{"id":914,"date":"2026-03-26T16:13:18","date_gmt":"2026-03-26T16:13:18","guid":{"rendered":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=914"},"modified":"2026-04-02T07:01:25","modified_gmt":"2026-04-02T07:01:25","slug":"sjomannshjartad","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stelkur.is\/?page_id=914","title":{"rendered":"Sj\u00f3mannshjarta\u00f0"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">M\u00f3hei\u00f0ur Hl\u00edf Geirlaugsd\u00f3ttir<\/h3>\n\n\n\n<div style=\"height:100px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>Allt var hv\u00edtt, r\u00famf\u00f6tin, herbergi\u00f0, hv\u00edt birta. Marglitar sn\u00farur stungu \u00ed st\u00faf og virtust koma \u00fat \u00far m\u00e9r. \u00c9g fann ekki fyrir rugginu. \u00c9g var greinilega \u00ed landi. <br> \u2001\u201eS\u00e6ll Hj\u00f6rtur, \u00fe\u00fa ert staddur \u00e1 hjartadeild Landsp\u00edtalans,\u201c sag\u00f0i kona \u00edkl\u00e6dd gr\u00e6num stakki. \u201e\u00de\u00fa manst l\u00edklega l\u00edti\u00f0 eftir \u00fev\u00ed hvernig \u00fe\u00fa komst hinga\u00f0.\u201c <br> \u2001\u00c9g horf\u00f0i \u00e1 hana skilningsslj\u00f3r, fann enga slorlykt. H\u00fan h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 tala me\u00f0 h\u00e6gum og mj\u00fakum r\u00f3mi. \u00cd kringum hana st\u00f3\u00f0u fleiri hv\u00edtkl\u00e6ddir. Og eftir \u00fev\u00ed sem \u00e9g best s\u00e1 virtust vera fleiri r\u00fam \u00ed \u00feessum hv\u00edta geimi.<\/p>\n\n\n\n<p>Undiraldan rugga\u00f0i b\u00e1tnum, \u00e9g lygndi aftur augunum, s\u00edlam\u00e1varnir skr\u00e6ktu, \u00e9g \u00e1tti n\u00e6stu vakt. \u00cd munninum saltbrag\u00f0i\u00f0, kj\u00f6tbollur me\u00f0 br\u00fanni s\u00f3su og bl\u00e1berjagrautur. \u00c9g fann einhverja \u00f3lgu. \u00c9g var m\u00f3\u00f0ur, \u00fear sem \u00e9g gekk ganginn, m\u00e9r var heitt \u00fe\u00f3tt \u00e9g fyndi fyrir rokinu koma \u00e1 m\u00f3ti m\u00e9r. \u00c9g s\u00f6kk, \u00e9g fann sj\u00f3inn inn \u00ed m\u00e9r, eins og hann fyllti \u00fat \u00ed allan l\u00edkamann, alveg upp \u00ed haus. Var \u00feetta Heimir sem kraup yfir m\u00e9r? \u00dea\u00f0 var sj\u00f3r \u00ed maganum, \u00f3lga\u00f0i \u00ed i\u00f0runum, var \u00e9g a\u00f0 drukkna?<\/p>\n\n\n\n<p>\u00d6nnur hv\u00edtkl\u00e6dd kona r\u00e9tti m\u00e9r hv\u00edtt plastglas me\u00f0 nokkrum pillum. <br> \u2001\u201e\u00deetta er bl\u00f3\u00f0fitulyf og verkjastillandi,\u201c sag\u00f0i h\u00fan. <br> \u2001\u00c9g gleypti \u00e1n \u00feess a\u00f0 spyrja.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00cd s\u00ed\u00f0asta fr\u00edi fyrir desembert\u00farinn var \u00fatsynningur og \u00fea\u00f0 var \u00e1kve\u00f0i\u00f0 a\u00f0 sigla fyrr heim. Heimir skipstj\u00f3rinn okkar var eitthva\u00f0 svo \u00f6r og gla\u00f0ur, eins og barn \u00e1 j\u00f3lum. \u00cdsbj\u00f6rninn haf\u00f0i sjaldan veri\u00f0 svona flj\u00f3tur \u00ed land. \u00c9g man a\u00f0 \u00e9g gekk h\u00e6gt ni\u00f0ur landganginn, \u00feunglamalega, kjaga\u00f0i, Heimir str\u00edddi m\u00e9r \u00e1 \u00feessu, eins og sj\u00f3r\u00e6ningi me\u00f0 fulla vasa af gulli, sag\u00f0i hann alltaf. En \u00e9g var b\u00fainn a\u00f0 vera \u00f3venju \u00feungur \u00e1 m\u00e9r \u00feetta haust. \u00dea\u00f0 var suddi yfir Hafnarfir\u00f0inum \u00fear sem vi\u00f0 sigldum inn. \u00c9g f\u00f3r beint af b\u00e1tnum \u00ed K\u00f3pavoginn til m\u00f6mmu \u00ed elliblokkina. Eftir skilna\u00f0inn f\u00f3r \u00e9g oftar til g\u00f6mlu konunnar, \u00e9g f\u00e9kk a\u00f0 stinga \u00ed v\u00e9l og vi\u00f0 r\u00e6ddum m\u00e1lin \u00e1 me\u00f0an h\u00fan bar \u00ed mig veitingar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eErtu kominn, Hj\u00f6rtur minn?\u201c kalla\u00f0i mamma \u00e1 undan s\u00e9r fram ganginn. \u201eSettu \u00ed v\u00e9lina, \u00e9g \u00e6tla a\u00f0 hita kaffi, \u00e1 \u00e9g ekki a\u00f0 smyrja handa \u00fe\u00e9r brau\u00f0? \u00c9g h\u00e9lt \u00fe\u00fa k\u00e6mir \u00e1 morgun?\u201c <br> \u2001\u201eVi\u00f0 l\u00f6g\u00f0um fyrr \u00ed hann, \u00e6 ve\u00f0ri\u00f0 var eitthva\u00f0 lei\u00f0inlegt og kallarnir vildu komast heim,\u201c h\u00e1lfkalla\u00f0i \u00e9g \u00e1 m\u00f3ti. <br> \u2001\u201eJ\u00e1 \u00fea\u00f0 er v\u00edst einhver lei\u00f0indal\u00e6g\u00f0 \u00e1 lei\u00f0inni. Komstu me\u00f0 fisk?\u201c <br> \u2001\u201eJ\u00e1, au\u00f0vita\u00f0, skelli honum \u00ed kistuna.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 settumst s\u00ed\u00f0an vi\u00f0 br\u00fana eldh\u00fasbor\u00f0i\u00f0 sem haf\u00f0i veri\u00f0 \u00e1 \u00e6skuheimilinu fyrir vestan. H\u00fan setti gamla appels\u00ednugula kaffibr\u00fasann \u00e1 bor\u00f0i\u00f0, disk me\u00f0 smur\u00f0u brau\u00f0i, flatk\u00f6kur me\u00f0 hangikj\u00f6ti og svo annar diskur me\u00f0 svi\u00f0asultu. Mamma hellti kaffinu \u00ed bl\u00e1a glasi\u00f0 mitt og gaf m\u00e9r teskei\u00f0. \u00c9g stakk teskei\u00f0inni v\u00e9lr\u00e6nt dj\u00fapt \u00ed sykurkari\u00f0, eina, tv\u00e6r, \u00ferj\u00e1r og fj\u00f3rar skei\u00f0ar. <br>\n\u2001\u201e\u00c6i Hj\u00f6rtur minn, \u00feetta er n\u00fa meira sykursulli\u00f0.\u201c <br>\n\u2001\u00c9g var l\u00f6ngu h\u00e6ttur a\u00f0 heyra \u00feessar umvandanir m\u00f6mmu, hr\u00e6r\u00f0i sykrinum \u00fear til kaffi\u00f0 var\u00f0 n\u00e6stum gr\u00e1tt og setti nokkrar slettur af mj\u00f3lk. \u00deannig haf\u00f0i \u00e9g drukki\u00f0 kaffi\u00f0 fr\u00e1 \u00fev\u00ed \u00e9g var str\u00e1kpjakkur.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHva\u00f0 segir Alda? \u00dea\u00f0 v\u00e6ri n\u00fa gaman a\u00f0 sj\u00e1 framan \u00ed hana endrum og eins,\u201c sag\u00f0i mamma m\u00e6dd. <br>\n\u2001\u201e\u00dea\u00f0 er svo miki\u00f0 um a\u00f0 vera n\u00fana hj\u00e1 henni \u00ed sk\u00f3lanum, byrja \u00ed pr\u00f3fum og svona.\u201c <br>\n\u2001\u201eN\u00fa, j\u00e1 og fer\u00f0u \u00fe\u00fa svo strax \u00ed n\u00e6stu viku um bor\u00f0?\u201c <br>\n\u2001\u201eJ\u00fa, j\u00fa, \u00e6tli \u00fea\u00f0 ekki.\u201c <br>\n\u2001\u201e\u00c6i, vo\u00f0alega \u00fearftu alltaf a\u00f0 vera lengi. M\u00e9r er um og \u00f3 a\u00f0 vita \u00fearna af \u00fe\u00e9r um mi\u00f0jan vetur, \u00fe\u00fa ver\u00f0ur n\u00fa a\u00f0 fara hugsa um heilsuna. \u00de\u00fa \u00e6ttir n\u00fa a\u00f0 geta minnka\u00f0 vi\u00f0 \u00feig, me\u00f0 \u00feennan starfsaldur. \u00de\u00fa missir af \u00f6llu \u00ed landi. R\u00e9tt eins og \u00fe\u00fa misstir hana Bj\u00f6rgu.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g var h\u00e6ttur a\u00f0 hlusta \u00e1 m\u00f6mmu, kjamsa\u00f0i \u00e1 g\u00farkubrau\u00f0snei\u00f0inni. F\u00f3r a\u00f0 hugsa um a\u00f0 \u00e9g \u00feyrfti a\u00f0 f\u00e1 \u00d6ldu til a\u00f0 hitta mig, kannski fara \u00ed b\u00ed\u00f3 me\u00f0 henni. \u00c9g f\u00f3r fr\u00e1 m\u00f6mmu saddur og \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 s\u00e6kja \u00fevottinn seinna \u00ed vikunni. Heima t\u00f3k vi\u00f0 einhver f\u00fdla, \u00e9g haf\u00f0i au\u00f0vita\u00f0 ekkert teki\u00f0 rusli\u00f0 \u00fat s\u00ed\u00f0ast. \u00deessi kjallara\u00edb\u00fa\u00f0 \u00ed Gla\u00f0heimunum var ekkert s\u00e9rstaklega f\u00f6gur sj\u00f3n. D\u00f3ti\u00f0 mitt var enn \u00ed h\u00e1lfuppteknum k\u00f6ssum sem voru \u00e1 v\u00ed\u00f0 og dreif um \u00edb\u00fa\u00f0ina. Alda haf\u00f0i veri\u00f0 \u00e6st \u00ed hj\u00e1lpa m\u00e9r fyrst um sinn, gera heimilislegt, en \u00e9g var eitthva\u00f0 svo \u00e1hugalaus, m\u00e1ttlaus. \u00deetta var varla heimili, m\u00e9r lei\u00f0 bara illa \u00ed \u00feessari holu. \u00c9g lyppa\u00f0ist ni\u00f0ur \u00e1 gamla br\u00fana st\u00f3linn, kveikti \u00e1 imbanum. \u00dea\u00f0 voru ve\u00f0urfr\u00e9ttir. \u00c9g var \u00ed skr\u00edtnu skapi, gat ekki veri\u00f0 kjur, lei\u00f0 h\u00e1lfilla \u00ed skrokknum. \u00c9g sl\u00f3 \u00e1 \u00fer\u00e1\u00f0inn til \u00d6ldu \u00ed s\u00edmanum sem Heimir sag\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 kaupa. \u00c9g g\u00e6ti gert allt \u00ed \u00feessum s\u00edma, veri\u00f0 \u00e1 facebook, tala\u00f0 vi\u00f0 \u00d6ldu, fari\u00f0 \u00ed bankann. Heimir var alltaf a\u00f0 tala um a\u00f0 \u00e9g f\u00e6ri \u00e1 eitthva\u00f0 stefnum\u00f3taapp. <br> \u2001\u201eHva\u00f0, \u00e6tlar\u00f0u a\u00f0 enda aleinn, f\u00fall sj\u00f3ari?\u201c sag\u00f0i Heimir vi\u00f0 mig.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAlda m\u00edn.\u201c <br> \u2001\u201eJ\u00e1 h\u00e6, pabbi, ertu kominn?\u201c sag\u00f0i d\u00f3ttir m\u00edn gla\u00f0lega. <br> \u2001\u201eJ\u00e1, kom inn eftir um kaffileyti\u00f0, \u00e9g f\u00f3r til \u00f6mmu \u00feinnar, h\u00fan v\u00e6ri n\u00fa alveg til \u00ed a\u00f0 sj\u00e1 \u00feig.\u201c <br> \u2001\u201eJ\u00e1, \u00e9g veit.\u201c <br> \u2001\u201eH\u00e9rna, eigum vi\u00f0 ekki a\u00f0 fara \u00ed b\u00ed\u00f3 e\u00f0a eitthva\u00f0?\u201c \u00c9g heyr\u00f0i strax hik \u00e1 henni. <br> \u2001\u201eHa j\u00fa, \u00e9g byrja sko \u00ed pr\u00f3fum \u00e1 m\u00e1nudaginn.\u201c <br> \u2001\u201eSkil \u00feig, hlj\u00f3tum a\u00f0 geta lauma\u00f0 einni fer\u00f0 um helgina, Alda m\u00edn,\u201c sag\u00f0i \u00e9g f\u00f6\u00f0urlega <br> \u2001\u201eJ\u00e1 ok, sorr\u00fd, er bara sm\u00e1 stressu\u00f0.\u201c <br> \u2001\u00c9g fann fyrir n\u00e6rveru minnar fyrrverandi og fl\u00fdtti m\u00e9r a\u00f0 lj\u00faka s\u00edmtalinu. <br> \u2001\u201eGangi \u00fe\u00e9r vel a\u00f0 lesa, heyrumst og vi\u00f0 finnum \u00fat \u00far \u00feessum me\u00f0 b\u00ed\u00f3i\u00f0, gull.\u201c <br> \u2001\u201eJ\u00e1 ok, pabbi, b\u00e6.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dati var napurt, umt\u00f6lu\u00f0 l\u00e6g\u00f0in var komin. Himinninn var or\u00f0inn \u00f6skugr\u00e1r. \u00c9g lag\u00f0ist \u00ed fleti\u00f0 og var enn svol\u00edti\u00f0 dofinn \u00ed f\u00f3tunum me\u00f0 myrkva\u00f0an sj\u00f3inn \u00ed huganum. \u00c9g svaf alltaf betur \u00e1 <em>\u00cdsbirni<\/em>. L\u00edklega var \u00e9g me\u00f0 betra r\u00fam \u00ed k\u00e1etunni en h\u00e9r heima. En \u00fea\u00f0 var l\u00edka ruggi\u00f0, l\u00e6tin frammi. \u00dear var aldrei \u00fe\u00f6gn, ekki \u00feetta t\u00f3mar\u00fam. R\u00fami\u00f0 h\u00e9r var eins og allt anna\u00f0 \u00ed \u00edb\u00fa\u00f0inni, eitthva\u00f0 br\u00e1\u00f0abirg\u00f0a. Alda haf\u00f0i \u00e1tt \u00fea\u00f0 sem unglingur og r\u00famf\u00f6tin voru v\u00edst or\u00f0in of barnaleg fyrir hana. \u00c9g er allt of \u00feungur \u00ed \u00feetta r\u00fam, \u00e9g \u00e6tti kannski a\u00f0 panta n\u00fdtt. \u00c6tli \u00e9g geti ekki gert \u00fea\u00f0 me\u00f0 s\u00edmanum hugsa\u00f0i \u00e9g. Loka\u00f0i augunum, fann fyrir sp\u00fdtunum \u00ed r\u00faminu. Fann fyrir sj\u00f3num um mig mi\u00f0jan, l\u00e9t hann rugga m\u00e9r \u00ed svefn.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g haf\u00f0i aldrei veri\u00f0 heimak\u00e6r, \u00e9g var sj\u00f3k\u00e6r haf\u00f0i \u00e9g sagt vi\u00f0 Heimi einhvern t\u00edmann. Bj\u00f6rg \u00e1lasa\u00f0i m\u00e9r fyrir \u00fea\u00f0, \u00e9g haf\u00f0i misst af svo m\u00f6rgu. Fyrst eftir a\u00f0 Alda f\u00e6ddist hringdi Bj\u00f6rg oft \u00fat, h\u00fan l\u00e9t mig vita, fyrsta brosi\u00f0, fyrstu sporin, k\u00e6mi \u00e9g ekki \u00ed eins \u00e1rs afm\u00e6li\u00f0? Sm\u00e1tt og sm\u00e1tt f\u00f3r h\u00fan a\u00f0 skilja a\u00f0 \u00e9g yr\u00f0i ekkert lengur \u00ed landi \u00fe\u00f3 h\u00fan b\u00e6\u00f0i mig um \u00fea\u00f0, \u00fe\u00f3tt heimili\u00f0 v\u00e6ri fallegt, \u00fe\u00f3tt vi\u00f0 \u00e6ttum \u00d6ldu.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00edminn lei\u00f0 mun h\u00e6gar \u00ed landi. Vika \u00ed landi fannst m\u00e9r yfirdrifi\u00f0 n\u00f3g. S\u00ed\u00f0ustu dagana fyrir n\u00e6sta t\u00far var\u00f0 \u00e9g or\u00f0inn eir\u00f0arlaus, \u00f3\u00fereyjufullur, f\u00f3r a\u00f0 stika um. Stundum seinka\u00f0i brottf\u00f6r um einn, tvo daga. \u00de\u00e1 lei\u00f0 m\u00e9r eins og maginn v\u00e6ri fullur af grj\u00f3ti, eins og \u00e9g v\u00e6ri bundinn ni\u00f0ur, naglfastur \u00ed landi.<\/p>\n\n\n\n<p>Gr\u00e6nstakka beyg\u00f0i sig yfir mig, l\u00edklega svo \u00e9g heyr\u00f0i betur \u00ed henni.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eVi\u00f0 \u00feurfum a\u00f0 senda \u00feig til Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0ar.\u201c <br> \u2001\u201eHa?\u201c kom allt \u00ed einu upp \u00far m\u00e9r.<br> \u2001\u201e\u00de\u00fa f\u00e9kkst hjartastopp, misstir me\u00f0vitund og varst endurl\u00edfga\u00f0ur um bor\u00f0 \u00ed <em>\u00cdsbirni<\/em>,\u201c sag\u00f0i h\u00fan eins og h\u00fan v\u00e6ri b\u00fain a\u00f0 segja m\u00e9r \u00feetta m\u00f6rgum sinnum. \u00c9g \u00feag\u00f0i og star\u00f0i \u00e1 l\u00e6kninn og fylgdarli\u00f0 hans, af hverju voru \u00feau svona m\u00f6rg? <br> \u2001\u201e\u00de\u00fa komst of seint \u00ed land.\u201c <br> \u2001\u00c9g saup hveljur, eins og sj\u00f3rinn v\u00e6ri kominn upp \u00ed munninn. <br> \u2001\u201eHva\u00f0 \u00e1ttu vi\u00f0?\u201c kom \u00fat \u00far munninum \u00e1n \u00feess a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i hugsa\u00f0 \u00fea\u00f0. <br> \u2001\u201eHjartavefurinn skadda\u00f0ist og hjarta\u00f0 getur ekki starfa\u00f0 e\u00f0lilega. Hjartavefurinn var of lengi \u00e1n s\u00farefnis. \u00der\u00e6\u00f0ing e\u00f0a hj\u00e1veitua\u00f0ger\u00f0 myndi ekki hj\u00e1lpa \u00fe\u00e9r, \u00fev\u00ed \u00fea\u00f0 er hjarta\u00f0 sj\u00e1lft.\u201c <br> \u2001Hjarta\u00f0 \u00f3lga\u00f0i, \u00e9g fann fyrir undir\u00f6ldu og ekki \u00f6r\u00f0u af orku. <br> \u2001\u201eJ\u00e1 einmitt, en af hverju Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0?\u201c <br> \u2001\u201eKomi\u00f0 hefur \u00ed lj\u00f3s a\u00f0 hjarta\u00f0 var of lengi \u00e1n s\u00farefnis,\u201c endurt\u00f3k h\u00fan a\u00f0eins sk\u00fdrar. \u201e\u00dea\u00f0 li\u00f0u of margir klukkut\u00edmar \u00fear til \u00fe\u00fa komst \u00ed land. \u00deegar hjartav\u00f6\u00f0vinn f\u00e6r ekki s\u00farefni skemmist hjarta\u00f0, vefurinn deyr. \u00deetta eru \u00f3afturkr\u00e6far skemmdir. \u00cd Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0 ver\u00f0ur \u00fe\u00fa settur \u00e1 lista til \u00feess a\u00f0 f\u00e1 n\u00fdtt hjarta. En fyrst \u00feurfa \u00feeir a\u00f0 m\u00e6la allt saman, til \u00feess a\u00f0 finna r\u00e9tta hjarta\u00f0.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g star\u00f0i ni\u00f0ur \u00e1 f\u00e6turna undir s\u00e6nginni. <br> \u2001\u201eR\u00e9tta hjarta\u00f0?\u201c <br> \u2001L\u00e6knirinn og fylgdarli\u00f0 h\u00e9ldu \u00e1fram a\u00f0 tala, \u00e9g var\u00f0 m\u00f3\u00f0ur af \u00fev\u00ed a\u00f0 hlusta, \u00e9g haf\u00f0i veri\u00f0 m\u00f3\u00f0ur \u00feegar \u00e9g st\u00f3\u00f0 upp \u00far k\u00e1etunni, \u00e9g hef\u00f0i betur legi\u00f0 \u00fear bara \u00e1fram, teki\u00f0 m\u00e9r veikindadag. <br> \u2001\u201eKarolinska,\u201c heyr\u00f0i \u00e9g \u00e1 milli hugsana sem ruggu\u00f0u um \u00ed hausnum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201ePabbi.\u201c <br>\n\u2001\u201eJ\u00e1.\u201c <br>\n\u2001 R\u00f6ddin svo sk\u00e6r. <br>\n\u2001\u201eAlda m\u00edn\u201c <br>\n\u2001Alda, gr\u00e9t \u00e1 r\u00famstokknum, h\u00fan var l\u00edklega b\u00fain a\u00f0 sitja \u00fearna lengi. \u00c9g s\u00e1 gr\u00e6na veski\u00f0 hennar Bjargar hangandi \u00e1 st\u00f3lnum. T\u00e1rin runnu r\u00f3lega, h\u00fan virtist eitthva\u00f0 svo umkomulaus, greyi\u00f0. Mj\u00f3slegin me\u00f0 s\u00ed\u00f0a lj\u00f3sa h\u00e1ri\u00f0 sitt og kinnarnar enn bleikari en venjulega, votar og glansandi. <br>\n\u2001\u201eEkki gr\u00e1ta,\u201c umla\u00f0i \u00e9g, sem virtist a\u00f0eins hafa \u00fever\u00f6fug \u00e1hrif, h\u00fan var komin me\u00f0 ekkasog. <br>\n\u2001Alda \u00feerra\u00f0i t\u00e1rin \u00e1 erminni \u00e1 allt of st\u00f3ru gr\u00e1u hettupeysunni sinni og leit \u00fatundan s\u00e9r. Bj\u00f6rg kom a\u00f0v\u00edfandi me\u00f0 vatnsglas og r\u00e9tti \u00d6ldu og t\u00f3k utan um axlirnar \u00e1 d\u00f3ttur okkar. <br>\n\u2001\u201eSvona, svona hjarta\u00f0 mitt, pabbi er vakna\u00f0ur, \u00fea\u00f0 er fyrir mestu.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>Hjartavefurinn, \u00feetta or\u00f0 endur\u00f3ma\u00f0i \u00ed huganum. Er hjarta\u00f0 mitt a\u00f0 deyja? Hva\u00f0 me\u00f0 <em>\u00cdsbj\u00f6rn<\/em>? Fer \u00e9g aftur \u00e1 sj\u00f3inn? Sj\u00f3rinn \u00f3lga\u00f0i \u00ed brj\u00f3stinu og m\u00e9r var \u00f3glatt af \u00f6rv\u00e6ntingu.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00e6r voru svo margar, hj\u00fakkurnar, \u00e9g mundi aldrei hver var hver. Ein var svo str\u00f6ng, h\u00fan minnti mig \u00e1 gamla skipstj\u00f3rann minn. \u00dea\u00f0 var ekkert pl\u00e1ss \u00e1 deildinni, \u00e9g \u00e1tti a\u00f0 fara heim og vera \u00fear \u00feanga\u00f0 til \u00e9g f\u00e6ri til Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0ar. \u00dea\u00f0 var ekkert \u00f6ruggt hven\u00e6r \u00e9g m\u00e6tti fara, en \u00e9g fengi v\u00edst einhverja s\u00e9r\u00fatb\u00fana flugv\u00e9l me\u00f0 hj\u00fakrunarkonu.<\/p>\n\n\n\n<p>Daginn sem \u00e9g \u00e1tti a\u00f0 fara heim komu \u00fe\u00e6r allar, Alda, Bj\u00f6rg og mamma. \u00de\u00e6r horf\u00f0u \u00e1 mig me\u00f0 \u00e1hyggjufullu augunum s\u00ednum. Hj\u00fakkurnar brostu s\u00ednu brei\u00f0asta, voru \u00fe\u00e6r fegnar a\u00f0 losna vi\u00f0 ruminn me\u00f0 rotnandi hjarta\u00f0? hugsa\u00f0i \u00e9g. S\u00f3lveig kom til m\u00edn \u00ed gr\u00e6na stakknum s\u00ednum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eVi\u00f0 fylgjumst vel me\u00f0 \u00fe\u00e9r Hj\u00f6rtur en n\u00fa \u00fearftu a\u00f0 hv\u00edla \u00feig eins miki\u00f0 og \u00fe\u00fa getur, \u00fe\u00fa m\u00e1tt alls ekki reyna \u00e1 \u00feig og muna a\u00f0 taka lyfin eins og vi\u00f0 f\u00f3rum yfir \u00e1 fundinum.\u201c <br> \u2001\u201eHa, j\u00e1, einmitt,\u201c svara\u00f0i \u00e9g \u00ed lei\u00f0slu. <br> \u2001\u201e\u00c9g er a\u00f0 vona a\u00f0 vi\u00f0 s\u00e9um bara a\u00f0 tala um nokkrar vikur. En lyfin eiga a\u00f0 hj\u00e1lpa, \u00feau \u00f6rva bl\u00f3\u00f0r\u00e1sina og hin passa upp \u00e1 \u00fer\u00fdstinginn.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g veit ekki hva\u00f0 \u00e9g var hr\u00e6ddari vi\u00f0, a\u00f0 hjarta\u00f0 hef\u00f0i stoppa\u00f0, hjartaskiptin e\u00f0a sj\u00f3leysi\u00f0. Heimir hringdi oft \u00ed mig \u00e1 sp\u00edtalanum. \u00dea\u00f0 var svo notalegt a\u00f0 heyra hlj\u00f3\u00f0in \u00ed skipinu, l\u00e6tin \u00ed kringum hann. Hann tu\u00f0a\u00f0i um \u00feyrluna og g\u00e6sluna \u00ed hvert skipti en reyndi a\u00f0 halda ni\u00f0ur \u00ed s\u00e9r gremjunni. \u00deyrlan haf\u00f0i v\u00edst veri\u00f0 uppi \u00e1 einhverjum j\u00f6kli og \u00fev\u00ed veri\u00f0 of lengi \u00e1 lei\u00f0inni. Heimir og str\u00e1karnir voru \u00e6fir, en voru n\u00fa allir b\u00fanir a\u00f0 f\u00e1 vi\u00f0tal hj\u00e1 einhverju \u00e1fallateymi.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u00ed\u00f0ast \u00feegar \u00e9g heyr\u00f0i \u00ed Heimi missti hann sig gj\u00f6rsamlega. <br> \u2001\u201eHelv\u00edtis dj\u00f6fulsins landkrabbar, \u00feeir geta aldrei komi\u00f0 \u00fat \u00e1 sj\u00f3, alltaf a\u00f0 elta uppi \u00feessa andskotans t\u00faristagemlinga upp \u00e1 fj\u00f6ll. Hvar v\u00e6ri \u00feessi \u00fej\u00f3\u00f0 \u00e1n okkar? A\u00f0 lepja dau\u00f0ann \u00far skel! Ha!\u201c rann \u00fat \u00far honum \u00ed einni bunu en \u00feagna\u00f0i svo \u00ed sk\u00f6mm fyrir a\u00f0 vera \u00e6sa sig vi\u00f0 hjartveikan manninn. <br> \u2001\u00c9g malda\u00f0i bara \u00ed m\u00f3inn. <br> \u2001\u201eJ\u00e1j\u00e1, svona er \u00feetta Heimir, hva\u00f0 segja str\u00e1karnir? Hvernig er \u00ed sj\u00f3inn? Er Siggi kokkur a\u00f0 hugsa vel um ykkur?\u201c <br> \u2001Heimir haf\u00f0i sj\u00e1lfur veri\u00f0 \u00e1 hjartastu\u00f0t\u00e6kinu, sag\u00f0i Bj\u00f6rg m\u00e9r \u00e1 sp\u00edtalanum. Ef g\u00e6slan hef\u00f0i komi\u00f0 \u00fe\u00f3 ekki nema nokkrum m\u00edn\u00fatum fyrr hef\u00f0i \u00fea\u00f0 skipt sk\u00f6pum fyrir hjarta\u00f0. Vi\u00f0 Heimir h\u00f6f\u00f0um oft seti\u00f0 saman \u00e1 skyndihj\u00e1lparn\u00e1mskei\u00f0um til \u00feess a\u00f0 l\u00e6ra \u00e1 \u00feetta hjartastu\u00f0t\u00e6ki. <br> \u2001\u00c9g tr\u00fa\u00f0i \u00feessu varla, vi\u00f0 vorum alltaf me\u00f0 einhverja aulabrandara um \u00feessi blessu\u00f0u stu\u00f0t\u00e6ki. Frekar \u00f3fyndi\u00f0 a\u00f0 hugsa til \u00feess n\u00fana, Heimir haf\u00f0i bjarga\u00f0 m\u00e9r me\u00f0 hjartastu\u00f0t\u00e6kinu.<\/p>\n\n\n\n<p>Bj\u00f6rg keyr\u00f0i okkur \u00ed Gla\u00f0heimana. Bj\u00f6rg og Alda studdu mig \u00fat \u00far b\u00edlnum \u00e1 me\u00f0an mamma h\u00e9lt \u00e1 d\u00f3tinu m\u00ednu, himinninn enn \u00f6skugr\u00e1r. \u00deegar vi\u00f0 gengum inn fann \u00e9g a\u00f0 a\u00f0 \u00fe\u00e6r m\u00e6\u00f0gur voru greinilega b\u00fanar a\u00f0 taka eitthva\u00f0 til, engin vond lykt og klunnalegt sj\u00fakrar\u00fam \u00ed svefnherberginu. Alda leit \u00e1 mig varf\u00e6rnislega, Bj\u00f6rg og mamma h\u00f6f\u00f0u leitt mig inn. \u00c9g var svo m\u00f3\u00f0ur a\u00f0 \u00e9g var\u00f0 a\u00f0 setjast. Mig langa\u00f0i bara til a\u00f0 sofa.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00c9g skil ekkert \u00ed \u00feessum l\u00e6knum a\u00f0 senda \u00feig heim svona \u00e1 \u00feig kominn,\u201c sag\u00f0i Bj\u00f6rg alvarleg. <br> \u2001Bj\u00f6rg var f\u00ednger\u00f0 en fas hennar svo sterklegt og \u00e1kve\u00f0i\u00f0 a\u00f0 enginn og allra s\u00edst \u00e9g \u00feor\u00f0i a\u00f0 andm\u00e6la henni. Alda var aftur komin me\u00f0 t\u00e1r \u00ed augun. Bj\u00f6rg strauk \u00d6ldu um kinnina og gaf henni hl\u00fdtt bros. Sta\u00f0festan og hl\u00fdjan \u00ed augnatillitinu r\u00f3a\u00f0i okkur b\u00e6\u00f0i. <br> \u2001\u201eSvona er \u00feetta \u00ed dag, aldrei pl\u00e1ss, engir peningar. \u00deetta heilbrig\u00f0iskerfi er a\u00f0 drepa okkur!\u201c sag\u00f0i mamma harkaleg. <br> \u2001\u201e\u00deeir hlj\u00f3ta a\u00f0 senda \u00feig \u00fat eins flj\u00f3tt og h\u00e6gt er \u00e1 s\u00e6nska sp\u00edtalann,\u201c b\u00e6tti h\u00fan vi\u00f0 me\u00f0 mildilegri t\u00f3n. <br> \u2001\u201eHva\u00f0 ef \u00feeir finna ekki hjarta?\u201c sag\u00f0i Alda brostinni r\u00f6ddu. <br> \u2001\u00de\u00e6r \u00fe\u00f6g\u00f0u allar \u00ferj\u00e1r, mamma leit ni\u00f0ur, sl\u00e9tta\u00f0i \u00far pilsinu og andvarpa\u00f0i \u00feungt. <br> \u2001\u00c9g r\u00e6skti mig. \u00cd hvert skipti sem \u00e9g r\u00e6skti mig s\u00e1 \u00e9g a\u00f0 f\u00f3r hrollur um \u00d6ldu. Bj\u00f6rg og mamma kipptust l\u00edka vi\u00f0. <br> \u2001\u201e\u00deeir eiga svo miki\u00f0 af \u00feessu \u00fearna \u00ed \u00fatlandinu,\u201c sag\u00f0i \u00e9g eins glettnislega og \u00e9g megna\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deessir dagar sem \u00e9g var heima li\u00f0u eins og nokkur \u00e1r, \u00e9g var alltaf \u00fereyttur, reyndi a\u00f0 sofa e\u00f0a dorma. \u00c1 n\u00e6turnar var \u00e9g alltaf \u00e1 sj\u00f3num e\u00f0a fullur af sj\u00f3, \u00e9g er ekki viss. \u00c9g sakna\u00f0i ruggsins en fannst eins og sj\u00f3rinn v\u00e6ri inni \u00ed m\u00e9r og \u00e9g v\u00e6ri hreinlega a\u00f0 drukkna. \u00c9g var kominn me\u00f0 einhverja v\u00e9l sem \u00e1tti a\u00f0 au\u00f0velda \u00f6ndunina \u00e1 n\u00f3ttunni en v\u00e9lin var \u00f3skiljanleg og \u00f3\u00fe\u00e6gileg. \u00dea\u00f0 getur enginn sofi\u00f0 me\u00f0 gr\u00edmu og fl\u00e6ktur vi\u00f0 eitthva\u00f0 t\u00e6ki. <br>\u2001\u00de\u00e6r \u00ferj\u00e1r skiptust \u00e1 a\u00f0 koma til m\u00edn, meira a\u00f0 segja Bj\u00f6rg var eitthva\u00f0 svo hl\u00fdleg. Eins og h\u00fan v\u00e6ri b\u00fain a\u00f0 gleyma \u00f6llu \u00feessu glata\u00f0a \u00e1 milli okkar. \u00cdb\u00fa\u00f0in var or\u00f0in heimilisleg og l\u00edklega aldrei betur \u00ferifin. Mamma strauk af g\u00f3lfunum \u00ed hvert skipti sem h\u00fan kom. <br>\u2001\u201e\u00c6, \u00fea\u00f0 er ekki eins og mig muni um \u00feetta,\u201c sag\u00f0i h\u00fan ef \u00e9g reyndi a\u00f0 banna henni \u00fea\u00f0. <br>\u2001\u00dea\u00f0 var komin bl\u00f3mad\u00fakur \u00e1 bor\u00f0i\u00f0. Alda haf\u00f0i sett upp myndina sem \u00e9g f\u00e9kk fr\u00e1 \u00fatger\u00f0inni af <em>\u00cdsbirni<\/em> \u00e1 einhverju st\u00f3rafm\u00e6li. Hjarta\u00f0 \u00f3n\u00fdta var svo \u00feungt, eins og fullt kar af fiski \u00far steingr\u00e1um sj\u00f3num. \u00c9g f\u00e9kk m\u00e9r kaffi \u00e1 morgnanna, eins og \u00e1 <em>\u00cdsbirni<\/em>, henti \u00ed sm\u00e1 graut sem \u00e9g lapti upp eins og gamall hundur. En svo var\u00f0 \u00e9g a\u00f0 leggjast aftur. \u00de\u00e1 kom ein af \u00feeim. <br>\u2001\u201eHvernig svafstu?\u201c spur\u00f0u \u00fe\u00e6r yfirleitt og f\u00f3ru a\u00f0 bard\u00fasa. <br>\u2001Alda var b\u00fain a\u00f0 f\u00e6ra sj\u00f3nvarpi\u00f0 inni \u00ed herbergi \u00feannig \u00e9g g\u00e6ti horft \u00e1 einhverja s\u00e6nska l\u00f6ggu\u00fe\u00e6tti. H\u00fan sag\u00f0i \u00e9g yr\u00f0i a\u00f0 \u00e6fa mig. \u00c9g dorma\u00f0i yfirleitt yfir \u00feessu.<\/p>\n\n\n\n<p>Loksins hringdi S\u00f3lveig og sag\u00f0i m\u00e9r a\u00f0 n\u00fa f\u00e6ri \u00e9g til Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0ar, \u00feessar vikur h\u00f6f\u00f0u li\u00f0i\u00f0 skelfilega h\u00e6gt. \u00c9g man eiginlega ekkert fr\u00e1 fer\u00f0 minni \u00fat, \u00e9g man bara a\u00f0 m\u00e9r fannst flugv\u00e9lin vera b\u00e1tur, landgangurinn var samt \u00f6\u00f0ruv\u00edsi. \u00c9g f\u00e9kk einhver lyf til a\u00f0 r\u00f3a taugarnar. \u00cd Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0 t\u00f3k vi\u00f0 \u00fatlenska lyktin, sambland af mengun og gr\u00f3\u00f0ri. \u00dea\u00f0 var eitthva\u00f0 svo bjart, hl\u00fdtt og trj\u00e1gr\u00f3\u00f0ur \u00fat um allt.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e\u00deeir munu gera alls kyns pr\u00f3fanir, til \u00feess a\u00f0 geta fundi\u00f0 hjarta sem passar. Svo ver\u00f0ur\u00f0u settur \u00e1 bi\u00f0listann,\u201c sag\u00f0i S\u00f3lveig bjartri r\u00f6ddu, r\u00e9tt eins og \u00feeir v\u00e6ru bara a\u00f0 b\u00ed\u00f0a eftir j\u00e1kv\u00e6\u00f0u svari fr\u00e1 b\u00edlapartas\u00f6lu. <br>\u2001\u201e\u00dearf hann a\u00f0 flj\u00faga aftur heim \u00e1 me\u00f0an hann b\u00ed\u00f0ur?\u201c spur\u00f0i Bj\u00f6rg \u00e1kve\u00f0in. <br>\u2001\u201eNei, \u00fea\u00f0 v\u00e6ri of \u00e1h\u00e6ttusamt. En \u00fea\u00f0 eru ansi margar breytur sem geta haft \u00e1hrif \u00e1 hversu flj\u00f3tt \u00feetta gengur fyrir sig. \u00dev\u00ed mi\u00f0ur get \u00e9g ekkert sagt, \u00fea\u00f0 er svo mikil \u00f3vissa. \u00de\u00fa ert a\u00f0 sigla um \u00f3kunn h\u00f6f, Hj\u00f6rtur. \u00dea\u00f0 sem er vita\u00f0 er a\u00f0 \u00e1stand hjartans \u00fe\u00edns er \u00fea\u00f0 sl\u00e6mt a\u00f0 \u00fe\u00fa ver\u00f0ur ofarlega \u00e1 hjarta\u00feegalistanum. Allar \u00feessar pr\u00f3fanir og ranns\u00f3knir sem eru ger\u00f0ar eru mj\u00f6g skilvirkar og \u00fear b\u00fdr mikil reynsla a\u00f0 baki. En \u00fe\u00e1 er \u00fea\u00f0 spurning hvort og hven\u00e6r r\u00e9tta hjarta\u00f0 finnst. \u00dea\u00f0 er au\u00f0vita\u00f0 \u00f3fyrirs\u00e9\u00f0.\u201c <br>\u2001\u00d3kunn h\u00f6f, hugsa\u00f0i \u00e9g og velti \u00fev\u00ed fyrir m\u00e9r. Haf\u00f0i bara heyrt um \u00f3k\u00f6nnu\u00f0 l\u00f6nd. Sj\u00f3rinn veitti m\u00e9r \u00f6ryggiskennd sem \u00e9g fann aldrei \u00ed landi. \u00dea\u00f0 var aldrei neitt eins, \u00f6ldugangurinn, undiraldan, fiskurinn og allar hinar skepnurnar \u00ed sj\u00f3num, landslagi\u00f0 \u00f3s\u00fdnilega undir sj\u00f3num. <br>\u2001 \u201e\u00deetta eru fremstu l\u00e6knar \u00e1 \u00feessu svi\u00f0i \u00ed heiminum, \u00feeir hafa framkv\u00e6mt fj\u00f6lmargar svona a\u00f0ger\u00f0ir,\u201c h\u00e9lt S\u00f3lveig \u00e1fram me\u00f0 fagmannlegri r\u00f6dd sinni. Gr\u00e6nkl\u00e6dda \u00e1lfkonan sem virtist vilja bjarga m\u00e9r sama hva\u00f0 \u00fea\u00f0 kosta\u00f0i. <br>\u2001\u201eL\u00edfsl\u00edkur \u00fe\u00ednar me\u00f0 hjarta\u00f0 \u00feitt eru mj\u00f6g sl\u00e6mar, hjarta\u00f0 er of skemmt. \u00dea\u00f0 er au\u00f0vita\u00f0 svo margt sem \u00fearf a\u00f0 passa svo a\u00f0 l\u00edkaminn hafni ekki \u00feessu n\u00fdja l\u00edff\u00e6ri, miki\u00f0 meira en bara bl\u00f3\u00f0flokkur, l\u00edka st\u00e6r\u00f0 og aldur l\u00edff\u00e6ragjafans. Vi\u00f0 \u00feurfum a\u00f0 meta a\u00f0st\u00e6\u00f0ur og heilsu, \u00fe\u00fa munt ekki \u00feola heimfer\u00f0 \u00e1 milli allra \u00feessara pr\u00f3fana og svo bi\u00f0arinnar eftir hjartanu. \u00de\u00fa \u00fearft \u00fe\u00e1 a\u00f0 vera \u00e1 s\u00e6nsku sj\u00fakrah\u00f3teli en vi\u00f0 fylgjumst au\u00f0vita\u00f0 mj\u00f6g vel me\u00f0 h\u00e9r l\u00edka \u00ed gegnum s\u00e6nska kollega okkar.\u201c <br>\u2001\u00c9g haf\u00f0i \u00f6rugglega veri\u00f0 upp undir viku \u00ed \u00feessu framandi landi, b\u00fainn a\u00f0 l\u00e1ta keyra mig l\u00e1r\u00e9ttan um endalausa sp\u00edtalaganga \u00ed Karolinska. \u00c9g haf\u00f0i aldrei \u00e1 \u00e6vinni s\u00e9\u00f0 \u00f6nnur eins kynstrin af t\u00e6kjum, \u00f3msko\u00f0un, hjartahitt og bl\u00f3\u00f0\u00feetta. \u00c9g var or\u00f0inn eins og gatasigti af \u00f6llum \u00feessum n\u00e1larstungum. \u00c9g \u00e1tti a\u00f0 fasta og svo ekki fasta \u00feannig \u00e9g vissi aldrei hvort var. Maturinn var skelfing, enginn fiskur bara \u00feessi endalausu lambasp\u00f6r\u00f0 sem \u00feau kalla kj\u00f6tbollur. Sv\u00edarnir s\u00f6g\u00f0u bara endalaust: \u201e\u00c5. \u00c5. \u00c5.\u201c<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deetta var s\u00ed\u00f0asti dagurinn \u00ed bili af \u00feessum helv\u00edtis \u00feolraunum, \u00e9g var \u00e1 lei\u00f0 \u00e1 sj\u00fakrah\u00f3teli\u00f0 me\u00f0 leigub\u00edl. Undiraldan \u00ed hjartanu var or\u00f0in svo \u00feung, \u00e9g var svo m\u00f3\u00f0ur, svo m\u00f3\u00f0ur. Skyndilega f\u00f3r s\u00edminn a\u00f0 p\u00edpa, \u00feessu \u00f3\u00feolandi skerandi p\u00edpi. \u00dea\u00f0 var hringt \u00far Landsp\u00edtalan\u00fameri. <br>\u2001\u201e\u00deeir eru b\u00fanir a\u00f0 finna hjarta!\u201c sag\u00f0i kvenmannsr\u00f6dd \u00e1n \u00feess a\u00f0 heilsa e\u00f0a kynna sig. <br>\u2001\u00deetta var S\u00f3lveig, hjartal\u00e6knirinn. <br>\u2001\u201eStrax?\u201c <br>\u2001\u201eJ\u00e1, \u00fe\u00fa \u00fearft a\u00f0 sn\u00faa aftur \u00e1 Karolinska!\u201c <br>\u2001\u201eStrax?\u201c endurt\u00f3k \u00e9g, fur\u00f0u lostinn. <\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHann var me\u00f0 \u00f3r\u00e1\u00f0i,\u201c heyr\u00f0i \u00e9g einhvern segja \u00ed herberginu, \u00e9g reyndi a\u00f0 opna augun, \u00fea\u00f0 var eins og \u00feau hef\u00f0u veri\u00f0 l\u00edmd saman. \u00c9g f\u00e9kk ofbirtu \u00ed augun. M\u00e9r fannst \u00e9g finna fyrir augasteinunum stilla sig eftir birtunni. Fyrst hv\u00edtt svo sm\u00e1m saman lj\u00f3sgr\u00e6nt, svo f\u00f3ru \u00feau a\u00f0 n\u00e1 f\u00f3kus. Herbergi\u00f0 var s\u00e6milega st\u00f3rt, s\u00e1 ekki hvar \u00fea\u00f0 enda\u00f0i, og m\u00f6rg andlit, fann augun \u00f6ll \u00ed kringum r\u00fami\u00f0 sn\u00faa a\u00f0 m\u00e9r. Alda eins og lj\u00f3s engill \u00ed mi\u00f0junni me\u00f0 vot \u00e1hyggjuaugun, mamma hennar st\u00f3\u00f0 aftarlega me\u00f0 s\u00f6mu augun. \u00c9g skildi ekki hvar \u00e9g var. Var \u00e9g kominn heim? hugsa\u00f0i \u00e9g. Konan sem haf\u00f0i tala\u00f0 h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 \u00fatsk\u00fdra fyrir m\u00e6\u00f0gunum. \u00c9g heyr\u00f0i ekki or\u00f0askil, \u00e9g fann ekki \u00feunga \u00f6lduganginn \u00ed hjartanu.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 var b\u00fai\u00f0 a\u00f0 tappa sj\u00f3num af l\u00edkamanum. Hverjum einasta dropa. \u00c9g reyndi a\u00f0 hreyfa mig en gat varla lyft puttunum. \u00c9g leit ni\u00f0ur \u00e1 brj\u00f3sti\u00f0, \u00fea\u00f0 voru sn\u00farur og r\u00f6r alls sta\u00f0ar. P\u00edp og hlj\u00f3\u00f0, skj\u00e1ir allt \u00ed kring. \u00cd gegnum st\u00f3ran glugga s\u00e1 \u00e9g laufin b\u00e6rast \u00e1 st\u00f3rum trj\u00e1m. Ni\u00f0urinn \u00ed hjartanu var horfinn, \u00e9g heyr\u00f0i ekki \u00ed sj\u00f3num, \u00e9g s\u00e1 bara gr\u00e6nt fyrir utan gluggana. H\u00e1 tr\u00e9, ekkert \u00f6ldugj\u00e1lfur, sj\u00f3rinn langt undan. \u00c9g s\u00e1 dropa birtast \u00e1 glugganum, rigning.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g skerpti augun \u00e1 \u00d6ldu, reyndi a\u00f0 greina \u00e1 svip hennar hva\u00f0 v\u00e6ri a\u00f0 gerast. H\u00fan h\u00e9lt \u00e1fram a\u00f0 tala vi\u00f0 f\u00f3lki\u00f0 \u00ed kringum sig, \u00e1 milli \u00feess sem h\u00fan leit \u00e1 mig alvarlegum augum. Allt \u00ed einu fann \u00e9g fyrir bleytu og salti \u00e1 kinnunum. \u00dea\u00f0 runnu t\u00e1r.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g geri m\u00e9r enn ekki grein fyrir hversu lengi \u00e9g var \u00e1 Karolinska, m\u00e9r var v\u00edst haldi\u00f0 sofandi heillengi. \u00de\u00e6r m\u00e6\u00f0gur komu b\u00e1\u00f0ar til Sv\u00ed\u00fej\u00f3\u00f0ar og gistu \u00e1 n\u00e1l\u00e6gu h\u00f3teli \u00e1 kostna\u00f0 sj\u00fakratrygginga.<\/p>\n\n\n\n<p>Einn eftirmi\u00f0daginn \u00fear sem \u00e9g l\u00e1 \u00ed sn\u00farunetinu heyr\u00f0i \u00e9g \u00e1 tal tveggja hj\u00fakrunarfr\u00e6\u00f0inga. \u00dea\u00f0 merkilega var a\u00f0 \u00e9g skildi allt sem \u00feeir s\u00f6g\u00f0u. \u00c9g var farinn a\u00f0 skilja s\u00e6nsku. <br> \u2001\u201e\u00deetta var hjarta\u00f0 \u00ed b\u00f3kaver\u00f0i,\u201c sag\u00f0i snyrtilegur hj\u00fakrunarfr\u00e6\u00f0ingur me\u00f0 rau\u00f0leitt skegg vi\u00f0 ungan kollega, lj\u00f3sh\u00e6r\u00f0a h\u00e1vaxna konu. <br> \u2001\u201eN\u00fa?\u201c svara\u00f0i h\u00fan.<br> \u2001\u201eJ\u00e1, \u00feetta er au\u00f0vita\u00f0 harmleikur, h\u00fan haf\u00f0i unni\u00f0 \u00e1 sama b\u00f3kasafninu \u00ed fj\u00f6lda \u00e1ra og t\u00f3k alltaf sama str\u00e6t\u00f3inn \u00ed vinnuna. H\u00fan var v\u00edst \u00e1 lei\u00f0inni heim \u00e1 f\u00f6studegi.\u201c <br> \u2001\u201eHva\u00f0 segir\u00f0u?\u201c sag\u00f0i konan \u00e1 innsoginu. Og \u00e1tti h\u00fan fj\u00f6lskyldu?\u201c <br> \u2001\u201eNei, h\u00fan ger\u00f0i v\u00edst l\u00edti\u00f0 anna\u00f0 en a\u00f0 fara \u00e1 b\u00f3kasafni\u00f0 og til baka, mi\u00f0aldra kona.\u201c <br> \u2001\u201eOg hva\u00f0 ger\u00f0ist?\u201c <br> \u2001\u201e\u00dea\u00f0 var keyrt \u00e1 hana, b\u00edlstj\u00f3rinn hef\u00f0i veri\u00f0 undir \u00e1hrifum sterkra efna. En h\u00fan var me\u00f0 l\u00edff\u00e6ragjafask\u00edrteini\u00f0 \u00e1 s\u00e9r \u00feannig \u00fea\u00f0 var h\u00e6gt a\u00f0 afgrei\u00f0a \u00feetta mj\u00f6g hratt sag\u00f0i l\u00e6knirinn.\u201c <br> \u2001\u201e\u00c5, til mikillar fyrirmyndar.\u201c <br> \u2001\u201eJ\u00e1 h\u00fan var v\u00edst mj\u00f6g vel lesin um l\u00edff\u00e6ragjafir, l\u00e6knirinn sag\u00f0ist muna eftir henni sem \u00e1horfanda \u00e1 l\u00e6kna\u00feingi.\u201c <br> \u2001\u201e\u00c5, eins og h\u00fan hafi haft einhverja tilfinningu fyrir \u00feessum \u00f6rl\u00f6gum s\u00ednum. En \u00fea\u00f0 er merkilegt a\u00f0 svona l\u00edti\u00f0 kvenhjarta hafi passa\u00f0 svona vel \u00ed \u00feennan \u00ferekna \u00edslenska sj\u00f3mann.\u201c <br> \u2001\u201eHjarta\u00f0 hennar var v\u00edst eins og n\u00fdtt, algj\u00f6r \u00fejarkur!\u201c <br> \u2001S\u00f3lveig tala\u00f0i miki\u00f0 um hvernig hjartaskipti f\u00f3ru fram, hvernig \u00feau f\u00f3ru a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 velja r\u00e9tta hjarta\u00f0. \u00cd \u00f6llum \u00feessum fl\u00f3knari hjartaa\u00f0ger\u00f0um \u00fe\u00e1 \u00feurfti a\u00f0 taka hjarta\u00f0 \u00far sta\u00f0 og \u00fear me\u00f0 \u00feurfti a\u00f0 skera \u00e1 vef og taugar sem umkringdu hjarta\u00f0. Hjartaskipti voru au\u00f0vita\u00f0 enn fl\u00f3knari, eins og a\u00f0 reyna skipta um v\u00e9l \u00e1 skipi \u00fati \u00e1 mi\u00f0ju hafi. Hj\u00f6rtun tv\u00f6 voru l\u00e1tin sl\u00e1 \u00ed takt \u00ed sitthvorri v\u00e9linni, \u00e1\u00f0ur en \u00fea\u00f0 n\u00fdja var svo tengt, \u00e6\u00f0 fyrir \u00e6\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g hlusta\u00f0i alltaf \u00e1 ve\u00f0urfr\u00e9ttirnar \u00e1 Reykjalundi, hinir sj\u00faklingarnir \u00fe\u00f6g\u00f0u ekki \u00e1 me\u00f0an, \u00feeir voru ekkert a\u00f0 spek\u00falera \u00ed ve\u00f0rinu. \u00c9g horf\u00f0i \u00e1 tr\u00e9n fyrir utan, trj\u00e1greinarnar \u00e1 \u00f6spunum og grenitrj\u00e1num f\u00f3ru upp og ni\u00f0ur eins og \u00f6ldurnar, sp\u00f6rfugl hoppa\u00f0i \u00e1 milli greina. Einu skiptin sem kallarnir \u00fe\u00f6g\u00f0u \u00ed matsalnum \u00e1 <em>\u00cdsbirni<\/em> var yfir ve\u00f0urfr\u00e9ttunum, n\u00e1nast heilagur t\u00edmi. Vi\u00f0 \u00fe\u00f6g\u00f0um, hlustu\u00f0um eins og ve\u00f0urfr\u00e9ttama\u00f0urinn v\u00e6ri v\u00e9fr\u00e9tt sem r\u00e9\u00f0i yfir \u00f6rl\u00f6gum okkar.<\/p>\n\n\n\n<p>Eitt af \u00fev\u00ed sem S\u00f3lveig tala\u00f0i um var \u00feunglyndi\u00f0 sem fylgdi hjartaa\u00f0ger\u00f0um. \u00dat af \u00f6llum \u00feessu endaslepptu taugum fylgdu \u00feessum a\u00f0ger\u00f0um miklar l\u00e6g\u00f0ir \u00ed lundinni \u00e1 me\u00f0an taugarnar v\u00e6ru a\u00f0 gr\u00f3a saman \u00e1 n\u00fd. Einn mikilv\u00e6gasti \u00fe\u00e1tturinn \u00ed endurh\u00e6fingu hjarta\u00feega snerist a\u00f0 mestu leyti um tilfinningavinnu. \u00deunglyndi, kv\u00ed\u00f0i og tilfinningado\u00f0i voru mj\u00f6g algengir fylgikvillar hjartaskiptia\u00f0ger\u00f0a.<\/p>\n\n\n\n<p>J\u00f3runn sem s\u00e1 um n\u00favitundarn\u00e1mskei\u00f0i\u00f0, tala\u00f0i endalaust um l\u00ed\u00f0an, tilfinningar og \u00f6ndun. H\u00fan l\u00e9t okkur m\u00e1sa \u00ed k\u00f3r eins og grindhvalatorfu \u00ed grynningum. H\u00fan var fremur l\u00e1gvaxin, mj\u00faklega vaxin og \u00feegar h\u00fan brosti s\u00e1ust tveir sp\u00e9koppar \u00ed kinnunum. H\u00fan var mj\u00f6g forvitin um s\u00e6nska hjarta\u00f0 mitt. Hvort \u00e9g v\u00e6ri breyttur, fyndi n\u00fdjar tilfinningar, v\u00e6ri \u00f6\u00f0ruv\u00edsi. M\u00e9r fannst \u00feessar s\u00edfelldu spurningar um l\u00ed\u00f0an \u00fereytandi, en j\u00fa, sj\u00f3rinn var horfinn \u00far hjartanu.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00c9g ger\u00f0i yfirleitt l\u00edti\u00f0 \u00far \u00feessum huglei\u00f0ingum J\u00f3runnar um pers\u00f3nuleikabreytingar. <br> \u2001\u201eNei, nei, \u00e6tli \u00fea\u00f0 \u00e9g hef svo sem ekki breyst miki\u00f0.\u201c svara\u00f0i \u00e9g fj\u00f6lm\u00f6rgu beinskeyttu spurningum hennar. <br>\n\u2001\u201eNema kannski \u00feetta me\u00f0 kaffi\u00f0.\u201c<br>\u2001\u201eKaffi\u00f0?\u201c spur\u00f0i h\u00fan vong\u00f3\u00f0. <br>\u2001\u201eJ\u00e1, \u00e9g bara hef ekki lyst \u00e1 \u00fev\u00ed lengur,\u201c humma\u00f0i \u00e9g og s\u00f6tra\u00f0i tei\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>Hinir sj\u00faklingarnir voru l\u00edka \u00e1hugasamir um n\u00fdja hjarta\u00f0, \u00e9g var hetjan \u00feeirra. F\u00e6stir vissu a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri me\u00f0 l\u00edff\u00e6ri \u00far s\u00e6nskum b\u00f3kasafnsfr\u00e6\u00f0ingi. Mi\u00f0aldra konu sem haf\u00f0i aldrei gert anna\u00f0 en a\u00f0 gr\u00faska \u00ed b\u00f3kum og haf\u00f0i aldrei stigi\u00f0 f\u00e6ti \u00e1 skip, hva\u00f0 \u00fe\u00e1 migi\u00f0 \u00ed saltan sj\u00f3. \u00c9g f\u00e9kk oft spurningar fr\u00e1 hinum \u00e1 hjartadeildinni um hvort \u00e9g hef\u00f0i tilfinningu fyrir l\u00edff\u00e6ragjafanum. \u00c9g brosti bara \u00ed kampinn, vissi ekki hvernig \u00e9g \u00e6tti a\u00f0 svara \u00feessum spurningum.<\/p>\n\n\n\n<p>Vi\u00f0 J\u00f3runn s\u00e1tum saman \u00ed m\u00f6tuneytinu, \u00fea\u00f0 var \u00fdsa \u00ed matinn, t\u00f3lg og kart\u00f6flur. H\u00fan var l\u00e9tt \u00ed skapi og sp\u00e9kopparnir hennar skoppu\u00f0u \u00e1 me\u00f0an h\u00fan sag\u00f0i m\u00e9r skondna s\u00f6gu af l\u00f6tum sel \u00ed H\u00fasd\u00fdragar\u00f0inum. \u00c9g sat og hlusta\u00f0i, skar kart\u00f6flurnar \u00ed litla bita, hl\u00f3 vi\u00f0. Eftir matinn drukkum vi\u00f0 jurtate, eins og vi\u00f0 ger\u00f0um alltaf eftir matinn. <br> \u2001Alda kom snemma a\u00f0 s\u00e6kja mig \u00feennan s\u00ed\u00f0asta f\u00f6studag minn \u00e1 Reykjalundi og s\u00e1 okkur J\u00f3runni \u00e1 tali fyrir utan a\u00f0alinnganginn. \u00dea\u00f0 var hei\u00f0sk\u00edrt, fallega lj\u00f3sbl\u00e1r himinninn og ekki eitt sk\u00fd \u00e1 himni. \u00c9g gekk l\u00e9ttur \u00ed spori til \u00d6ldu sem st\u00f3\u00f0 vi\u00f0 rau\u00f0a b\u00edlinn, sneri m\u00e9r vi\u00f0 og vinka\u00f0i J\u00f3runni. <br> \u2001\u201eHver var \u00feetta?\u201c spur\u00f0i h\u00fan og brosti str\u00ed\u00f0nislega. <br> \u2001\u201eJ\u00f3runn, h\u00fan s\u00e9r um n\u00favitundarn\u00e1mskei\u00f0i\u00f0,\u201c sag\u00f0i \u00e9g \u00e1n \u00feess a\u00f0 breg\u00f0a svip. <br> \u2001\u201eN\u00fa j\u00e1, s\u00e6t kona,\u201c sag\u00f0i Alda glettin. \u201eHva\u00f0 segir\u00f0u, pabbi minn, \u00e1 \u00e9g ekki a\u00f0 keyra \u00feig \u00ed Gla\u00f0heimana bara?\u201c <br> \u2001\u201eHeyr\u00f0u, j\u00fa \u00e9g \u00fearf a\u00f0 samt a\u00f0 koma vi\u00f0 \u00e1 b\u00f3kasafninu. J\u00f3runn var a\u00f0 m\u00e6la me\u00f0 einni b\u00f3k fyrir mig um \u00f6ndun. J\u00e1 svo var \u00e9g a\u00f0 hugsa hvort vi\u00f0 g\u00e6tum ekki fengi\u00f0 okkur te ni\u00f0ri \u00ed b\u00e6?\u201c <br> \u2001\u201eHa, j\u00fa, \u00fev\u00ed ekki, pabbi minn.\u201c <br> \u2001Alda horf\u00f0i \u00e1 mig hl\u00fdlega, gekk og beindi b\u00edllyklinum a\u00f0 rau\u00f0a S\u00fabar\u00fanum.<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>M\u00f3hei\u00f0ur Hl\u00edf Geirlaugsd\u00f3ttir Allt var hv\u00edtt, r\u00famf\u00f6tin, herbergi\u00f0, hv\u00edt birta. Marglitar sn\u00farur stungu \u00ed st\u00faf og virtust koma \u00fat \u00far m\u00e9r. \u00c9g fann ekki fyrir rugginu. \u00c9g var greinilega \u00ed landi. \u2001\u201eS\u00e6ll Hj\u00f6rtur, \u00fe\u00fa ert staddur \u00e1 hjartadeild Landsp\u00edtalans,\u201c sag\u00f0i kona \u00edkl\u00e6dd gr\u00e6num stakki. \u201e\u00de\u00fa manst l\u00edklega l\u00edti\u00f0 eftir \u00fev\u00ed hvernig \u00fe\u00fa komst hinga\u00f0.\u201c \u2001\u00c9g [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-914","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/914","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=914"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/914\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":928,"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/914\/revisions\/928"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stelkur.is\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=914"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}