Eins og dyggir lesendur hafa að öllum líkindum tekið eftir, þá eru sögurnar sjö í þetta sinn, en ekki fjórar eins og venjulega. Það er af þeirri einföldu ástæðu að Stelkur stóð fyrir smásagnahátíð í Norræna húsinu daganna fimmta og sjötta september, þar sem sjö höfundar frá fimm löndum lásu upp sögur. Við þökkum þeim fjölmörgu gestum sem komu og nutu þess að láta lesa fyrir sig heilar smásögur.

Vónbjørt Vang á sér dyggan hóp aðdáenda hérlendis, og bíða þeir spenntir eftir þýðingu á bókinni Svört orkídea, sem vann Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs í fyrra. Til að slá á sárasta hungrið þá er hér sagan Trampólín, þar sem ósköp einfalt verkefni, að setja saman trampólín fyrir barnaafmæli, verður að tákni fyrir eitthvað stærra og meira í lífi sögupersónanna.

Frá Írlandi komu tveir höfundar, þær Sheila og Maggie Armstrong, sem reyndust vera náfrænkur. Sheila las söguna bandaríkin, sem fjallar um það hvernig gróusaga getur markað djúp spor í sálu þeirra sem fyrir henni verða. Sagan hennar Maggie, Hveitibrauðsdagar, lýsir því hvernignýju barni fylgja margar breytingar sem virðast vera óyfirstíganlegar, en hér komið í annað veldi, því söguhetjan er ekki bara ný móðir, heldur líka nýgift ekkli með tvær dætur, sem hún er að kaupa hús með.

Alvydas Šlepikas er einn allra þekktasti núlifandi skáldsagnahöfundur Litháa, og því vorum við glöð að fá hann til Íslands. Hann stóðst væntingar, og gott betur, með sögu sinni Eyðilandið, þar sem við sláumst í för með tveimur bræðrum í heimi sem fyrst virðist mjög venjulegur, en reynist síðan vera það alls ekki.

Tapio Koivukari er Íslendingum einnig að góðu kunnur, og hafa fjöldamargar skáldsögur eftir hann verið þýddar á íslensku, og hann samdi líka ljóðasafnið Innfirðir á ástkæra ylhýra. Nú er hann á kunnuglegum slóðum, því í Einhver minnist okkar segir hann frá þegar nokkrir Íslendingar fara í gönguferð á Vestfjörðum, þar sem þeir lenda í óvæntri veislu.

Íslensku höfundarnir voru ekki af verri endanum, þau Guðrún Eva Mínervudóttir og Einar Már Guðmundsson. Sjerasade segir sögur til að lifa af, svo snúið sé út úr orðum Joan Didion, og í Þúsund og ein nótt í Reykjavík gera sögupersónur Guðrúnar Evu einmitt það. Ljóðalestin, eftir Einar Má, er annars konar frásögn, þar sem hann fléttar saman minningum í heildstæða frásögn um sögur sem fá ekki þann enda sem búast má við.

Við þökkum öllum þeim sem mættu á smásagnahátíðina, höfundunum sjö, þýðendunum Ingunni Snædal og Móheiði Hlíf Geirlaugsdóttur, samstarfsaðilunum Reykjavík Bókmenntaborg UNESCO, Norræna húsinu, FarLit, og bókmenntaborgunum í Vilníus og Dyflinni.