{"id":912,"date":"2026-03-26T14:09:05","date_gmt":"2026-03-26T14:09:05","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=912"},"modified":"2026-04-02T07:01:02","modified_gmt":"2026-04-02T07:01:02","slug":"hjonabandsradgjof","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=912","title":{"rendered":"Hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gj\u00f6f"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Fr\u00ed\u00f0a \u00cdsberg<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>Sj\u00f3narhorn, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, sem situr, ekki gegnt m\u00e9r, heldur s\u00f6mu megin vi\u00f0 s\u00f3fabor\u00f0i\u00f0, sympat\u00edsk kona um sextugt. Ef \u00e9g hef\u00f0i hitt Hj\u00e1lmt\u00fd \u00e1ri fyrr, segi \u00e9g, hef\u00f0i valda\u00f3jafnv\u00e6gi\u00f0 legi\u00f0 \u00ed augum uppi, \u00e9g hef\u00f0i enn veri\u00f0 l\u00edtil hr\u00e6dd m\u00fas og m\u00e9r hef\u00f0i ekki dotti\u00f0 \u00ed hug a\u00f0 draga tilkall hans til heimsins \u00ed efa. En veturinn \u00e1 undan haf\u00f0i \u00fdmislegt \u00e1tt s\u00e9r sta\u00f0, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, \u00fdmislegt sem haf\u00f0i h\u00e6kka\u00f0 mig \u00ed loftinu, svo a\u00f0 \u00feegar \u00e9g kynntist Hj\u00e1lmt\u00fd sumari\u00f0 2012 \u00e1 M\u00fdvatni, st\u00f3\u00f0um vi\u00f0, a\u00f0 minnsta kost a\u00f0 m\u00ednu mati, \u00ed augnh\u00e6\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Fyrir \u00fea\u00f0 fyrsta haf\u00f0i \u00e9g misst meyd\u00f3minn, \u00fatsk\u00fdri \u00e9g, allt of seint, au\u00f0vita\u00f0; \u00e1tj\u00e1n a\u00f0 ver\u00f0a n\u00edtj\u00e1n \u00e1ra, og \u00feetta haf\u00f0i breytt m\u00e9r \u00ed h\u00e1lfgert skr\u00edmsli. Loksins gat \u00e9g sofi\u00f0 hj\u00e1 hverjum sem var hven\u00e6r sem var \u00e1n \u00feess a\u00f0 \u00feurfa a\u00f0 leggja s\u00e9rstakt v\u00e6gi \u00ed verkna\u00f0inn. \u00cd \u00f6\u00f0ru lagi haf\u00f0i fem\u00ednisminn sigra\u00f0, str\u00e1kavinir okkar gengu \u00ed stuttermabolum me\u00f0 mynd af Br\u00edeti Bjarnh\u00e9\u00f0insd\u00f3ttur og enginn kalla\u00f0i sig jafnr\u00e9ttissinna lengur. \u00cd \u00feri\u00f0ja lagi haf\u00f0i \u00e9g kynnst L\u00e1ru.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00fa \u00feegar \u00e9g s\u00e9 hana fyrir m\u00e9r, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, er n\u00fdfengi\u00f0 vald \u00ed \u00f6xlunum \u00e1 henni, baki\u00f0 breitt \u00fear sem h\u00fan situr \u00e1 ve\u00f0ru\u00f0u fjallahj\u00f3linu, \u00fej\u00f3\u00f0vegurinn er bug\u00f0\u00f3ttur, h\u00fan er frj\u00e1ls, axlabrei\u00f0, lappal\u00f6ng, \u00ed gallabuxum og d\u00f6kkbl\u00e1rri lopapeysu, ermarnar of stuttar, d\u00f6kkbr\u00fant h\u00e1ri\u00f0 flaksandi \u00ed hv\u00edtu kv\u00f6ldinu. \u00c9g var \u00e1stfangin af henni, \u00e9g hef aldrei geta\u00f0 eignast n\u00fdja vini \u00e1n \u00feess a\u00f0 ver\u00f0a \u00e1stfangin af \u00feeim; dyrnar lj\u00fakast upp og \u00e9g f\u00e6 a\u00f0 vera fl\u00f3ni\u00f0 sem \u00e9g er og v\u00edman \u2013<\/p>\n\n\n\n<p>Gu\u00f0d\u00f3mleg v\u00edman, segi \u00e9g, hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0, brosi til hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafans.<\/p>\n\n\n\n<p>Svona tenging \u00e1 s\u00e9r sjaldnar og sjaldnar sta\u00f0 eftir \u00fev\u00ed sem \u00e9g ver\u00f0 eldri, held \u00e9g \u00e1fram, og hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafinn hripar eitthva\u00f0 ni\u00f0ur hj\u00e1 s\u00e9r, eins og l\u00e1sinn innra me\u00f0 m\u00e9r s\u00e9 a\u00f0 ver\u00f0a st\u00edfur. L\u00e1ra var br\u00e1\u00f0greind en h\u00fa\u00f0l\u00f6t, haf\u00f0i falli\u00f0 \u00ed nokkrum f\u00f6gum og \u00feurft a\u00f0 taka s\u00ed\u00f0asta \u00e1ri\u00f0 aftur. \u00deannig enda\u00f0i h\u00fan me\u00f0 m\u00e9r \u00ed bekk \u00ed MR. Vi\u00f0 vorum n\u00fd\u00fatskrifa\u00f0ar, heitfengar, hrokafullar og bi\u00f0um \u00f3\u00fereyjufullar eftir \u00fev\u00ed a\u00f0 heimurinn \u00e1tta\u00f0i sig \u00e1 h\u00e6fileikum okkar. L\u00e1ra haf\u00f0i redda\u00f0 okkur vinnu vi\u00f0 gistiheimili m\u00f3\u00f0urfj\u00f6lskyldu sinnar yfir sumari\u00f0; vi\u00f0 \u00e6tlu\u00f0um \u00ed langt bakpokafer\u00f0alag sem vi\u00f0 f\u00f3rum au\u00f0vita\u00f0 aldrei \u00ed og unnum \u00fearna \u00e1samt fr\u00e6ndsystkinum hennar, \u00feau keyr\u00f0u \u00f6ll um sveitina \u00e1 fj\u00f3rhj\u00f3lum, \u00edslenskan \u00feeirra svo f\u00f6gur a\u00f0 h\u00fan ger\u00f0i okkar sk\u00f6mm til.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta var meiri erfi\u00f0isvinna en \u00e9g haf\u00f0i b\u00faist vi\u00f0, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, a\u00f0 \u00fer\u00edfa herbergi, a\u00f0 skipta um s\u00e6ngurver og ryksuga teppalag\u00f0a ganga. Vi\u00f0 fengum har\u00f0sperrur. Vi\u00f0 fengum sigg \u00e1 hendurnar. Eftir vakt skr\u00f6ltum vi\u00f0 \u00e1 hj\u00f3lunum \u00ed kringum vatni\u00f0 og L\u00e1ra s\u00fdndi m\u00e9r sta\u00f0ina s\u00edna.<\/p>\n\n\n\n<p>Vatni\u00f0 var yfirleitt bl\u00e1tt. \u00dar \u00fev\u00ed risu grannir stapar l\u00edkt og steingert f\u00f3lk. Undir yfirbor\u00f0inu l\u00e1gu dj\u00fapgr\u00e6n konungsr\u00edki af k\u00falusk\u00edt. Vi\u00f0 gengum \u00ed gegnum dimmar borgir af sv\u00f6rtu hrauni og ur\u00f0um skakkar og s\u00f6g\u00f0um heimskulega, fyndna, fyrirsj\u00e1anlega hluti. Vi\u00f0 b\u00f6\u00f0u\u00f0um okkur \u00ed albj\u00f6rtu mi\u00f0n\u00e6ttinu \u00ed gj\u00e1nni. Vi\u00f0 gengum upp \u00e1 leirbr\u00fant fjall og drukkum IPA bj\u00f3ra og hveitibj\u00f3ra og brj\u00f3stkassarnir \u00e1 okkur r\u00famu\u00f0u ekki allt sem fyrir augu bar. Landslag haf\u00f0i aldrei breytt skynjun minni \u00e1\u00f0ur, komi\u00f0 m\u00e9r \u00ed v\u00edmu, lyft anda m\u00ednum upp \u00ed n\u00fdjar h\u00e6\u00f0ir. M\u00fdvatn hv\u00edlir \u00e1 skilum tveggja jar\u00f0skorpufleka og \u00e1 hverju \u00e1ri f\u00e6rast \u00feeir \u00feumalbreidd hvor fr\u00e1 \u00f6\u00f0rum. \u00deessi sta\u00f0ur var \u00e1 hreyfingu, hann anda\u00f0i, reykur li\u00f0a\u00f0ist upp \u00far hverum og jar\u00f0b\u00f6\u00f0um, kv\u00f6ldin titru\u00f0u, fj\u00f6llin virtust st\u00e6kka og minnka \u00e1 v\u00edxl. \u00dar austri gekk hrauni\u00f0 inn a\u00f0 landi og dreif\u00f0i \u00far s\u00e9r eins og s\u00fdking. Og \u00fear, \u00ed mi\u00f0ju hrauninu, haf\u00f0i mannf\u00f3lki\u00f0 reist st\u00e6rstu bygg\u00f0ina; kirkju, leiksk\u00f3la, matv\u00f6rub\u00fa\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g s\u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd fyrst breg\u00f0a fyrir \u00ed gegnum glugga af annarri h\u00e6\u00f0, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum. \u00c9g var a\u00f0 skipta \u00e1 r\u00faminu, heyr\u00f0i \u00ed fj\u00f3rhj\u00f3li, leit \u00fat og s\u00e1 hann ganga framhj\u00e1. Hann s\u00e1 mig ekki. Fegur\u00f0 hans \u00feannig a\u00f0 h\u00fan vakti sj\u00e1lfkrafa eftirtekt, lj\u00f3st h\u00e1ri\u00f0 greitt fr\u00e1 andlitinu, hann var svol\u00edti\u00f0 f\u00ednlegur, me\u00f0 l\u00edkamsger\u00f0 sem \u00e9g hef s\u00ed\u00f0an tengt vi\u00f0 leikara; \u00ed me\u00f0alh\u00e6\u00f0, grannur en st\u00e6ltur, \u00ed r\u00e9ttum hlutf\u00f6llum, gengur upp \u00ed hva\u00f0 sem er; hetjuna, sk\u00farkinn, soninn, f\u00f6\u00f0urinn. Hann hvarf sj\u00f3num \u00feegar hann n\u00e1lga\u00f0ist gistiheimili\u00f0, \u00fatidyrnar opnu\u00f0ust og loku\u00f0ust, dempa\u00f0 f\u00f3tatak, \u00fev\u00ed n\u00e6st st\u00f3\u00f0 hann \u00e1 ganginum, ramma\u00f0ur inn \u00ed dyrag\u00e6ttina og vi\u00f0 t\u00f3kum hvort anna\u00f0 \u00fat.<\/p>\n\n\n\n<p>Hefur\u00f0u s\u00e9\u00f0 Braga? spur\u00f0i hann, \u00e1n \u00feess a\u00f0 kynna sig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0, hann h\u00e9lt leit sinni \u00e1fram.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta voru okkar fyrstu kynni, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum. Stundum sytrar f\u00f3lk svona inn \u00ed l\u00edf manns \u00e1n \u00feess a\u00f0 kynna sig, og \u00far ver\u00f0ur langvarandi \u00e1stand \u00fear sem ma\u00f0ur veit ekki hvort eigi a\u00f0 heilsa manneskjunni e\u00f0a ekki. Nokkrum d\u00f6gum s\u00ed\u00f0ar hj\u00f3lu\u00f0um \u00e9g og L\u00e1ra framhj\u00e1 honum; hann \u00fe\u00f3ttist ekki sj\u00e1 okkur og L\u00e1ra \u00fe\u00f3ttist ekki sj\u00e1 hann.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deessi gaur, sag\u00f0i L\u00e1ra, \u00feegar vi\u00f0 vorum komnar \u00ed \u00f6rugga fjarl\u00e6g\u00f0. \u00c9g hata hann.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00fa? sag\u00f0i \u00e9g, og leit rannsakandi \u00e1 hana. Hafi\u00f0 \u00fei\u00f0 \u2013 ?<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00e1ra geifla\u00f0i munninn eins og henni yr\u00f0i \u00f3m\u00f3tt af tilhugsuninni.<\/p>\n\n\n\n<p>Fyrsti kossinn minn, sag\u00f0i h\u00fan. Sumari\u00f0 fyrir t\u00edunda bekk. Mj\u00f6g mikil tunga.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00fa segir \u00fea\u00f0 um alla, hl\u00f3 \u00e9g. Sem var reyndar ekki r\u00e9tt, en h\u00fan haf\u00f0i sagt \u00fea\u00f0 um mig, nokkrum m\u00e1nu\u00f0um fyrr, \u00e1 bar ni\u00f0ri \u00ed b\u00e6 me\u00f0 tveimur vinkonum okkar. Vi\u00f0 vorum fullar en alls ekkert svo fullar, vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um teki\u00f0 eina fyrir \u00ed einu og gefi\u00f0 uppbyggilega gagnr\u00fdni.<\/p>\n\n\n\n<p>Meiri slaka, haf\u00f0i \u00e9g sagt vi\u00f0 L\u00e1ru. Opna meira.<\/p>\n\n\n\n<p>A\u00f0eins of mikil tunga, haf\u00f0i h\u00fan sagt vi\u00f0 mig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g komst flj\u00f3tt a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fdr vann \u00e1 n\u00e6sta gistiheimili \u00ed sveitinni, hann kom \u00f6ll sumur til M\u00fdvatns, eins og L\u00e1ra, en bj\u00f3 \u00ed Reykjav\u00edk. Hann var tveimur \u00e1rum eldri en \u00e9g, og leita\u00f0i oft a\u00f0 Braga eftir vinnudaginn. Hann var fyrirfer\u00f0amikill, h\u00e1v\u00e6r, n\u00e6rvera hans f\u00f3r ekki framhj\u00e1 neinum. Hann hl\u00f3 h\u00e1tt, tala\u00f0i h\u00e1tt og n\u00e1lga\u00f0ist f\u00f3lk me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 gera gr\u00edn a\u00f0 \u00fev\u00ed. \u00c9g ger\u00f0i m\u00e9r upp \u00e1st\u00e6\u00f0ur til \u00feess a\u00f0 ganga framhj\u00e1 \u00feeim, \u00fear sem \u00feeir s\u00e1tu \u00ed h\u00e1lfopnum b\u00edlsk\u00far og augu okkar m\u00e6ttust, stundum fl\u00f3ttaleg, stundum feimnisleg. Einu sinni kom hann a\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 syngja lag, \u00e9g var a\u00f0 sk\u00fara eitthvert ba\u00f0herbergi\u00f0 og s\u00e1 hreyfingu \u00fatundan m\u00e9r, hr\u00f6kk vi\u00f0, reif heyrnart\u00f3lin \u00far eyrunum og \u00fearna st\u00f3\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fdr, \u00e9g hef ekki hugmynd hversu lengi hann haf\u00f0i fylgst me\u00f0 m\u00e9r, hann hl\u00f3, glitur \u00ed augunum.<\/p>\n\n\n\n<p>Afsaki\u00f0, sag\u00f0i hann. \u00de\u00fa ert me\u00f0 svo fallega r\u00f6dd.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hl\u00fdt a\u00f0 hafa sannf\u00e6rt hann \u00fearna, \u00fev\u00ed upp fr\u00e1 \u00feessu t\u00f3k Hj\u00e1lmt\u00fdr a\u00f0 heilsa m\u00e9r eins og hann hef\u00f0i be\u00f0i\u00f0 eftir m\u00e9r, hann r\u00e9tti \u00far s\u00e9r \u00feegar \u00e9g gekk framhj\u00e1 b\u00edlssk\u00farnum, andlit hans brotna\u00f0i upp \u00ed st\u00f3rt gle\u00f0ibros, og \u00e9g gat ekki anna\u00f0 en svara\u00f0i \u00ed s\u00f6mu mynt.<\/p>\n\n\n\n<p>Nema au\u00f0vita\u00f0 \u00feegar L\u00e1ra var me\u00f0. \u00de\u00e1 \u00fe\u00f3ttumst vi\u00f0 ekki sj\u00e1 hvort anna\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00e1ra hefur alltaf \u00e1tt \u00ed erfi\u00f0u sambandi vi\u00f0 vald, \u00fatsk\u00fdri \u00e9g fyrir hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum. H\u00fan \u00fearf a\u00f0 r\u00e1\u00f0a. \u00c9g komst flj\u00f3tt a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fdr var leikarabarn, svol\u00edtill prins, sj\u00e1lfs\u00f6ruggur og til\u00e6tlunarsamur. L\u00e1ra \u00feoldi ekki a\u00f0 h\u00fan hef\u00f0i l\u00e1ti\u00f0 glepjast af sl\u00edkum str\u00e1k, a\u00f0 sl\u00edkur str\u00e1kur \u00e6tti a\u00f0ild a\u00f0 \u00e1fanga \u00ed l\u00edfi hennar. Fyrsti kossinn<em>.<\/em> Fyrirlitning hennar var \u00fdkt, n\u00e6stum \u00fev\u00ed vandr\u00e6\u00f0alega \u00fdkt, skilabo\u00f0in sk\u00fdr; h\u00fan haf\u00f0i veri\u00f0 l\u00edtil og vitlaus og n\u00fa vissi h\u00fan betur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta er au\u00f0vita\u00f0 eitthva\u00f0 sem \u00edslenskir foreldrar eiga a\u00f0 kenna kr\u00f6kkum um lei\u00f0 og \u00feau komast \u00e1 kyn\u00feroskaaldur, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, a\u00f0 Reykjav\u00edk er <em>l\u00edtil. <\/em>A\u00f0 fara ekki \u00ed keppni \u00e1 menntask\u00f3lab\u00f6llum um hver getur kysst flesta, \u00fev\u00ed s\u00ed\u00f0ar meir mun allt \u00feetta f\u00f3lk \u00fev\u00e6last fyrir \u00fe\u00e9r, stundum \u00e1 hverjum degi; r\u00e1\u00f0a \u00feig \u00ed vinnu, afgrei\u00f0a \u00feig um h\u00e1degismat, s\u00e6kja barni\u00f0 sitt \u00ed sama leiksk\u00f3la og \u00fe\u00fa; mikil orka mun fara \u00ed a\u00f0 undirstrika \u00fe\u00e1 sta\u00f0reynd a\u00f0 \u00fei\u00f0 la\u00f0ist ekki hvort a\u00f0 \u00f6\u00f0ru.<\/p>\n\n\n\n<p>En semsagt, \u00e9g t\u00f3k \u00e1liti L\u00e1ru \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd me\u00f0 fyrirvara, segi \u00e9g me\u00f0 skoplegri \u00e1herslu, af einhverri \u00e1st\u00e6\u00f0u finnst m\u00e9r mikilv\u00e6gt a\u00f0 halda stemningunni l\u00e9ttri me\u00f0 hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum. \u00dea\u00f0 er a\u00f0 segja, held \u00e9g \u00e1fram, \u00e9g fresta\u00f0i d\u00f3mi \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd \u00fear til sk\u00fdrari forsendur myndu bj\u00f3\u00f0ast m\u00e9r og \u00e9g \u00feurfti ekki a\u00f0 b\u00ed\u00f0a lengi. Sveitin \u00f6ll h\u00e9lt upp \u00e1 J\u00f3nsmessun\u00f3tt \u00ed sk\u00f3garrj\u00f3\u00f0ri n\u00e1l\u00e6gt Reykjahl\u00ed\u00f0, m\u00f3tt\u00f6kunni var loka\u00f0 og erlendum gestum bo\u00f0i\u00f0 \u00e1 f\u00f6gnu\u00f0inn. L\u00e1ra vildi ekki m\u00e6ta fyrr en h\u00e1lft\u00edu, vi\u00f0 kl\u00e1ru\u00f0um hv\u00edtv\u00ednsfl\u00f6sku, gengum ni\u00f0ur \u00e1 veg og h\u00fakku\u00f0um okkur far \u00e1 h\u00e1t\u00ed\u00f0ina.<\/p>\n\n\n\n<p>Fuglarnir sungu tregafullir \u00ed l\u00e1gn\u00e6ttinu. Vi\u00f0 gengum h\u00e6gt \u00ed gegnum strj\u00e1lan sk\u00f3g af greni og birki, drukknar af s\u00f3lst\u00f6\u00f0unum. S\u00ed\u00f0an heyr\u00f0um vi\u00f0 \u00ed honum. L\u00e1ra nam sta\u00f0ar, leit \u00e1 mig, d\u00e6sti af \u00fej\u00e1ningu og ranghvolfdi augunum, og svo kom manns\u00f6fnu\u00f0urinn \u00ed lj\u00f3s, tv\u00f6 hundru\u00f0 manneskjur \u00ed lopapeysum, innst \u00ed rj\u00f3\u00f0rinu sat Hj\u00e1lmt\u00fdr \u00e1 litlu heimager\u00f0u svi\u00f0i og s\u00f6ng me\u00f0 loku\u00f0 augun. Hann var ekki g\u00f3\u00f0ur. Hann n\u00e1\u00f0i ekki a\u00f0 kl\u00e1ra n\u00f3turnar og sleppti or\u00f0unum of flj\u00f3tt me\u00f0 vandr\u00e6\u00f0alegri \u00edslenskri ensku.<\/p>\n\n\n\n<p>Svona er \u00feetta alltaf, sag\u00f0i L\u00e1ra. Alltaf sama helv\u00edtis g\u00edslatakan.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hl\u00f3, vi\u00f0 komum okkur fyrir \u00e1 langbor\u00f0i hj\u00e1 st\u00f3rfj\u00f6lskyldunni hennar L\u00e1ru og drukkum bj\u00f3r og einhver bau\u00f0 okkur T\u00f3pas, og \u00e1fram kreisti Hj\u00e1lmt\u00fdr upp \u00far s\u00e9r lag eftir lag, neyddi okkur til a\u00f0 sitja undir \u00feessu. \u00deetta var au\u00f0vita\u00f0 \u00f3\u00feolandi. Au\u00f0vita\u00f0 myndi jafn slakur t\u00f3nlistarma\u00f0ur og Hj\u00e1lmt\u00fdr sitja uppi \u00e1 svi\u00f0i \u00ed heila kv\u00f6ldstund \u00e1n \u00feess a\u00f0 efast um h\u00e6fileika s\u00edna, \u00e1 me\u00f0an \u00e9g sj\u00e1lf myndi aldrei gera sl\u00edkt hi\u00f0 sama, \u00fe\u00f3 svo a\u00f0 \u00e9g vildi \u00feetta svi\u00f0, \u00fer\u00e1\u00f0i \u00feetta svi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Kv\u00f6ldi\u00f0 lei\u00f0, vi\u00f0 ur\u00f0um drukknari og grimmari og L\u00e1ra f\u00e9kk n\u00f3g. Hj\u00e1lmt\u00fdr t\u00f3k s\u00e9r p\u00e1su \u00e1 milli laga, seildist \u00ed n\u00fdjan bj\u00f3r, fletti \u00fatprenta\u00f0a heftinu s\u00ednu, L\u00e1ra st\u00f3\u00f0 upp og hr\u00f3pa\u00f0i a\u00f0 Anna Salv\u00f6r myndi taka n\u00e6sta lag.<\/p>\n\n\n\n<p>Anna Salv\u00f6r? endurt\u00f3k \u00e9g og benti \u00e1 eigin brj\u00f3stkassa, en f\u00f3lki\u00f0 var n\u00fa \u00feegar byrja\u00f0 a\u00f0 fagna og klappa og L\u00e1ra dr\u00f3 mig \u00e1 f\u00e6tur, \u00e9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0, L\u00e1ra kinka\u00f0i kolli, h\u00fan \u00fdtti m\u00e9r a\u00f0 svi\u00f0inu, hjarta\u00f0 \u00ed m\u00e9r t\u00f3k a\u00f0 sl\u00e1 \u00ed dau\u00f0ans ofv\u00e6ni, Hj\u00e1lmt\u00fdr brosti, r\u00e9tti m\u00e9r g\u00edtarinn, og \u00e9g t\u00f3k aumingjalega vi\u00f0 honum, skelfingin haf\u00f0i t\u00e6mt h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 \u00e1 m\u00e9r, \u00e9g laga\u00f0i g\u00edtar\u00f3lina og \u00fereifa\u00f0i \u00e1 h\u00e1lsinum, \u00feetta var \u00f3d\u00fdr \u00fatilegug\u00edtar, \u00e9g str\u00f6mma\u00f0i einn hlj\u00f3m og byrja\u00f0i um lei\u00f0 a\u00f0 spila fyrsta lagi\u00f0 sem m\u00e9r datt \u00ed hug, lag sem allir unglingar l\u00e6ra, Wish you were here me\u00f0 Pink Floyd, og \u00e9g heyr\u00f0i hl\u00e1trask\u00f6ll og klapp og bl\u00edstur og einhver hr\u00f3pa\u00f0i a\u00f0 svona \u00e6tti a\u00f0 gera \u00feetta, a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 s\u00fdna honum \u00ed tvo heimana. \u00c9g leit ringlu\u00f0 \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd sem st\u00f3\u00f0 hj\u00e1 og fylgdist grannt me\u00f0 m\u00e9r, \u00e9g var n\u00fa \u00feegar h\u00e1lfnu\u00f0 me\u00f0 fyrsta erindi\u00f0, hann brosti \u00fat \u00ed anna\u00f0, eins og s\u00e1 sem hefur teki\u00f0 \u00e1skorun, rj\u00f3\u00f0ur, me\u00f0 hendur \u00ed v\u00f6sum og \u00feetta blik \u00ed augunum, og \u00fea\u00f0 var \u00fe\u00e1 sem \u00e9g \u00e1tta\u00f0i mig \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 hann haf\u00f0i n\u00fdloki\u00f0 vi\u00f0 a\u00f0 spila \u00feetta sama lag, a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 skora hann \u00e1 h\u00f3lm<em>,<\/em> og m\u00e9r var\u00f0 svo um a\u00f0 \u00e9g gleymdi hvar \u00e9g var \u00ed laginu og humma\u00f0i n\u00e6stu l\u00ednu, n\u00e6rstaddir k\u00f6llu\u00f0u textann til a\u00f0 koma m\u00e9r aftur \u00e1 r\u00e9tta braut, \u00e9g loka\u00f0i augunum og \u00fdtti m\u00e9r inn \u00ed lagi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Kannski er vandam\u00e1li\u00f0, segi \u00e9g vi\u00f0 hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafann, a\u00f0 \u00e9g hef aldrei fundi\u00f0 neitt sem jafnast \u00e1 vi\u00f0 \u00feetta, v\u00edmuna a\u00f0 ver\u00f0a eitt me\u00f0 t\u00f3nlistinni \u2013 a\u00f0 samstilla heila hj\u00f6r\u00f0 af f\u00f3lki \u00ed sama andartaki. Vi\u00f0 \u00f6skursungum, tv\u00f6 hundru\u00f0 fiskar \u00ed s\u00f6mu sk\u00e1linni, \u00e1r eftir \u00e1r, fagna\u00f0arl\u00e6tin brutust \u00fat, einhver kalla\u00f0i \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i r\u00fasta\u00f0 honum, hann kinka\u00f0i kolli, undirleitur, sigra\u00f0ur, l\u00edti\u00f0 bros l\u00e9k um varirnar, \u00e9g reyndi a\u00f0 r\u00e1\u00f0a \u00ed \u00feetta litla bros en n\u00e1\u00f0i ekki a\u00f0 greina milli au\u00f0m\u00fdktar og au\u00f0m\u00fdkingar, kannski var \u00fearna vottur af hvoru tveggja, \u00e9g f\u00e9kk samviskubit og r\u00e9tti honum g\u00edtarinn en hann hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og sag\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 spila \u00e1fram. Fleiri t\u00f3ku \u00ed sama streng, en \u00e9g hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0, \u00e9g vildi \u00fea\u00f0 ekki, raunverulega, \u00e9g hef alltaf kunna\u00f0 a\u00f0 h\u00e6tta \u00e1\u00f0ur en f\u00f3lk f\u00e6r lei\u00f0 \u00e1 m\u00e9r. G\u00edtarinn var lag\u00f0ur til hli\u00f0ar, L\u00e1ra kasta\u00f0i s\u00e9r um h\u00e1lsinn \u00e1 m\u00e9r, hl\u00f3, sag\u00f0i Svona hlj\u00f3ma <em>alv\u00f6ru<\/em> h\u00e6fileikar, beint fyrir framan Hj\u00e1lmt\u00fd, og teymdi mig aftur a\u00f0 langbor\u00f0inu \u00fear sem fr\u00e6ndsystkini hennar hr\u00f3pu\u00f0u meira, m\u00e9r var r\u00e9ttur n\u00fdr bj\u00f3r og T\u00f3paspeli og \u00e9g var spur\u00f0 hversu lengi \u00e9g haf\u00f0i spila\u00f0, hvort \u00e9g haf\u00f0i l\u00e6rt s\u00f6ng; j\u00fa, sag\u00f0i \u00e9g, j\u00fa, \u00e9g samdi m\u00edna eigin t\u00f3nlist, nei, \u00e9g hef\u00f0i ekkert gefi\u00f0 \u00fat enn\u00fe\u00e1.<\/p>\n\n\n\n<p>Enn\u00fe\u00e1! kalla\u00f0i L\u00e1ra. B\u00ed\u00f0i\u00f0 bara!<\/p>\n\n\n\n<p>Hj\u00e1lmt\u00fdr settist sk\u00e1 \u00e1 m\u00f3ti okkur vi\u00f0 sama bekk, hann haf\u00f0i ekki haldi\u00f0 \u00e1fram a\u00f0 spila. \u00c9g fann fyrir augnar\u00e1\u00f0i hans en n\u00fa m\u00e6tti \u00e9g \u00fev\u00ed ekki. Samviskubiti\u00f0 var horfi\u00f0, \u00fe\u00f3r\u00f0argle\u00f0in algj\u00f6r; a\u00f0 hafa s\u00fdnt honum svol\u00edti\u00f0 a\u00f0hald, \u00feessum mi\u00f0lungsh\u00e6fileikar\u00edka str\u00e1k, a\u00f0 hann k\u00e6mist ekki upp me\u00f0 hva\u00f0 sem var. S\u00ed\u00f0an \u00fe\u00e1 hef \u00e9g au\u00f0vita\u00f0 unni\u00f0 alls konar sigra \u00ed t\u00f3nlistinni; ver\u00f0laun, vi\u00f0urkenningar, \u00e9g hef sta\u00f0i\u00f0 \u00e1 \u00f3tal svi\u00f0um fyrir framan \u00f3tal manns, en samt er ekkert sem kemst \u00e1 vi\u00f0 \u00feessar fyrstu v\u00edmur, fyrstu sigra \u00ed ferli listamanns, \u00feegar ma\u00f0ur hefur allt a\u00f0 sanna og engu a\u00f0 tapa.<\/p>\n\n\n\n<p>Sj\u00e1 hann<em>, <\/em>sag\u00f0i L\u00e1ra, h\u00fan r\u00e9\u00f0i s\u00e9r ekki af k\u00e6ti. Loksins b\u00fainn a\u00f0 l\u00e6ra sm\u00e1 lex\u00edu.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 vorum a\u00f0 k\u00fdla upp, \u00fatsk\u00fdri \u00e9g afsakandi fyrir hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum. Eins og \u00fe\u00fa veist var samf\u00e9lagsleg sta\u00f0a ungra, myndarlegra karlmanna a\u00f0eins \u00fdktari en \u00ed dag. \u00deeir komust upp me\u00f0 allt. \u00c1 sama t\u00edma vorum vi\u00f0 kalla\u00f0ar \u00edl\u00e1t og sj\u00e1lfsalar; vinkonuh\u00f3purinn minn var kalla\u00f0ur Hla\u00f0bor\u00f0i\u00f0. \u00c9g haf\u00f0i alist upp vi\u00f0 raunverulega kvenfyrirlitningu og n\u00fa fengum vi\u00f0 a\u00f0 hleypa \u00feessari s\u00f6mu fyrirlitningu lausri \u00e1 str\u00e1kana.<\/p>\n\n\n\n<p>Finnst \u00fe\u00e9r samt ekki \u00e1hugavert, spyr \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafann, hva\u00f0 or\u00f0 eins og kvenfyrirlitning er or\u00f0i\u00f0 \u00fev\u00e6lt? Hugt\u00f6k sem voru okkar helstu vopn fyrir minna en \u00e1ratug; forr\u00e9ttindi, fe\u00f0raveldi\u00f0 \u2013 jafnvel or\u00f0i\u00f0 fem\u00ednismi \u2013 eru ve\u00f0ru\u00f0, slitin, bitlaus. \u00de\u00f3 svo a\u00f0 \u00e9g viti a\u00f0 \u00feau s\u00e9u \u00f3missandi, a\u00f0 \u00e9g eigi \u00feeim allt a\u00f0 \u00feakka, \u00fe\u00e1 situr samt eftir \u00feessi \u00fereyta gagnvart \u00feeim, n\u00e1nast \u00f3\u00feolinm\u00e6\u00f0i, eins og gagnvart foreldri sem er a\u00f0 segja gamla s\u00f6gu af s\u00e9r \u00ed hundra\u00f0asta skipti\u00f0 og \u00fe\u00fa \u00fearft a\u00f0 halda aftur af \u00fe\u00e9r a\u00f0 segja ekki a\u00f0 <em>\u00fe\u00fa vitir<\/em>, a\u00f0 \u00fe\u00fa hafir heyrt \u00feetta \u00e1\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>Engu a\u00f0 s\u00ed\u00f0ur, segi \u00e9g, hugsa\u00f0i \u00e9g stanslaust um Hj\u00e1lmt\u00fd eftir \u00feessa n\u00f3tt \u00ed rj\u00f3\u00f0rinu. \u00c9g \u00fer\u00e1\u00f0i a\u00f0 sigra hann aftur, sanna mig fyrir honum, \u00e9g vildi hann jafnmiki\u00f0 og \u00e9g vildi hafna honum. Hann t\u00f3k a\u00f0 koma daglega til a\u00f0 finna Braga eftir vinnudaginn, hl\u00f3 h\u00e6rra \u00feegar \u00e9g gekk framhj\u00e1, vi\u00f0 byrju\u00f0um a\u00f0 skiptast \u00e1 einni og einni setningu. Hann spur\u00f0i mig spurninga, hva\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 hlusta \u00e1, hva\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 lesa, hvort \u00fea\u00f0 v\u00e6ri eitthva\u00f0 plan n\u00e6stu helgi. \u00c9g f\u00f3r alltaf \u00e1\u00f0ur en samr\u00e6\u00f0urnar ur\u00f0u lengri, \u00fea\u00f0 var m\u00edn lei\u00f0 til \u00feess a\u00f0 stj\u00f3rna a\u00f0st\u00e6\u00f0unum. En \u00feegar L\u00e1ra vann \u00e1 kv\u00f6ldv\u00f6ktum f\u00f3r \u00e9g ein \u00e1 flakk um sveitina \u00ed von um a\u00f0 rekast \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, \u00e9g gekk \u00fat a\u00f0 Grj\u00f3tagj\u00e1, a\u00f0 Dimmuborgum, \u00e9g hj\u00f3la\u00f0i \u00fat a\u00f0 H\u00f6f\u00f0a og vona\u00f0i a\u00f0 hann myndi finna mig undir skj\u00e1lfandi bleikum himnum \u2013<\/p>\n\n\n\n<p>Hann ger\u00f0i \u00fea\u00f0 aldrei. Vikurnar li\u00f0u og sm\u00e1m saman \u00e1tta\u00f0i \u00e9g mig \u00e1 \u00fev\u00ed ef ekkert myndi gerast nema \u00e9g leyf\u00f0i \u00fev\u00ed a\u00f0 gerast fyrir framan vinkonu m\u00edna.<\/p>\n\n\n\n<p>Um mi\u00f0jan j\u00fal\u00ed vann \u00e9g \u00ed m\u00f3tt\u00f6kunni \u00feegar L\u00e1ra gekk inn \u00e1 gistiheimili\u00f0 me\u00f0 \u00ferj\u00e1 svarth\u00e6r\u00f0a \u00fatlendinga \u00ed eftirdragi, \u00feeir voru \u00e1 aldur vi\u00f0 okkur, franskir, hver \u00f6\u00f0rum fallegri. H\u00fan d\u00faa\u00f0i augabr\u00fanunum, glotti, sneri s\u00e9r s\u00ed\u00f0an a\u00f0 \u00feeim, kynnti mig \u00e1 ensku, vi\u00f0 innritu\u00f0um \u00fe\u00e1, \u00feeir spur\u00f0u hvort eitthva\u00f0 v\u00e6ri um a\u00f0 vera og L\u00e1ra sag\u00f0i a\u00f0 um kv\u00f6ldi\u00f0 \u00e6tlu\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 kveikja var\u00f0eld ni\u00f0ri vi\u00f0 vatni\u00f0, \u00feeir v\u00e6ru velkomnir me\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Var\u00f0eld? endurt\u00f3k \u00e9g \u00e1 \u00edslensku. Litli kl\u00e1mhundurinn \u00feinn, sag\u00f0i \u00e9g, og L\u00e1ra hl\u00f3, \u00feetta var \u00fea\u00f0 sem vi\u00f0 k\u00f6llu\u00f0um hvor a\u00f0ra \u00feegar vi\u00f0 bl\u00e6tisv\u00e6ddum \u00cdsland fyrir t\u00faristum<\/p>\n\n\n\n<p>Voff, sag\u00f0i h\u00fan, og v\u00edsa\u00f0i Fr\u00f6kkunum lei\u00f0ina a\u00f0 herbergjunum.<\/p>\n\n\n\n<p>Hrauni\u00f0 var broti\u00f0 og meinf\u00fdsi\u00f0 og \u00ferengdi a\u00f0 okkur \u00feegar vi\u00f0 \u00fer\u00e6ddum st\u00edginn ni\u00f0ur a\u00f0 vatninu. Frakkarnir \u00fer\u00edr stoppu\u00f0u \u00ed sporunum, hendur me\u00f0fram s\u00ed\u00f0um, \u00ed uppgj\u00f6f og andakt andsp\u00e6nis kynngi \u00feessa sta\u00f0ar, og n\u00fa laukst h\u00fan aftur upp fyrir m\u00e9r af fullum krafti, annarleg fegur\u00f0in. \u00c1 s\u00ed\u00f0astli\u00f0num m\u00e1nu\u00f0i haf\u00f0i \u00e9g or\u00f0i\u00f0 \u00f3n\u00e6m fyrir henni, l\u00edkt og \u00e9g st\u00e6\u00f0i of n\u00e1l\u00e6gt til a\u00f0 sj\u00e1 hana.<\/p>\n\n\n\n<p>Reyndar, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, er \u00feetta anna\u00f0 vandam\u00e1l hj\u00e1 m\u00e9r, \u00e9g kem m\u00e9r fyrir of n\u00e1l\u00e6gt fegur\u00f0inni og s\u00e9 hana ekki fyrr en einhver e\u00f0a eitthva\u00f0 ney\u00f0ir mig til \u00feess a\u00f0 skipta um sj\u00f3narhorn. \u00deannig hefur \u00fea\u00f0 alltaf veri\u00f0 gagnvart Hj\u00e1lmt\u00fd. Vi\u00f0 t\u00edndum \u00ed b\u00e1lk\u00f6st og tendru\u00f0um, vi\u00f0 opnu\u00f0um bj\u00f3ra, og ekki lei\u00f0 \u00e1 l\u00f6ngu \u00fear til fr\u00e6ndsystkini L\u00e1ru birtust, gl\u00f6\u00f0 og h\u00e1v\u00e6r, \u00ed einni halar\u00f3fu, og Hj\u00e1lmt\u00fdr me\u00f0 g\u00edtarinn \u00e1 bakinu. Hann kasta\u00f0i \u00e1 okkur kve\u00f0ju en kom s\u00e9r fyrir hinum megin vi\u00f0 b\u00e1lk\u00f6stinn, h\u00e9lt sig \u00ed \u00f6ruggri fjarl\u00e6g\u00f0 framan af kv\u00f6ldinu, \u00fear til einn af Fr\u00f6kkunum t\u00f3k a\u00f0 s\u00fdna m\u00e9r \u00e1huga, og me\u00f0 \u00e1huga meina \u00e9g a\u00f0 Frakkinn axla\u00f0i mig \u00ed str\u00ed\u00f0ni og \u00e9g axla\u00f0i hann \u00e1 m\u00f3ti, \u00e1 sama augnabliki leit \u00e9g \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, sem fylgdist sviplaus me\u00f0 okkur. Hann st\u00f3\u00f0 upp, settist hinum megin vi\u00f0 mig og r\u00e9tti m\u00e9r or\u00f0laust g\u00edtarinn.<\/p>\n\n\n\n<p>Vilt \u00fe\u00fa ekki? spur\u00f0i \u00e9g, og Hj\u00e1lmt\u00fdr hristi h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 og brosti \u00e1 me\u00f0an hann rannsaka\u00f0i andliti\u00f0 \u00e1 m\u00e9r \u00far \u00feessari n\u00e1l\u00e6g\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Mig langar a\u00f0 heyra \u00feig, sag\u00f0i hann.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 horf\u00f0umst \u00ed augu og eitthva\u00f0 \u2013 breyttist.<\/p>\n\n\n\n<p>Spila \u00fe\u00fa \u00e1 g\u00edtarinn og \u00e9g syng, sag\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 t\u00f3kum lag og s\u00ed\u00f0an anna\u00f0 lag. Vi\u00f0 drukkum \u00f3t\u00e6pilega og hl\u00f3gum \u00feegar vi\u00f0 gleymdum textanum; \u00e9g greip um \u00f6xlina \u00e1 honum \u00feegar m\u00e9r datt \u00feri\u00f0ja lagi\u00f0 \u00ed hug, L\u00e1ra sag\u00f0i Fr\u00f6kkunum a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri t\u00f3nlistarkona, \u00feeir b\u00e1\u00f0u mig um a\u00f0 syngja frumsami\u00f0 lag og \u00e9g t\u00f3k g\u00edtarinn af Hj\u00e1lmt\u00fd, spila\u00f0i eitt af elstu l\u00f6gunum m\u00ednum. \u00c1 einhverjum t\u00edmapunkti hef \u00e9g loka\u00f0 augunum, \u00e9g hef aldrei geta\u00f0 spila\u00f0 \u00e1n \u00feess a\u00f0 loka augunum. \u00deegar \u00e9g opna\u00f0i \u00feau a\u00f0 laginu loknu leitu\u00f0u \u00feau aftur sj\u00e1lfkrafa a\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fd, og aftur horf\u00f0i hann sviplaus \u00e1 mig.<\/p>\n\n\n\n<p>Hj\u00e1lmt\u00fdr, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, leikur n\u00e1nast allar tilfinningar s\u00ednar. Hann gerir \u00fea\u00f0 vel, hann er g\u00f3\u00f0ur leikari. Af og til \u00fdkir hann of miki\u00f0 og ver\u00f0ur yfirbor\u00f0skenndur og \u00fe\u00e1 str\u00fdk \u00e9g honum um baki\u00f0, \u00feetta eru \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1\u00f0 vi\u00f0br\u00f6g\u00f0, \u00f6rl\u00edti\u00f0 eins og \u00e9g skammist m\u00edn fyrir hann. En \u00feegar hann ver\u00f0ur raunverulega hr\u00e6r\u00f0ur \u00fe\u00e1 \u00feurrkast \u00f6ll svipbrig\u00f0i af andliti hans. Hann var sviplaus \u00feegar b\u00f6rnin okkar f\u00e6ddust, \u00feegar pabbi hans d\u00f3, og \u00fearna s\u00e1 \u00e9g \u00feetta sama svipleysi \u00ed fyrsta skipti.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g man ekki hva\u00f0 vi\u00f0 t\u00f6lu\u00f0um um \u00feetta kv\u00f6ld. \u00c9g man bara a\u00f0 allt \u00ed einu halla\u00f0i hann s\u00e9r n\u00e6r m\u00e9r:<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g veit a\u00f0 \u00e9g er ekki g\u00f3\u00f0ur, sag\u00f0i hann, me\u00f0 hn\u00e9n \u00ed olnbogab\u00f3tunum og \u00e9g vissi ekki hvort \u00feetta v\u00e6ri uppger\u00f0arh\u00f3gv\u00e6r\u00f0 sem \u00e9g \u00e1tti a\u00f0 andm\u00e6la.<\/p>\n\n\n\n<p>Er \u00fea\u00f0 ekki allt \u00ed lagi? spur\u00f0i \u00e9g. \u00dearf ma\u00f0ur a\u00f0 vera g\u00f3\u00f0ur dansari til a\u00f0 dansa?<\/p>\n\n\n\n<p>Hj\u00e1lmt\u00fdr brosti ni\u00f0ur fyrir sig, kinka\u00f0i kolli.<\/p>\n\n\n\n<p>Auk \u00feess, sag\u00f0i \u00e9g. \u00c6tlar\u00f0u ekki a\u00f0 ver\u00f0a leikari?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd s\u00f6mu andr\u00e1 s\u00e1 \u00e9g L\u00e1ru hverfa \u00e1 bak vi\u00f0 n\u00e6sta h\u00f3l me\u00f0 einum Frakkanum. Hj\u00e1lmt\u00fdr fylgdist me\u00f0 m\u00e9r, hann s\u00e1 a\u00f0 \u00e9g s\u00e1 \u00feau, \u00e9g m\u00e6tti augum hans aftur og hann lag\u00f0i litla fingurinn \u00e1 s\u00e9r yfir litla fingurinn \u00e1 m\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>Hvernig \u2013 byrja\u00f0i \u00e9g, hika\u00f0i. Hvernig kr\u00f3a \u00e9g \u00feig af?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g er b\u00fainn a\u00f0 velta \u00fev\u00ed sama fyrir m\u00e9r vikum saman, sag\u00f0i Hj\u00e1lmt\u00fdr.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 laumu\u00f0umst burt \u00ed sitthvoru lagi. \u00c9g fann Hj\u00e1lmt\u00fd fyrir ofan hrauni\u00f0 og vi\u00f0 gengum upp a\u00f0 gistiheimilinu. St\u00f6ku fugl s\u00f6ng \u00ed n\u00f3ttinni, \u00e9g l\u00e6ddist \u00e1 bak vi\u00f0 mannlausa m\u00f3tt\u00f6kuna og s\u00f3tti lykil a\u00f0 lausu herbergi, herbergi n\u00famer 12, vi\u00f0 hlupum upp teppalag\u00f0ar tr\u00f6ppurnar, loku\u00f0um og l\u00e6stum a\u00f0 okkur og vi\u00f0 kysstumst eins og ekkert v\u00e6ri e\u00f0lilegra, \u00fer\u00e1tt fyrir a\u00f0 vi\u00f0 m\u00e6ttum \u00fea\u00f0 alls ekki \u2013 <em>\u00e9g <\/em>m\u00e1tti \u00fea\u00f0 allavega alls ekki \u2013 og L\u00e1ra haf\u00f0i fullkomlega rangt fyrir s\u00e9r, Hj\u00e1lmt\u00fdr var g\u00f3\u00f0ur a\u00f0 kyssa, alls ekki of mikil tunga, vi\u00f0 f\u00e6r\u00f0um okkur \u00ed r\u00fami\u00f0, \u00e9g var n\u00edtj\u00e1n og hann tuttugu og eins \u00e1rs, vi\u00f0 vorum ekki me\u00f0 smokk og vi\u00f0 vorum vitlaus, og enn \u00ed dag hugsa \u00e9g um \u00feetta fyrsta skipti, \u00fer\u00f6skuldinn \u00feegar hann kom s\u00e9r fyrir upp vi\u00f0 mig og \u00fer\u00fdsti s\u00e9r inn, \u00e9g haf\u00f0i sofi\u00f0 hj\u00e1 \u00feremur str\u00e1kum \u00e1 \u00feessum t\u00edmapunkti en l\u00edkami minn haf\u00f0i aldrei r\u00e6nt mig vitinu \u00e1\u00f0ur, og \u00fearna, \u00ed \u00feessu h\u00f3telherbergi f\u00e9kk \u00e9g fulln\u00e6gingu \u00ed fyrsta skipti \u00ed kynl\u00edfi r\u00e9tt eftir a\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fdr f\u00e9kk \u00fea\u00f0 \u00ed anna\u00f0 skipti\u00f0 inn \u00ed mig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g skipti ekki einu sinni \u00e1 r\u00faminu, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum. \u00c9g bj\u00f3 bara um \u00fea\u00f0 aftur, skila\u00f0i lyklinum \u00e1 sinn sta\u00f0, kyssti Hj\u00e1lmt\u00fd \u00feegar s\u00f3lin var risin, l\u00e6ddist heim \u00ed \u00edb\u00fa\u00f0ina \u00fear sem vi\u00f0 L\u00e1ra bjuggum, og m\u00e6tti aftur \u00e1 morgunver\u00f0arvakt \u00feremur klukkustundum s\u00ed\u00f0ar. Allt var laust inni \u00ed m\u00e9r, stutt \u00ed hl\u00e1turinn og stutt \u00ed eftirsj\u00e1na, og alla vaktina sveifla\u00f0ist \u00e9g \u00fear \u00e1 milli. Vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um sofi\u00f0 saman alltof flj\u00f3tt, \u00e1\u00f0ur en \u00e9g haf\u00f0i n\u00e1\u00f0 a\u00f0 mynda m\u00e9r sko\u00f0un \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, \u00e9g la\u00f0a\u00f0ist a\u00f0 honum en \u00e9g var l\u00edka \u00f3viss me\u00f0 hann, broth\u00e6tt sj\u00e1lfs\u00f6ryggi\u00f0. L\u00e1ra var \u00e1 kv\u00f6ldvakt, h\u00fan m\u00e6tti r\u00e9tt fyrir \u00ferj\u00fa og vi\u00f0 f\u00f3rum yfir sta\u00f0reyndir. L\u00e1ra haf\u00f0i sofi\u00f0 hj\u00e1 Frakkanum. Hann haf\u00f0i veri\u00f0 herfilegur \u00ed r\u00faminu, sag\u00f0i h\u00fan. H\u00fan haf\u00f0i gist \u00ed herberginu hans og haf\u00f0i ekki hugmynd um a\u00f0 \u00e9g sj\u00e1lf hef\u00f0i horfi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>En \u00fe\u00fa? sag\u00f0i L\u00e1ra og beit \u00ed epli. Ger\u00f0ist eitthva\u00f0 skemmtilegt hj\u00e1 \u00fe\u00e9r?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g faldi ne\u00f0ri hlutann af andlitinu undir h\u00e1lsm\u00e1linu.<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00e1ra galopna\u00f0i augun og halla\u00f0i s\u00e9r n\u00e6r.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g svaf hj\u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, hv\u00edsla\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00e1ra toga\u00f0i kinnarnar \u00e1 s\u00e9r ni\u00f0ur og halla\u00f0i h\u00f6f\u00f0inu aftur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g l\u00edt af \u00fe\u00e9r, sag\u00f0i h\u00fan, \u00ed sm\u00e1stund.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g \u00e1 m\u00e9r enga afs\u00f6kun, sag\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00fa ert ekki skotin \u00ed honum, er \u00fea\u00f0? spur\u00f0i L\u00e1ra.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00d6rl\u00edti\u00f0, vi\u00f0urkenndi \u00e9g. Ekki miki\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Anna Salv\u00f6r, sag\u00f0i L\u00e1ra og benti \u00e1v\u00edtandi \u00e1 mig. <em>Ekki <\/em>byrja me\u00f0 honum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g \u00e6tla ekki a\u00f0 byrja me\u00f0 honum, sag\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00fa ert st\u00e6rri en hann, sag\u00f0i L\u00e1ra.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g veit, sag\u00f0i \u00e9g.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deessi or\u00f0 myndu ganga aftur \u00ed h\u00f6f\u00f0inu \u00e1 m\u00e9r, segi \u00e9g vi\u00f0 hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafann, \u00ed m\u00f6rg \u00e1r, draugur sem neita\u00f0i a\u00f0 fara, \u00ed hvert skipti sem Hj\u00e1lmt\u00fdr var\u00f0 of l\u00edtill fyrir mig.<\/p>\n\n\n\n<p>Hj\u00e1lmt\u00fdr kom vi\u00f0 eftir vinnu degi s\u00ed\u00f0ar og spur\u00f0i hvort \u00e9g vildi koma heim til hans. \u00c9g sag\u00f0i j\u00e1, umhugsunarlaust. Vi\u00f0 s\u00e1tum \u00e1 r\u00faminu hans og spilu\u00f0um. Skyndilega fannst m\u00e9r hann fallegur \u00feegar hann n\u00e1\u00f0i ekki a\u00f0 lj\u00faka vi\u00f0 n\u00f3turnar. Vi\u00f0 sv\u00e1fum saman og t\u00f6lu\u00f0um og hl\u00f3gum \u00fear til vi\u00f0 sv\u00e1fum saman aftur. Upp fr\u00e1 \u00feessu s\u00f3tti hann mig \u00e1 fj\u00f3rhj\u00f3linu annan hvern dag og n\u00fa s\u00e1 \u00e9g M\u00fdvatn \u00ed gegnum upp\u00e1haldssta\u00f0ina hans; vi\u00f0 st\u00e1lumst inn \u00ed bl\u00e1hv\u00edtt l\u00f3ni\u00f0 eftir lokun og l\u00e9tum okkur flj\u00f3ta. Vi\u00f0 gengum upp \u00e1 lj\u00f3sgr\u00e1an, gr\u00ed\u00f0arst\u00f3ran eldfjallag\u00edg og st\u00f3\u00f0um \u00e1 ey\u00f0ilegri br\u00faninni.<\/p>\n\n\n\n<p>L\u00e1ra ger\u00f0i enga tilraun til a\u00f0 fela sko\u00f0un s\u00edna \u00e1 m\u00e1linu. H\u00fan sag\u00f0i a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri me\u00f0 betri smekk en \u00feetta, a\u00f0 \u00e9g g\u00e6ti gert svo miklu betur en \u00feetta, \u00ed hvert skipti sem Hj\u00e1lmt\u00fdr opna\u00f0i munninn \u00fe\u00e1 leit L\u00e1ra \u00ed hina \u00e1ttina, h\u00fan \u00feoldi ekki a\u00f0 hlusta \u00e1 hann, <em>a\u00f0 sitja undir \u00feessu<\/em>, \u00feetta f\u00f3r au\u00f0vita\u00f0 ekki framhj\u00e1 neinum og allra s\u00edst Hj\u00e1lmt\u00fd, sem var\u00f0 hikandi og \u00f3\u00f6ruggur og hlj\u00f3\u00f0l\u00e1tur \u00ed kringum hana. M\u00e9r s\u00e1rna\u00f0i a\u00f0 vinkona m\u00edn g\u00e6ti ekki \u00fe\u00f3st \u00f6rl\u00edti\u00f0 m\u00edn vegna, a\u00f0 h\u00fan g\u00e6ti ekki gefi\u00f0 honum annan s\u00e9ns, reynt a\u00f0 sj\u00e1 hva\u00f0 \u00e9g s\u00e1. Sem var kaldh\u00e6\u00f0nislegt \u00ed lj\u00f3si \u00feess a\u00f0 \u00feegar \u00e9g var ein me\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fd \u00fe\u00e1 var\u00f0 \u00e9g eins konar framlenging af L\u00e1ru, \u00e9g var s\u00edfellt a\u00f0 testa hann, endurvinna frasana hennar, \u00e9g str\u00edddi honum fyrir a\u00f0 vera mi\u00f0lungsh\u00e6fileikar\u00edkur ungur hv\u00edtur karlma\u00f0ur; \u00e9g <em>vildi<\/em> a\u00f0 hann hr\u00fatsk\u00fdr\u00f0i eitthva\u00f0 fyrir m\u00e9r bara svo a\u00f0 \u00e9g g\u00e6ti hanka\u00f0 hann fyrir \u00fea\u00f0. \u00deegar hann alh\u00e6f\u00f0i um eitthva\u00f0 sem hann vissi ekki n\u00f3g um \u00fe\u00e1 hl\u00f3 \u00e9g, sag\u00f0i Uss, og setti allan l\u00f3fann yfir andliti\u00f0 \u00e1 honum, og hann glefsa\u00f0i \u00ed h\u00f6ndina \u00e1 m\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>Samt hefur \u00feessi eiginleiki, sko\u00f0anagle\u00f0i, alh\u00e6fingar, f\u00f3lk sem er n\u00f3gu f\u00edflgjarnt til a\u00f0 l\u00e1ta gamminn geisa, \u00feessi eiginleiki hefur alltaf heilla\u00f0 mig; L\u00e1ra var ekkert sk\u00e1rri en Hj\u00e1lmt\u00fdr a\u00f0 \u00feessu leyti, h\u00fan alh\u00e6f\u00f0i villt og gali\u00f0 um hluti sem h\u00fan haf\u00f0i ekki hundsvit \u00e1, og sm\u00e1m saman t\u00f3k pirringurinn a\u00f0 seytla inn \u00e1 \u00f6nnur svi\u00f0 \u00ed vinskap okkar. Vi\u00f0 vorum b\u00e1\u00f0ar latar og s\u00f3\u00f0alegar og L\u00e1ra haf\u00f0i einstakt lag \u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 kenna m\u00e9r um drasl sem vi\u00f0 b\u00e1rum b\u00e1\u00f0ar \u00e1byrg\u00f0 \u00e1. \u00deetta var verst \u00e1 morgnana \u00feegar vi\u00f0 \u00e1ttum erfitt me\u00f0 a\u00f0 stj\u00f3rna skapi okkar. Vi\u00f0 t\u00f3kum a\u00f0 for\u00f0ast hvor a\u00f0ra \u00ed litlu \u00edb\u00fa\u00f0inni. Ef L\u00e1ra vakna\u00f0i \u00e1 undan m\u00e9r, bei\u00f0 \u00e9g inni \u00ed herberginu m\u00ednu \u00fear til h\u00fan var farin \u2013 og \u00f6fugt. L\u00e1ra hefur aldrei geta\u00f0 b\u00fai\u00f0 me\u00f0 \u00f6\u00f0ru f\u00f3lki, ekki til langs t\u00edma, allt samb\u00fdlisf\u00f3lk fer \u00e1 endanum \u00ed taugarnar \u00e1 henni, og \u00fear sem \u00feetta var\u00f0 s\u00ed\u00f0ar meir mynstur hj\u00e1 henni hefur \u00fea\u00f0 alltaf veri\u00f0 au\u00f0velt fyrir mig a\u00f0 segja a\u00f0 vandam\u00e1li\u00f0 hafi legi\u00f0 hj\u00e1 henni, ekki m\u00e9r, \u00feegar raunin er au\u00f0vita\u00f0 fl\u00f3knari.<\/p>\n\n\n\n<p>Eitt kv\u00f6ldi\u00f0 vorum vi\u00f0 Hj\u00e1lmt\u00fdr a\u00f0 r\u00e6\u00f0a um bestu p\u00edtsuna \u00ed Reykjav\u00edk, sem var a\u00f0 m\u00ednu mati Eldsmi\u00f0jan \u00e1 Bragag\u00f6tu, \u00feetta var \u00e1\u00f0ur en sta\u00f0urinn skipti um eigendur, en a\u00f0 hans mati Devitos fyrir ofan Hlemm, sem \u00e9g haf\u00f0i ekki pr\u00f3fa\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 skulum fara \u00feanga\u00f0 \u00feegar vi\u00f0 komum \u00ed b\u00e6inn, sag\u00f0i hann.<\/p>\n\n\n\n<p>Hann hl\u00fdtur a\u00f0 hafa s\u00e9\u00f0 eitthva\u00f0 sn\u00faast \u00ed andlitinu \u00e1 m\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>Ekki? sag\u00f0i hann og brosti.<\/p>\n\n\n\n<p>Eigum vi\u00f0 ekki bara a\u00f0 sj\u00e1 til? sag\u00f0i \u00e9g og vona\u00f0i a\u00f0 \u00feetta tj\u00e1\u00f0i undirliggjandi skilabo\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Ertu a\u00f0 segja a\u00f0 \u00fe\u00fa viljir ekki byrja me\u00f0 m\u00e9r? sag\u00f0i Hj\u00e1lmt\u00fdr og lyfti augabr\u00fanunum \u00ed uppger\u00f0arm\u00f3\u00f0gun. En s\u00ed\u00f0an kyngdi hann, og \u00feetta kom upp um raunverulegt \u00f3\u00f6ryggi\u00f0 undir ni\u00f0ri.<\/p>\n\n\n\n<p>Hj\u00e1lmt\u00fdr \u00fdja\u00f0i a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 vi\u00f0 myndum byrja saman, sag\u00f0i \u00e9g vi\u00f0 L\u00e1ru \u00e1 morgunver\u00f0arvaktinni daginn eftir.<\/p>\n\n\n\n<p>Surprise, surprise, sag\u00f0i L\u00e1ra \u00feurrlega og ra\u00f0a\u00f0i skinku \u00e1 bakka \u00e1 me\u00f0an \u00e9g skar g\u00farku \u00ed snei\u00f0ar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g sag\u00f0i nei, sag\u00f0i \u00e9g, og hugsa\u00f0i s\u00ed\u00f0an me\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 \u00e9g vissi \u00ed rauninni ekki af hverju \u00e9g hef\u00f0i neita\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00fa ert svo miki\u00f0 a\u00f0 fara a\u00f0 byrja me\u00f0 honum, sag\u00f0i L\u00e1ra.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g svara\u00f0i \u00feessu ekki og \u00fe\u00f6gnin \u00edskra\u00f0i \u00e1 milli okkar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g held a\u00f0 vi\u00f0 s\u00e9um ekkert a\u00f0 fara \u00ed neitt fer\u00f0alag, sag\u00f0i L\u00e1ra.<\/p>\n\n\n\n<p>Au\u00f0vita\u00f0 f\u00f6rum vi\u00f0, hnussa\u00f0i \u00e9g, skyndilega pirru\u00f0, en vi\u00f0 f\u00f3rum aldrei \u00ed neitt fer\u00f0alag. \u00deetta var \u00ed s\u00ed\u00f0asta skipti sem vi\u00f0 minntumst \u00e1 \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Um mi\u00f0jan \u00e1g\u00fast snerum vi\u00f0 heim fr\u00e1 M\u00fdvatni, segi \u00e9g vi\u00f0 hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafann, og vi\u00f0 L\u00e1ra t\u00f6lu\u00f0um ekki saman \u00ed margar vikur. Vi\u00f0 \u00feurftum b\u00e1\u00f0ar hv\u00edld fr\u00e1 hvor annarri, en \u00e9g h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 hitta Hj\u00e1lmt\u00fd \u00ed Reykjav\u00edk, \u00e9g hitti vini hans og hann hitti hinar vinkonur m\u00ednar, en hann ba\u00f0 mig aldrei um a\u00f0 byrja me\u00f0 s\u00e9r, hann n\u00e1lga\u00f0ist mig g\u00e6tilega, h\u00e6gt, eins og hann skynja\u00f0i efann sem L\u00e1ra haf\u00f0i s\u00e1\u00f0 \u00ed mig, a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri <em>st\u00e6rri en hann, <\/em>h\u00e6fileikar\u00edkari en hann, a\u00f0 hann \u00e6tti ekki a\u00f0 kl\u00f3festa mig. \u00deegar \u00e9g kynnti hann sem vin minn s\u00e1 \u00e9g samt a\u00f0 hann var\u00f0 hlj\u00f3\u00f0l\u00e1tur, kannski \u00f6rl\u00edti\u00f0 s\u00e1r, og \u00e9g f\u00e9kk samviskubit en samt ekki n\u00f3g til \u00feess a\u00f0 skipta um sko\u00f0un.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta breyttist um lei\u00f0 og \u00e9g s\u00e1 hann \u00e1 svi\u00f0i. Hann f\u00f3r me\u00f0 klukkustundarlangan einleik sem vinur hans haf\u00f0i skrifa\u00f0, og \u00e9g gleymdi a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri a\u00f0 horfa \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, \u00e1 str\u00e1k sem \u00e9g var a\u00f0 sofa hj\u00e1. Hann var\u00f0 a\u00f0 hlutverkinu, opna\u00f0i \u00fea\u00f0, upp \u00e1 g\u00e1tt, s\u00fdningunni lauk og allir st\u00f3\u00f0u upp og kl\u00f6ppu\u00f0u lengi lengi og Hj\u00e1lmt\u00fdr birtist m\u00e9r \u00ed n\u00fdrri mynd, ba\u00f0a\u00f0ur n\u00fdju lj\u00f3si, \u00e9g s\u00e1 hann \u00fat fr\u00e1 augum allra hinna \u00ed salnum, s\u00e1 fegur\u00f0 hans, pers\u00f3nut\u00f6fra, h\u00e6fileika.<\/p>\n\n\n\n<p>H\u00e6fileikar, d\u00e6si \u00e9g. \u00c9g hef aldrei geta\u00f0 sta\u00f0ist h\u00e6fileika. Og svipurinn \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd eftir \u00feessa s\u00fdningu, vi\u00f0kv\u00e6mur feginleikinn a\u00f0 sj\u00e1 einl\u00e6ga a\u00f0d\u00e1un m\u00edna, \u00e9g fa\u00f0ma\u00f0i hann og kyssti fyrir framan alla, eitthva\u00f0 sem \u00e9g haf\u00f0i aldrei gert \u00e1\u00f0ur, og \u00ed dag skammast \u00e9g m\u00edn au\u00f0vita\u00f0 fyrir \u00feessa heg\u00f0un, fyrir a\u00f0 senda honum \u00feessi sk\u00fdru skilabo\u00f0, a\u00f0 vir\u00f0i hans og h\u00e6fileikar v\u00e6ru eitt og \u00fea\u00f0 sama, og \u00e9g vildi a\u00f0 \u00e9g g\u00e6ti sagst hafa \u00feroskast, a\u00f0 \u00e9g hafi n\u00e1\u00f0 a\u00f0 forgangsra\u00f0a gildum m\u00ednum betur, en sannleikurinn er au\u00f0vita\u00f0 s\u00e1 a\u00f0 \u00e9g hef aldrei n\u00e1\u00f0 a\u00f0 dulb\u00faa \u00feessar tilfinningar. \u00c9g ver\u00f0 aldrei jafn \u00e1stfangin af eiginmanni m\u00ednum og \u00feegar hann st\u00edgur ni\u00f0ur af svi\u00f0i eftir a\u00f0 hafa horfi\u00f0 saumlaust inn \u00ed eitthva\u00f0 hlutverk, \u00feegar \u00e9g f\u00e6 a\u00f0 horfa \u00e1 hann sem \u00e1horfandi me\u00f0al \u00fe\u00fasunda annarra. \u00deetta hefur veri\u00f0 nau\u00f0synleg l\u00edfl\u00edna \u00ed sambandinu. \u00c1n hennar ver\u00f0 \u00e9g fullkomlega blind \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, hann ver\u00f0ur eins og \u00fatlimur \u00e1 m\u00e9r og \u00e9g s\u00e9 hann ekki lengur, tek ekki eftir neinu nema \u00fev\u00ed sem hann gerir vitlaust \u2013<\/p>\n\n\n\n<p>Af \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fatlimur \u00e1 ekki a\u00f0 gera neitt vitlaust, segi \u00e9g. \u00datlimur hagar s\u00e9r eins og \u00fatlimur.<\/p>\n\n\n\n<p>Semsagt, segi \u00e9g, \u00fe\u00fa getur teki\u00f0 pari\u00f0 \u00far M\u00fdvatni en \u00fe\u00fa tekur ekki M\u00fdvatn \u00far parinu. Eitthva\u00f0 \u00ed \u00fe\u00e1 \u00e1ttina. Sj\u00f3narhorni\u00f0 er enn jafn vi\u00f0kv\u00e6mt, \u00e1lit mitt \u00e1 eiginmanni m\u00ednum jafn s\u00edbreytilegt, lifandi, skj\u00e1lfandi, og stundum \u00fearf ekkert nema augnar\u00e1\u00f0 fr\u00e1 L\u00e1ru \u00ed einhverju matarbo\u00f0inu; h\u00fan horfir \u00e1 mig yfir bor\u00f0stofubor\u00f0 \u00fear sem \u00e9g sit vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd, hann er fyrirfer\u00f0armikill, a\u00f0 segja s\u00f6gu og a\u00f0 hl\u00e6ja h\u00e1tt, og \u00fe\u00e1 gefur h\u00fan m\u00e9r \u00feetta gamla augnar\u00e1\u00f0, eins og til a\u00f0 segja: <em>\u00deetta er \u00fea\u00f0 sem \u00fe\u00fa valdir, <\/em>a\u00f0 \u00e9g geti gert betur, a\u00f0 \u00feetta s\u00e9 ekki ma\u00f0urinn fyrir mig, h\u00fan ney\u00f0ir mig til \u00feess a\u00f0 horfa \u00e1 Hj\u00e1lmt\u00fd eins og h\u00fan s\u00e9r hann, h\u00fan er a\u00f0 \u00f6gra m\u00e9r, h\u00fan vill a\u00f0 \u00e9g sprengi allt utan af m\u00e9r, eins og h\u00fan sj\u00e1lf gerir svo au\u00f0veldlega; \u00ed gegnum \u00e1rin hefur h\u00fan hoppa\u00f0 \u00far einu sambandi \u00ed anna\u00f0, eitthva\u00f0 sem \u00e9g \u00f6funda hana af og vorkenni henni fyrir, a\u00f0 geta ekki skuldbundi\u00f0 sig og a\u00f0 geta svona au\u00f0veldlega rifi\u00f0 sig \u00far a\u00f0st\u00e6\u00f0um sem h\u00fan vill ekki vera \u00ed lengur.<\/p>\n\n\n\n<p>Hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafinn sk\u00e1sk\u00fdtur augum \u00e1 armbands\u00fari\u00f0 sitt. J\u00e1, segi \u00e9g og \u00e9g finn a\u00f0 \u00e9g er a\u00f0 n\u00e1lgast einhvern sannleika, eitthva\u00f0 sem \u00e9g hef aldrei almennilega n\u00e1\u00f0 utan um \u00e1\u00f0ur. Svona, segi \u00e9g, var grunnurinn lag\u00f0ur a\u00f0 sambandinu okkar Hj\u00e1lmt\u00fds; spurningin var alltaf hvort \u00e9g vildi vera \u00ed \u00fev\u00ed e\u00f0a ekki, hvort \u00e9g g\u00e6ti s\u00e6tt mig vi\u00f0 \u00fea\u00f0 e\u00f0a ekki, hvort Hj\u00e1lmt\u00fdr v\u00e6ri of l\u00edtill fyrir mig e\u00f0a \u00e9g of st\u00f3r fyrir hann, og velgengni okkar hefur alltaf undirstrika\u00f0 \u00feennan halla. Hann er st\u00f3r en \u00e9g er st\u00e6rri. \u00deess vegna kom \u00fea\u00f0 m\u00e9r fullkomlega \u00ed opna skj\u00f6ldu \u00feegar Hj\u00e1lmt\u00fdr sag\u00f0i eitt kv\u00f6ldi\u00f0, eftir einhverja frums\u00fdninguna, \u00feegar vi\u00f0 s\u00e1tum \u00ed s\u00f3fanum heima og \u00e9g strauk lokk fr\u00e1 enni hans og d\u00e1\u00f0ist a\u00f0 honum, a\u00f0 hann v\u00e6ri ekki alveg n\u00f3gu hamingjusamur, a\u00f0 stundum l\u00e9ti \u00e9g honum l\u00ed\u00f0a svol\u00edti\u00f0 eins og hann v\u00e6ri ekki n\u00f3g, og kannski v\u00e6ri kominn t\u00edmi til \u00feess tala vi\u00f0 hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fr\u00ed\u00f0a \u00cdsberg Sj\u00f3narhorn, segi \u00e9g hj\u00f3nabandsr\u00e1\u00f0gjafanum, sem situr, ekki gegnt m\u00e9r, heldur s\u00f6mu megin vi\u00f0 s\u00f3fabor\u00f0i\u00f0, sympat\u00edsk kona um sextugt. Ef \u00e9g hef\u00f0i hitt Hj\u00e1lmt\u00fd \u00e1ri fyrr, segi \u00e9g, hef\u00f0i valda\u00f3jafnv\u00e6gi\u00f0 legi\u00f0 \u00ed augum uppi, \u00e9g hef\u00f0i enn veri\u00f0 l\u00edtil hr\u00e6dd m\u00fas og m\u00e9r hef\u00f0i ekki dotti\u00f0 \u00ed hug a\u00f0 draga tilkall hans til heimsins [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-912","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/912","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=912"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/912\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":937,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/912\/revisions\/937"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=912"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}