e1l\u00e6\u00f0ingur. Var\u00f0 a\u00f0 komast burt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eFokk, fokk, fokk,\u201c \u00feuldi \u00e9g andstuttur \u00e1 me\u00f0an \u00e9g hentist gegnum sk\u00f3ginn. Tunglbirtan var horfin og fyrir framan mig s\u00e1 \u00e9g ekkert nema myrkur. Lei\u00f0in til baka var ekki eins grei\u00f0 og \u00e9g ruddist \u00e1fram \u00e1 milli trj\u00e1nna sem sl\u00f3gu mig allan og rispu\u00f0u bera f\u00f3tleggina. Allt \u00ed einu fann \u00e9g fyrir kuldanum. Eins og \u00fe\u00fasund stokkfre\u00f0nar n\u00e1lar styngjust \u00ed mig allan. \u00cdskaldur hrollur rann upp og ni\u00f0ur eftir hryggnum og \u00fat \u00ed \u00f6ll bein og \u00e9g fann varla fyrir t\u00e1num. Enn\u00fe\u00e1 \u00f3ma\u00f0i bauli\u00f0 allt \u00ed kringum mig og \u00e9g var viss um a\u00f0 eitthva\u00f0 v\u00e6ri \u00e1 h\u00e6lunum \u00e1 m\u00e9r. Eitthva\u00f0 fn\u00e6sandi og grimmt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g \u00f3\u00f0 \u00e1fram og heyr\u00f0i ekkert nema braki\u00f0 \u00ed snj\u00f3num og trj\u00e1num og eigin andadr\u00e1tt sem var or\u00f0inn r\u00e1mur og grunnur af \u00e1reynslu. Gegnvotir sk\u00f3rnir voru \u00feungir eins og bl\u00fd og m\u00e9r fannst lungun \u00ed m\u00e9r vera a\u00f0 springa. En \u00fe\u00e1 s\u00e1 \u00e9g m\u00f3ta fyrir \u00fatl\u00ednum framundan \u00ed myrkrinu. Snj\u00f3r \u00e1 handri\u00f0i, hr\u00edma\u00f0 \u00feakskegg. \u00deetta var h\u00fas. Sumarb\u00fasta\u00f0urinn. Hvernig haf\u00f0i m\u00e9r tekist a\u00f0 hlaupa \u00ed r\u00e9tta \u00e1tt? Lj\u00f3sin \u00ed h\u00fasinu voru sl\u00f6kkt, \u00fatilj\u00f3sin l\u00edka. \u00c9g hentist upp tr\u00f6ppurnar og inn \u00e1 pallinn. S\u00e1 m\u00f3ta fyrir f\u00f3tsporunum okkar Hildar og gufunni fr\u00e1 pottinum. \u00dea\u00f0 var fari\u00f0 a\u00f0 snj\u00f3a aftur. \u00c9g hlj\u00f3p beint inn \u00ed h\u00fasi\u00f0 og \u00fear stoppa\u00f0i \u00e9g loksins, skellti pallhur\u00f0inni \u00e1 eftir m\u00e9r og halla\u00f0i m\u00e9r upp a\u00f0 glugganum. Star\u00f0i \u00fat en s\u00e1 ekkert nema svart \u00fati \u00ed sk\u00f3ginum bakvi\u00f0 snj\u00f3dr\u00edfuna sem \u00feykkna\u00f0i hratt. M\u00e1sandi og helkaldur leit \u00e9g \u00ed kringum mig inni \u00ed myrkva\u00f0ri stofunni. \u00dear var svipa\u00f0 umhorfs og \u00e1\u00f0ur en sl\u00f6kkt \u00e1 \u00f6llu, sj\u00f3nvarpinu og t\u00f6lvunni. \u00dea\u00f0 var sk\u00edtkalt \u00fearna inni og \u00fe\u00f6gnin ger\u00f0i l\u00edti\u00f0 til a\u00f0 r\u00f3a taugarnar. \u00c9g loka\u00f0i augunum og taldi ni\u00f0ur, reyndi a\u00f0 anda h\u00e6gt og dj\u00fapt en \u00fea\u00f0 gekk illa. \u00c9g skalf af kulda. Hva\u00f0 var \u00e9g a\u00f0 p\u00e6la a\u00f0 \u00e6\u00f0a bara \u00e1 br\u00f3kinni \u00fat \u00ed snj\u00f3inn? \u00c9g fann gleraugun m\u00edn \u00e1 s\u00f3fabor\u00f0inu og setti \u00feau upp. Heimurinn \u00ed kringnum mig var\u00f0 greinilegri en ekkert sk\u00e1rri \u00e1 a\u00f0 l\u00edta. Bara dimmari ef eitthva\u00f0 var. \u00c9g var\u00f0 komast burt og fl\u00fdtti m\u00e9r \u00ed gegnum h\u00fasi\u00f0. \u00cd svefn\u00e1lmunni voru \u00f6ll herbergin loku\u00f0. Voru \u00feau ekki opin \u00e1\u00f0an? M\u00e9r fannst \u00e9g allt \u00ed einu heyra brak \u00ed g\u00f3lffj\u00f6lum bakvi\u00f0 eina hur\u00f0ina og \u00e9g kipptist til og hlj\u00f3p \u00fat um \u00fatidyrnar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd heimrei\u00f0inni var b\u00edllinn minn \u00e1 s\u00ednum sta\u00f0 fyrir aftan hv\u00edta jepplinginn og \u00e9g hlj\u00f3p ni\u00f0ur a\u00f0 honum og reif upp b\u00edlstj\u00f3rahur\u00f0ina. B\u00edllinn virka\u00f0i \u00f3b\u00e6rilega hversdagslegur \u00ed samhenginu, \u00e1 \u00feessum sta\u00f0. Kunnugleg lyktin af \u00e1kl\u00e6\u00f0inu f\u00e9kk mig til a\u00f0 nema sta\u00f0ar og hugsa. Hva\u00f0 ger\u00f0ist eiginlega \u00fearna \u00fati \u00ed sk\u00f3ginum? Var \u00e9g or\u00f0inn eitthva\u00f0 ge\u00f0veikur? Kyrrl\u00e1t snj\u00f3koman f\u00e9ll r\u00f3lega \u00fe\u00e9tt \u00ed kringum mig og st\u00f3r kornin settust \u00ed h\u00e1ri\u00f0 \u00e1 m\u00e9r og augabr\u00fanirnar \u00fear sem \u00e9g st\u00f3\u00f0 vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 opnum b\u00edlnum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00e1 heyr\u00f0i \u00e9g brak og hur\u00f0 skellt \u00ed kyrr\u00f0inni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g leit \u00fat \u00e1 veginn. Dauf sk\u00edma fr\u00e1 rafmagnslukt, sem h\u00e9kk \u00e1 trj\u00e1grein, l\u00fdsti upp gamlan Hilux-pallb\u00edl \u00fati \u00ed kanti hinumegin. Segld\u00fakurinn var dreginn upp a\u00f0 aftan og \u00fea\u00f0 grillti \u00ed st\u00e1lsv\u00f6rt hlaupin \u00e1 rifflum og haglabyssum. \u00c9g st\u00f3\u00f0 grafkyrr. Ma\u00f0urinn fyrir aftan pallb\u00edlinn var \u00ed s\u00ed\u00f0ri hv\u00edtri \u00falpu en \u00e9g \u00feekkti hann \u00e1 gr\u00e6nu derh\u00fafunni. Hann bj\u00e1stra\u00f0i eitthva\u00f0 vi\u00f0 pallinn en leit svo allt \u00ed einu upp og \u00fat \u00ed sk\u00f3ginn. Eins og hann heyr\u00f0i eitthva\u00f0. Svo leit hann \u00ed \u00e1ttina til m\u00edn. Framhj\u00e1 m\u00e9r, l\u00edkt og hann s\u00e6i mig ekki. T\u00f3k svo af s\u00e9r derh\u00fafuna og smeyg\u00f0i snj\u00f3hv\u00edtri lambh\u00fashettu yfir h\u00f6fu\u00f0i\u00f0. \u00c9g horf\u00f0i \u00e1 hann hengja tv\u00e6r byssur yfir a\u00f0ra \u00f6xlina og st\u00e6r\u00f0arinnar \u00ed\u00fer\u00f3ttat\u00f6sku yfir hina. Svo teyg\u00f0i hann sig sn\u00f6gglega upp og sl\u00f6kkti \u00e1 luktinni \u00e1\u00f0ur en hann gekk inn \u00e1 milli sn\u00e6vi\u00feakinna trj\u00e1greina, inn \u00ed sk\u00f3ginn og snj\u00f3komuna.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g horf\u00f0i \u00e1 eftir honum \u00ed nokkur andart\u00f6k en settist svo inn \u00ed b\u00edlinn minn. \u00dea\u00f0 var hlj\u00f3tt inni \u00ed b\u00edlnum, eins og \u00e9g v\u00e6ri grafinn \u00ed f\u00f6nn. Svo r\u00e6sti \u00e9g v\u00e9lina og setti mi\u00f0st\u00f6\u00f0ina \u00e1 fullt \u00e1 me\u00f0an \u00e9g f\u00f3r aftur \u00fat og s\u00f3pa\u00f0i snj\u00f3num af r\u00fa\u00f0unum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 b\u00e6tti bara \u00ed snj\u00f3komuna \u00e1 me\u00f0an \u00e9g keyr\u00f0i hlykkj\u00f3ttan afleggjarann til baka. \u00c9g skalf af kulda og p\u00edr\u00f0i augun inn \u00ed myrkri\u00f0 og ve\u00f0ri\u00f0. Reyndi a\u00f0 hugsa sem minnst. Keyr\u00f0i bara \u00ed burtu. Dj\u00f6full var langt aftur \u00fat \u00e1 \u00fej\u00f3\u00f0veginn. K\u00e6mist \u00e9g kannski ekkert \u00feanga\u00f0 aftur? \u00c9g s\u00e1 heldur engin lj\u00f3s e\u00f0a neitt sem benti til \u00feess a\u00f0 \u00fearna v\u00e6ru fleiri h\u00fas e\u00f0a b\u00fasta\u00f0ir og \u00e9g m\u00e6tti engum b\u00edlum. M\u00f3\u00f0an og st\u00f6\u00f0ug ofankoman ger\u00f0u mig h\u00e1lfblindan og b\u00edllinn rann til \u00ed hverri beygju \u00e1 glerh\u00e1lum veginum svo stundum strukust trj\u00e1greinar \u00ed vegkantinum utan \u00ed hli\u00f0arnar. \u00c9g h\u00e9lt dau\u00f0ahaldi \u00ed st\u00fdri\u00f0 og bl\u00f3ta\u00f0i aftur og aftur \u00ed h\u00e1lfum hlj\u00f3\u00f0um.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c1 endanum komst \u00e9g \u00fat a\u00f0 \u00fej\u00f3\u00f0veginum og m\u00e9r fannst strax eins og l\u00e9tti \u00e1 snj\u00f3komunni. \u00c9g stoppa\u00f0i vi\u00f0 vegam\u00f3tin og dr\u00f3 andann dj\u00fapt. Tveir b\u00edlar brunu\u00f0u framhj\u00e1 \u00e1 me\u00f0an \u00e9g bl\u00e9s \u00ed gaupnir m\u00e9r og neri saman h\u00f6ndunum sem voru st\u00edfar af kulda og \u00e1reynslu. \u00c9g leit aftur fyrir mig en s\u00e1 bara snj\u00f3komu ba\u00f0a\u00f0a \u00ed rau\u00f0um bremsulj\u00f3sum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g setti stefnulj\u00f3si\u00f0 \u00e1 og beyg\u00f0i til h\u00e6gri. Keyr\u00f0i sm\u00e1 stund eftir einmanalegum veginum \u00feanga\u00f0 til \u00e9g kom aftur a\u00f0 bens\u00ednst\u00f6\u00f0inni. \u00dea\u00f0 var n\u00e6stum h\u00e6tt a\u00f0 snj\u00f3a. Plani\u00f0 var enn\u00fe\u00e1 uppl\u00fdst en sl\u00f6kkt \u00ed h\u00fasinu. \u00cd glugganum vi\u00f0 dyrnar s\u00e1 \u00e9g l\u00edti\u00f0 eldrautt neonskilti sem \u00e1 st\u00f3\u00f0 <em>Loka\u00f0<\/em>. \u00c9g lag\u00f0i aftur fj\u00e6rst h\u00fasinu vi\u00f0 veginn. N\u00fdlega Hondan var enn\u00fe\u00e1 \u00fearna \u00e1 sama sta\u00f0. \u00dea\u00f0 glampa\u00f0i \u00e1 snj\u00f3inn \u00e1 h\u00faddinu \u00ed kaldri birtunni fr\u00e1 lj\u00f3sastaurunum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g sat me\u00f0 loku\u00f0 augun stutta stund \u00e1\u00f0ur en \u00e9g f\u00f3r \u00fat \u00far b\u00edlnum og opna\u00f0i skotti\u00f0. Fer\u00f0ataskan m\u00edn var \u00fearna enn\u00fe\u00e1 og \u00e9g opna\u00f0i hana og n\u00e1\u00f0i \u00ed k\u00f6fl\u00f3ttar n\u00e1ttbuxur og velktu \u00ed\u00fer\u00f3ttapeysuna. \u00deetta var \u00fea\u00f0 eina \u00far f\u00e1t\u00e6klegum farangrinum sem kom til greina. \u00c9g f\u00f3r \u00ed f\u00f6tin og renndi \u00falpunni upp \u00ed h\u00e1ls. St\u00e6r\u00f0arinnar v\u00f6rub\u00edll \u00f3k hj\u00e1 og feykti upp snj\u00f3num \u00ed kringum mig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g settist aftur inn \u00ed b\u00edlinn s\u00e1 \u00e9g afgrei\u00f0slust\u00falkuna me\u00f0 pinnann \u00ed nefinu koma \u00fat um dyrnar \u00e1 st\u00f6\u00f0inni. Kolsvart h\u00e1ri\u00f0 var \u00fafi\u00f0 og h\u00fan var me\u00f0 appels\u00ednugula rafrettu \u00ed hendinni. H\u00fan l\u00e6sti vandlega \u00e1 eftir s\u00e9r og t\u00f3k nokkra sm\u00f3ka af rettunni. Hnaus\u00feykk veipgufan li\u00f0a\u00f0ist upp \u00ed gegnum snj\u00f3komuna. H\u00fan horf\u00f0i \u00ed \u00e1ttina a\u00f0 m\u00e9r yfir plani\u00f0. S\u00e1 h\u00fan mig inni \u00ed b\u00edlnum? Mundi h\u00fan eftir m\u00e9r? Kannski vissi h\u00fan eitthva\u00f0 sem \u00e9g vissi ekki, um Hildi e\u00f0a manninn \u00e1 pallb\u00edlnum. \u00c1\u00f0ur en \u00e9g komst lengra settist h\u00fan upp \u00ed Honduna, keyr\u00f0i \u00ed burtu og skildi ekkert eftir nema hj\u00f3lf\u00f6r \u00ed n\u00fdf\u00f6llnum snj\u00f3num og d\u00e1l\u00edti\u00f0 gufusk\u00fd sem \u00e9g \u00edmynda\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 lykta\u00f0i eins og k\u00f3ngabrj\u00f3stsykur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g dr\u00f3 andann dj\u00fapt og horf\u00f0i \u00fat \u00ed myrkri\u00f0. Klukkan \u00ed m\u00e6labor\u00f0inu var alveg a\u00f0 ver\u00f0a t\u00f3lf \u00e1 mi\u00f0n\u00e6tti. Gat \u00fea\u00f0 passa\u00f0? \u00c9g mundi ekki hvort \u00feessi klukka var r\u00e9tt. \u00c9g t\u00f3k s\u00edmann upp \u00far \u00falpuvasanum. Var h\u00e1lfpartinn b\u00fainn a\u00f0 gleyma a\u00f0 hann v\u00e6ri til. \u00deegar skj\u00e1rinn l\u00fdstist upp s\u00e1 \u00e9g \u00ferj\u00fa skilabo\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Hvar ertu? Getur\u00f0u komi\u00f0?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Getur\u00f0u pl\u00eds komi\u00f0??<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>\u00c9g skil eftir kveikt.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g fleyg\u00f0i s\u00edmanum \u00ed s\u00e6ti\u00f0 vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r, spennti belti\u00f0 og \u00f3k af sta\u00f0 gegnum brakandi snj\u00f3inn. \u00c1\u00f0ur en \u00e9g beyg\u00f0i \u00fat \u00e1 \u00fej\u00f3\u00f0veginn hlusta\u00f0i \u00e9g eftir \u00f3n\u00e1tt\u00farulegu bauli e\u00f0a skothvellum \u00ed fjarska en heyr\u00f0i l\u00edti\u00f0 anna\u00f0 en mallandi v\u00e9larhlj\u00f3\u00f0i\u00f0. \u00c9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og anda\u00f0i dj\u00fapt. Andskotinn hafi \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Myndin af d\u00fdrinu \u00ed sk\u00f3ginum var enn alsk\u00fdr \u00ed huga m\u00e9r \u00fear sem \u00e9g keyr\u00f0i gegnum vetrarn\u00f3ttina, burt fr\u00e1 \u00feessu \u00f6llu, en m\u00e9r fannst \u00e9g vera b\u00fainn a\u00f0 h\u00e1lfgleyma andlitinu \u00e1 Hildi, eins og vi\u00f0 hef\u00f0um hist fyrir l\u00f6ngu s\u00ed\u00f0an e\u00f0a jafnvel \u00ed draumi. Dimmum og \u00f3lj\u00f3sum draumi.<\/p>\n\n\n\n<p>En \u00e9g mundi eftir augunum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g keyr\u00f0i \u00e1fram inn \u00ed n\u00f3ttina me\u00f0 b\u00e1\u00f0ar hendur kirfilega \u00e1 st\u00fdrinu og snj\u00f3rinn \u00feyrla\u00f0ist upp \u00ed kringum b\u00edlinn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar \u00e9g var b\u00fainn a\u00f0 keyra \u00ed d\u00e1g\u00f3\u00f0a stund og var vi\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 n\u00e1 stj\u00f3rn \u00e1 andadr\u00e6ttinum f\u00f3r v\u00e9lin a\u00f0 gefa fr\u00e1 s\u00e9r undarleg \u00edskurhlj\u00f3\u00f0 og br\u00e1tt kvikna\u00f0i \u00e1 vi\u00f0v\u00f6runarlj\u00f3sum \u00ed m\u00e6labor\u00f0inu. \u00c9g haf\u00f0i ekki hugmynd um hva\u00f0 \u00feau merktu en renndi \u00fat \u00ed kant og kveikti \u00e1 hazard-lj\u00f3sunum. \u00c9g b\u00f6lva\u00f0i h\u00e1tt og bar\u00f0i \u00ed st\u00fdri\u00f0. \u00deetta var ekki \u00ed fyrsta sinn sem \u00feessi b\u00edll var me\u00f0 vesen en \u00feetta var au\u00f0vita\u00f0 versti m\u00f6gulegi t\u00edmi. \u00c9g d\u00e6sti og steig \u00fat fyrir. \u00dea\u00f0 var stillt og \u00edskalt og \u00e9g fann fyrir v\u00ed\u00f0\u00e1ttunni inni \u00ed myrkrinu allt \u00ed kring. \u00c1 himninum glitti \u00ed einstaka stj\u00f6rnur en \u00fe\u00e6r n\u00e1\u00f0u ekki a\u00f0 l\u00fdsa miki\u00f0 upp. \u00c9g opna\u00f0i h\u00faddi\u00f0 og sko\u00f0a\u00f0i v\u00e9lina til m\u00e1lamynda \u00ed lj\u00f3sinu fr\u00e1 fars\u00edmanum. \u00c9g vissi l\u00edti\u00f0 um b\u00edla og v\u00e9lar og haf\u00f0i ekki hugmynd um hva\u00f0 \u00e9g \u00e1tti a\u00f0 gera. Dj\u00f6fulsins drasl. \u00c9g var\u00f0 bara a\u00f0 g\u00faggla \u00feetta, e\u00f0a hringja \u00ed einhvern. Einhver hlaut a\u00f0 vera vakandi.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g settist aftur inn \u00ed dimman b\u00edlinn og byrja\u00f0i a\u00f0 renna \u00ed gegnum n\u00fameralistann \u00ed s\u00edmanum. \u00c9g t\u00f3k um st\u00fdri\u00f0 me\u00f0 vinstri hendi og hr\u00f6kk vi\u00f0. \u00dea\u00f0 var eins og l\u00f6\u00f0randi \u00ed kl\u00edstru\u00f0um v\u00f6kva. Hva\u00f0 \u00ed fjandanum var \u00feetta? Hva\u00f0 var eiginlega a\u00f0 \u00feessum b\u00edl? \u00c9g \u00fereifa\u00f0i \u00ed kringum mig og fann a\u00f0 kl\u00edstri\u00f0 var \u00fati um allt m\u00e6labor\u00f0i\u00f0 og \u00e1 milli frams\u00e6tanna. \u00c9g bar h\u00f6ndina upp a\u00f0 andlitinu og \u00feefa\u00f0i um lei\u00f0 og \u00e9g l\u00fdsti me\u00f0 s\u00edmanum. Daufur j\u00e1rnkeimur, eins og af bl\u00f3\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g dr\u00f3 dj\u00fapt andann.<\/p>\n\n\n\n<p>Og \u00ed nokkrar sek\u00fandur var algj\u00f6r \u00fe\u00f6gn \u00ed kringum mig.<\/p>\n\n\n\n<p>Svo teyg\u00f0i \u00e9g mig \u00ed rofann til a\u00f0 kveikja loftlj\u00f3si\u00f0 \u00ed b\u00edlnum og \u00fe\u00e1 komu gr\u00ed\u00f0arst\u00f3r hornin, biksv\u00f6rt og kr\u00e6kl\u00f3tt, \u00fat \u00far myrkrinu og inn \u00ed gegnum framr\u00fa\u00f0una me\u00f0 \u00e6randi brothvelli. Og alltumlykjandi bauli\u00f0 bergm\u00e1la\u00f0i r\u00e1mt inn um \u00f6ll skilningarvit.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deanga\u00f0 til allt var\u00f0 a\u00f0 sv\u00f6rtu og \u00fe\u00f6gn.<\/p>\n\n\n\n<p>Sv\u00f6rtu og \u00fe\u00f6gn og kulda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tryggvi Steinn Sturluson R\u00e9tt \u00e1\u00f0ur en \u00e9g beyg\u00f0i \u00fat af \u00fej\u00f3\u00f0veginum f\u00e9ll myrkri\u00f0 eins og d\u00f6kkbl\u00e1tt tjald fyrir b\u00edlr\u00fa\u00f0urnar. \u00c9g var or\u00f0inn \u00fereyttur og \u00fea\u00f0 var beinkaldur hrollur \u00ed m\u00e9r \u00f6llum. \u00c1 ey\u00f0ilegu st\u00e6\u00f0inu fyrir framan bens\u00ednst\u00f6\u00f0ina voru ekki nema tveir b\u00edlar. N\u00fdleg Honda og gamall Hilux-pallb\u00edll me\u00f0 segld\u00fak strengdan yfir pallinn. \u00c9g lag\u00f0i utarlega, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-849","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/849","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=849"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/849\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":850,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/849\/revisions\/850"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=849"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}